Atos 8
Lumun (LMD) vs NVT
1 Ana oCcaul piꞌrekathe itti oIciththippanuc itti kwio okkuttat nti ikkun. Nocaꞌri cen, thoccokiettat thiak thoul ioccokothe lon loIeccuo thurokathe ncik nokaꞌran koUruccelim, aul opettakat cik appik ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia ana poCcamira, aul wothothïlettat woIeccuo wuluk okwentakat.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Ana ul wꞌrek ioccokothe lon loIeccuo cannan woathe oIciththippanuc cannan ana wocïkkathok.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Ittina oCcaul pikkatheik akwopettot ul cik ioccokothe lon loIeccuo. Kwikkatheik akwonyaro ikaman kulukkuluk akwocciccokot ul iomura ana iari akwothutho akwipot ikorrkkor.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Ittina aul iokat wopettakotheik naꞌran wꞌrek ikkat cik akin ongkene lon loKapik naꞌran appik nakin theot.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 OPilippic puathe nokaꞌran kokat cik noththok poCcamira ana kwikkatheik akwongkene ul lon loMiccie than.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Ul wokkwanthet lon lung unu ncik papenang akka wimmat lon ilommaththik ila aPilippic pokkothe.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Uꞌrupa iokithak wokat cik appore nti iul woppot ana wokat aoo mpoꞌre cittan ana ul wothakkakathe woporot woppot iaimico ana iathurukkwo cakuruk.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Ittina aul appik nokaꞌran koUruccelim opirakat noka.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Pul pꞌrek pokat cik nokaꞌran ken poccot kꞌran itti oCcamaan pappokkinthet ul woCcamira thurukut nokaꞌran ana oprttakiet ul tit noththok poCcamira appik. Kwokat akwome itti ook puluk akkrïk ana kwina lon ncik appik.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Ana ul appik iarran ana ittïttïk wikkatheik ammakothok aiꞌre itti, “Pul empi ponu puꞌran poKapik ana ook akkaka prïk.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Ana okin thomakathok akka kwocikittinet kin ma llon lothurukut ila akwokkettet thupuththuput.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Anaruk akka okin thoccokothe lon loPilippic ila kwongkenet iloporot loIeccuo longili ngoKapik ana kꞌran koIeccuo oMiccie, okin thoccathe mamuthie appik, ul iari ana iomura.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 ACcamaan occokat lon nocïkït akwoccat mamuthie cakuruk ana kwomakathe oPilippic naꞌran appik na kwonyaro ana kwikkatheik akwoprttakot tit nolon ila kwimmat ilokkattathe ilommaththik appik.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Anakka ul wothothïlettat woIeccuo woccïkothe nokaꞌran koUruccelim itti ul wonoththok poCcamira woccokothe lon loIeccuo, akin othïat oPoththuruc ana oIuanna.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Anakka okin thaat noththok akin aꞌrakanthet ul ngaꞌrama itti akin occo Kanang ikupupure nomïkït men
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 akka Kanang ikupupure kokat kannainekin akka okin thoccot mamuthie tulluk ngkꞌran koIli oIeccuo.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Ittina oPoththuruc ana oIuanna thonekkekathe nyaun nakin akin aꞌrakanthet kin ngaꞌrama ana okin thoccathe Kanang ikupupure.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Manakka oCcamaan pimmat itti okin thoccot Kanang ikupupure nti inyaun nyoul wothothïlettat, akwekat kin akucci.
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 Akwiꞌrekat kin itti, “Nethin puꞌran emprïk othakka itti okkwi ipa anonekket nyaun nan akwocco Kanang ikupupure nti ikkun win.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 APoththuruc iꞌrekathok itti, “Nokïttako annakucci wang akka ngkwakatha ere itti ngkwakero thoporot thoKapik nakucci wang.
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Ngwella ngre cik cene ilon loKapik akka cïkït cang cakannoka coꞌrillir tokït koKapik.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Opaꞌrinet lon ilokithak cik lang aꞌrane Ili ngaꞌrama amma manna aKapik occïkïnthung lon elli ila ngkwokwarttikothe nocïkït.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Mpimmat itti ngkwonu thonyira nocïkït ana lon ilokithak lꞌrikikkorung.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Ittina aCcamaan iꞌrekat oPoththuruc itti, “Aꞌranet Kapik ngaꞌrama, alon ila ngkwiꞌret okorronno oka nin cik.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Anakka oPoththuruc ana oIuanna thocothothe lon ana thongkene tholon iloporot loIeccuo, okin thopakkathe nokaꞌran koUruccelim. Ana nokathar opakkot nokaꞌran koUruccelim okin thokat akin erene ul lon loIeccuo naꞌran woppot iaik noththok poCcamirin.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Auꞌrupa wothothïlettat woIli iꞌrekat oPilippic itti, “Ui nca opakkot thokkun wothothari amma akatha na acïngkï ummot ngngin amakot kathar ikaat nnokaꞌran koUruccelim akeo nokaꞌran koKaca.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Ittina akurokat akweo ana ikathar, akwocurat ipul poul wonoththok pAththiuppia ipathuththakot. Pul pen pokat prïk ingili ngoKanthakka ili iopari wonoththok pAththiuppia ook iponat prit pakucci ikkun appik appaat appaththaꞌra ngaꞌrama nokaꞌran koUruccelim.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Anakka kwokat cik akwopakkot nokaꞌran kung, kwokat ithurumpil ithathuthako mapprththa akwikkoik akwakkakkaro iatham wopul pothernte lon loKapik oIccaia.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Kanang koKapik iꞌrekat oPilippic itti, “Ngko accot thurumpil entheꞌre cik.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Ittina oPilippic piꞌrikittakathe ana kwoccïkathe apul akkakkaro iatham wopul pothernte lon loKapik oIccaia akwipittathok itti, “Atti ngkwina lon ila ngkwaik pakkakkaro?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Apul iꞌrekat itti, “Mpina taththa apul pella ipangkenen lon len.” Kwiꞌrekathe oPilippic itti kwarrot tothurumpil akwikkoik iccik kung.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Pul pen pokat cik apakkakkaro lon nti iatham woKapik iliꞌre itti,
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Okin thokkiethok thiak ana okwïethok.
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Apul ipathuththakot appipittat oPilippic itti, “Iꞌrethin, pul pothernte lon loKapik paik peret oththa cene paik peret ka kungi ana amma okorronno oka ka kung kwaik peret pul pꞌrek pokai?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Menik aPilippic okuꞌrekanthok lon cik nolon len iatham woKapik ana kwikkatheik akwerenok lon iloporot loIeccuo.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Anakka okin thokat cik nokathar, akin iat kaꞌran kꞌrek konu ngꞌri apul pen iꞌrekat oPilippic itti, “Katha ngꞌri ngei cene mpakannocco mamuthie akaintha?”
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 [APilippic iꞌrekathok itti, “Amma ngkwoccokothe lon ncïkït appik ngkwacco mamuthie.” Apul ipathuththakot othïat tit itti, “Mpoccokothe lon nocïkït itti oIeccuo oMiccie ook ukul woKapik.”]
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Ana kwiꞌrekathe pul ipallillie capprththa itti kwacoꞌro ana okin aththuththeꞌra thorpathe nocapu akin orpat iꞌri ana oPilippic pekathok mamuthie.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Manakka okin thokat cik akin okuꞌrot nti iꞌri, Kanang koIli konekathe oPilippic ana pul ipathuththakot pakinnimmakathok pꞌrin anaruk poingkathe appopirat noka cannan.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Anaruk oPilippic paththiat ka kung nokaꞌran kAcuthuth ana kwonyarathe nomoꞌrong appik akwongkene lon iloporot loIeccuo puccuk mono akwoingkat nokaꞌran koKaiccaria.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.