Deuteronômio 2

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cë wan ëlökërë ëka ëcïdhö ï thim, ï yoo na dök yo Nam na Kwar, kite na Rwoth öcïka ködë. Wan ebedo ka wïrë ï lobo më Ceir n'obedo lobo n'otingere pï karë na lac.
1 “Depois disso, demos meia-volta e regressamos pelo deserto, em direção ao mar Vermelho, conforme a instrução que o S enhor me deu. Por um longo tempo, vagamos de um lugar para outro na região do monte Seir.
2 Cë Rwoth okobo nïna nï,
2 “Finalmente, o S enhor me disse:
3 “Un dong ibedo ka wïrë ï lobo ni n'otingere pï karë na lac; kobedini dong lökërë unu yo kukuju.
3 ‘Vocês andaram por esta região montanhosa tempo suficiente; agora, sigam para o norte.
4 Mïï jïï cïk ni gïnï: ‘Un ïcwök unu wok ï lobo ka utmegowu n'obedo ëkwaë k'Ecau, na bedo gïnï ï lobo Ceir. Gïn bino bedo kï lworo ï komwu, ëntö myero ïgwökërë unu rwök.
4 Dê as seguintes ordens ao povo: Vocês passarão pelo território de seus parentes edomitas, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Tenham muito cuidado, pois os edomitas se sentirão ameaçados.
5 Kür ïcak unu lwëny ï komgï, pïën an ba abino mïö lobogï mörö bothwu, kadï thon kany mörö na dhanö twërö cung ïë. An amïö lobo n'otingere më Ceir both Ecau na calö mëgë.
5 Não os perturbem, pois eu dei a eles como propriedade toda a região montanhosa ao redor do monte Seir, e não darei a vocês um metro sequer da terra deles.
6 Un ibino wïlö cem më acama ëka pii më amodha kï bothgï.’”
6 Paguem por todo alimento que comerem e pela água que beberem.
7 Rwoth Obangawu ömïöwu gum ï kom tic kïbëc më cïngwu. Ën ögwököwu ï wothwu ï thim ni na lac. Ï mwaka pyer angwën ni Rwoth Obangawu obedo ka gwököwu, ëka gin mörö ope n'orem kï bothwu.
7 Pois o S enhor , seu Deus, tem abençoado vocês em tudo que têm feito. Ele tem cuidado de cada um de seus passos por este grande deserto. Durante estes quarenta anos, o S enhor , seu Deus, tem estado com vocês, e nada lhes tem faltado’.
8 Cë wan ëcïdhö ëkadhö utmegowa n'obedo ëkwaë k'Ecau, na bedo gïnï ï Ceir. Wan ëlökërë kï ï yoo më Araba na yaa kï ï Elat ëka Ejion Geber, cë ëcïdhö ï yoo na dök yo thim më Moab.
8 “Assim, contornamos o território de nossos parentes, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Evitamos o caminho que passa pelo vale de Arabá, que sobe de Elate e Eziom-Geber. “Então, quando nos dirigimos para o norte pelo caminho do deserto de Moabe,
9 Cë Rwoth okobo nïna nï, “Kür ïcïdh unu both jö më Moab kï gero onyo ïcak unu lwëny ï komgï, pïën an ba abino mïöwu lobogï mörö. An atyeko mïö Ar both ëkwaë ka Lot na calö mëgï.”
9 o S enhor nos advertiu: ‘Não perturbem os moabitas, os descendentes de Ló, nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a região de Ar, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
10 (Jö Emim onwongo bedo gïnï kunön cön; gïn obedo jö na tëk ëka pol gïnï rwök nakun boco gïnï calö jö Anak.
10 (Antigamente, um povo chamado emins havia habitado na região de Ar. Eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins.
11 Jö ni ëkwanögï ï kom jö Repa calö jö Anak, ëntö jö Moab cwodogï nï jö Emim.
11 Os emins e os enaquins também eram conhecidos como refains, embora os moabitas os chamassem de emins.
12 Jö Kori onwongo cön bedo gïnï ï Ceir, ëntö ëkwaë k'Ecau obino öryëmögï ökö. Gïn otyekogï ökö kïbëc kï ï nyimgï ëka obedo gïnï ï kabedogï kite na jö Icarael ötïmö ködë ï lobo na Rwoth ömïögï na calö mëgï.)
12 Em outros tempos, os horeus haviam habitado em Seir, mas os edomitas os expulsaram e ocuparam sua terra, da mesma forma que Israel expulsou os habitantes de Canaã quando o S enhor lhe deu a terra deles.)
13 Ëka Rwoth okobo nï, “Kobedini dong yaa unu malö, ïngöl unu ora më Jered.” Cë wan ëngölö ora.
13 “Então o S enhor nos disse: ‘Mexam-se! Atravessem o ribeiro de Zerede’. Assim, atravessamos o ribeiro.
14 Cakërë ï karë na wan ëya ködë kï ï Kadec Barnea naka ëngölö ï ora më Jered, onwongo dong römö mwaka pyer adek wie aboro. Ï karë nön cwö kïbëc më run nön n'onwongo obedo gïnï ëlwëny obino öthöö gïnï ökö, kite na Rwoth onwongo okwongere ködë bothgï.
14 “Trinta e oito anos se passaram desde que partimos pela primeira vez de Cades-Barneia até atravessarmos, por fim, o ribeiro de Zerede. Àquela altura, todos os homens com idade suficiente para ir à guerra tinham morrido no deserto, como o S enhor havia jurado que aconteceria.
15 Cïng Rwoth onwongo tye ï komgï naka otyeko jö më run nön kïbëc kï ï kabedogï.
15 A mão do S enhor pesou sobre eles e os eliminou, e eles morreram no meio do acampamento.
16 Ï karë na jö kïbëc n'onwongo obedo gïnï ëlwëny öthöö othum ökö,
16 “Quando todos os homens com idade suficiente para ir à guerra haviam morrido,
17 Rwoth okobo nïna nï,
17 o S enhor me disse:
18 “Tin myero iwok unu kï ï wang lobo më Moab na cwök kï pacö më Ar.
18 ‘Hoje vocês atravessarão a fronteira com Moabe pela região de Ar
19 Ëntö ka ibino unu na cwök kï jö Amon, kür ïcïdh unu bothgï kï gero onyo ïcak unu lwëny ï komgï, pïën an ba abino mïöwu lobo mörö n'obedo më ka jö Amon. An dong atyeko mïö both ëkwaë ka Lot na calö mëgï.”
19 e se aproximarão da terra dos amonitas, os descendentes de Ló. Não os perturbem nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a terra de Amom, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
20 (Manön thon onwongo ecwodo nï lobo ka jö Repa, n'onwongo bedo gïnï kunön; ëntö jö Amon cwodogï nï jö Jamjumim.
20 (Antigamente, aquela região era considerada terra dos refains que haviam habitado ali, embora os amonitas os chamassem de zanzumins.
21 Gïn onwongo obedo jö na tëk ëka pol gïnï rwök nakun boco gïnï calö jö Anak. Rwoth obino otyekogï kïbëc kï ï nyim jö Amon, n'öryëmögï ökö ëka obedo gïnï ï lobogï.
21 Também eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins. Mas o S enhor os destruiu para que os amonitas tomassem posse de sua terra.
22 Man ënë kite na Rwoth ötïmö ködë thon ï kom ëkwaë k'Ecau n'onwongo obedo gïnï ï Ceir, ï karë na ën otyeko jö Kori ökö kï ï nyimgï. Cë ëkwaë k'Ecau ögamö lobogï ëka oleo gïnï na pod bedo gïnï ïë naka tin.
22 Ele fez o mesmo pelos descendentes de Esaú que habitavam em Seir, pois destruiu os horeus para que os descendentes de Esaú se estabelecessem no lugar deles. Os descendentes de Esaú habitam nessa terra até hoje.
23 Ëka pï jö Abi n'obedo gïnï ï peci na thïthïnö naka othuno ï Gaja, jö Kaptor n'obino gïnï kï ï Kaptor otyekogï ökö ëka obedo gïnï ï kabedogï.)
23 Algo parecido aconteceu quando os caftoreus de Creta invadiram e destruíram os aveus, que habitavam em povoados na região de Gaza.)
24 “Kinge na dong onu ewok ï Moab, Rwoth okobo both onu nï, ‘Yaa malö, ïcak unu dong ngölö ora më Arnon. Nën! An atyeko mïö Cikon dhanö më Amor, rwoth më Kecbon, kanya acël kï lobo mërë ï cïngwu. Cïdh unu anyim ëk ïlwëny unu ï kome ëka ïgam unu lobo.
24 “Então o S enhor disse: ‘Mexam-se! Atravessem o vale de Arnom. Vejam, eu lhes entregarei o amorreu Seom, rei de Hesbom, e lhes darei a terra dele. Ataquem-no e comecem a tomar posse daquele território.
25 Ï nïnö na tin, an abino mïö koyo öny ï kom rok kïbëc na bedo ï wi lobo nakun lworo makögï. Gïn bino winyo köp ï komwu ëka komgï bino myël nakun cwinygï podho pïrwu.’
25 A partir de hoje, farei os povos de toda a terra se encherem de medo por sua causa. Quando ouvirem relatos a seu respeito, tremerão de angústia e pavor’.”
26 “Cë an aoro jïï ï thim më Kedemot both Cikon rwoth më Kecbon kï köp më kuc, nakun akobo nïnë nï,
26 “Do deserto de Quedemote, enviei embaixadores ao rei Seom de Hesbom com a seguinte proposta de paz:
27 ‘Yee nïwa më wok ï loboni. Wan ebino wok nakun ëlübö yoo këkën. Wan ba ebino lökërë yo kucem onyo yo kucam.
27 ‘Deixe-nos atravessar seu território. Ficaremos na estrada principal e não nos desviaremos nem para um lado nem para o outro.
28 Cadh nïwa cem më acama ëka pii më amodha kï wel më ryal. Yee nïwa ewok kï tyënwa këkën—
28 Venda-nos alimentos para comermos e água para bebermos, e pagaremos por tudo. Queremos apenas permissão para passar por seu território.
29 kite n'ëkwaë k'Ecau na bedo gïnï ï Ceir ëka jö Moab na bedo gïnï ï Ar ötïmö ködë—naka wan ëngölö kulo Jordan yo lobo na Rwoth Obangawa tye ka mïöwa.’
29 Os descendentes de Esaú, que habitam em Seir, nos permitiram passar pelo território deles, como também fizeram os moabitas, que habitam na região de Ar. Deixe-nos passar até atravessarmos o Jordão e entrarmos na terra que o S enhor , nosso Deus, nos dá’.
30 Ëntö Cikon rwoth më Kecbon ökwërö ökö nï wan kür ewok na cwök ködë pïën Rwoth Obanga onwongo ömïö ën obedo kï cwiny na nwang ëka kï cwiny na tëk ëk ëmïï ën ï cïngwu kite na dong ötïmö ködë.
30 “Mas Seom, rei de Hesbom, não nos permitiu passar, pois o S enhor , seu Deus, endureceu-lhe o coração e o tornou hostil, a fim de entregá-lo em nossas mãos, como de fato aconteceu.
31 “Rwoth okobo nïna nï, ‘Nën, an dong acakö mïö Cikon ëka kï lobo mërë bothwu. Cak unu dong gamö lobo mërë na calö mewu.’”
31 “Então o S enhor me disse: ‘Veja, eu lhes entrego o rei Seom e seu território. Agora, comecem a conquistar sua terra e a tomar posse dela’.
32 Ï karë na Cikon ëka acikari mërë kïbëc obino gïnï më lwëny ï komwa kï ï Jakaj,
32 “Então o rei Seom declarou guerra contra nós e mobilizou todas as suas tropas em Jaza.
33 Rwoth Obangawa öcakö mïö ën ï cïngwa ëka eneko ën kanya acël k'awope mërë ëka k'acikari mërë kïbëc.
33 Mas o S enhor , nosso Deus, o entregou a nós, e matamos a ele, seus filhos e todo o seu povo.
34 Ï karë nön wan ëgamö peci mërë kïbëc. Etyekogï—cwö, mon ëka ëthïnö. Ngat mörö ope n'öbwöth na kwö.
34 Conquistamos todas as suas cidades e as destruímos completamente. Matamos homens, mulheres e crianças. Não poupamos ninguém.
35 Wan etero lïm na kwö na wan ëyakö ëk ödök mëwa, kanya acël kï jami nökënë n'ëyakö kï ï peci kïbëc na wan ëmaögï.
35 Tomamos como despojo todos os animais e todos os objetos de valor das cidades que conquistamos.
36 Cakërë kï ï Aroer na tye ï nget ora më Arnon ëka kï ï pacö na tye ï ora, më thuno ködë naka ï Gilead, pacö mörö ope na tëk n'ëgërö malö rwök na maö ölööwa. Rwoth Obangawa ömïögï kïbëc ï cïngwa.
36 “Também conquistamos Aroer, à beira do vale de Arnom, além da cidade no vale e toda a região até Gileade. Nenhuma cidade tinha muralhas fortes o suficiente para nos deter, pois o S enhor , nosso Deus, nos entregou tudo.
37 Ëntö un ba ibino iwok unu na cwök kï lobo ka jö Amon, kadï lobo na tye ï dhö kulo më Jabok onyo peci mörö na tye ï lobo n'otingere, onyo kanya Rwoth Obangawa öjüköwa kï ïë.
37 Evitamos, porém, a terra dos amonitas, ao longo do rio Jaboque, e as cidades da região montanhosa, ou seja, todos os lugares que o S enhor , nosso Deus, havia ordenado que deixássemos em paz.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.