1 सुज्ञानाने आपले घर बांधले आहे;
2 तिने तिच्याकडील मांसाहारी भोजन आणि तिचा द्राक्षारस तयार केला आहे;
3 तिने तिच्या दासांना बाहेर पाठवले आहे आणि ती
4 “जे साधे भोळे आहेत, त्या सर्वांनी माझ्या घरी यावे!”
5 “इकडे या, माझे भोजन खा
6 तुमचे साधेभोळेपण सोडून द्या म्हणजे तुम्ही जगाल;
7 जो टवाळखोराची सुधारणा करतो, तो अपमानास आमंत्रण देतो;
8 टवाळखोरांची कान उघाडणी करू नकोस, नाहीतर ते तुझा द्वेष करतील,
9 सुज्ञ मनुष्याला बोध कर म्हणजे ते अधिक ज्ञानी होतील;
10 याहवेहचे भय हा सुज्ञानाचा प्रारंभ होय,
11 कारण सुज्ञतेद्वारे तुझ्या आयुष्याचे दिवस बहुगुणित होतील,
12 जर तू सुज्ञ असशील, तर तुझे सुज्ञान तुला बक्षीस देईल;
13 मूर्खपणा एक स्वैर स्त्री आहे;
14 ती तिच्या घराच्या दारात बसून राहते,
15 तिच्याजवळून जाणाऱ्या,
16 “जे साधे भोळे आहेत त्या सर्वांनी माझ्या घरी यावे!”
17 “चोरलेले पाणी गोड लागते;
18 परंतु त्यांना हे माहीत नसते की तिथे मेलेले लोक आहेत,