2 Coríntios 12
MCP vs ARC
1 Ye í jɨɨ nə́ mə bə́gʉwagí? Mbɔ̂! Í avwɔ́lɛɛ́ tɔɔ sâ. Tɛɛm bə ntɔ́, mə zə́ nə́mə́ fwo yida jaaw ísâ Cwámba nyə a lwó mə *mə́ntamə́ mâ mísh nə́ bagə́d yí, nə byɔɔŋg nyə́ á bágʉlə mə *shíshim dɨ́ yí.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mə mpú ŋgwɔ́l múúd mə́ *Krîst nyə á ŋkâŋ kə nə́ ndɛɛ́ kə kumə joŋ álɛ́ɛl dɨ̂. Ŋkí nyə á kə nə nyúúl nyɛ́ ncindî ɔ, ŋkí í á bə ntâg njɨ shíshim yé ɔ, mə ampúyɛ́, Zɛmbî wə́ mə́ mpû. Sâ jɔɔŋg í mə́ sɨ̂y múús mimbú wûm nə mínɔ̧̂.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Muud wɔɔŋgʉ́, ŋkí nyə á kə nə nyúúl nyɛ́ ncindî ɔ, ŋkí í á bə ntâg njɨ shíshim, mə ŋgə cɨ nə́ mə ampúyɛ́, Zɛmbî wə́ mə́ mpû.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 Njɨ mə mpú nə́ nyə a ŋkâŋ kə nə́ ndɛɛ́ kə kumə *Paradis, a mú gwág íciyá í cúgɛ́ nə ŋkul cɨy mə́kə́l mə́ búúd dɨ́ yí, iciyá múúd cúgɛ́ nə zhɨɨ́ mə cɨ́ yí.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Mə é bəgʉwa nə váál ísâ múúd wɔɔŋgʉ́ nyə a gwág byɔɔŋgʉ̂; njɨ, shú dâm məmɛ́fwó, mə yidá bəgʉwa nə iləm mə́ jɨ́ nə ndɨ́ yí.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Mə́ mbə̂m cɛɛl nə́ mə́ bəgʉwa, í kú bə mə impwúfú; isâ mə́ jáaw yí bə óbʉ́bə́lɛ́. Njɨ mɛɛ mə ajááwɛ́, bwə́ á bá ŋwa mə ntɔ̧ sâ mə́ ŋgə́ sá yí, nə sâ mə́ ŋgə́ cɨ yí.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Zɛmbî nyə a lwó mə yáág-yáág isâ. Nə́ ndɛɛ́, shú nə́ mə bə́g kú ŋkɛ̂ny nyúúl nə mpǔlə ísâ byɔɔŋgʉ́, nyə á ka bɨ́d nə́ fimâl bə́g mə nyúúlʉ́d, ŋgwɔ́l *éŋgəles mə *Sátan zə yíd mə nə́ mə kú dʉ ŋkɛ̂ny nyúul.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Mə á jəgʉla nə Cwámba ija ilɔ́ɔl nə́ a yílʉ́g mə fimâl wɔɔŋg.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Nyə a shígɛ́ yîl, nyə á yida cɨ nə mə nə́: «Mpaam mə́ ŋgə́ sá wo yí í kwagá nə wo. Ŋkul í dʉ sɛ̂y íləmʉd.» Nə́ ndɛɛ́, mɛɛ mə́ yida bəgʉwa nə lám wɛ̂sh ja mə́ jɨ́ nə iləm yí, shú nə́ ŋkul mə́ Krîst í ŋgə́g nə sɛ̂y mə́dɨ́ cʉgʉd.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, mə gwág nywa ja mə́ bə́ nə iləm yí, ja bwə́ lwîy mə yí, ja cʉg í kə́ mə mbwɔ̧́ yí, ja mə́ bwə́má nə cúwʉ́lí nə yágʉ́wó nəcé Krîst yí.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Ŋgaá mə mú ŋgə lás nda mpúfú! Bɨ wə́ mə́ nyasʉlə mə váál sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ dɔɔŋgʉ́d. Bɨ wə́ mə́ jə́lá nə sá nə́ buud bwə́ shwúg mənyúúl nə mə. Nəcé nə́, tɛɛm bə nə́ mɛɛ cugɛ́ tɔɔ sâ, bɔɔŋg bwə́ ŋgə́ nyîn nda *buud ɔ lwámá wə́ashílə́-shwánʉ̂ ɔ́nɨ, bwə́ ántɔ̧́yɛ́ mə nə tɔɔ sâ.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Bɨ a shí dʉ́g nda məma jísɔ́w jâm í á wééshʉli məyɨɨgyé mə́ múúd lwámá mə́ *Krîst nə́: isâ í ntɔ̧́ búúd ŋkul yí, nə *isâ í mímbʉ́gú, nə *məshimbá mə́ á ŋgə sɨ̂y.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Mɔ́ɔ́l mə́dɔ̧ mə́ á ntɔ̧ bɨ́ nə jɨ́? Ŋgaá njɨ nə sâ ŋgwûd nə́ mə a shígɛ́ sá nə́ bɨ ŋkɛ́nyʉ́g mbag wâm. Juugá mə nə mə sálə bɨ́ bɔ̂w kɔ́ɔ́mb jɔɔŋgʉ́d.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Mə wál nə́mə́ nyiŋgə zə nûŋ ja álɛ́ɛl, mə é sá nə́mə́ nə́ bɨ bə́g kú ŋkɛ̂ny mbag wâm. Mpugá nə́ mə aŋgɛ̂ nə sɔ̧́ məbii mʉ́n, bɨ wə́ mə́ ŋgə́ sɔ̧́ wá. Ye bwán wə́ bwə́ dʉ wɨ́ɨl obyɔ̂l? Ŋgaá nə́ obyɔ̂l wə́ bwə́ dʉ wɨ́ɨl bwân?
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Mə gwág nywa jâm kɔ́ɔ́mbʉ́d nə́ mə kɛ́ɛ́nzhʉg sâ jɛ̂sh, mə kɛɛnzh nə́mə́ mə́mɛ́fwó shú dʉ́n. Ye í é bə, mə ŋgə́ jág bul cɛɛl bɨ́ ntɔ́, bɨ bâŋ nda nyiŋgə mpu cɛɛl mə?
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Shé bʉ́sə dɨ́ cʉ́ŋ nə́ mə a shígɛ́ sá nə́ bɨ ŋkɛ́nyʉ́g mbag wâm? Njɨ bɔ́ɔ́l búúd bwə́ ŋgə cɨ nə́ mə á ŋgə kyey nə bɨ́ mə́kə́ŋʉ́d; nə́ mə a ŋgə ŋwa bɨ́ isâ bɨ kú mpu.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Búúd bɛ̂sh mə́ á dʉ ntɨ bɨ́ wá, ye mə a shí bwɛlɛ ntɨ ŋgwɔ́l zə nyúg bɨ̂?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Mə a yáág nə Titus nə́ a zə́g, mə mú ntɨ bá *mínyɔŋʉ̂ wʉ́n bɨ́ mə́ mpú yɛ́; ye Titus nyə a shí nyúg bɨ̂? Ŋgaá bɨ a shí dʉ́g nə́ sá sə́ bʉ́sə nə mitə́dʉ́gá mimpwûd sə́ ŋgə́ kyey kuú njɔɔnd ŋgwûd?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Bweyʉ́lə bɨ́ á tɛ́ɛ́d nə ŋgə́lə cɨ nə́ sə́ ŋgə bul lás ntʉ́nɨ nə́ sə́ ŋgə shwɔ̧ mənyúul bɨ́dɨ́ míshʉ́d. Mbɔ̂! Sə́ ŋgə lás mísh mə́ Zɛmbî dɨ́, sə́nɔ̂ŋ Krîst sə́ njúl cʉ́ŋ. Yé bwááŋg mə́ búl cɛɛl wá, lə́sʉ́ wɛ̂sh sə́ ŋgə́ ntâg lás ga wúsə shú nə́ bɨ lálʉg búgə́d.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Mə ŋgə bɛɛmb nə́ ja mə́ bá zə yí mə bág zə kwey bɨ́ dúl váál, kú bə váál mə́ ŋgə́ cɛɛl yí; bɨ bâŋ kwey nə́mə́ mə dúl váál, kú bə váál bɨ́ mə́ cɛ́ɛl yí. Mə ŋgə bɛɛmb nə́ mə bág zə kwey nə́ bɨ́ ŋgə bə nə ozhuyâ, nə mbíya lâm, nə dʉ́lə nyada, nə məfendyâ, nə ojaawʉ́-jaawʉ̂, nə ikúdʉ́gú, nə iŋgûŋ, nə oncúg-nculɛ̂.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Mə ŋgə bɛɛmb nə́ ja mə́ bá nyiŋgə zə nûŋ yí, Zɛmbî waam bág sá nə́ mə gwágʉ́g shwôn bɨ́dɨ́ míshʉ́d. Nəcé, ŋkí mə zə́ kwey nə́ zhwog buud bwə́ á ŋgə sá *misə́m wá bwə́ acɛ́ndɛ́ mítə́dʉ́gá nə́ bwə́ yɔ́wʉg misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ mí ádʉdanâ, yɔw jaŋga, yɔw ásɨ́y-sɨ̂y bwə́ á ŋgə́ sá yɛ́, mə bá jɨɨ yé nda yə̂ lʉ́ shwɨy.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?