Atos 21
MCP vs NVI
1 Ja sə́ á ka tɨ́ mənyúúl na béégya nə bwo yí, sə́ á ka wú nə byɔ́ɔ́l dʉ́sʉ́ bwúŋʉ́d, sə́ mú bɛ̧ zhɨ́ɨ́ tʉ́təlí kə Kos. Mán mələ̂m sə́ mú kə Rodɛs, sə́ wú Rodɛs kə Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Sə́ mú kə kwey dúl byɔ́ɔl ŋgə́ cɛɛl kə Fenisî, sə́ mú bád cínɔŋgʉ́ kyey.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Sə́ mú ŋgə kə nə́ ndɛɛ́ sə́ mú dʉ́g Shíprə ŋgə́ nyîn sə́ shwóg. Sə́ mú sásʉlə Shíprə, sə́ kə kɔ́ɔ́mb Sirî nə́ ndɛɛ́ sə́ kə səl byɔ́ɔ́l Tir wú í á bə nə́ í kə́ shul ísâ wá.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Sə́ á ji cínɔŋgʉ́ mwɔ̂w zaŋgbá nəcé sə́ á kwey bɔ́ɔ́l óbúgʉla cínɔŋg. *Ompwíín bɔɔŋgʉ́, Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim í á tɔ̂w bwo lúúd bwə́ mú cɨ nə Pwôl nə́ á kú bád kə Yurʉ́səlɛm.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nda mwɔ̂w sə́ á jəla nə ji cínɔŋgʉ́ mə́ á shîn nə́, sə́ á tɨ́ njɔɔnd. Obúgʉla bɛ̂sh nə budá nə ikágə́ bwə́ mú kə ŋgə lʉ́gal sə́ kə cúwo ŋgwə́la dɨ́ tɔ́ɔ́n. Ja sə́nɔ́ŋ mə́ kə wɔ́ɔ́s ncindye mâŋ yí, sə́ bɛ̂sh sə́ mú kúd mə́bwóŋ shí jəgʉla nə Zɛmbî.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Sə́nɔ́ŋ sə́ mú shîn jə́na. Sə́ mú kə byɔ́ɔ́lʉ́d, bâŋ bwə́ mú nyiŋgə kə kwáádə́.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Sə́ bâŋ, tɨ́lə sə́ á tɨ́ Tir yí, sə́ á kə səl byɔ́ɔ́l Tolemayis, sə́ bə́da óbúgʉla sə́ á kwey wú sə́nɔ́ŋ sə́ mú já jwɔ̂w ŋgwúd.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Mán mələ̂m, sə́ mú kyey. Sə́ kə nə́ ndɛɛ́ kə wɔ́ɔ́s Sezarê, sə́ mú kə nyíi wə́ Fílíp mbwiiŋgyɛ lâŋ mə Yésus nyə á bə ŋgwɔ́l múúd á buud zaŋgbá bwə́ á fééshɔw Yurʉ́səlɛm wá. Sə́ mú ji cínɔŋg nyə́dɨ́.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Nyə á bə nə məsás mə́nɔ̧̂ mə́ njúl oncwíyɛ̂, məsás mɔɔŋg mə́ á dʉ cúndə micúndə́ mí Zɛmbî.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Nda sə́ á ji cínɔŋgʉ́ ŋkí bwey jiya nə́, ŋgwɔ́l *múúd micúndə́ mú wɔ́ɔ́s wúlə Yudéa, nyə nə jínə́ nə́ Agabus.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 A mú zə sə́dɨ́, a ŋwa kandá mə Pwôl, a wɔ́ɔlə nyə́mɛ́fwó məkuú nə məbwə̂ nə ndɛɛ́ a mú cɨ nə́: «Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə cɨ nə́ muud jɨ́ nə kandá ɛ́ga yɛ́, ntʉ́ga wə́ *Oyúdɛn bwə́ é kə wɔ́ɔlə nyə Yurʉ́səlɛm yɛ́, bwə́ kɛɛnzh nyə məbwə̂ mə́ íkûl ishúsʉ́d.»
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nda sə́ á gwág ntɔ́ nə́, nə sə̂, nə obúgʉla wâ Sezarê sə́ bɛ̂sh sə́ á tɛ́ɛ́g Pwôl məbwə̂ nə́ a kú bád kə Yurʉ́səlɛm.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Nə́ ndɛɛ́ Pwôl mú bɛ̧sa nə sə́ nə́: «Nəcé jɨ́ bɨ́ é zə bɛ́wʉli mə lâm nə yə́ bɨ́ ŋgə́ jɨɨ nə yí? Mɛɛ mə jɨ ŋkwəmʉsá nə́ bwə́ wálʉ́lə́g mə məŋkəda nûŋ Yurʉ́səlɛm, tɔɔ bwə́ gwú ntâg mə jínə́ mə́ Yésus dɨ́, bwə́ gwúg.»
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Nda nyə á shígɛ́ magʉlə sâ sə́ á ŋgə cɨ yí nə́, sə́ á shígɛ́ nə́mə́ kwo nándʉlə nyə, sə́ mú shwal cɨ nə́: «Í sɨ́yʉ́g nda Cwámba mə cɛ́ɛl nə́.»
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Mpʉ́sə baalɛ́ mwɔ̂w, sə́ á ka kwəmʉsa nə́ ndɛɛ́ sə́ mú kyey bádʉ́lə kə Yurʉ́səlɛm.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Bɔ́ɔ́l ómpwíín wâ Sezarê bwə́ mú nyíi sə́dɨ́ gwooŋgʉd. Bwə́ mú kə nə sə́ wə́ ŋgwɔ́l muud Shíprə nyə á bwey bə *mpwíín yɛ́ nə́ sə́ jígʉ nyə́dɨ́ njɔ́w. Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á bə nə jínə́ nə́ Mʉnason.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ja sə́ á kə wɔ́ɔ́s Yurʉ́səlɛm yí, omínyɔŋʉ̂ bʉ́sʉ́ wâ búgə́ bwə́ á lə́g sə́ nə məshusʉg.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Mán mələ̂m, Pwôl mú kə nə sə́ wə́ Zhâk, ocúmbá buud bwə́ mú nə́mə́ wɔ́ɔ́s.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pwôl mú bə́da bwo nə́ ndɛɛ́ a mú ká zə jaaw bwo bímbí Zɛmbî nyə á balan nə nyə ikûl ishúsʉ́d yí. Nyə á ŋgə bwiiŋg sâ jɛ̂sh a ŋgə́ fɛ́ɛl.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Bwə́ mú dʉ gwágʉlə nyə nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú ságʉsə Zɛmbî, bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Mwaaŋg, wo mə́ dɨ́ dʉ́g bímbí lʉ́ ncúlyá Oyúdɛn bwə́ mú obúgʉla yí, bɛ̂sh milúu myáŋ mísə ná Mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz dɨ́ nə́ tɨ́ny.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Bwə́ mə́ shîn gwádʉga lâŋ í ŋgə́ kyey yí nə́ wo ŋgə jɨ́ɨ́gʉli Oyúdɛn bʉ́sə ikûl íkûl dɨ́ wá nə́ bwə́ bɨ́dʉ́g məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz kú ná kwo bɛ̧ mwo. Wo ŋgə nə́mə́ cɨ nə bwo nə́ bwə́ kú ná ŋgə sá bwân báŋ ábɨwáág, bwə́ kú ná ŋgə bɛ̧ ijâm nə ijag bísʉ́.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Jâŋ wə́ jɨ́? Bwə́ é gwádʉga nə́ wo mə́ zə.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, ság sâ sə́ mə́ zə́ jaaw wo ga. Bɔ́ɔ́l búúd bʉ́sə wa ónɔ̧̂ bwə́ ámə də ómbyûl.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Ŋwag bwo bɨnɔ́ŋ kə́g gusa ŋgusa íci, wo ka jə́na mətâŋ mʉ́n mɛ̂sh shú nə́ bwə́ kɛ̧́nyag milúu. Ja jɔɔŋg, buud bɛ̂sh bwə́ é mpu nə́ lâŋ í ŋgə́ kyey shú dwô dɨ́ yí wúsə ijɔ̧́ɔ̧́, wo ŋgə ná bɛ̧ Məcɛ̧ɛ̧ mə́ Moyîz.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Shú bɔɔŋg búúd bwə́ cúgɛ́ Oyúdɛn njɨ bwə́ á mə́ *búgʉla Yésus wá, sə́ á shí bwey ŋwa mícígʉ́lá, sə́ mú cilə bwo nə́ bwə́ cíg ocúdú ɔ́ *mə́túnʉga mə́ ívʉgʉli í ózɛmbî ɔ́ áyadʉ́g, bwə́ yɔw dʉ́lə də mə́cií, nə dʉ́lə də míshwun mí shígɛ́ shwɨy mə́cií myá, bwə́ yɔw jaŋga.»
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Ntɔ́, jwɔ̂w í á bɛ̧ yí, Pwôl nyə á ŋwa buud bɔɔŋg, bə́nɔ́ŋ bwə́ kə gusa ŋgusa íci nə́ ndɛɛ́ a mú ka zə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî zə́lə jaaw jwɔ̂w ŋgusa íci wɔɔŋg í bá shîn yí, jwɔ̂w múúd yɛ̂sh mə bá lwágʉlə sâ á kɛ́ɛ́nzh yí.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Ja í á ka ŋgə bə nə́ mwɔ̂w zaŋgbá mə́nɨ mə́ zə́ shîn yí, *Oyúdɛn wâ Azî bwə́ mú dʉ́g Pwôl *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ́ cwû. Bwə́ mú shwambʉlə búúd bɛ̂sh nə́ ndɛɛ́ bwə́ mú bií nyə.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m nə́: «Bag ɔ́ *Izʉrəyɛ̂l, oshwoŋ, zəgá, muud ɛ́ga wə́ ŋgə́ lúmbʉli nə kúl buud jísʉ́ nə məcɛ̧ɛ̧ mə́sʉ́ nə Luŋ ga. A ŋgə lúmbʉli nə sə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá myɛ́ á ŋgə́ jɨ́ɨ́gʉli buud bɛ̂sh kʉ́l jɛ̂sh yííd. Nyə a bə́lɛ nə́mə́ zə nyíŋgal Ogʉrɛ̂k wâ Luŋ, a mə́ wá mə́lwaagʉwo wa fééshá kʉ́l gaád.»
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Nda bwə́ á ŋgə dʉ́g Pwôl bá Trofîm muud Ifɛ̂z ŋgwə́la nə́, bwə́ á tə́dʉga nə nyə a nyíŋgal nyə Luŋ.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Ŋgwə́la wɛ̂sh í mú tɔ̂w nə́ shwuu, buud bwə́ mú zə wɔ́ɔ́s áncuncuma. Bwə́ mú bii Pwôl, bwə́ julə wú nə nyə Luŋ mə́ Zɛmbî, bwə́ lɛɛl ntâg fad mímpumbɛ́.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nda bwə́ á ŋgə sɔ̧́ nə́ bwə́ gwú nyə nə́, lâŋ í mú kə wɔ́ɔ́s wə́ lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin í á ŋgə jwú cínɔŋg yí nə́: «Yurʉ́səlɛm yɛ̂sh músə nə́ shwuu.»
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Nə́mə́ cé nə cé, a mú ŋwa ózɨmbɨ nə milúlúú mí ózɨmbɨ təd, bə́nɔ́ŋ bwə́ mú kə nə mikʉ́lə́ wú búúd bwə́ á bii Pwôl wá. Njɨ búúd bɔɔŋg bwə́ á dʉ́g lúlúú ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nə bɔ́ɔ́l ózɨmbɨ yí, bwə́ á yɔw yídʉ́lə Pwôl.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin músə shísh nyə́dɨ́, mamʉsə bií nyə, cɨ nə́ bwə́ wálʉ́lə́g nyə nə mikwoolú mí íŋkwánz mímbá. A mú ka ŋgə jî nə́ a mpúg nə́ muud wɔɔŋg wə́ zə́? Jɨ́ nyə́ ámə sá yí?
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Njɨ, na mə́ŋkúmbə mə búud dɨ́, í á bə nyâŋ ŋgə́ kɨ̂m jé, nyâŋ ŋgə́ kɨ̂m jé. Kakʉ́lə jɔɔŋg mú sá nə́ lúlúú ózɨmbɨ kú wámbʉlə sâ í ámə sɨ̂y yí. A mú ntâg cɨ nə́ bwə́ kə́g nə Pwôl luŋgʉla ízʉmbid.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Ja Pwôl nyə á kə kumə ícé í mə́kuú yâ bádʉ́lə njɔ́w yí, ózɨmbɨ bwə́ á ŋkɛ̂ny nyə gwɔ̂w nəcé buud bwə́ á bə njɨ nə́ bwə́ sá nyə bɔ̂w,
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 nəcé, bɛ̂sh bwə́ á ŋgə bɛ̧ nyə bwə́ ŋgə́ kɨ̂m nə́: «A jəlá nə yə!»
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Ja í á ka bə nə́ bwə́ wál zə nyíi nə Pwôl luŋgʉla ízɨmbɨ dɨ́ yí, Pwôl mú cɨ nə lúlúú á ózɨmbɨ tɔ́ɔ́shin nə́: «Ye mə jɨ nə ŋkul cɨ wo ciyá?» Lúlúú ózɨmbɨ nə́: «O! wo mpú dʉ lás Gʉrɛ̂k ɨɨ́?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Ntɔ́ jɨ nə́ wo dɨ́ mwân Igîpten nyə á ndəm zə wá zhizhɔɔm wa nə́ ndɛɛ́ a mú kə nə izhilʉŋgaanə́ otɔ́ɔ́shin onɔ̧̂ shí a shwééshá dɨ́ yɛ́?»
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Pwôl mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Mɛɛ mə jɨ mwâ *Yúdɛn á Tárʉs, shí á Silisî. Mə jɨ muud á ŋgwə́la wúsə́ kú bə zhizhe ŋgʉ́ŋgwə́lá yí. Mə́ jəgʉla nə wo nə́ wo yə́g mə́ fwála, mə fwóg lésha nə buud ɔ́ga.»
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Nda bwə́ á magʉlə nə́ a lásʉ́g nə́, Pwôl nyə á ka tɔ̂w na ícé í mə́kuú yâ bádʉ́lə njɔ́wʉ́d, a mú fʉfə búud mbwə̂. Buud bɛ̂sh bwə́ mú ji kʉ́l-kʉ̂l nə́ kufʉg. Pwôl mú tɛ́ɛ́d lásʉ́lə nə bwo kə́l lʉ́ hebʉrə̂ dɨ́, nyə nə́:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?