Marcos 6
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT
1 Mid-awà en si Hisus wey ke edumdumaan din ketà te arà ne inged, ne mid-ulì en diyà te inged din ne Nesarit.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Guna su neuma en ke Hewii te Id-imeley, ne mibpendiyan en si Hisus te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan se ebpenurù, ne merakel se menge etew ne nevurun ketà.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Maa, kenà uvag ayan ke pandey, ne anak ni Maria, ne kakey en ni Santiago, ki Jose, ki Hudas wey ki Simon? Maa, kenà be ke menge etevey rin ne ini red dema med-ubpà?” ke sikandan. Ne ketà ne mid-engkenà dan kandin.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Ke etew ne ebpelembas te Lalag te Eleteala ne egkeedatan te piya endei en sikandin egketahù, liyu rà dut te muney ne inged din wey ke kereremigey rin.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Tembù be warà mekegeyip ne ingkepekita ni Hisus ketà te inged din. Ne merelag dà se mibpendampen din ne ebpenderaru ne neulian.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ne ingkeinuinu nevenar ni Hisus su warà mebperetiyaya ke menge etew kandin.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Miburun ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ne impeipanew rin sikandan te igihiruwa. Ne mibehayan din te gehem te kebpenegseg te menge vusew ne ebpenuuk dut te menge etew.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ne intelaan din kandan te, “Kayi te ked-ipanew niyu ne iyan niyu rà peneheewita ne ke tuked niyu, kenà kew ewit te lutù, kenà kew ewit te kemuyut etawa kureta.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Ne tetelumpà kew, ugaid ne kenà kew ewit te belegkas ne idsambì niyu.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Intelaan din kandan dema te, “Embiya ebpekeuma kew riyà te inged ne riyà kew rateng te baley ne ruen ebpepemenayik keniyu, ne ketà kew rà rateng taman te ked-awà niyu ketà te inged.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ugaid ne embiya ebpekeuma kew te inged ne warà edtelimà keniyu etawa kenà dan ebpemineg dut te ibpesabut niyu, ne levundus kew ne pendegdaha niyu ke lipupuk diyà te paa niyu gewii te ed-awà kew ketà te inged dan. Su tuus ini te baag kandan te kenè en be kilid keniyu ketà te hewii ne kedtimbang te Eleteala kandan.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Arà dà ne mid-ipanew ran en se ebpemesabut diyà te menge etew se med-engked dan en te meraat ne menge ulaula ran.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ne mibpenegseg dan ke menge vusew ne mibpenuuk te menge etew, ne midsepuwan dan te lana ke menge ebpenderaru ne neulian en.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Nekeeneb en ini se tudtul mekeatag te ed-ul-ulaan ni Hisus taman te nekeuma en diyà te ki Hirudis, ke egkeunutan kayi te inged ne Geliliya, su nevantug en si Hisus diyà te langun ne inged ketà. Ruen menge etew ne migkahi te, “Neuyag ded maa si Juan ke Ebpembunyag, tembù be ruen gehem din te kebpekevaal din te menge mekegeyip.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ruen duma ne migkahi te, “Si Elias ded ini, ke mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan.” Ruen duma pà ne migkahi te, “Sikandin ini ke ebpelambas te Lalag te Eleteala iring te senge etew rut te menge mibpelembas te Lalag te Eleteala rengan.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Guna su nerineg ni Hirudis ini se lalag dan ne iyan din migkahi se, “Ini red si Juan ke Ebpembunyag. Impepungel ku en ke ulu rin, ugaid ne neuyag ded sikandin.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Ini se nekahi ni Hirudis su sikandin en iya ke mibpeimatey ki Juan, su sikandin pà ke mibpesigkem, ne mibpevakù ne mibpevilanggù kandin. Iyan din kineul-ulaa kayi su mid-esawa rin si Hirudiyas ke ipag din misan si Hirudiyas ne esawa rut te tuney ne suled din ne si Felipe.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Ne uman dà ebpengegkehiyi ni Juan si Hirudis te, “Kenà meupiya ne ed-esawaan nu ke ipag nu su esawa en te tuney ne suled nu!”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Arà be ke ingkeepes ni Hirudiyas ki Juan, ne ebpeimetayan din perem, ugaid ne warà din med-ulaula ini su warà megkiyug si Hirudis.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Su neandek si Hirudis ki Juan su netuenan din ne metidtu sikandin ne iyan ebpelupandù kandin ne Eleteala. Tembù be kenà din ebpeimetayan si Juan. Ne ingkesuati rin te ebpemineg ke penurù ni Juan misan ebpekevehey te kemutuwan te hinawa rin.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ugaid ne guna su neuma en ke hewii te kineanaka ki Hirudis ne ketà metuen ni Hirudiyas se ralan te kegkeimetayi ki Juan. Su mibaal si Hirudis te kevurunan dut te langun ne menge mepurù ne egkeunutan, wey ke menge mepurù dut te sundaru rin, wey ke menge etew ne egkamal kayi te lusud te inged dan ne Geliliya.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ketà te kevurunan ne pinesayew ke anak ni Hirudiyas ne raha, ne ingkesuatsuat ni Hirudis wey ke menge etew ne impetelavuk din.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ne impasad din te mevaher te, “Misan pà engkey se ebpentunen nu ne ibehey ku keykew, misan egketengà pà ke langun ne kearen ku.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Arà dà ne midlihawang en ke raha su ebpendiyà te iney rin ne mid-insà te, “Engkey se ebuyuen ku?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ne midahewrahew en midlived ke raha riyà te egkeunutan ne si Hirudis ne migkehiyan din en te, “Iyan ku ebuyuen te guntaani ne ivehey nu kediey ke ulu ni Juan ke Ebpembunyag ne edsenaren te pelatu.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Nerineg dà ni Hirudis ne nekebmutu nevenar sikandin, ugaid ne kenà din arà egkeparew su ingkepasad din en diyà te etuvangan te langun ne pinetelavuk din.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ketà be ne midsuhù din en se sundaru rin te ibpekuwa ke ulu ni Juan, ne mibpendiyà en ke sundaru te bilengguan ne mibpungelan din en si Juan.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ne intahù din en te pelatu ke ulu ni Juan ne mibpeneheewit din en ne imbehey rin diyà te raha, ne imbehey en dema dut te raha diyà te iney rin.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Guna su nerineg ini dut te menge edumdumaan ni Juan, ne mibayaan dan diyà te bilengguan ne migkuwa ran ke lawa ni Juan ne inleveng dan.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Guna su mibpengulì ke menge edumdumaan ni Hisus kayi te kandin ne mibpenudtul dan kandin ke langun ne mid-ulaula ran wey ke impemenurù dan.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ketà ne misan ke kegkaan dan ne kenà dan ebpekeselet su ebpemekedsuvar se merakel ne menge etew ne ebpekeuma kayi te kandan. Tembù be migkehiyan ni Hisus ke edumdumaan din te, “Kuwa kew en su ebpendiyà kiyu pà te endei se warà etew rin su apey kew ebpekeimeley pà.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ketà be ne mid-erà dan en te avang ne mid-avang-avang dan en se ebpependiyà te endei se warà etew rin.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ugaid ne guna su ed-ipanew ran en ne merakel ded ne etew se nekekita kandan ne nekilala ran. Ketà be ne mibpemelelahuy ke merakel ne menge etew ne ebpetiuna en ketà te inged ne ebpesineruwan ni Hisus.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Guna su nekerunggù en ensi Hisus ne iyan dan en nekita se merakel ne menge etew ne nevurun, ne neyruwan nevenar ni Hisus sikandan su iyan dan neiringan ne menge bilibili ne warà tumetuganur. Ketà be ne merakel se impenurù din kandan.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Guna su meapun en nevenar ne mid-uvey en kandin ke menge edumdumaan din se egkahi te, “Meapun en ini ne warà dè be menge etew kayi te inged ini.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Iyan tumù ne ibpeipanew nu en ini se merakel ne etew su apey ran ebpekependiyà te endei se ruen menge valey rin ne ebpekepemasa ran te egkekaan dan.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ugaid ne migkehiyan dan ni Hisus te, “Sikiyu se ebpekaan kandan.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ne migkahi en si Hisus te, “Engkey ma taman se kerakel te lutù tew? Intengi niyu kun.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Nerineg din dà ne migkehiyan en ni Hisus ke sepulù wey deruwa ne edumdumaan din te, “Pemepinuuwa niyu sikandan te idsengepuntuk keniyan te gumegebà.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Arà dà ne mibpepinuu ran en te igihilima nepulù etawa ibmehatus ne etew te idsenge puntuk.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ne migkuwa ni Hisus ke lelima ne timan ne pan wey ke deruwa ne timan ne serà, ne midlingakà sikandin diyà te langit ne impeselamat din te Eleteala. Ne mibpenevìtevì din en ke pan ne imbehey rin en dut te menge edumdumaan din su ibpetukid dut te merakel ne etew. Ne iring din ded dema ke serà, mibpenevìtevì din ne impetukid din dut te langun ne menge etew.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Migkaan dan langun ne nengevulung dan.
42 Todos comeram à vontade,
43 Guna su nekeipus dan en se egkaan ne mibpunpun dut te sepulù wey deruwa ne edumdumaan din ke nengesamà, ne iyan din nepunpunan ne sepulù wey deruwa ne binevey ne nengepenù.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ne ke menge etew ne migkaan ketà ne lelima nengivu ke meama, liyu pà ke menge meritan batà.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Nekeipus dan dà ketà, ne impeuntud en ni Hisus te avang ke menge edumdumaan din su ibpeuna rin en sikandan te ed-apet te ranew riyà te inged ne Bitsaida, su ibpepeulì din pà ke menge etew.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Guna su impeipanew rin en ke menge etew ne midtekereg en sikandin te buvungan su ebpengeningeni.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Guna su egkesagkup en ne riyan en ke edumdumaan ni Hisus te kalud te ranew se ed-avang-avang, ne kayi pà te buvungan si Hisus se ebpengeningeni.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ne nesandeng ni Hisus se egkepesangan ke menge edumdumaan din te ebpemura su egkesurang dan ke mevandes ne keramag. Guna su egkepkepawà en ne midtelukun en si Hisus kandan se ed-ip-ipanew riyà te rivavew te wayig, ne iring te edsahad dà kandan.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ne guna su nekita sikandin dut te menge edumdumaan din se riyà ed-ip-ipanew te rivavew te wayig ne kunaan dan ke angkal sikandin, ne migkuleyì dan te kegkeandek dan.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Su langun dan ne nekekita kandin ne nengeandek dan nevenar.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Arà dà ne mid-erà en si Hisus te avang dan ne netekew en mid-engked ke keramag. Ketà ne nengeinuinu nevenar ke menge edumdumaan din.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Su misan nekita ran en ke mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus te kinepekaan din te merakel ne etew, ne warà den pà mesebuti ke benar ne meana rut te nekita ran, su warà metegkad dut te itungan dan.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Guna su mid-apet dan te ranew ne iyan dan nerungguan ne inged ne Hiniserit, ne ketà ne migaun dan en ne in-iket en ke avang dan.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Guna su nekehaun dan en ne petuluy ne nekilala dut te menge etew si Hisus.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Arà dà ne mibpelelahuy ran en se ebpesabut dut te menge etew ne ebpenderaru riyà te menge inged ne nekeerivey. Ne misan endei ran egkerineg se egketehuan ni Hisus ne edyeyungen en ke menge ebpenderaru su ebpeneheewiten dan diyà te kandin.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ne misan endei ebpesinaru si Hisus te menge pengengewiran etawa riyà te lihewangan sikandin, ne edyeyungen dan maa ke menge ebpenderaru riyà te kandin. Su ebpeneheewiten dan diyà te menge pedian su ebpemuyuen dan ki Hisus te menu mà ke mekeamì ke ebpenderaru misan dut te velegkas din dà, ne ketà ne langun ne nekeamì ne neulian.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.