Marcos 6
MCDNT vs ARIB
1 Ascatan Jesús afu rafumisifo ya anoashu pushurasi ano nasonifo. Nannoashu Jesús pushconi.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ascano Israelifoan aton tunutitian Jesús aton ichananti pushu muran iquishon ato yosiaiton. Nicacani, —¡Aira! ¡Nicacapon! ¿Ahuuscain na nocofunun fasi tapicoin sharamun? Tsoan oinyomisima cuscara huapaiquifin ahuamamishti huatiroquin. ¿Tsoancon Jesús ascara yosiamun?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Nanfin ihui yonomisiquin. María facu. Chipocufo Santiago non José non Judas non Simón. Ahuun poifori nuno no fu imisifo. Nonfin Jesús onanquin. Aacai ahuama. ¿Ahuuscashomun ahuamamishti huatiroquin? —icashu yoinannifo. Nannori shinancashon aqui shinanchacanifo. Acai cuscarocon huacani. Afanan Jesús nicapainifoma.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ascano Jesús ato yoini isca huaquin, —Nan maitio Diosin tsain yoimisi nicatirofo. Ahuunoa yoisharamisifo. Nan cainni anoafo non ahuun yorafoancai nanfoansicai nicapaicanimaran, —ishon ato yoini.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ascano isinin icaifo fustirasi manmanshon ato cayahuamani. Futsafori cayahuamapaifiaquin icoinra huayamaifoan anima. Diosihuunshon tsoa futsan atiroma cuscan ato ashopaifiaquin anima.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 —¡Aira! Ahuunscain ua oinfiamisishaquin ua icoinra huapaicanimaran, —ishon Jesús shinanni. Ascaiton pushurasiti Israelifo icano cahuancacaini ato Diosin tsain shara yosin.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ascatan afu rafuafo doce cunani, —Uqui fucahuun, —ato huaino. Aqui fuafoan ahuunshon yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanon. Ascashon ato rafurasisi nichini yorafo caya huamanonfo.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Pushurasi muran nocotan nan pushu fusti muransi oshacahuun.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Pushu futsan icanoafoan yafi pushurasi muran icanoafori mato iquimapaiyamaino iquiyamacahuun. Mato nicacasmaifoan maton sapato potapota sacaquin. Asca huaquin man oinmatiro mato nicacasmaifo. Ascan Diosin tsainri nicacasmacaniran, —ishon Jesús ato yoini.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ascano ato yoiquin anaitiano pushurasiti anoafo ato yoifoanfafainifo. —Maton chaca shatucahuun Diosin tsain nicasharacahuun, —ato huaifoan.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Yoshin chacafo yorafohuun nuucun atomaquinoa potanifo. Isinincaifori shuniyashon fumanfain Upa Dios cufishonifo Jesushuunshon caya huafoanfainifo.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 — ausente —
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 — ausente —
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodespan ahuin Herodiasin nicani Juanpan ahuunoa yoiaiton nicai aqui fasi sinai. Rutumariscapaifiaquicai ahuun funu Herodes, —Ma. Mincai Juan rutumatiromaran, —ishon yoini.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Juan nocofunu shara Dios tanasharamisi niaifon Herodes tapishon cushusharani.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Funun cushusharafiaino ahuinin ahuuscashoma Juan rutupaini. Funun cainnitian Juan rututiro punin shararan. Isca huaquin. Cainnitian ahuun niaifofo patashari non ranushumua niaifofo non niaifofo Galilea mai anoafori ichanannifo fuusishoshcaquin.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Piainfono Herodes ahuin Herodiaspan facu shomaya arusu mononi. Herodes yafi a futan piaifoan oincani fasi unimanifo. Ascano niaifoan yoini, —¡Aicho! Min monoaiton oin un fasi unimai. Ahuarashta fipaiquin ua yoihuu un mia inanon.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Diosin tapia un mia icon yoiaiton min fipaiyai cuscan ua yoihuu un mia inanon, —ishon yoini.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Nicatan shomayaton ahua yoini. —¿Un niaifo ahua yocaimun? —ahua huaiton, —“Juan tushtumahuu. Ahuun mapo ua inanshquin,” niaifon yoitahuun, —ishon yononi.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ascano shomaya niaifoqui nasoni. —Juan tushtuhuu. Purato naratashon ahuun mapo ua inanshquin. Natian ua ashoriscahuun, —huani.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nicai niaifon puusinima. Juan fasi shinain. Ahuun nomuran shinanquin isca huani, —¡Ohua! Un asca huapaima. Ascafia yorafoan un shomaya yoia cuscan nicacashon un asca huapaiyamafiaqui un aqui cairan, —ishon shinanni.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ascaiton futsa yononi, —Juan tushtushon ahuun mapo ua fishotahuun, —niaifoan ranushumua yononi. Ascano cai cunu muran iquishon Juan tushtushoni.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Tushtushon purato naratashon funi. Fushon shomaya inanni. Ascano shomayaton ahua inanni.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Asca huano Juanhuunshon tanamisifoan nicacatan focashon ahuun caya mai huanifo.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ascano Jesusqui afu rafuafo afanan naso furanifo. Acafo cuscan yafi ato yosia cuscari Jesús tapimashcaquin.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ascaifono yorahuanrasi Jesusqui furi furinifo. Ascaquin ato pitimacoin huanifo. Afu rafumisifo yafi ato yoini, —Tsoa icama ano non fonon focahuun. Anoshon non tunuyonon, —ato huani.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ascano shashohuanun tsoa icama ano fonifo.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 — ausente —
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 — ausente —
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ascano man fari caino afu rafuafoan yoinifo, —Nuno pushu yafi tushu yamai. Na yorafo nichihuun. Man fari caiquin.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Fonaincaniquin pushurasi ari yafi pushu patashari ato nichihuun anoshon tushu huanonfo, —ishon Jesús yoinifo.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 —Mafin ato piimacahuun, —ato huaiton. —Noncai ahua ato pimatiroma. Nocofunun oshu ranan yonoahuunshon ahuun rafanan fishon nan yorafo pimashquin. ¿Nantimun non atohuunshon potaicai? —huaifoan.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 —¿Ahuuti misi man ayamun? Oinyocahuun, —Jesús ato huaino. Oinshon yoinifo, —Misi mucu fustiti yafi shiman rafusi non ayaran, —huaifoan.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ascaino nan shiman rafu yafi misi mucu fustiti tsomashon nai ari foisinifoantan Apa Dios cufini, —¡Aicho! Upan, mihuunshon un ato pimaicain. Min fasi sharacoincun, —huatan. Misi torupacutan shiman rafu ya osishon ahuunshon tapimisifo ato pashcanan huapani.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ascaino picani mayacoinnifo.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 A misi yafi shiman tushu huafo afu rafuafoan doce shihuati fospi huani.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ascano cinco mil nocofunufoan piinifo.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ascano ato pimaquin anaititan Jesús afu rafuafo yoini, —Shashon rufofo oquiri pushurasi Betsaida ano pocui focahuun. Un na yorafo nichiyonon, —ato huani.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ato nichitan arus fusti machi mamaqui caashu Apa Dios fu tsainni.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Man fari caino afu rafuafo ian nushmancayan shashon nocoaifono arusu ian cusumunshon Apa cufiyoni.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ascatan shasho muran atoqui nanuinacahuani. Nanuano fuu nishmapacufoanni. Ascaiton afu rafuafoan, —¡Aira! ¿Ahuuscashocon Jesús isca huaimun? —huanifo.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Tapiyonifoma Jesús Diospan facu ahuamamishti huatirofiacun cinco mil nocofunufo piimaiton oinfiaitashacaquin Jesús onanyonifoma. Diospan facufiacun aton nomuran tapiyonifoma.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ascatan ian pocufainifo Genesaret cusumunri nocoshon. Nanno shasho nushanifo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ascatan mapuinifoannaifoan nannoafoan samamashta Jesús onannifo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Onantan ichonifo pushurasifo patashari chani focani. Isinin imisifo shuhua naratashon Jesusqui ihuunifo.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Nantiocushon isinin icaifo aqui ihuunifo. —Uhuun yora isinin icaiton min sahuuti cupanan mia munpaicani. Ato yoipun anonfo cayashcaquiran, —ishon yoinifo. Ahuun sahuuti muuncanashu cayapacunifo.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?