Lucas 6

LOG vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sàbátù àlo dhɨ, Yésu ɨ̀ adré tá lavúlé amvú ngánò àdhya ɨ ꞌásè. Dɨ akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ dré kɨdhózó adrélé ngánò lòꞌwa vu, adrézó nyɨ̀á àyɨ drɨ́gá, adrézó tsɨ̀á.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Gò Fàrìsáyò àruka ɨ̀ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré àmɨkya tà àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé logálé sàbátù tú dhɨ nɨ ꞌo àdho tà sè?»
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nà rè tàdzí tà Dàwídì dré tá ꞌòle ɨ̀ dré adréràꞌa tàbirí ɨ́be akódhɨ nɨ arúpi ɨ́be dhɨ ꞌá dhɨ ko?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Akódhɨ fɨ tá Gìká nɨ dzó kàdrɨ̀ na, mápà fèle Gìká dré dhɨ nɨ adó nyàle gò, dré kpà fèzoá áyɨ arúpi ɨ dré nyàle. Tákò àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí adré tá ɨ́na mápà nda nɨ nyàma logá àyɨ dré. Ngbà ꞌí kòwánà kɨ tá kɨtswá nyàá dhɨ àyɨ.»
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Dɨ Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Móndɨ́ nɨ Mvá, Mírì sàbátù àdhya ꞌɨ.»
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Sàbátù àzya tú dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo Yúdà ànzɨ kɨ lɨ̀sámbò dzó na gò, adrélé móndɨ́ kɨ tadhá. Kònàle dhɨ, agó àlo drɨ́ágó nɨ dré ꞌyòzo ꞌyoꞌyò dhɨ tá be.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Fàrìsáyò ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ adré tá tà ɨ̀ dré kɨtswázó Yésu nɨ asíkì ásà dhɨ nɨ nda. Dɨ ɨ̀ adré tá akódhɨ nɨ mì ga, nòzoá ngalè akódhɨ nɨ agó nda nɨ tɨdrɨ́ sàbátù tú yà dhɨ.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Dɨ, Yésu dré ɨ́na tà ɨ̀ dré tá adrélé kisùle nda kɨ nìzo kyá gò, tàzoá agó drɨ́gá be àꞌyo ró nda dré dhɨ: «Mɨ́ nga ámɨ totó móndyá títí dhɨ kɨ kɨ́tó ꞌá.» Dɨ akódhɨ nda dré ngàzo áyɨ totó.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Gò Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Má adré lizíá àmɨ tí dhɨ: Àma kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí adré tà ángùdhi nɨ kaꞌì sàbátù tú dhɨ kòdhya: adrélé tà dóro ꞌo dhɨ, kó ngalè adrélé tà kònzɨ ꞌo dhɨ? Adrélé móndɨ́ tɨdrɨ́ dhɨ, kó ngalè adrélé móndɨ́ pfu dràle dhɨ?»
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Dɨ Yésu dré móndyá ɨ́ làgásè kúrú nda kɨ nòzo títí gò, tàzoá agó nda dré dhɨ: «Mɨ́ kɨdzɨ̀ ámɨ drɨ́gá.» Akódhɨ dré kɨdzɨ̀zoá gò, drɨ́gá nɨ nda dré adrɨ́zó.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Dɨ àyɨ nda kɨ togó dré aswázó lavúlé gò, ɨ̀ dré ngàzo adrélé tà ta àyɨ kòfalésè, nìzoá ngalè ɨ̀ nɨ ꞌòá Yésu nɨ tà sè ngɨ́nɨ ya dhɨ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Kìtú nda kɨ àlo sè dhɨ, Yésu dré lɨ̀zo mbàle kòngó àlo drìna gò, tà ta Gìká be ngá wàle tà.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Ngá kòwa dre dhɨ, dré áyɨ lebèbhá kɨ azízó gò, móndɨ́ mudrí-drì-rì dhɨ kɨ kɨpèzo àyɨ kòfalé, àyɨ kɨ zìzo àpóstolò ɨ ró.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Àyɨ nda ɨ̀ tá: Sìmónà (dré rú zìle Pétèró dhɨ), adrúpi nɨ Àndréyà, Yàkóbhò, Yòwánɨ̀, Fìlípò, Bàràtòlòmáyò,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Màtáyò, Tòmá, Yàkóbhò Àlàfáyò nɨ mvá, Sìmónà (adrélé zìle dhya àtsɨ ró áyɨ súrú nɨ tà sè dhɨ ró dhɨ),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yùdásɨ̀ Yàkóbhò nɨ mvá, ɨ̀ndɨ̀ Yùdásɨ̀ Ɨ̀sɨ̀kàrɨ̀yótà (dra Yésu nɨ lefèlepi kàrɨbhá ɨ drɨ́gá dhɨ).
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Yésu ɨ̀ kàsí àyɨ nda ɨ́be kòngó nda drìlésè dre dhɨ, akódhɨ dré áyɨ kɨkɨ́zó àrà kpàkpà na. Móndɨ́ zyandre lavúlé adrébhá akódhɨ nɨ lebè dhɨ ɨ tá kònàle, túmä́ní móndɨ́ lɨ̀zólɨ̀zo angábhá bvò wä́yi Yùdáyà àdhya lésè, Yèrúsalémà lésè, ɨ̀ndɨ̀ bvò yǐandre mìle, Tírè ɨ làga Sìdónà be dhɨ lésè dhɨ ɨ́be.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Ɨ̀ alɨ̀ tá kɨtswálé Yésu nɨ yi, kòtɨdrɨ́ró kpà àyɨ àyɨ kɨ drà ɨ lésè be dhɨ bvó. Móndɨ́ tɨrɨ́ kònzɨ ɨ̀ dré tá adrélé lagùle dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá kpà gò, Yésu dré adrézó àyɨ kɨ tɨdrɨ́.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Dɨ móndyá zyandre títí nda ɨ̀ adré tá láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ tabè. Tàko ko, rìnyí adré tá apfòle lásà, adrélé àyɨ kɨ tɨdrɨ́ títí.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Gò Yésu dré mì bhèzo áyɨ lebèbhá ɨ véna, tàzoá dhɨ:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Kólénzé àmɨ adrébhá tàbirí ɨ́be nyànomvá nɨ ɨ dré.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Kólénzé àmɨ dré, móndɨ́ ɨ̀ kàdré togó kònzɨ bha àmɨ rú,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Mɨ̀ kàdré lenzélé lókyá nda sè, adrézó ngá to arɨ́ sè! Tàko ko, làgɨ́ múrúngú adré àmɨ kɨ letè bhù na. Àyɨ kɨ tábhí ɨ̀ adré tá kpà pròfétà atú dhɨ kɨ ꞌo kònzɨ kònɨ̀nɨ.»
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 «Dɨ, kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, àmɨ ngábhá ró nɨ ɨ.
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, àmɨ adrébhá ngá nya pìzo nyànomvá nɨ ɨ.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Kɨzà àmɨ kɨ ngá ꞌɨ, móndyá títí dhɨ ɨ̀ kàdré àmɨ kɨ rú ta dóro dhɨ.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 «Dɨ, má adré mána tàá àmɨ adrébhá áma yi nɨ ɨ dré dhɨ: Lè mɨ̀ kàdré àmɨ kɨ kàrɨbhá kɨ le. Mɨ̀ kàdré móndyá adrébhá togó kònzɨ bha àmɨ rú dhɨ kɨ ꞌo dóro.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Mɨ̀ kàdré kpà tà tanɨ zi Gìká tí móndyá adrébhá àmɨ kɨ tatrɨ́ dhɨ ɨ dri. Mɨ̀ kàdré kpà tà zi Gìká tí móndyá adrébhá àmɨ kɨ ꞌo kònzɨ dhɨ ɨ dré.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Dhya àlo kòsa ámɨ kóbhólé àlo dhɨ dhɨ, mɨ́ kògò àzya nɨ nɨ alá akódhɨ dré kpà sàle. Dhya àlo kòtopá ámɨ kɨ́tá kɨdhɨ̀ àdhya dhɨ, mɨ́ kòtayɨ́ kpà akódhɨ ámɨ kɨ́tá agá lésè dhɨ nɨ do.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Mɨ́ kàdré ngá fe dhya ángùdhi adrélépi ngá zi mɨ́ tí dhɨ dré. Dhya àlo kòkärí ámɨ ngá dhɨ, mɨ́ kògò zìá tíá ko.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Mɨ̀ kàdré tà ꞌo móndɨ́ ɨ dré ngóró mɨ̀ dré adrélé lèle ɨ̀ kòꞌo àmɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí móndyá adrébhá àmɨ kɨ le dhɨ kɨ le kòdhya dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà kòdhya? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré móndyá adrébhá àyɨ kɨ le dhɨ kɨ le.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí tà dóro ꞌo móndyá adrébhá tà dóro ꞌo àmɨ dré dhɨ ɨ dré dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré ꞌòá kònɨ̀nɨ.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Mɨ̀ kàdré ngbà ꞌí ngá fe màri ró móndyá kɨtswábhá màri nda nɨ logó àmɨ dré dhɨ ɨ dré dhɨ, mɨ̀ nɨ àdho tà dóro kisú ásà? Ndɨ̀ndɨ̀ tàkonzɨ̀bhá ɨ̀ adré ngá fe màri ró tàkonzɨ̀bhá àruka ɨ dré, àyɨ nda ɨ̀ kògòró màri nda nɨ logó títí àyɨ dré be dhɨ bvó.
34 E, se emprestardes
35 Dɨ, mɨ̀ kàdré àmɨkya àmɨ kɨ kàrɨbhá kɨ le, adrézó tà dóro ꞌo àyɨ dré. Mɨ̀ kàdré ngá fe àyɨ dré màri tà kisù àko ró. Dɨ mɨ̀ nɨ làgɨ́ múrúngú kisú ásà. Mɨ̀ nɨ kpà adré Gìká kurú na bhù na dhɨ nɨ ànzɨ ɨ ró. Tàko ko, akódhɨ adré áyɨ togó dóro tadhá móndyá àwoyà nibhá tàle ɨ́ dré ko dhɨ ɨ dré, ɨ̀ndɨ̀ móndyá adrébhá tà kònzɨ ꞌo dhɨ ɨ dré.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Mɨ̀ kàdré dɨ móndɨ́ kɨ kɨzà bha, ngóró àmɨ kɨ Atá dré adrélé àmɨ kɨ kɨzà bha dhɨ tɨ́nɨ.»
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 «Mɨ̀ kàdré móndɨ́ kɨ tàbvó ta ko, Gìká kòtàró kpà àmɨ kɨ tàbvó ko. Mɨ̀ kàdré tà bha móndɨ́ ɨ dri ko, Gìká kòbhàró kpà tà àmɨ dri ko. Mɨ̀ kàdré móndɨ́ kɨ tàkonzɨ̀ tri, Gìká kàdréró kpà àmɨ kɨ tàkonzɨ̀ tri.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Mɨ̀ kàdré ngá fe móndɨ́ ɨ dré, Gìká kàdréró kpà ngá fe àmɨ dré. A nɨ ngá ko, mùzoá, kosézóá gàle bǐ gò, dàzoá àmɨ kɨ kánzɨ̀ na. Tàko ko, Gìká nɨ ngá ko fèle àmɨ dré, koma mɨ̀ dré adrézó ngá ko fèle móndɨ́ àruka ɨ dré ásà dhɨ sè.»
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Yésu dré kpà tà àzya tàzo àyɨ dré kúlí alaala sè, tàzoá dhɨ: «Mì kùdúkùdu àlo dhɨ nɨ kɨtswá tsì mì kùdúkùdu àzya se drìle bwà? Kòꞌo kònɨ̀nɨ dhɨ, àyɨ rìti nda kɨ zakó tsì ledhé bhú na?
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Dhya adrélé tadhálé dhɨ lavú dhya adrélépi áyɨ tadhá dhɨ ko. Dɨ, dhya ángùdhi tà tadhálé ɨ́ dré dhɨ kɨ nìlepi títí dhɨ nɨ atsá ɨ́na dhya áyɨ tadhálépi dhɨ tɨ́nɨ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Mɨ́ adré mɨ́na kayísá kórònyá mvá ámɨ adrúpi mìna dhɨ nɨ no gò, adrézó fa gú mɨ́ mìna dhɨ nɨ atógyà ko àdho tà sè?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Mɨ́ adré ámɨ ꞌo ngɨ́nɨ tàá ámɨ adrúpi dré dhɨ ‹Áma adrúpi, mɨ́ ꞌo má kàpèró kayísá kórònyá mvá mɨ́ mìlésè› dhɨ, tágba mɨ́ dré adrézó fa gú ámɨ tàndɨ mìna dhɨ nɨ no ko dhɨ? Mɨ túrúpfú líyí ꞌɨ! Mɨ́ kàpè rè zyà fa gú nda mɨ́ mìlésè ꞌíká, gò mɨ́ kògòró ngá no dra kɨtswázó kayísá kórònyá mvá nda nɨ apè ámɨ adrúpi mìlésè ndò.»
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 «Fa dóro ꞌa gà lòꞌwa kònzɨ ko na. Fa kònzɨ ꞌa gà lòꞌwa dóro ko na.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 À adré fa àlo àlo títí dhɨ kɨ ni àyɨ kɨ tàndɨ kɨ lòꞌwa sè. À kɨ fígì lòꞌwa kùtsí sílé ko na. À kɨ kpà vínò lòꞌwa áyɨ̀dhá sílé ko na.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Dhya dóro adré tà dóro ꞌo apfòle tà dóro títí ɨ́ dré zùle áyɨ togó na dhɨ ɨ lésè. Dɨ, dhya kònzɨ adré ɨ́na tà kònzɨ ꞌo apfòle tà kònzɨ títí ɨ́ dré zùle áyɨ togó na dhɨ ɨ lésè. Àngyá ko, akódhɨ nɨ ti adré tà adrélépi gàle akódhɨ nɨ togó na dhɨ kɨ ta kòdhya.»
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 «Mɨ̀ adré áma zi ‹Mírì, Mírì!› gò, adrézó tà má dré adrélé tàle àmɨ dré dhɨ kɨ ꞌo ko àdho tà sè?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Má nɨ tadhá àmɨ dré ngalè dhya adrélépi alɨ̀le má vélé áma kúlí yi gò adrézó kaꞌìá ꞌòle dhɨ, sù àdhi tɨ́nɨ ya dhɨ.
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Akódhɨ nda sù ngóró agó àlo adrélépi tá dzó si gò, bhú nɨ nɨ dhìzo fɨ̀le fɨfɨ̀, pá nɨ nɨ bhàzo kɨ́rà dri dhɨ tɨ́nɨ. Yǐ dré tìzo áyɨ tswa dzó nda rú dhɨ, kɨtswá ɨ́na dzó nda nɨ wu bwà ko, à dré sìle tätä dhɨ sè.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Dɨ, dhya adrélépi áma kúlí yi gò adrézó kaꞌìá ꞌòle ko dhɨ, sù ngóró agó àlo dzó sìlepi bvò mònyá dri, pá nɨ nɨ bha àko ró kɨ́rà dri dhɨ tɨ́nɨ. Yǐ dré tìzo áyɨ tswa dzó nda rú dhɨ, dzó nda dré ndɨrɨ arɨ́zó arɨ́arɨ́ gò, tà nɨ dré akɨ́zó nyɨ̌nyɨ.»
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra