2 Coríntios 7

Lumun (LMD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Opuruko pingon, inakka oron thonu thonekket lon cik noKapik enthi ton othikkie ka konnon ana kanang konnon koꞌrillir nolon appik ilokithak, ton oka thupupure kirrkkir ana ona nꞌre noKapik.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Nokkinthet nïn kaꞌran nomïkït mon. Onïn thakorronno okkinthet opilin lon lꞌrek moloko ana onïn thakorrnno opaꞌre opilin cik nothoccokot lon nocïkït thung ana manna onïn thakorronno onekot opilin aꞌrupu ngkarra.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Mpakanniꞌre elli othakka itti anorukwet non llon lꞌrek, anaruk ammakka mpiꞌrethenon itti onon thaik nomïkït mïn ana oron thakkoik ana manna ille oron aththut.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mponekkethe cïkït nanon ana mpipot ka thoura onon ngngin. Mpopirat noka nanon akka onon therekethin, ilon lïn appik ilokithak thopira noka thin thomma ocoꞌro.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Manakka onïn thaat noththok poMakthonia ka kïn engki kakorronno apikot aththik anaruk onïn thokat thommiettat llon loppot ilokithak. Ngkwaccïkot aul othatto thapat ana nꞌre ianïn.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Anaruk Kapik ikapiet ul cik irrot mïkït nti ikarak kapiethenïn mïkït cik nthao thoThiththoc
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 ana okorronno oka nthao thung tulluk anaruk nthapiet cik ithanon thapiethok cik. Kwiꞌrethenïn itti onon thongothe itti nthiman ana thiak thon ana thokuccekot cik itti nthaꞌrettinin othakka itti athopira noka thin oka thrïk kirrkkir.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Antoka manna itti kaꞌramacak ika mpothïothe kuethenon ka cik anaruk mpella kït ken. Antoka manna itti mpella kït anaruk mpakathe itti kuet non ka cik papotteik.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Ana icci mpopirat noka annoka itti akka mpuethenon ka cik anaruk akka onon thuat ka ana thua ka thon thokorronnot non annopaꞌrine lon cik ilokithak. Akka onon thokat thuaka ammakka Kapik konekketheik ana ittina onïn thakinniekat non ka kongo.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Thoccokot thiak ithao noKapik thaprttaroik nti ilon ilokithak ana thanarne thoꞌrettat anaruk thoccokot thiak thonocapu thanarene thio.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Nantokatha tat akka thuaka ithaat noKapik thokkothe ianon, thokorronnot non annokkot lon ïcarïcat ana thongat itti nthakkot lon kicce ana nthokenet itti onon thella lon ilokithak ana thokuccekot cik ana thokwancot lon ilanon thongothe, ana onon thokenet itti onon thongothe itti lon lakkattat ella thokwiettat. Ana ilon appik onon thokenet itti onon thella lon lokithak ilon elli appik.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ittina mpantoka manna itti mpokurrinet non atham, mpakorronno okurrine okkwi ipokkothe lon lokithak ana manna mpakorronno okurrine okkwi ipettathe lon moloko anaruk othakka itti anokene itti onon tharat tokït koKapik ana itti onon nthokkinthet nïn lon iloporot tat.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ilon elli appik oron thopoꞌriettat than.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Mpipothenon ka thoura ngngin tokït kung ana onon thakorronno othien cik. Anaruk ammakka lon ilanïn therntet appik lokat ïcat, ittina thipot ka thoura thïn onon ngngin tokït koThiththoc thaik ïcat cakuruk.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ana thongat thung tharttakot nan, amma akwokwarttikot akka onon thokat annoccïkot lon lung appik ana tat akka onon thikkierok cik nthothianok cik.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Mpopirat noka akka mponekkethe cïkït cin nanon kirrkkir llon appik.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.