Mateus 15

LOG vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Àmvolásà dhɨ, Fàrìsáyò àruka ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré angázó Yèrúsalémà lésè alɨ̀le Yésu vélé gò, lizíá tíá dhɨ:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 «Ámɨ lebèbhá ɨ̀ adré àma kɨ tábhí kɨ labhɨ ŋo àdho tà sè? Àngyá ko, ɨ̀ adré àyɨkya ngá nya drɨ́gá dzɨ àko ró.»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Yésu dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ ró dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ tòlɨ́ ŋo, kɨtswázó àmɨ kɨ labhɨ lɨkɨ́ àdho tà sè?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Tàko ko, Gìká tà tá dhɨ: ‹Lè mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.› Tà kpà dhɨ: ‹Dhya ángùdhi adrélépi tà kònzɨ ta áyɨ atá rú yà, kó ngalè áyɨ andre rú yà dhɨ, lè à kòꞌo akódhɨ nda dràle dràdrà.›
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Dɨ, mɨ̀ adré àmɨkya tàá dhɨ, dhya àlo kòtà áyɨ atá dré yà, kó ngalè áyɨ andre dré yà dhɨ, ‹Ngá má dré tá kɨtswálé fèle ámɨ ledé dhɨ, ngá má dré dra fèle Gìká dré dhɨ ꞌɨ› dhɨ,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 adré dɨ lèá vélé dhya nda kòbhà áyɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ áyɨ andre be ngá nda sè dhɨ ko. Dɨ ásà dhɨ, mɨ̀ adré àmɨkya Gìká nɨ kúlí bhe gàrà dri, adrézó àmɨ kɨ tàndɨ kɨ labhɨ lebè.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Àmɨ túrúpfúbhá ꞌɨ! Pròfétà Èsáyà dré tá adréràꞌa Gìká nɨ kúlí longó àmɨ kɨ tà sè dhɨ ꞌá dhɨ, longó tá tà nda kyá tàzoá dhɨ:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‹Móndyá kòdhɨ ɨ̀ adré áma lɨndrɨ̀ bha ngbà ꞌí ti sè.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ɨ̀ adré lɨ̀sámbò ꞌo má dré wóyá.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Gò Yésu dré móndyá zyandre kònàle dhɨ kɨ azízó, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi vo rè tà kònɨ̀dhɨ, àndu nɨ nɨ nìzo ká!
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Ngá adrélépi fɨ̀le móndɨ́ nɨ síbhálé ꞌásè dhɨ adré akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀ ko. Be ró dhɨ, tà adrélépi apfòle móndɨ́ sílésè dhɨ adré ɨ́na akódhɨ nɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀.»
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Gò Yésu nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ nì, tà mɨ́ dré tàle kòdhɨ dhe Fàrìsáyò ɨ léna kònzɨ dhɨ be?»
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Akódhɨ logó àyɨ dré dhɨ: «Fa ángùdhi áma Atá bhù na dhɨ dré kidhílé nɨ̀ ko dhɨ, à nɨ tɨngɨ́á.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Mɨ̀ tayɨ́ àyɨ nda ɨ. Àyɨ mì kùdúkùdu kɨ drì kobhá mì kùdúkùdu ró dhɨ ꞌɨ. Dɨ mì kùdúkùdu àlo dhɨ kàdré mì kùdúkùdu àzya se drìle dhɨ, àyɨ rìti nda kɨ ledhé bhú na.»
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ ngɨ kúlí alaala mɨ́ dré tàle nda nɨ àndu àma dré wà.»
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Dɨ Yésu logó dhɨ: «Àmɨ, àmɨ dhu rè tà nìnì àko?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Mɨ̀ nì ko tàle dhɨ, ngá ángùdhi adrélépi fɨ̀le móndɨ́ nɨ síbhálé ꞌásè dhɨ adré fɨ̀le akódhɨ nɨ ꞌa na gò, adrélé apfòle akódhɨ nɨ rúbhá lésè dhɨ?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Dɨ, tà ángùdhi adrélépi apfòle móndɨ́ sílésè dhɨ adré ɨ́na angálé akódhɨ nɨ togó lésè. Tà nda ɨ́na tà adrélépi móndɨ́ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ ꞌɨ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Tàko ko, tà adrébhá apfòle móndɨ́ kɨ togó lésè dhɨ ɨ, tà kònɨ ꞌɨ: tà kònzɨ kisùle dhɨ ɨ, móndɨ́ kɨ tupfuma nɨ tà, múná tà, ndòtò tà, kugù tà, tà tàma móndɨ́ ɨ rú kɨnzò sè dhɨ nɨ tà, ɨ̀ndɨ̀ móndɨ́ kɨ rú tàma kònzɨ dhɨ nɨ tà.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Tà nda kòdhɨ ɨ̀ adré móndɨ́ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, ngá nyàma drɨ́gá dzɨ àko ró dhɨ adré ɨ́na móndɨ́ kɨ ꞌo atsálé ndǐ ró ko.»
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré àrà nda nɨ tayɨ́zó gò, lɨ̀zo tsàle bvò Tírè ɨ làga Sìdónà be dhɨ na.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Dɨ Kànánà tòkó àlo bvò nda lésè dhɨ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé gò, kɨdhólé adrélé loyóá dhɨ: «Mírì, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà! Áma zapi tɨrɨ́ kònzɨ ɨ́be ɨ́ léna. Adré kɨzà nya lavúlé.»
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Dɨ, Yésu logó ɨ́na kúlí drá ko. Gò akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ akódhɨ làga, tàá drá dhɨ: «Mɨ́ dro akódhɨ nzɨ̀le. Tàko ko, akódhɨ adré tetrélé àma àmvolésè tò.»
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Yésu logó dhɨ: «Gìká amù ma ngbà ꞌí Ɨ̀sèrélè ànzɨ avɨ̀bhá kábilígyà ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ vélé.»
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Dɨ, tòkó nda dré ɨ́na adhézó áyɨ kórókó titì akódhɨ kandrá, tàzoá drá dhɨ: «Mírì, mɨ́ ledé ma wà!»
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Yésu gò logóá dhɨ: «Kɨtswá ànzɨmvá kɨ mápà dòzo bhèle kòkɨ́ ɨ dré dhɨ ko.»
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Dɨ, tòkó nda tà drá dhɨ: «Mírì, kònɨ̀nɨ bàti. Dɨ, ndɨ̀ndɨ̀ kòkɨ́ ɨ̀ adré àyɨkya mápà kórònyá adrébhá ledhélé àyɨ kɨ líyí nɨ mɨ́sá zàle dhɨ kɨ nya kòdhya.»
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Yésu logó drá dhɨ: «Á! Tòkó, mɨ tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be kàdrɨ̀! Tà nda kòꞌo ru mɨ́ dré ngóró mɨ́ dré adrélé lèle dhɨ tɨ́nɨ.» Dɨ tòkó nda nɨ zapi dré adrɨ́zó gbǎ lókyá nda sè.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Yésu kòtayɨ́ àrà nda dre dhɨ, dré lɨ̀zo tsàle tä́pä́ríandre Gàlìláyà àdhya làgana. Dɨ dré mbàzo kòngó àlo drìna gò lɨrɨ́lé.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Gò móndɨ́ zyandre lavúlé dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo túmä́ní mèrèkpè ɨ́be, mì kùdúkùdu ɨ́be, móndɨ́ rúbhá be àbvò ro dhɨ ɨ́be, ábhä́bhä́ ɨ́be, ɨ̀ndɨ̀ dràbhá àruka bǐ dhɨ ɨ́be, àyɨ kɨ tobhà Yésu kandrá. Gò akódhɨ dré àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó títí.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Dɨ móndyá zyandre nda kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo bhwǎbhwa. Tàko ko, ɨ̀ nò tá ábhä́bhä́ nda ɨ adréràꞌa kúlí ta, móndyá rúbhá be àbvò ro nda ɨ adréràꞌa adrɨ́lé, mèrèkpè nda ɨ adréràꞌa atsí to, ɨ̀ndɨ̀ mì kùdúkùdu nda ɨ adréràꞌa ngá no. Gò ɨ̀ dré Gìká Ɨ̀sèrélè ànzɨ kya nɨ rú bhàzo kùle.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá kɨ azízó, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Má adré kɨzà do áma togó na móndyá zyandre kònɨ kɨ tà sè. Tàko ko, àma túmä́ní àyɨ ɨ́be kìtú na, ɨ̀ndɨ̀ ngá ɨ̀ dré kɨtswálé nyàle dhɨ vélé yókódhó. Dɨ má lè àyɨ kɨ logólé nzɨ̀le tàbirí be ko, ɨ̀ kòlandèró ledhézó láti bhálé ko dhɨ sè.»
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ logó drá dhɨ: «Àrà bhà àko kònɨ̀dhɨ ꞌá dhɨ, mà nɨ kɨtswá mápà kisú fèle móndyá zyandre kònɨ ɨ dré nyàle pìzo ásà dhɨ ángwà?»
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Yésu lizí àyɨ tí dhɨ: «Àmɨ mápà ɨ́be ángopɨ́?» Ɨ̀ logó dhɨ: «Nzi-drì-rì, ɨ̀ndɨ̀ kosyá àruka tsàtsà dhɨ ɨ́be.»
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Gò Yésu dré tàzoá móndyá zyandre nda ɨ dré dhɨ, ɨ̀ kòlɨrɨ́ bvò dri.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Dré mápà nzi-drì-rì nda kɨ adózó kosyá nda ɨ́be, àwoyà fèzo Gìká dré gò, toŋòzoá lanzɨ́lé áyɨ lebèbhá ɨ dré gò, ɨ̀ dré lanzɨ́zóá móndyá zyandre nda ɨ dré.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Dɨ móndyá títí nda ɨ̀ dré nyàzoá pìzo. Gò akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré àmbí nɨ kɨ lokózó gàle kánzɨ̀ nzi-drì-rì dhɨ ɨ sè bǐbi.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Àgo ngá nyabhá nda ɨ tá ngùlù-su. (À nà tá tòkó ɨ ànzɨmvá ɨ́be ko.)
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Gò Yésu dré láti fèzo móndyá zyandre nda ɨ dré nzɨ̀zo. Dré mbàzo bwátù na gò, zyàle tsàle bvò Màgàdánà àdhya na.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra