2 Coríntios 1
MCP vs NVT
1 Nə mə Pwôl, muud Yésus nyə a sá nə́ mə bə́g *muud lwámá yé nda Zɛmbî nyə á ŋwa cígʉ́lá nə́ yɛ́, nə *mínyɔŋʉ̂ íshé Timotê, sə́ wə́ mə́ cílə́ kálaad ɛ́ga. Sə́ ŋgə cilə *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla ɔ́ Zɛmbî dɨ́ Kɔrɛ̂nt yí, nə miŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ mi búúd myɛ̂sh mísə́ Akayî myá.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ íshé Zɛmbî bâ Cwámba Yésus-Krîst bwə́ ɔ́ sá bɨ́ mpaam, bwə́ ɔ́ sá nə́mə́ nə́ bɨ ŋgə́g nə cʉgə nə́ shɛɛ.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Gúmə́ nə Zɛmbî, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mə Cwámba wúsʉ́ Yésus-Krîst, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mə búl gwág búúd cɛy lámʉ́d yɛ́, Zɛmbî mə dʉ́ cweel mílâm ja jɛ̂sh yɛ́.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 A ŋgə cweel sə́ milâm *íncwaw í ntʉg byɛ̂sh sə́ ŋgə́ bwəma nə ndɨ́ yííd, shú nə́ sə́ bə́g nə ŋkul mə cwéél bɔɔŋg bɛ̂sh bwə́ ŋgə́ nə́mə́ bwəma nə incwaw í ntʉg wá milâm, váál á mə́ cweel sə́ mísʉ́ mílâm yí.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Mpugá nə́, nə́mə́ nda sə́ ŋgə́ jág bul jug jugʉ́lə mə́ *Krîst nə́, ntɔ́ nə́mə́ wə́ Krîst ŋgə́ jág bul cweel sə́ milâm yɛ́.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ŋkí minjugú mí ŋgə bul bɛ̧ sə́, mí ŋgə bɛ̧ sə́ shú nə́ milâm mí cwáálʉwog bɨ̂, bɨ dʉ́gʉ́g cʉg. Ŋkí Zɛmbî ŋgə ntâg cweel sə́ milâm, a ŋgə sá ntɔ́ shú nə́ milâm mí cwáálʉwog bɨ̂, bɨ mú jísɔw mínjugú mimpwûd sə́ ŋgə́ nə́mə́ jísɔw myá.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Sə́ ŋgə *búgʉla kú nə məzhigə́ nə́ bɨ e tɔ̂w búgə́ jɨ́nʉ́d nə́ shîm; nəcé, sə́ mə́ mpú nə́ nda bɨ́ ŋgə́ jug jugʉ́lə ŋgwûd sə́ ŋgə́ jug yí nə́, Zɛmbî ŋgə nə́mə́ cweel bɨ́ milâm nda á ŋgə́ cweel sə́ mísʉ́ nə́.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Bwaaŋg, sə́ acɛ́ɛ́lɛ́ nə́ bɨ bə́g kú mpu yáág-yáág íncwaw í ntʉg sə́ á bwəma nə ndɨ́ Azî yí. Í á bə sə́ mbíya nyaanʉ́lə, ntɔ̧ sə́ ŋkul, váál á nə́ sə́ áshígɛ́ ná nyiŋgə ŋgə bə nə búgə́ nə́ sə́ é wú cínɔŋgʉ́ mikuwó.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Mə́ jaaw bɨ́, sə́ á shîn dʉ́g nə́ sə́ mə́ yə. Njɨ, í á wɔ́ɔ́s ntɔ́ shú nə́ sə́ kú ná ŋgə nyiŋgə búgʉla sə́mɛ́fwó, búgə́ jísʉ́ jɛ̂sh í shwálʉg kə njɨ wə́ Zɛmbî muud mə dʉ gwûmʉshi mímbimbə yɛ́.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Nyə wə́ nyə á ka fɛɛmʉshi sə́ bɔ́w-bɔ̂w shwɨy sə́ á nywá yə jɔɔŋgʉ́d, a bá nə́mə́ dʉ nyiŋgə fɛɛmʉshi sə̂. Sə́ ŋgə búgʉla njɨ nyə nə́ a bá nə́mə́ nyiŋgə dʉ fɛɛmʉshi sə̂,
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 bɨ́ ŋgə ntâg kwíínd sə́ nə jəgʉlálə bɨ́ ŋgə́ jəgʉla nə Zɛmbî shú dɔɔŋg yí. Nə́ ndɛɛ́, nda jɨ́ nə́ zhwog buud bwə́ ŋgə jəgʉla nə Zɛmbî shú dʉ́sʉ́ nə́, zhwog buud bwə́ bá nə́mə́ yə nyə akíba shú dʉ́sʉ́ ja á bá sá sə́ mpaam yí.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Sâ jɨ́ nə ŋkul sá nə́ sə́ bə́gʉwag yí jísə nə́: lâm í ŋgə lwó sə́ nə́ sə́ áŋgɛ̂ nə cʉgə nə buud milâm mímbá, sə́ kú nə sâ á shweelʉ́g, nə́mə́ njɨ váál Zɛmbî ŋgə́ jɨɨ yí. Sə́ ŋgə ntâg bul cʉgə cʉg jɔɔŋgʉ́ nə bɨ̂, sə́ áŋgɛ̂ nə bɛ̧ məfʉg mâ buud, mpaam mə́ Zɛmbî wə́ í ŋgə́ kyey nə sə̂.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Sə́ áŋgɛ̂ nə cilə bɨ́ gúl sâ shús, nə́mə́ njɨ jɔɔŋg bɨ́ ŋgə́ lɔ̧́ bɨ́ ŋgə́ nə́mə́ mpu nɨ. Mə jɨ nə búgə́ nə́ bɨ é bá shúgʉla mpu sâ sə́ ŋgə́ cɛɛl cɨ yí ncindí nə ncindí.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Mə jɨ nə búgə́ ntɔ́ nəcé bɨ mú ŋgə bwɛlɛ mpu nə́ bɨ́ bɨ́ nə ŋkul jee bəgʉwa nə sə́ nə́mə́ nda sə́ mə́ bá bəgʉwa nə bɨ́ jwɔ́w mə́ Cwámba wúsʉ́ Yésus-Krîst dɨ́ nə́.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Mə mpú ntɔ́ bʉ́bə́lɛ́, gwə́ wə́ mə́ á ka cɛɛl fwo zə nûŋ bɨ́dɨ́, zə nyiŋgə sá nə́ bɨ gwágʉ́g məshusʉg ja ábɛɛ̂ yí.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Mə á ka cɛɛl nə́ mə bá tɨ́ nûŋ kə Masedwân, mə nyiŋgə wú Masedwân zə nûŋ bɨ́dɨ́ nə́ bɨ zə́g kwəmʉsa mə njɔɔnd kə́lə Yudéa.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Ye mə á lás mimpu mimbá ja mə á ŋwa cígʉ́lá nə́ mə sá ntɔ́ yí? Ye ntɔ́ jɨ nə́ micígʉ́lá myâm mí mú ŋgə bɛ̧ njɨ iyuug yâ lâm múúd mə́ jɨ́ nə ndɨ́ yí, mə ka dʉ bə mə ŋgə́ cɨ, mə ŋgə́ shwána?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Zɛmbî nyəmɛ́fwó mə́ mpú nə́ sə́ ádɛ́ bwɛlɛ bə nə bɨ́ nə́, sə́ ŋgə́ cɨ, sə́ ŋgə́ shwána.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Krîst Yésus Mwân mə Zɛmbî, sə́nɔ̂ŋ Silvɛ̧̂ nə Timotê sə́ á ŋgə cúndə bɨ́dɨ́ yɛ́, nyə a shígɛ́ bə, nə cɨ nə shwána. Nyə á dʉ bə, á ká cɨ sâ, ciyá jé bə njɨ ciyá ŋgwûd.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Məŋkaagə́ mɛ̂sh Zɛmbî nyə á kaag má mə́ á bwəma nyə́dɨ́, shé ka ŋgə cɨ́ Amɛn nyə́dɨ́ kwoŋ dɨ́, ŋgə́lə magʉlə nə́ Zɛmbî mə́ jəla nə gúmə́.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Zɛmbî nyəmɛ́fwó wə́ ŋgə́ lʉlʉshi sə́nɔ̂ŋ bɨ́ cʉg shé ŋgə cʉgə nə Krîst yííd. Nyə nə́mə́ wə́ nyə a gwáágʉlə shé məwúdə́ mə́ fééshá.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Nyə wə́ nyə a wá shé məyɨɨgyé mɛ́, a wá shé Shíshim yé mílámʉ́d tâŋ bɛ́ɛ́n nə́ a bá sá sâ jɛ̂sh nyə́ á kaag yí.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Mə́ ŋwa Zɛmbî wúshinɛd nə́, mə́ ká shɨɨg mə yə. Mə a shígɛ́ cɛɛl káág bɨ́ mbag, gwə́ wə́ mə áshígɛ́ ná nyiŋgə zə nûŋ Kɔrɛ̂nt yí.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Sə́ áŋgɛ̂ nə cɛɛl nywaad bɨ́, sâ nə́ bɨ mágʉləg; mbɔ̂, sə́ ŋgə yida wá məbwə́ ísɛ́y bínʉ́d nə́ bɨ bə́g nə məshusʉg, nəcé búgə́ jɨ́n jísə álal-ŋkul.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?