Mateus 26

LOG vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yésu kòtà tà nda ɨ akɨ́lé títí dre dhɨ, dré tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Ngóró mɨ̀ dré nìle be dhɨ tɨ́nɨ dhɨ, tayɨ́ kìtú rì gwányá Pásɨkà àdhya dré atsázó. Dɨ à adré ꞌòle Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá, ɨ̀ kòtidíró akódhɨ dràle fa kɨpakɨpa dri be dhɨ bvó.»
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Lókyá nda sè dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àyɨ kɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré ru kɨmózó kòwánà kɨ kàdrɨ̀ rú be Kàyáfà dhɨ nɨ dzó kàdrɨ̀ na.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Gò ɨ̀ dré ru yìzo kɨtswázó Yésu nɨ ru túrúpfú sè, pfùle dràle.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Dɨ, ɨ̀ adré tá tàá dhɨ, ɨ̀ kòꞌo tà nda gwányá Pásɨkà àdhya tú ko, móndyá zyandre dhɨ ɨ̀ kòlɨgɨ́ró àyɨ ɨ́be ko sè.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Àmvolásà dhɨ, Yésu lɨ̀ tá Bètànɨ́yà na, fɨ̀le Sìmónà atú kàrɨ́ dré tá rùle dhɨ nɨ dzó na gò, dré lɨrɨ́zó mɨ́sá làga kɨtswálé ngá nya.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Gò tòkó àlo dhɨ dré afɨ́zó mòlàngɨ̀ mvá ledélé àlàbásterè sè, gàlepi màlásɨ̀ làgɨ́ kyàkyà dhɨ sè bǐ dhɨ be. Dré áyɨ kisízó mòlàngɨ̀ nda be ànyɨ Yésu làga gò, màlásɨ̀ nda nɨ da akódhɨ dri.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, àyɨ kɨ togó dré aswázó gò, ɨ̀ dré adrézó tàá àyɨ kòfalésè dhɨ: «À kɨzá tsì màlásɨ̀ kòdhɨ àdho tà sè?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Kònò à nɨ tá kɨtswá lagɨ́á làgɨ́ be kàdrɨ̀ gò, làfa nɨ nɨ fèzo lemerèbhá ɨ dré!»
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Yésu dré tà ɨ̀ dré adrélé tàle nda nɨ nìzo kyá gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré tòkó kònɨ̀dhɨ nɨ drì kɨzá àdho tà sè? Tà dré ꞌòle má dré kòdhɨ, tà avélépi tò dhɨ ꞌɨ.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Àngyá ko, mɨ̀ adré ngbú adrélé lemerèbhá ɨ́be àmɨ kòfalé. Dɨ, mɨ̀ kɨtswá ngbú adrélé túmä́ní má be ko.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Akódhɨ dà màlásɨ̀ kònɨ̀dhɨ má rú drìdrì, kɨtswázó áma rúbhá ledé bhàle mógó na dhɨ bvó.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àrà títí bvò wä́yi ꞌásè à dré dra Rúbí Tanɨ kòdhɨ nɨ longózó dhɨ ɨ ꞌásè dhɨ, à nɨ kókpà tà tòkó kònɨ̀dhɨ dré ꞌòle kòdhɨ nɨ tɨtɨ́, akódhɨ nɨ tà kisùzo.»
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Àmvolásà dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo, rú be Yùdásɨ̀ Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà dhɨ dré ngàzo lɨ̀le kòwánà kàdrɨ̀ ɨ véna,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 àyɨ kɨ lizí tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ nɨ àdho ngá afè má dré, má kòlefèró Yésu àmɨ drɨ́gá be dhɨ bvó dhɨ?» Dɨ ɨ̀ dré làfa lòꞌwa ledélé àrezá sè dhɨ kɨ nàzo nyadhɨ-àlo-drì-mudrí, fèle drá.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Dɨ kɨdhólé lókyá nda sè dhɨ, Yùdásɨ̀ dré kɨdhózó adrélé lókyá dóro Yésu nɨ lefèzo àyɨ drɨ́gá dhɨ nɨ nda.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Gwányá Mápà tàkú àko dhɨ àdhya nɨ kìtú nɨ àlo sè dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, akódhɨ nɨ lizí tàzoá dhɨ: «Mɨ́ adré lèá dhɨ, mà kòladhɨ́ ngá mɨ́ dré gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nyàzo dhɨ ángwà?»
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhàandre na agó dra tadhálé àmɨ dré dhɨ véna. Mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Dhya tà tadhálépi dhɨ adré tàá dhɨ: Lókyá mána atsá ànyɨ. Mà nɨ Pásɨkà nya áma lebèbhá ɨ́be ámɨ dzó na.›»
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré ꞌòzoá ngóró dré tá lazílé àyɨ dri dhɨ tɨ́nɨ. Gò ɨ̀ dré ngá ladhɨ́zó kɨtswázó gwányá Pásɨkà àdhya nɨ nya.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Ɨ̀ndró kàndrɨ̀ dre dhɨ, Yésu ɨ̀ dré tsàzo lɨrɨ́lé mɨ́sá làgásè túmä́ní akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ ɨ́be.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré tàzoá dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Àmɨ kɨ àlo nɨ áma lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá.»
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Dɨ kɨzà dré àyɨ kɨ ꞌòzo lavúlé gò, àyɨ àlo àlo títí dhɨ ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé tàá drá dhɨ: «Mírì, zakó ɨ́na ma ꞌɨ ko?»
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Akódhɨ logó dhɨ: «Dhya drɨ́gá sòlepi má be sǎnɨ̀ àlo na dhɨ nɨ áma lefè nɨ̀.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Tà bàti ró dhɨ, Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lɨ dràle ngóró tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ, kɨzà nɨ ɨ́na adré kàdrɨ̀ dhya dra Móndɨ́ nɨ Mvá nda nɨ lefèlepi dhɨ dré! Dóro nɨ tá dhya nda nɨ tìle ko dhɨ.»
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Gò Yùdásɨ̀ adrélépi tá ꞌòle akódhɨ nɨ lefè nda dré tàzoá dhɨ: «Rábbì, zakó tsì ma ꞌɨ ko?» Yésu logó drá dhɨ: «Ámɨ tàndɨ mɨ́ tà dre.»
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa ngá nya dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré mápà adózó, tà tanɨ zìzo drìá Gìká tí gò, ŋòzoá fèle áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ do nyàle. Kònɨ̀dhɨ áma rúbhá ꞌɨ.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Dré kpà kópò adózó, àwoyà tàzo Gìká dré gò, fèzoá àyɨ dré gò, tàzoá dhɨ: «Àmɨ títí, mɨ̀ mvu.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Kònɨ̀dhɨ áma kàrɨ́ adrélépi tà Gìká dré bhàle ru yìzo móndɨ́ ɨ́be dhɨ nɨ ꞌo kɨtswálé títí dhɨ ꞌɨ. Kàrɨ́ nda nɨ kutú móndɨ́ zyandre ɨ dré, Gìká kòtrìró àyɨ kɨ tàkonzɨ̀ ásà be dhɨ bvó.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Má gò vélé vínò kòdhɨ tɨ́nɨ dhɨ nɨ mvu ko, tsàle kìtú mà dré dra vínò tɨ́dhɨ́ ro dhɨ nɨ mvùzo àmɨ ɨ́be áma Atá nɨ Òpɨ̀ na dhɨ tú.»
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Dɨ ɨ̀ dré longó ngòzo lenzézó Gìká nɨ rú sè gò, ɨ̀ dré pfòzo lɨ̀le mbàle kòngó Òlívè fa kya drìna.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Gò Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Ngátsi kònɨ̀dhɨ sè dhɨ, àmɨ títí mɨ̀ nɨ áma tayɨ́ adrélé kalóma. Tàko ko, Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Dɨ, má kònga mána dràdrà ꞌásè dre dhɨ, má nɨ lɨ drìdrì àmɨ kandrána Gàlìláyà na.»
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Dɨ Pétèró tà drá dhɨ: «Tágba móndyá títí dhɨ ɨ̀ kòtayɨ́ mɨ yà dhɨ, má kɨtswá mána ámɨ tayɨ́ tàdzí ko!»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yésu logó drá dhɨ: «Má adré tà bàti ta mɨ́ dré: Ndɨ̀ndɨ̀ ngátsi ándrò kònɨ̀dhɨ sè, drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Dɨ, Pétèró logó drá dhɨ: «Tágba kòkɨtswá mà dré dràzo túmä́ní mɨ́ be yà dhɨ, má kɨtswá tàdzí ámɨ ga ko.» Gò Yésu nɨ lebèbhá àruka títí dhɨ ɨ̀ dré kókpà tàzoá kònɨ̀nɨ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Àmvolásà dhɨ, Yésu ɨ̀ dré lɨ̀zo lebèbhá nɨ ɨ́be tsàle àrà rú zìle Gètèsèmánì dhɨ na. Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨrɨ́ kònwa, má kòlɨ̀ró adrélé tà zi Gìká tí kònàle.»
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Dré Pétèró kɨ drìzo Zèbèdáyò nɨ ànzɨ rì dhɨ ɨ́be ɨ́ vésè. Gò akódhɨ nɨ togó dré kɨdhózó adrélé kɨzà nya, adrézó lanzìle lavúlé.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Dɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Áma togó adré ŋòle kɨzà dré, tsàle ndɨ̀ndɨ̀ dràdrà mìle. Mɨ̀ kàdré kònwa, adrélé tàmìga dri má be.»
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Kòlɨ̀ vwàle àyɨ rúsè tsà dre dhɨ, dré dhèzo áyɨ mìbhalé bha kìní mi gò, tà zìzo Gìká tí kònɨ̀nɨ: «Áma Atá, kòkɨtswá mɨ́ mìlésè dhɨ, mɨ́ kòdo kópò kɨzà àdhya kòdhɨ má vélésè wà. Dɨ, mɨ́ kòꞌo ngóró má dré adrélé lèle dhɨ tɨ́nɨ ko. Be ró dhɨ, mɨ́ kòꞌo ngóró mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ tɨ́nɨ.»
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Gò dré gòzo áyɨ lebèbhá nda ɨ véna, àyɨ kɨ kisú ayí na. Dré tàzoá Pétèró dré dhɨ: «Mɨ̀ kɨtswá tá tsì adrélé tàmìga dri má be ngbà ꞌí sáà àlo bwà ko?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Lè mɨ̀ kàdré tàmìga dri, adrélé kpà tà zi Gìká tí, kòtayɨ́ró àmɨ tà dré tabhìle, àmɨ kɨ ꞌòzo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ ko. Bàti, dhyá kɨ togó àtsɨ ró adrézó tà dóro ꞌo. Dɨ, dhyá kɨ rúbhá ɨ́na yàyà.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Gò dré gòzo lɨ̀le vésè nɨ rì sè, tà zi Gìká tí kònɨ̀nɨ: «Áma Atá, kòkɨtswá mɨ́ dré kópò kòdhɨ nɨ dòzo má vélésè má dré mvùá àko ró dhɨ ko dhɨ, mɨ́ kòꞌo tà mɨ́ dré adrélé lèle ꞌòle dhɨ kòdhya.»
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Gò dré gòzo tódhyá gòle àyɨ kɨ kisú ayí na, àyɨ kɨ mì dré tá adrélé ayí ro dhɨ sè.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Dɨ dré àyɨ kɨ tayɨ́zó gò, gòzo lɨ̀le vésè nɨ na sè tà zi Gìká tí ngóró dré tá zìle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Gò dré gòzo gòle áyɨ lebèbhá nda ɨ véna, tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré dhu rè ayí ko, adrézó lovólé? Mɨ̀ nò rè ká! Lókyá kɨtswá dre. À adré ꞌòle Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè tàkonzɨ̀bhá ɨ drɨ́gá.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Mɨ̀ nga, mà kòlɨ̀ró! Dhya adrélépi áma lefè dhɨ atsá dre!»
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Gbǎ kòdhwa, Yésu dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, Yùdásɨ̀, akódhɨ nɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ àlo dré atsázó. Adrì tá ɨ́ vésè móndɨ́ zyandre angábhá kòwánà kàdrɨ̀ ɨ vélésè ɨ̀ndɨ̀ bhàgo ɨ vélésè dhɨ ɨ be. Àyɨ nda ɨ̀ ru tá sápɨ́ ɨ fa ɨ́be àyɨ drɨ́gá.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yùdásɨ̀ adrélépi ꞌòle Yésu nɨ lefè nda tà tá àyɨ dré dhɨ, ɨ́ nɨ akódhɨ àdhi ꞌɨ yà dhɨ nɨ tadhá àyɨ dré dhɨ kònɨ̀nɨ: «Dhya má dré dra kamúlé dhɨ, akódhɨ ꞌɨ. Mɨ̀ kòru dɨ akódhɨ, lɨ̀zo ába.»
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Dɨ Yùdásɨ̀ nda dré ndɨrɨ áyɨ kisízó ànyɨ Yésu làga, tàá drá dhɨ: «Rábbì, mòdo mɨ́ dré!» Dré akódhɨ nɨ kamúzó.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Dɨ Yésu dré logózóá drá dhɨ: «Áma arúpi, mɨ́ ꞌo tà mɨ́ dré alɨ̀zo ꞌòá dhɨ.» Gò móndyá nda ɨ̀ dré dhèzo Yésu dri, akódhɨ nɨ ru.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Gbǎ kòdhwa, dhya adrébhá tá túmä́ní Yésu be dhɨ kɨ àlo dré ngàzo áyɨ sápɨ́ asé gò, kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nɨ màrábà nɨ bí bvwàzo kɨ̀le.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Dɨ, Yésu dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ logó sápɨ́ mɨ́na àrà nɨ na. Àngyá ko, móndyá títí adrébhá sápɨ́ ru àyɨ drɨ́gá dhɨ kɨ todrà sápɨ́ sè.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Mɨ́ nì ko tàle dhɨ, má nɨ tá kɨtswá áma Atá nɨ ti lizí gò, akódhɨ dré ángéló zyandre lavúlé dhɨ kɨ amùzo àma kɨ lɨkɨ́ dhɨ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Dɨ, má kòꞌo tá kònɨ̀nɨ dhɨ, tà tɨsɨ̀le Gìká nɨ Kúlí na adrébhá tàá dhɨ, tà kòdhɨ kɨ ru ꞌo kònɨ̀nɨ dhɨ kɨ tá dɨ ru ꞌo ngɨ́nɨ?»
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Gò Yésu dré tàzoá móndyá zyandre nda ɨ dré dhɨ: «Ma vo kùgú ꞌɨ gò, mɨ̀ dré adrézó alɨ̀le sápɨ́ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ fa ɨ́be kɨtswálé áma ru nɨ? Kìtú àlo àlo títí ɨ sè dhɨ, má adré tá lɨrɨ́lé tà tadhá tépelò na dhɨ, mɨ̀ ru tá ma ko.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Dɨ, tà kòdhɨ ɨ̀ atsá títí kònɨ̀nɨ, kɨtswálé tà pròfétà ɨ̀ dré tɨsɨ̀le dhɨ ɨ̀ kòꞌoró ru be dhɨ bvó.» Gò akódhɨ nɨ lebèbhá títí dhɨ ɨ̀ dré akódhɨ nɨ tayɨ́zó lapázó.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Dhya Yésu nɨ rubhá nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ drìzo lɨ̀zo ába Kàyáfà, kòwánà kɨ kàdrɨ̀ bhàna. Kònàle dhɨ, tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ kɨmó tá ru.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Dɨ Pétèró ro dhɨ, lebè tá ɨ́na Yésu lárá ro, tsàle byá kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda nɨ bhàꞌálé na. Dré fɨ̀zo lɨrɨ́lé tépelò lɨkɨ́bhá ɨ kòfalé, kɨtswálé nòá ngalè tà nda nɨ kùdù nɨ adré ngɨ́nɨ ya dhɨ.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ bhàgo kàdrɨ̀ nda ɨ́be títí dhɨ ɨ̀ adré tá tà adrélé tàle Yésu rú kɨnzò sè dhɨ kɨ nda, kɨtswázó akódhɨ nɨ ꞌo dràle dhɨ bvó.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Dɨ, ɨ̀ kisú tá àyɨkya tà àlo ko, tágba móndɨ́ bǐ dhɨ ɨ̀ dré apfòzo tà ta akódhɨ rú kɨnzò sè dhɨ. Kùdù ro dhɨ, móndɨ́ rì dhɨ ɨ̀ dré apfòzo
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 tàá dhɨ: «Dhya kònɨ̀dhɨ tà dhɨ: ‹Má nɨ kɨtswá tépelò Gìká àdhya nɨ pfu gò, gòzo sìá kìtú na àmvolésè.›»
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ dré ngàzo áyɨ totó lizíá Yésu tí dhɨ: «Mɨ́ logó mɨ́na kúlí tà dhya kònɨ ɨ̀ dré adrélé tàle mɨ́ rú kòdhɨ ɨ sè ko?»
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Dɨ, Yésu adré tá ɨ́na kɨ́rɨ. Gò kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré tàzoá drá dhɨ: «Má adré ámɨ kodzó Gìká lɨ́drɨ̀ ro dhɨ nɨ rú sè, mɨ́ kòsɨ̀ró mòndrà tàzoá àma dré ngalè mɨ Mèsɨ́yà, Gìká nɨ Mváagó ꞌɨ yà dhɨ.»
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Yésu logó drá dhɨ: «Ámɨ tàndɨ mɨ́ tà dre. Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Mɨ̀ nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ no adréràꞌa lɨrɨ́lé Gìká rìnyí líyí nɨ drɨ́ágó lésè. Mɨ̀ nɨ kpà akódhɨ nɨ no adréràꞌa agòle ndùrùku bhù na dhɨ ɨ drǐsè.»
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Dɨ kòwánà kɨ kàdrɨ̀ nda dré áyɨ kɨ́tá lasɨ́zó kɨzà dré gò, tàzoá dhɨ: «Akódhɨ dha Gìká dre! Mà nɨ dɨ go vélé móndɨ́ àruka kɨtswábhá tà ta akódhɨ rú dhɨ kɨ nda àdho tà sè? Mɨ̀ nò rè ká! Mɨ̀ yi làdhá dré dhàle Gìká rú kòdhɨ àmɨ kɨ bíbhálé sè dre.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Mɨ̀ adré dɨ kisùá ngɨ́nɨ?» Dɨ ɨ̀ logó dhɨ: «Akódhɨ kɨtswá dràdrà sè!» Yésu kòwánà kɨ kàdrɨ̀ ɨ kandrá bhàgo kàdrɨ̀ ɨ́be|src="CN01815B.TIF" size="span" loc="MAT 26:57-66 "
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Gò ɨ̀ dré tùsú lufúzó akódhɨ mi, akódhɨ nɨ tisìzo. Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré akódhɨ nɨ mì tosázó,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 adrézó tàá dhɨ: «Mèsɨ́yà, mɨ́ tà rè àma dré pròfétà ro dhɨ, ngalè àdhi sa mɨ nɨ̀ ya dhɨ ká!»
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Lókyá nda sè dhɨ, Pétèró adré tá ɨ́na lɨrɨ́lé kɨvɨ̀ na, bhàꞌálé nda na. Gò mvátòkó àlo màrábà ro dhɨ dré áyɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ tá kókpà túmä́ní Yésu Gàlìláyà lésè dhɨ be.»
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Dɨ, Pétèró dré ɨ́na tà nda nɨ gàzo rè móndyá títí ɨ kandrá, tàzoá dhɨ: «Má nì ngalè mɨ́ adré àdho tà ta ya dhɨ ko.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Gò dré ngàzo pfòle bhàꞌálé nda ꞌásè, áyɨ totó ànyɨ dzóti làga. Mvátòkó àzya dhɨ dré akódhɨ nɨ nòzo gò, tàzoá móndyá adrébhá tá akódhɨ làga dhɨ ɨ dré dhɨ: «Dhya kòndɨ tá túmä́ní Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ be.»
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Dɨ Pétèró dré gòzo tódhyá tà nda nɨ ga gò, mòndrà sɨ̀zo tàzoá dhɨ: «Má nì agó kòdhɨ ko!»
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Gí ko, móndyá kònàle nda ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ Pétèró làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ àyɨ kɨ àlo ꞌɨ bàti! Ámɨ kúlí kómvó adré tadhá dhɨ, mɨ́ angá ángolésè ya dhɨ nɨ̀.»
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Dɨ Pétèró dré ngàzo mòndrà sɨ, tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kàdré má dri, má kàdré kɨnzò ta dhɨ! Má nì agó kòdhɨ ko!» Gbǎ kòdhwa, àgólòwa dré tsírà bhèzo.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Gò kúlí Yésu dré tá tàle dhɨ dré agázó Pétèró léna. Tà tá dhɨ: «Drìdrì àgólòwa dré dra tsírà bhèzo dhɨ kandrá dhɨ, mɨ́ nɨ áma ga vésè be na.» Dɨ Pétèró dré pfòzo kɨvɨ̀ na gò, ngòle kaꞌílé kaꞌikaꞌi kɨzà dré.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra