Mateus 27

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mesmeselem pà ne nevurun en ke langun ne menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen ne neumpung dan en ke engkey se ed-ul-ulaan dan te ked-imatey ki Hisus.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ne mibakù dan te kedina si Hisus ne mibpeneheewit dan sikandin diyà te ki Pilatu, ke gubinedur ne Rumanu.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Guna su netuenan ni Hudas, ini se senge etew ne mid-ulug ki Hisus, te riyan en si Hisus te etuvangan ni Pilatu su egkukumen en te ebpeimetayan ne nekedsendit nevenar sikandin kayi te mid-ulaula rin. Ne mibpendiyà te menge mepurù te terebpelengesa wey menge pekilukesen te menge Hudiyanen ne in-ulì din ke tetelu nepulù ne pirak ne pelatà.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 “Nekesalà a,” ke sikandin, “su impesigkem ku arà se etew ne warà salà din!”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ne insewirà din ke kureta diyà te lusud te Nekebpuru ne Valey te Eleteala, ne mid-ipanew en se ed-ehet te lawa rin ne mid-iket te lieg din ne mid-umpak.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ne mibpemurut dut te menge mepurù te terebpelengesa ini se kureta se egkahi te, “Ini se kureta ne imbayad te ibpeimatey te etew ne ebpekesurang ki te Penduan tew embiya idtahù ta ini kayi te edtehuan te kureta kayi te Nekebpuru ne Valey te Eleteala.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Na geina te iring ketà ne mibpengasak dan ke engkey se ebpeetahan dan kayi te kureta, ne neumpungan dan te ibpemasa te tanà dut te etew ne ediyun te kuren su ebeluyen ne penlelevengan te menge etew ne ebpekevehu ne ebpatey ketà.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Tembù be igenat ketà ne hewii ne mid-ingaranan arà se tanà te “Tanà ne Mibayaran te Lengesa” ne iyan din meana ne nepemasa te imbayad te ebpeimatey.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ne ini se ned-ulaula ne netuman ke impesurat te Eleteala ki Jeremias senge etew rengan ne mibpelambas te Lalag din se egkahi te, “Migkuwa ran ke tetelu nepulù ne kureta ne pelatà, ini se mid-umpungan te menge etew te Israyil ne ibayad te ebpeimatey kandin,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 ne arà se impemasa ran te tanà te etew ne ediyun te kuren. Ini se impesabut kediey te Kerenan,” ke si Jeremias rengan.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ne mibpeneheewit dan si Hisus diyà te ki Pilatu ke gubinedur ne impeetuvang dan ki Pilatu su ed-insaan. “Menu,” ke si Pilatu, “sikuna en iya ke ratù te menge Hudiyanen?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ugaid ne langun ne in-isuhat dan kandin ne kewagib dut te menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te menge Hudiyanen ne warà din tevaka.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ne ketà ne migkahi en maa si Pilatu ki Hisus te, “Menu, kenà ke en be edtavak kayi te langun ini ne in-isuhat dan kenikew?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ugaid ne warà en megkahikahi si Hisus te misan senge tahà dà, ne ketà ne neinuinu nevenar si Pilatu.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ne iyan nelayaman ni Pilatu te uman egkeuma ke Pista te Kedsehari te Suluhuen ne ruen ibpelihawang din ne senge etew ne vilanggù ne ebuyuen dut te menge etew.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ketà dema ne hewii ne ruen senge etew ne nevilanggù ne ed-ingaranan ki Barabas su nevantug te meraat ne mid-ulaula rin.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Guna su ruen en denda ne menge etew ne nevurun ne mid-insà si Pilatu te, “Menu, endei rapit se ibpelihawang ku, Si Barabas etawa si Hisus ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Iyan din migkahi ini su netuenan din se ini se id-isuhat ne kewagib ki Hisus dut te menge mepurù te terebpelengesa ne sabap dut te kegkesihi ran kandin.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ikeruwa rin ne gewii te kebpinuu diyà te kukuman ne ruen nekeuma ne telaan te esawa rin ne egkahi te, “Kenà ka ebpekid-ubpu dut te meraat ne idwagib dan keniyan te etew ne warà salà din. Su geina te merukilem ne ruen tehinepen ku mekeatag kandin ne nepesangan a.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ugaid ne ini se menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen ne mibpemitiyeraan dan ke menge etew te iyan dan buyua ki Pilatu ne ibpelihawang si Barabas ne ebpeimetayan si Hisus.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ne migkahi en maa si Pilatu ke gubinedur te, “Menu, endei rapit kayi te deruwa ini se egkiyuhan niyu ne ibpelihawang ku?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 “Embiya iring ketà se egkiyuhan niyu,” ke si Pilatu, “ne ebmemenuwen ku be si Hisus ini se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 “Meambe?” ke si Pilatu. “Engkey se meraat ne mid-ulaula rin?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Guna su nesebutan ni Pilatu te kenà en egkepakey ne ibpeengked ke menge etew su deisek dà ne egkehuvut en, ne migkuwa sikandin te wayig ne mibpenlùlù sikandin te velad din dutun te etuvangan te menge etew su tuus ini te kenà sikandin ebpekid-ubpu dut te ked-imetayi ki Hisus. Ke sikandin te, “Warà kediey ke egkevudsi te lengesa keniyan te etew! Keniyu rà ayan!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ne migkahi ke langun ne menge etew te, “Dusai key en abpeg ke menge kevuwaran dey ke egkevudsi ke lengesa rin!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ketà ne impelihawang en ni Pilatu si Barabas. Ne si Hisus embe ke imperuug din ne imbehey rin en kandan te ibpelansang diyà te pinebelavag ne kayu.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ne impelusud en te menge sundaru si Hisus dut te turuhan te gubinedur, ne miburun ketà ke langun ne menge sundaru.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ne midluungan dan te velegkas din ne pinelelembung dan te merihà su uvag kun ne ratù.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ruen impetengkulu kandin ne mibeelan dan ne ruhiyen ne wahed, ne ruen kayu ne mibpeheweran dan kayi te kewanan din. Ne ketà ne mibpenimbuel dan kayi te sineruwan din su uvag kun ed-adat dan kandin se egkahi te, “Mebereumur ka ne ratù te menge Hudiyanen!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ne mibpengilevan dan sikandin, ne migkuwa ran ke kayu kayi te velad din ne imbadas dan dut te ulu rin.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Guna su neipus ke kedsumpalit dan kandin, ne midluung dan en ke merihà ne impelelembung kandin ne inseluub dan ded ke kandin ne belegkas ne mid-ewit dan en sikandin diyà te ebpelensangan kandin.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Guna su riyà dan en te ralan te kebpeneheewita ran en kandin ne ruen etew ne ed-ingaranan ki Simon ne riyà ebpuun te Sirini ne nesinuhung dan, ne mibpehes dan te ibpetiang ke pinebelavag ne kayu ne edtiangen ni Hisus.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Nekeuma ran diyà te dapit ne mid-ingaranan te Gulguta, ne iyan din meana ne “Tulan te Ulu.”
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ne ketà ne ebpeinumen dan perem si Hisus te binu ne midsewuhan dan te mepait ne vawì, ugaid ne guna su neheraman din ne warà din inuma.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Arà dà ne inlansang dan en si Hisus diyà te pinebelavag ne kayu. Neipus dan ne mibunutbunutan dan ke velegkas din ke entei se ebpekegkemuney kandan.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ne mibpinuu ran se ebantey kandin.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ne riyà te divavew te ulu rin ne impikit dan ke midsuratan te in-isuhat dan ne kewagib ki Hisus se egkahi te, “Si Hisus ini Ke Ratù te menge Hudiyanen.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ne ruen deruwa ne tulisan ne inlansang dan dema duma ki Hisus, seveka kayi te egkekewanan din, ne seveka kayi te egkehivang din.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ke menge etew ne midsahad kandin ne mibpendungkàdungkà dan te ked-undaunda ran kandin se egkahi te,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Na, endei embe ke migkahi nu ne egkerundus nu ini se Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ketà te tetelu ne hewii ne igkepeitindeg nu manen ke vehu pà? Embiya benar ne Anak ka te Eleteala, ne ibpelihaun nu ke hinawa nu! Pemenaug ke en keniyan te midlensangan keykew!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ne engketà ded dema ke ked-undaunda rut te menge mepurù te terebpelengesa, menge meyterù te penduan wey ke menge pekilukesen te Hudiyanen se ebpelelelahey ran te,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Nekepelihaun kun sikandin te menge ruma rin, ugaid ne ke kandin ne hinawa ne kenà din egkegaga. Menu, kenà sikandin ke ratù te menge Hudiyanen? Embiya ebpekepemenaug sikandin keniyan te midlensangan kandin, ne ebpekeperetiyaya ki te sikandin ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Migkahi rin te Eleteala se edserihan din ne migkahi rin pà te Anak sikandin te Eleteala. Na ed-intengan ta ve ke Eleteala se edtavang kandin!”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ne misan dema ke deruwa ne tulisan ne inlansang diyà te idsengeriveluyà din ne elin en ne ed-undaunda kandin.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ne ketà te neudtu en ke andew ne mibmerusirem en ke tivuuk ne kelibutan lusud te tetelu ne uras.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ketà te tetelu ne uras ne migkuleyì si Hisus te merahing se egkahi te, “Ili, ili, lama sebaktani?” Ne iyan din meana se, “Ey, Eleteala ku, Eleteala ku, meambe ke mid-ewaan a nu?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ne ruen menge etew ne nekeitindeg ketà ne nekerineg kandin ne migkahi te, “Pemineha niyu ma su ebpengumawen din en si Elias.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Senge etew ketà se midahewrahew migkuwa kayi te in-ered te tebà ne midtiyuk din en te deisek ne terekayu ne insugkar din diyà te bèbà ni Hisus su ibpeesep.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ugaid ne ruen migkahi te, “Na ed-intengan tew ve ke edlepew si Elias se ebpeawà kandin ketà!”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ne migkuleyì en maa si Hisus te merahing ne nependusan en sikandin te hinawa.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ruen mekepal ne saput ne impehelet dut te insivey ne ed-ubpaan te Eleteala, ne ketà te kinepatey ni Hisus ne nevindas kayi te luuk ini igenat te divavew taman te diralem. Ne midlinug ne nengetevì ke derekelà ne vatu.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ne ruen menge penlelevengan ne surung ne nengepuwasan, ne merakel ke minatey ne mibperetiyaya ki Hisus ne nengevanew en.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ne mibpenlihawang dan dut te leveng dan ne ketà te nevanew en si Hisus ne mibpendiyà dan te inged ne Hirusalim ne riyà dan mekita te merakel ne etew.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ne ini se kepitan wey ke menge ruma rin ne sundaru ne ebantey ki Hisus, ne nengeandek dan nevenar dut te neheram dan ke linug wey nekita ran ke langun ne ned-ulaula ketà. Ke sikandan te, “Benar ini ne Anak te Eleteala!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ne ruen dema ketà merakel ne menge meritan ne miduma ki Hisus ne egenat te Geliliya ne midtavang kandin. Ed-it-itindeg dan ini diyà te malù meriyù su edtengteng kandin.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ne elin ketà si Maria Magdalina, si Maria ke iney ni Santiago ki Jose, wey ke esawa ni Sibidiyu.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Guna su malù en edsanlep ke andew ne ruen nekeuma ne senge etew ne meama ne kewasa ne riyà ebpuun te Eremetiya. Iyan din ngaran ne si Jose ne sakup dema sikandin ni Hisus.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Mibpendiyà sikandin te ki Pilatu ne mibuyù din ke bangkey ni Hisus, ne insuhù en ni Pilatu te ibpevehey.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ne migkuwa rin en ke vangkey diyà te midlensangan kandin, ne mibukusan din te behu ne malung ne meputì,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ne in-awuk din en ketà te behu pà ne leveng ne imbangbang diyà te dempilas ne intail ne kandin ne leveng. Ne ruen dekelà ne batu ne midlilid din ne inlekeb ketà te bengawan te leveng ne mid-ewaan din en.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ne si Maria Magdalena wey senge etew pà ne Maria ne mibpinuu ketà se edsinaru dut te leveng.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ne ketà te neketundug ne andew, ne Sepetu ini, ne mibpendiyà te ki Pilatu ke menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 ne migkahi kandin te, “Datù, netenuran dey te biviyag pà arà se teruen ne migkahi te, ‘Egkevanew e red ketà te iketelu ne hewii.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Tembù be peventayi nu nevenar ke leveng din lusud te tetelu ne hewii, su kalu ke penekawa ke vangkey rin dut te menge edumdumaan din ne ebpenudtulan dan ke menge etew te nevanew sikandin. Ne embiya arà se egkehiyen dan ne ebpehimbenaren dut te menge etew ne egkeumanan pà ke kegkelimbungi rut te menge etew.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 “Kuwa kew en te menge sundaru,” ke si Pilatu, “ne peventayi niyu nevenar ke leveng.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ne ketà ne mibayaan dan en ke leveng ne midtehuan dan te tuus ke batu ne inlekeb su apey ran egketueni ke newaleng te misan deisek dà, ne mibpeventayan dan en te menge sundaru.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.