Mateus 17
LOG vs ARIB
1 Kìtú nzi-drì-àlo àmvolésè dhɨ, Yésu dré Pétèró kɨ drìzo Yàkóbhò ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ adrúpi nɨ Yòwánɨ̀ be gò, ɨ̀ dré lɨ̀zo àyɨ pátí mbàle kòngó àlo mvumvù dhɨ drìna.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Kònàle dhɨ, Yésu nɨ làsú dré ngàzo ru ladzá àyɨ mìle. Akódhɨ nɨ mìbhalé dré kɨdhózó adrélé lagúlé kìtú tɨ́nɨ. Akódhɨ nɨ kɨ́tá ɨ̀ dré kpà atsázó kemve kpɨ́rɨ́kpɨ́rɨ́ ngádra tɨ́nɨ.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Gbǎ kòdhwa, Mósè ɨ Èlɨ́yà be dhɨ ɨ̀ dré agázó àyɨ kandrá, adrélé tà ta Yésu be.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dɨ Pétèró dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Mírì, dóro nɨ mà dré adrélé kònwa dhɨ. Mɨ́ kàdré lèá dhɨ, má nɨ wémà na dhɨ kɨ ledé kònwa: àlo nɨ mɨ́ dré, àlo nɨ Mósè dré, ɨ̀ndɨ̀ àlo nɨ Èlɨ́yà dré.»
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Dré rè dhu adréràꞌa tà ta dhɨ ꞌá dhɨ, ndùrùku lagulagu ró dhɨ dré apfòzo àyɨ kɨ asó rùkù gò, kúlí dré apfòzo lásà tàá dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma Mváagó má dré lèle tò dhɨ ꞌɨ. Áma togó adré kɨnɨ́lé akódhɨ nɨ tà sè tò. Mɨ̀ kòyi akódhɨ!»
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ kòyi kúlí nda dre dhɨ, àyɨ kɨ togó dré gàzo tirì sè bǐ gò, ɨ̀ dré ledhézó àyɨ kɨ mìbhalé bha kìní mi.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Dɨ, Yésu dré ɨ́na áyɨ kisízó ànyɨ àyɨ làga, àyɨ kɨ tabè gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nga! Mɨ̀ ro ngá ko.»
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Ɨ̀ kòtɨngá mì dre dhɨ, ɨ̀ dré gòzo vélé móndɨ́ àzya no ko, ngbà ꞌí Yésu ꞌɨ kalóma.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa asílé kòngó nda drìlésè dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré lazízóá àyɨ dri dhɨ: «Mɨ̀ kòlongó tà agálépi àmɨ mìle kòdhɨ dhya àlo dré ko, tsàle lókyá Gìká dré dra Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tɨngázó dràdrà lésè dhɨ ꞌá.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Gò akódhɨ nɨ lebèbhá nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ̀ adré tàá dhɨ, lè Èlɨ́yà kàlɨ̀ rè zyà Mèsɨ́yà kandrá ꞌíká àdho tà sè?»
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Tà bàti ró dhɨ, Èlɨ́yà adré alɨ̀le tà títí dhɨ kɨ ledé.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ: Èlɨ́yà atsá dre. Dɨ, móndɨ́ ɨ̀ nì tá àyɨkya akódhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ ko. Gò ɨ̀ dré akódhɨ nɨ ꞌòzo ngóró ɨ̀ dré tá lèle dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ kókpà kɨzà nya àyɨ drɨ́gá kònɨ̀nɨ.»
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Dɨ Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré nìzoá tàle dhɨ, akódhɨ adré tá Yòwánɨ̀ Bàtísimò fèlepi nɨ tà ta àyɨ dré kòdhya.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Ɨ̀ kògò tsàle móndyá zyandre ɨ véna dre dhɨ, agó àlo dhɨ dré alɨ̀zo adhélé áyɨ kórókó titì Yésu kandrá,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 tàzoá dhɨ: «Mírì, mɨ́ bhà áma mváagó nɨ kɨzà wà! Àgɨlɨ́lɨ́ adré akódhɨ nɨ lebhé, ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ adré kɨzà nya tò. Vésè be bǐ, adré ledhélé àtsɨ́ na, kó ngalè yǐ na.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Má drì tá akódhɨ lɨ̀zo ába ámɨ lebèbhá ɨ véna. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya akódhɨ nɨ tɨdrɨ́ bwà ko.»
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Dɨ Yésu logó dhɨ: «Àmɨ, móndyá ándrò tà kaꞌìkaꞌì àko ɨ̀ndɨ̀ àmɨ kɨ tayɨ́bhá lɨtɨ́lé nɨ ɨ, mà nɨ adré vélé àmɨ ɨ́be vwàle lókyá be ángopɨ́? Má nɨ àmɨ kɨ tà mvo vwàle lókyá be ángopɨ́? Mɨ̀ adrì mvámvá nda alɨ̀zo ába má vélé.»
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Dɨ ɨ̀ kàlɨ̀ akódhɨ be dre dhɨ, Yésu dré lɨgɨ́zó tɨrɨ́ kònzɨ akódhɨ lé dhɨ be gò, dré dròzoá pfòle lásà. Dɨ mvámvá nda dré adrɨ́zó gbǎ lókyá nda sè.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Àmvolásà dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó àyɨ pátí ànyɨ akódhɨ làga, akódhɨ nɨ lizí tàzoá dhɨ: «Mà kɨtswá tá tɨrɨ́ kònzɨ nda kònàdhɨ nɨ dro bwà ko àdho tà sè?»
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ kɨtswá tá bwà ko, mɨ̀ dré adrélé tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be tsà dhɨ sè. Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Mɨ̀ kàdré tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be tsàmvá ngóró mùtádì lòꞌwa tɨ́nɨ dhɨ, mɨ̀ nɨ kɨtswá tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ ‹Mɨ́ kisí mɨ kònwásè lɨ̀le kònàle› gò, kòngó nda dré áyɨ kisízó. Dɨ tà àlo mɨ̀ dré kɨtswálé ꞌòle bwà ko dhɨ nɨ adré yókódhó.» [
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 ]
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Kìtú àlo dhɨ, Yésu ɨ lebèbhá nɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ kɨmó tá ru bvò Gàlìláyà àdhya na. Gò akódhɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «À nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ pfùzo dràle gò, kìtú nɨ na sè dhɨ, Gìká dré akódhɨ nɨ tɨngázó dràdrà lésè.» Dɨ kúlí nda sè dhɨ, akódhɨ nɨ lebèbhá kɨ togó dré gàzo kɨzà sè bǐ.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Àmvolásà dhɨ, Yésu ɨ lebèbhá nɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré lɨ̀zo tsàle Kàpàrànàwúmà na. Gò dhya adrébhá tá mèdáyɨ̀ tépelò àdhya nɨ lagɨ́ dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo Pétèró vélé lizíá tíá dhɨ: «Àmɨ kɨ tadhálépi adré mèdáyɨ̀ tépelò àdhya nɨ gɨ?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Pétèró logó àyɨ dré dhɨ: «Àyíya, akódhɨ adré gɨ̀á.» Pétèró kògò fɨ̀le dzó na dre dhɨ, Yésu dré zyà kúlí dòzo tàle nɨ̀. Tà dhɨ: «Sìmónà, mɨ́ kisù mɨ́na ngɨ́nɨ? Ópɨ́ bvò kòndɨ àdhya ɨ̀ adré àdhibhá kɨ ꞌo adrélé mèdáyɨ̀ gɨ dhɨ kòdhya: àyɨ kɨ tàndɨ kɨ ànzɨ ɨ, kó ngalè, móndɨ́ àruka àyɨ kɨ òpɨ̀ zàle dhɨ ɨ?»
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pétèró logó dhɨ: «Móndɨ́ àruka ɨ.» Yésu gò tàá drá dhɨ: «Kàdré dɨ kònɨ̀nɨ dhɨ, ópɨ́ kɨ ànzɨ nda ɨ̀ kɨtswá àyɨkya gɨ̀á ko.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Dɨ, má lè mána móndyá kòna kɨ togó ꞌòle aswálé àma rú ko. Ásà dhɨ, mɨ́ lɨ̀ kosyá bhe tä́pä́ríandre na. Mɨ́ adó kosyá mɨ́ dré dra asélé drìdrì dhɨ, síbhálé nɨ nɨ nzìzo gò, làfa lòꞌwa àlo dhɨ nɨ kisúzó sílána. Dɨ mɨ́ do làfa lòꞌwa nda lɨ̀zo ába àyɨ véna mèdáyɨ̀ gɨ àma dré mɨ́ be.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?