1 യിസ്രായേൽ എന്ന പേര് വിളിക്കപ്പെട്ടവരും
2 അവർ അവരെത്തന്നെ വിശുദ്ധനഗരം എന്നു വിളിച്ചു
3 “പൂർവ്വകാര്യങ്ങളെ ഞാൻ പണ്ടുതന്നെ പ്രസ്താവിച്ചു;
4 നീ കഠിനൻ എന്നും നിന്റെ കഴുത്ത് ഇരിമ്പുഞരമ്പുള്ളതെന്നും
5 ഞാൻ പണ്ടുതന്നെ നിന്നോട് പ്രസ്താവിച്ചു;
6 നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടുകൊള്ളുക;
7 ‘ഞാൻ അത് അറിഞ്ഞുവല്ലോ’ എന്നു നീ പറയാതെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്
8 നീ കേൾക്കുകയോ അറിയുകയോ
9 എന്റെ നാമംനിമിത്തം ഞാൻ എന്റെ കോപത്തെ താമസിപ്പിക്കുന്നു;
10 ഇതാ, ഞാൻ നിന്നെ ഊതിക്കഴിച്ചിരിക്കുന്നു, വെള്ളിയെപ്പോലെ അല്ലതാനും;
11 എന്റെ നിമിത്തം, എന്റെ നിമിത്തം തന്നെ, ഞാൻ അത് ചെയ്യും;
12 യാക്കോബേ, ഞാൻ വിളിച്ചിരിക്കുന്ന
13 എന്റെ കൈ ഭൂമിക്ക് അടിസ്ഥാനമിട്ടു;
14 നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടിവന്നു കേട്ടുകൊള്ളുവിൻ;
15 ഞാൻ, ഞാൻ തന്നെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു;
16 നിങ്ങൾ അടുത്തുവന്ന് ഇതുകേൾക്കുവിൻ;
17 യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനും നിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനുമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:
18 അയ്യോ, നീ എന്റെ കല്പനകൾ കേട്ടനുസരിച്ചെങ്കിൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു!
19 നിന്റെ സന്തതി മണൽപോലെയും
20 ബാബേലിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുവിൻ;
21 യഹോവ അവരെ ശൂന്യപ്രദേശങ്ങളിൽകൂടി നടത്തിയപ്പോൾ അവർക്ക് ദാഹിച്ചില്ല;
22 “ദുഷ്ടന്മാർക്കു സമാധാനം ഇല്ല” എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.