Atos 25
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NTLH
1 Kìtú na Féstò nɨ tsàma bvò Yùdáyà àdhya na dhɨ àmvolésè dhɨ ɨ̀ kòlavú dre dhɨ, akódhɨ dré ngàzo Kàyìsàríyà lésè lɨ̀le Yèrúsalémà na.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Kònàle dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àyɨ kɨ kàdrɨ̀ àruka ɨ́be dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo tà ɨ̀ dré tá adrézó Pólò nɨ asíkì ásà dhɨ kɨ ta akódhɨ kandrá. Gò ɨ̀ dré Féstò nɨ ti lizízó,
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 kòꞌoró Pólò lɨ̀le tàbvó tàle Yèrúsalémà na, àyɨ kɨ togó ꞌòzo kɨnɨ́lé dhɨ bvó. Ɨ̀ lizí tá kònɨ̀nɨ tàko ko, ɨ̀ adré tá ꞌòle móndɨ́ kɨ bha rɨ̀le akódhɨ bvó, ɨ̀ kòpfuró akódhɨ dràle láti ꞌá be dhɨ bvó.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Dɨ, Féstò dré logózóá àyɨ dré dhɨ: «À adré Pólò nɨ lɨkɨ́ bǎdzó na Kàyìsàríyà na. Áma tàndɨ, má adré ꞌòle lɨ̀le kònàle.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Dɨ akódhɨ nda kòꞌo tà kònzɨ dhɨ, lè mà kòlɨ̀ túmä́ní àmɨ kɨ kàdrɨ̀ àruka ɨ́be, ɨ̀ kòtàró tà ɨ̀ dré adrézó akódhɨ nɨ asíkì ásà dhɨ ɨ kònàle.»
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Féstò kàdré kònàle kìtú nzi-drì-na yà, kó ngalè mudrí yà dhɨ dre dhɨ, dré gòzo lɨ̀le Kàyìsàríyà na. Dɨ kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, dré lɨrɨ́zó tàbvó tǎrà na gò, Pólò nɨ ꞌòzo apfòle ɨ́ kandrá.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pólò kàpfò dre dhɨ, Yúdà ànzɨ alɨ̀bhá Yèrúsalémà lésè dhɨ ɨ̀ dré ngàzo akódhɨ nɨ gàrà kɨ kúrú gò, ɨ̀ dré asíkìzoá tà kàdrɨ̀kàdrɨ̀ ɨ sè bǐ. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya tadhá dhɨ, tà nda ɨ tà bàti ꞌɨ dhɨ bwà ko.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Gò Pólò dré ngàzo áyɨ tàrá ga, tàzoá dhɨ: «Má ꞌo tà kònzɨ àlo Yúdà ànzɨ kɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí rú yà, àyɨ kɨ tépelò rú yà, kó ngalè Rómà kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ rú yà dhɨ ko.»
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Dɨ Féstò dré tá adrélé Yúdà ànzɨ kɨ togó le ꞌòle kɨnɨ́lé dhɨ sè dhɨ, dré lizízóá Pólò tí dhɨ: «Mɨ́ kaꞌì lɨ̀le Yèrúsalémà na, má dré kɨtswázó ámɨ tàbvó ta kònàle dhɨ ꞌí?»
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Dɨ Pólò logó dhɨ: «Má adré áma totó kònwa tàbvó tǎrà Kàyìsárà àdhya ꞌá. Adré lèá dhɨ, à kòtà áma tàbvó kònwa. Má ꞌo tà kònzɨ àlo dhɨ Yúdà ànzɨ ɨ rú ko, ngóró mɨ́ dré nìle be dhɨ tɨ́nɨ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Dɨ, má kòꞌo mána tà kònzɨ àlo kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ ꞌí dhɨ, má kɨtswá dràma ga ko. Dɨ, tà ɨ̀ dré adrézó áma asíkì ásà dhɨ ɨ̀ kàdré àyɨkya kɨnzò ꞌɨ dhɨ, dhya àlo kɨtswá áma fe àyɨ drɨ́gá bwà ko. Má adré mána ámɨ lizí, mɨ́ kòmùró ma Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀!»
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Dɨ Féstò dré tà tàzo áyɨ drì tabhá ɨ́be gò, logózóá dhɨ: «Mɨ́ lizí Kàyìsárà ámɨ tàbvó ta nɨ, mɨ́ nɨ dɨ tsa Kàyìsárà nda kandrá!»
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Kìtú àruka ɨ àmvolésè dhɨ, ópɨ́ Àgùrípà ɨ amvúpi nɨ Bèrùníkè be dhɨ ɨ̀ dré tsàzo mòdo fe Féstò dré Kàyìsàríyà na.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Dɨ ɨ̀ dré tá adrélé gìle kònàle dhɨ sè dhɨ, Féstò dré Pólò nɨ tà tɨtɨ́zó ópɨ́ nda dré. Tà tá dhɨ: «Agó àlo Fèlíkisì dré tayɨ́lé bǎdzó na dhɨ rè dhu kònwárè.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Má dré tá lɨ̀zo Yèrúsalémà na dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àyɨ kɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ alɨ̀ tá akódhɨ nda nɨ asíkì má kandrá gò, ɨ̀ dré áma lizízó, má kòŋòró tà akódhɨ dri.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Má dré logózóá àyɨ dré dhɨ, àma Rómà ro dhɨ ɨ, mà adré gà móndɨ́ fe à kòŋòró tà drìá dhɨ, tàbvó nɨ nɨ ta àko ró ko. Be ró dhɨ, lè akódhɨ kòyi rè zyà tà áyɨ asíkìbhá ɨ̀ dré adrélé tàle ɨ́ rú dhɨ ɨ gò, lókyá fèzo akódhɨ dré áyɨ tàrá gàzo tà nda ɨ sè ꞌíká.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Dɨ àyɨ nda ɨ̀ dré tá atsázó kònwa dhɨ, má tigí tá tà nda ko. Be ró dhɨ, kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, má dré lɨrɨ́zó tàbvó tǎrà na gò, agó nda nɨ ꞌo apfòle má kandrá.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Dɨ, akódhɨ nɨ asíkìbhá nda ɨ̀ kònga tà ta dre dhɨ, tà ɨ̀ dré tàle akódhɨ rú dhɨ ɨ tá kònzɨ ngóró má dré tá adrélé kisùle dhɨ tɨ́nɨ ko.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Be ró dhɨ, ɨ̀ adré tá àyɨkya tà kayí akódhɨ be àyɨ kɨ tàndɨ kɨ Gìká nɨ tà dri, ɨ̀ndɨ̀ agó àlo dràlepi, rú be Yésu dhɨ nɨ tà dri. Dɨ, Pólò adré tá ɨ́na tàá dhɨ, akódhɨ nda lɨ́drɨ̀ ɨ́be.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Ma ró dhɨ, má nì tá ngalè má nɨ tà làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ nɨ bvó ta ngɨ́nɨ ya dhɨ ko. Ásà dhɨ, má dré lizízóá ngalè Pólò nɨ kɨtswá kaꞌìá lɨ̀le tàbvó tàle Yèrúsalémà na yà dhɨ.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Dɨ, Pólò dré ɨ́na áma lizízó, má kòmùró ɨ àma kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀. Dɨ má dré akódhɨ nɨ ꞌòzo adrélé lɨkɨ́lé bǎdzó na, tsàle lókyá má dré kɨtswázó akódhɨ nɨ mu Kàyìsárà véna dhɨ ꞌá.»
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Gò Àgùrípà dré tàzoá Féstò dré dhɨ: «Má adré mána agó kòdhɨ nɨ le yìle.» Féstò logó dhɨ: «Mɨ́ nɨ akódhɨ nɨ yi kìdru.»
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Kìtú bvóá dhɨ sè dhɨ, Àgùrípà ɨ Bèrùníkè be dhɨ ɨ̀ dré atsázó mìlanzìlanzì be bǐ. Ɨ̀ dré afɨ́zó tàbvó tǎrà le sòdá kɨ kàdrɨ̀ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ dhya kàdrɨ̀kàdrɨ̀ bhàandre nda àdhya ɨ́be. Gò Féstò dré Pólò nɨ ꞌòzo apfòle àyɨ kandrá,
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 tàzoá dhɨ: «Ópɨ́ Àgùrípà, ɨ̀ndɨ̀ àmɨ títí àma ɨ́be nɨ ɨ, mɨ̀ nò rè agó kònɨ̀dhɨ ká! Yúdà ànzɨ títí Yèrúsalémà na ɨ̀ndɨ̀ kònwa Kàyìsàríyà ꞌa dhɨ ɨ̀ atsá tà ta akódhɨ rú má kandrá, yòzoá kúlí ꞌuꞌù sè dhɨ, akódhɨ kɨtswá dràdrà sè.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Dɨ ma ró dhɨ, má kisú mána tà àlo dré ꞌòle kɨtswálépi dràdrà sè dhɨ ko. Dɨ, akódhɨ dré áma lizílé áyɨ mu Kàyìsárà dré tàbvó tàle nɨ̀ dhɨ sè dhɨ, má nò dóro nɨ, akódhɨ nɨ mùle vélána dhɨ.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Dɨ, ma mána tà pyà má dré kɨtswálé tɨsɨ̀le àma kɨ ópɨ́ kàdrɨ̀ nda dré akódhɨ nɨ tà dri dhɨ àko. Ásà dhɨ, má ꞌo akódhɨ apfòle àmɨ kandrá, lavúlé dhɨ, mɨ, ópɨ́ Àgùrípà kandrá, mà kònɨ̀ akódhɨ nɨ lizí dhɨ, má kòkisúró tà má dré kɨtswálé tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri dhɨ be dhɨ bvó.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Tàko ko, kɨtswá má dré móndɨ́ ꞌɨ̀le dhɨ nɨ mùzo Kàyìsárà véna, tà akódhɨ nɨ asíkìzo ásà dhɨ kɨ tadhá àko ró dhɨ ko.» Pólò pfò ópɨ́ Àgùrípà ɨ kandrá Bèrùníkè be|src="CN02034B.TIF" size="span" loc="ACT 25:23-27 "
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.