Tiago 3
LIF_DEV vs ARIB
1 आमिःम् फुॽनुसाॽ नु ने़ॽनुसाॽसे, खिनिॽ लुम्मो यरिक् सिक्साम्बा पोःङ्मा मे़गोःत्ते़म्मिन्ने़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽ सिक्साम्बाहाॽ वेॽहाॽनुःल्ले़ के़साक्पा खासे़न्नो आधाःॽ के़लॽबान् के़निःसुम्लो॥
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 आनिॽ के़रे़क् यरिक् पाःन्हाॽओ आबेःन्लो, कर आत्तिन् मनाःन् आबाङे पाःत्तुबा पाःन्नो मे़बेःन्निन्ने़ फाॽग्र से़क्खासाङ् खे़ल्ले़ग नासिङ्गे़न् कुधक्किन् युक्को कप्मा सुक्तुॽ, हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःन् कुलिङ्धो के़गे़प्पा पोःङ्लो॥
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 अन्निल्ले़ कुमुराओ चुक्सा करे़लिःन् केःप्माआङ् खे़न् यम्बा थक्साःन् आत्तान् तेॽमा निङ्वाॽ आजोगुम् खे़प्मोए तेॽमा आसुक्तुम्लो॥
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 हे़क्केलॽरिक्के वालाधाःन् यम्बा चोःक्, हे़क्क्याङ् यम्बा सुरित्तिल्ले़ मुःत्तु तेॽरुसाङ् वादो चाःक्पाल्ले़ ना कत्ना के़हिबा चुक्सा सामाःल्ले़ वालाधाःन् आत्तान्साङ् तेॽमा सुक्तुॽरो॥
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 हे़क्केलॽरिक्के ले़सोःप्पे़न्नाङ् नासिङ्गे़न् थक्को चुःक्साङ् कन्यम्ब्यम्बा पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ आङ्दिङ् लॽरो॥ चुक्सा मिसेःक्किल्ले़ यम्बा ताम्भुङ्ङिन् खाप्पु थ्यःङ् चोःक्मा सुक्तुॽरो लॽरिक् इःत्ते़म्मे़ॽओ!
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 हे़क्केलॽरिक्के ले़सोःप्पाङ्ग मि हे़क्तङ्बारो॥ कङ्ग नासिङ्गे़न् थक्को ताप्फे़ःम्बा पाःन्हाॽरे़ कुबुङ्लो॥ खे़न् ले़सोःप्पाल्ले़ मनाःल्ले़ काक् नासिङ्गे़न् कुधक्किन् चिःन्दुॽआङ् कुहिङ्मन्निन् के़रे़क् मिधिक्खुॽरो॥ खे़न् मिङ्ग खे़मायङ्सङ्लाम्मे लःन्लो॥
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 काक् परिक्पा थक्सा पुसा, के़उःङ्सिङ्बा के़सःन्छिङ्बा नु वाहङ्ङोबा थक्साहाॽ खुम्मा सुक्मे़दे़त्लो, हे़क्क्याङ् मे़न्छाम् याप्मिहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ मे़घुम्सुसिॽरो,
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 कर ले़सोःप्पाङ्ग आत्तिन् मनाःल्ले़आङ् खुम्मा मे़सुक्तुन्लो॥ कङ्ग युक्को कप्मा सुक्मे़न्दे़प्मना ताप्फे़ःम्बा चोःक्, हे़क्क्याङ् मे़न्छाम् याप्मि के़से़प्पा निङ्ङिल्ले़ कुधिम्बा चोःक्लो॥
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 बा कन् ले़सोःप्पाल्ले़ए आनिॽ दाङ्बा नु पानुदिङ् पाः निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा आभोःसुम्, हे़क्क्याङ् बा कन्लाम्बाए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आबाङे कुबि कुइत्छाप्पो चोगुसिबा मे़न्छाम् याप्मिहाॽ साक्मुरा आमे़त्तुम्सिम्लो॥
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 हे़क्केलॽरिक् लत्छा मुराओलाम् मुॽइसाम् नु साक्मुराःन्लःन्लो॥ आमिःम् फुॽनुसाॽ नु ने़ॽनुसाॽसे, अक्खे पोःङ्माग मे़नुॽने़न्लो॥
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 लत्थिक् वाबुन्नोलाम् कुजा के़नुॽबा नु के़लाःक्पा च्वाःत्तिन् पुन्बि?
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 आमिःम् फुॽनुसाॽ नु ने़ॽनुसाॽसे, पःत्छेॽइल्ले़ कुबुङ्मो जैतुने़ल्ले़ कुसेॽ थोःक्पि, इग्र चे़ल्ले़क्सेॽइल्ले़ कुबुङ्मो पःत्छेॽइन् थोःक्पि? मे़धोःक्ने़न्लो! हे़क्क्याङ् के़लाःक्पा वाबुन्नोलाम् कुजा के़नुॽबा च्वाःत्तिन् मे़बुन्ने़न्लो॥
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 खिनिॽ लुम्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ हे़क्के सिक्कुम्साबा नु इत्छिङ्साम्साबाल्ले़ नुःबा कुहिङ्मन्नोलाम् हे़क्क्याङ् सिक्कुम्दिङ् निङ्वाॽलाम् के़दाःबा चुङ्जिगे़न् नःम्नःम्मो चोगुबा याःम्बक्कोलाम् ओसेःन्धाक्सिङ्लरो॥
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 कर खिनिॽ तिङ्दिङ्गे़न् नाहे़म्मा नु आबाङेरक् नुॽमा ताःमा निङ्वाॽ के़गत्तुम्ने़ फाॽग्र खिनिॽ से़क्खाए के़जोगुम्बा लायोःन् आङ्दिङ् के़लॽरिर हे़क्क्याङ् इङ्ले़क् के़बारिर मे़माॽरे़म्मिन्ने़ॽओ॥
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 अक्तङ्बा “सिक्कुम्दिङ् निङ्वाॽइङ्ग” थाःङ् साङ्ग्राम्पेदाङ्लाम् मे़ःन्, कर इक्साबा नु याम्निङ्वाॽबा चोःक्, हे़क्क्याङ् खे़ङ्ग माफे़न्साम्लाम् ताःरो॥
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 थेआङ्भे़ल्ले़ आत्तो नाहे़म्मा नु आबाङेरक् नुॽमा ताःमा निङ्वाॽ के़गप्पा मना मे़वाॽ, खे़प्मो ये़मे़न्दङ् पाःन् नु काक् परिक्ले़न् फे़न् पाःन् पोःङ्लो॥
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 कर थाःङ् साङ्ग्राम्पेदाङ्लाम् के़युःबा सिक्कुम्दिङ् निङ्वाॽइन्काक्नुःल्ले़ तगिग सेसेबा चोःक्, हे़क्क्याङ् सनारुङ्बा, लुम्लुम्बा, वेॽहाॽनु के़दङ्बा, लुङ्दुक्कुधिम्, नुःबा याःम्बक्हाॽरे़ कुधिम्, मना मे़न्छे़म्मनाबा नु नसाःन्साबा चोःक्लो॥
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 सनारुङ् के़दाःप्पाहाॽरे़ याॽरिःम्बान् तेःमनाबा कुइसिःक् सनारुङ्ङिन् मे़देःसुॽ, हे़क्क्याङ् यरिक् कुजा मे़सुप्सुबा कुइसिःक् खे़ङ्हाॽरे़ यरिक् साम्योनिबा मनाहाॽ मे़सुप्सुसिॽरो॥
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?