Atos 23

MCP vs NAA

Sair da comparação
MCP
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pwôl mú bʉ̂n mísh dʉ́g *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî, a mú cɨ nə́: «Bwaaŋg, mə ŋgə sɛ̂y nə Zɛmbî lâm nə́ sáŋ zə wɔ́ɔ́s múús.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananíyas, Ajəlácɨ á ofada, mú cɨ nə buud bwə́ á bə nyə kúnə́-kúnə wá nə́ bwə́ nyífə́g nyə bɔ́ɔ́nz mpud.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pwôl mú cɨ nə nyə nə́: «Wo jɨ nda mbɛɛ́ fifim bwə́ mə́ shîn wá fə́m yí. Zɛmbî nyə é yíd wo. Wo mə́ zə ji na shí nə́ wo zə́ sámb mə lə́sʉ́ nda mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ jɨ́ nə́, njɨ wo abɛ̧́ɛ̧́yɛ́ sâ mə́cɛ̧ɛ̧ mə ŋgə́ cɨ yí, wo yida lwâm nə́ bwə́ yídʉ́g mə.»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Buud bwə́ á bə cínɔŋg wá bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Wo lwîy Ajəlácɨ á ofada ɔ Zɛmbî?»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pwôl nə́: «Bwaaŋg, mə shígɛ́ mpú nə́ jísə Ajəlácɨ á ofada. Mə mpú nə́ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Wo ajə́láyɛ́ nə lwîy tɔ́we shwóg á kúl búúd gwô.”»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Nda Pwôl nyə á mpu nə́ buud bʉ́sə́ na Gwooŋg ósémbye ɔ mílə́sʉ́ dɨ wá bʉ́sə bɔ́ɔ́l *Osadwisyɛ̂ŋ bɔ́ɔ́l *Ofarizyɛ̂ŋ nə́, nyə á kɨ̂m cínɔŋg cwû nə́: «Bwaaŋg, mə jɨ Farizyɛ̂ŋ, mwân Ofarizyɛ̂ŋ. Mə təl kɔɔdʉd nəcé mə ŋgə́lə bwánd nə búgə́ nə́ mimbimbə mí bá gwûm.»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nə́mə́ njɨ nyə á cɨ ntʉ́nɨ yí, Ofarizyɛ̂ŋ bə́nɔ̂ŋ Osadwisyɛ̂ŋ bwə́ mú sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l, gúfʉ́gá ósémbye ɔ mílə́sʉ́ í mú bɔ́ɔ́g mə́ŋkɔw məbá.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Nəcé Osadwisyɛ̂ŋ bâŋ bwə́ dʉ cɨ nə́ muud mə́ yə yɛ́ cugɛ́ nə ŋkul kwo gwûm, sâ bwə́ jɔ́w nə́ *éŋgəles yí í cúgɛ́, gúl sâ cúgɛ́ nə́mə́ nə́ *jîm. Ofarizyɛ̂ŋ bâŋ bwə́ dʉ magʉlə ísâ byɔɔŋg byɛ̂sh nə́ bísə.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Í músə zə bə bwo nda zhuyâ. Bɔ́ɔ́l *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á bə Ofarizyɛ̂ŋ wá bwə́ mú tɔ̂w ótʉ́təlí ŋgə lás nda bwə́ tɨ́ mə́nyúul, bwə́ nə́: «Sə́ bâŋ sə́ adʉ́gɛ́ nə́ muud ɛ́ga jɨ nə gúl sâ mə́bɛ̧ɛ̧́. Jɨ́ nə ŋkul bə nə́ wúl shíshim í ámə lésha nə nyə, ŋkí ntâg ŋgwɔ́l éŋgəles.»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Zhuyâ músə bul yáág. Nə ndɛɛ́ lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin mú fúndə nə́ bwə́ á bá nyaa Pwôl nə məbwə̂. A mú cɨ nə ozɨmbɨ nə́ bwə́ shúləg kə nûŋ kə yîl Pwôl kə nə nyə bwə́dɨ́ kɔ́ɔ́gʉ́lə́d.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Búlú í á bɛ̧ cínɔŋg yí, Cwámba mú zə wɔ́ɔ́s wə́ Pwôl, zə cɨ nə nyə nə́: «Wo ɔ wá ŋkûl. Wo mə́ bwaagʉlə lâŋ wâm wa Yurʉ́səlɛm, í jɨɨ nə́ wo kə́g nə́mə́ bwaagʉlə wə Róma.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Mán mələ̂m, bɔ́ɔ́l *Oyúdɛn bwə́ á sá shwushwaga. Bwə́ ci ídʉ̂w nə məŋgul, bwə́ nə́, ŋkí bwə́ agwúyɛ́ Pwôl bwə́ bə nə məzhúŋgʉ́lú.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Buud bwə́ á sá kúdúgú jɔɔŋg wá bwə́ á bə buud cɔ̧́ məwûm mə́nɔ̧̂.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Bwə́ á ka kə dʉ́gya nə milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud, kə cɨ nə bwo nə́: «Sə́ mə́ jɔ̂w mə́zhúŋgʉ́lú sə́dɨ́ ícʉg dɨ́, sə́ mə́ ci idʉ̂w nə məŋgul kə wɔ́ɔ́s ja sə́ é gwú Pwôl yí.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Í jɨɨ já gaád nə́ bɨnɔ́ŋ *Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî bɨ dʉ́gyág nə lúlúú á ózɨmbɨ, a zə́g nə Pwôl bɨ́dɨ́ nə́ bɨ mə zə́ faas lə́sʉ́ yé. Sə́ mə́ shîn kwəmʉsa nə́ sə́ é gwú nyə a nda fwo kumə́ bɨ́dɨ́.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Pwôl táá yé í á ka gwág kúdúgú jɔɔŋg. A músə kə nyíi luŋgʉla ízɨmbɨ dɨ́ kə jaaw Pwôl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pwôl mú jɔ̂w ŋgwɔ́l tɔ́we shwóg á izɨmbɨ, zə cɨ nə nyə nə́: «Kaág nə ncwə́má ga wə́ lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin, a jɨ nə sâ á kə́ jaaw nyə yí.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Tɔ́we shwóg ɛ́nɛ mú kə nə ncwə́má nɨ wə́ lúlúú á ózɨmbɨ kə lwóya nyə nə́: «Pwôl jɨ́ mímbwug dɨ́ yɛ́ nyə́ ámə jɔ̂w mə, a mú ntɨ́ mə nə ncwə́má ga nə́ a zə́g jaaw wo gúl sâ.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Lúlúú á ózɨmbɨ mú bii ncwə́má nɨ mbwə́d kə nə nyə koogʉ́ kə jî nyə nə: «Jɨ́ wó cɛ́ɛ́l jaaw mə yí?»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 A mú bɛ̧sa nə nɛ́ nə́: «Oyúdɛn bwə́ mə́ shîn kwambʉlə nə́ bwə́ zə́ cɨ nə wo nə́ wo kə́g nə Pwôl mán Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî dɨ́ nda bwə́ cɛɛl kə faas lə́sʉ́ yé.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Wɛɛ kú bá magʉlə. Bʉ́sə buud cɔ̧́ məwûm mə́nɔ̧̂ bwə́ ŋgə́ bwéél nə́ bwə́ gwú nyə wá. Bwə́ mə́ ci ídʉ̂w, ci mə́lwəg, jɔ̂w nə́ bwə́ bə́g nə mə́zhúŋgʉ́lú icʉg byáŋʉ́d ŋkí bwə́ bə́ kú gwú nyə. Bwə́ ŋgə bwánd njɨ nə́ wo mágʉləg sâ bwə́ cɨ́ yí, bwə́ mə́ bwey kwəmʉsa.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin músə bɨ́d mwân ncwə́má, nyə nə nɛ́ nə́: «Ci wo kú jaaw múúd nə́ wo mə́ shîn zə lwágʉlə mə kúdúgú ga.»
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 A mú jɔ̂w milúlúú mímbá myâ ozɨmbɨ təd, nyə nə bwo nə́: «Kwəmʉsagá ozɨmbɨ mitəd mímbá, nə bɔɔŋg bwə́ dʉ ju nə ikabʉlí wá məwûm zaŋgbá nə ifulísh mitəd mímbá bwə́ bâg zə kə Sezarê mə́wəla ibuú mâ mpwó-bulú dɨ̂.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Bwə́ kwə́mʉsag nə́mə́ íkabʉlí shú nə́ bwə́ kə́g nə Pwôl a kú shwúg jús kú bwɨɨm bɔɔgʉ́ kə wɔ́ɔ́s nə nyə wə́ ŋgwə́mʉna Felígʉ́s.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 A mú cilə kálaad ntʉ́ga:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Mə Klódyus Lísyas, mə́ cilə lwám ŋgwə́mʉna Felígʉ́s. Wo ɔ lás ɔ!
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Muud mə́ ŋgə́ ntɨ wo ɛ́ga, Oyúdɛn bwə́ ámə bií nyə, bwə́ mú shîn bə nə́ bwə́ gwú nyə. Sə́nɔ̂ŋ ozɨmbɨ sə́ mú fɛɛmʉshi nyə nəcé sə́ ámə gwág nə́ a jɨ muud á Róma.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Mə ŋgə́ ka sɔ̧́ nə́ mə wámbʉ́lə́ cwoomb bə́nɔ́ŋ bwə́ yə́ nə ndɨ̂ yí, mə́ ámə kə nə nyə bwə́dɨ́ Gwooŋg ósémbye ɔ́ mílə́sʉ́ wâ Zɛmbî dɨ́,
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 mə mú kwey nə́ bə́nɔ́ŋ bwə́ ŋgə sɛ́ŋʉsa mə́kə̂l ísâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ máŋ yí. A cugɛ́ nə məbɛ̧ɛ̧́ mɨ́ nə ŋkul sá nə́ bwə́ gwúg nyə ŋkí nə́ bwə́ wáág nyə mímbwug dɨ́ má.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Nda mə́ ámə ka gwádʉga nə́ bwə́ ŋgə bwéél nə́ bwə́ gwú nyə nə́, mə mə́ ka ntɨ́ wo nyə. Mə mə́ nə́mə́ jaaw búúd bwə́ ŋgə́ wáámb nyə wá nə́ bwə́ zə́g bwaagʉlə nyə məbɛ̧ɛ̧́ mɛ́ nûŋ wódɨ́.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ozɨmbɨ bwə́ á ka sá nda ijwûga í á bə nə́, bwə́ mú ŋwa Pwôl kyey nə nyə bulú nə bulú kə́lə nə nyə Antipátris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Mán mələ̂m, bwə́ mú bɨ́d nə́ bɔɔŋg bwə́ á ŋgə ju nə ikabʉlí wá bwə́ kə́g nə nyə shwóg, bâŋ bwə́ mú nyiŋgə nə mpʉ́sə kə luŋgʉla ízʉmbid.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Bɔɔŋg bwə́ á kə nə Pwôl wá bwə́ mú kə kumə Sezarê, bwə́ músə yə ŋgwə́mʉna kálaad, bwə́ lwágʉlə nə́mə́ nyə Pwôl.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ŋgwə́mʉna mú lɔ̧́ kálaad nə́ ndɛɛ́ a mú jî Pwôl kɔ́ɔ́mb mpál shí kwáádə́ nyɛ́ nyísə́ yí. A mú gwág nə́ mpál shí á Silisî.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 A mú cɨ nə Pwôl nə́: «Mə é bá gwágʉlə wo ja buud bɨ́nɔ́ŋ bʉ́sə́ nə lə́sʉ́ wá bwə́ bá zə yí.» A mú lwâm nə́ bwə́ kə́g jil nyə luŋ mə́ Herod dɨ̂.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra