Romanos 4
LIF_DEV vs NAA
1 हे़क्केने़ फाॽग्र आनिॽ यहुदिहाॽरे़ पाधे़बा अब्राहामरे़ निःसु थाःसुबा पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ थे पाःप्माबे?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 से़क्खाए अब्राहाम्मिङ्ग खुने़ॽ चोगुबा नुःबा याःम्बक्लाम् आप्तिक् मे़ःन्नेबा चोगे़आङ् वये़ल्ले़ग आङ्दिङ् लॽमा सुक्तुबामे़न्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओग मे़ःन्लो,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 थेआङ्भे़ल्ले़ साम्योसाप्लाःल्ले़ग अक्खेने़ पाःत्तुॽरो, “अब्राहामरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तुरो॥”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 आल्ल याःम्बक् के़जोःक्पा मनाःल्ले़ कुनाम्याक्किन् लुङ्माॽ तुक्मालाम् खोःसुबा मे़ःन्, कर खे़ङ्ग खुने़ॽ खोःमा के़बोःङ्बा कुलक्लो॥
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 आत्तिन् मनाःल्ले़आङ् आबाङे याःम्बक् चोगुबाल्ले़ मे़ःन्, कर लायोबा मनाःन् आप्तिक् मे़ःन्नेबा के़जोःक्पा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् खे़ल्ले़ नसाःन् चोगुबाल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तुरो॥
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 दाउद हाङ्ङिल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़न् याःम्बक् मे़न्जोःक्के साम्योनिबा लेःत्तुबा मनाःन् आक्खे़न् मुॽइसाबाबे फाॽआङ् अक्खे पाःत्तुआङ् पत्,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 कन् मुॽइसाम्मिङ्ग हर्दो के़हे़क्पा यहुदिहाॽरे़ लागिरक् मे़ःन्, कर हर्दो मे़न्हे़क्मनाबा थिम्मे़न्दङ् सुवाहाॽरे़ लागिआङ्लो॥ अब्राहामरे़ चोगुबा नसाःन्लाम्बाए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तुआङ् वये़ लॽरिक् आनिगे़ग पाःत्तुम्बे़र वयिगे़रो॥
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 कर आप्फाल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लॽरिक् लेःत्ते़बे? कन् पाःन्निन् खुने़ॽ हर्दो हे़क्मानुःल्ले़ तगिबि इ याङ्सि पोःक्खे़बाबि? से़क्खाए साम्योनिबा लेःत्ते़बाग तगिएरो॥
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 अब्राहामरे़ खोःसुबा कन् हर्दो हे़क्मा थिम्मिङ्ग निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुआङ् वये़ल्ले़ हर्दो मे़न्हे़क्केए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तुबा पाःन्निल्ले़न् मिक्सेःन्लो॥ हे़क्केलॽरिक् अब्राहाम्मिन् हर्दो मे़न्हे़क्केसाङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् के़जोःक्पाहाॽरे़ खुनिॽ पाःरो॥ खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ङ्हाॽ साम्योनिबा लेःत्तुसिॽरो॥
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 अब्राहाम्मिङ्ग हर्दो के़हे़क्पाहाॽरे़न्नाङ् खुनिॽ पाःरो, कर हर्दो के़हे़क्पाआङ् अब्राहामरे़ हर्दो हे़क्मानुःल्ले़ तगि कत्तुबा कुइसिःक् नसाःन् के़गप्पाहाॽरे़न्लक् खुनिॽ पाःरो॥
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 अब्राहाम्मिल्ले़ साम्योथिम्मिन् इःत्तु नाःत्तुआङ्ग मे़ःन्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुबालाम् आप्तिक् मे़ःन्नेबा पोःक्खे़बाल्ले़ए निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ नु कुमुॽइदाङ्साहाॽरे़ इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़न् लक् के़घोःसुम् के़लॽबा माङ्हे़क्किन्अब्राहाम्मिन्नु चोगुबारो॥
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 साम्योनिबा पोःङ्मा फाॽआङ् साम्योथिम् के़इःप्पा के़नाःप्पाहाॽरे़ लक् मे़घोःसुॽने़ फाॽग्र नसाःन्निन् हने़बा पोःङ् हे़क्क्याङ् खे़न् माङ्हे़क्किन्नाङ् हने़बा पोःङ्लो॥
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 थेआङ्भे़ल्ले़ साम्योथिम्मिन् के़भेःम्बाहाॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुम्दिङ् पिरुसिॽरो, (साम्योथिम् होःप्पिल्ले़रक् लायोःन् होःप्लो)॥
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ कन् माङ्हे़क्किङ्ग नसाःन्लाम् ताःरो॥ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुलुङ्गुम्लाम्बा आम्भा आबिॽरो॥ हे़क्क्याङ् साम्योथिम् आइःत्तुम् आनाःत्तुम्माङ् मे़ःन्, कर अब्राहाम्मिल्ले़ चोगुबा कुइसिःक् नसाःन् आजोगुम्ने़ फाॽग्र कन् माङ्हे़क्किन्आघोःसुम् के़लॽबा निःन्धो पोःङ्लो॥ थेआङ्भे़ल्ले़ अब्राहाम्मिङ्ग आनिॽ नसाःन् के़जोःक्पा के़रे़क्ले़न् पाःरो॥
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 साम्योसाप्लाओ अब्राहाम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् पत्, “खे़ने़ॽग यरिक् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽरे़ खुनिॽ पाः चोःक्ने़आङ् वाॽ॥”अब्राहामरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुआङ् खुने़ॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओ आनिॽ के़रे़क्ले़न् पाः पोःक्खे़, के़सिःबाहाॽ ने़त्तिगे़न् हिङ्मन् के़बिबा नु के़होःप्पा पाःन्हाॽओलाम् चइःत् के़जोःक्पा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् अब्राहामरे़ नसाःन् चोगुरो॥
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 निङ्साङ् चोःक्मा सुक्मे़न्दे़प्मना वये़साङ् अब्राहामरे़ “के़मुॽइदाङ्साहाॽ खेःम्सिक्पा कुइसिःक् यरिक् मे़बोःङ्लो”लॽरिक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मे़त्तुबा पाःन्निल्ले़न् निङ्साङ् चोगुआङ् नसाःन् चोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ खुने़ॽ यरिक् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽरे़न् पाः पोःक्खे़रो॥
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 खुने़ॽ तङ्बे किप्थिक् (१००) यारिक् के़रे़आङ् यःरे़बेआङ् वये़, हे़क्क्याङ् कुमेःत् साराःन्नाङ् सामुॽइ खक्ते़आङ् चप्ते़बेआङ् वये़साङ् खुने़ॽ कुनसाःन्निन् अयाक् मे़लॽरे़न्नाङ्
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्हे़क्किल्ले़ कुयाःम्बेओ खुने़ॽ चप्चि मे़जोगुन्, कर नसाःन्नो के़धुम्बा पोःक्खे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा फोःसुरो॥
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ चोगुबा माङ्हे़क्किन्के़प्मा सुक्तुॽ के़लॽबा पाःन्नो अब्राहाम्मिन् निःन्धो वये़॥
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ए अब्राहामरे़ कुनसाःन्निल्ले़ चोगुल्ले़ “निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तुरो॥”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 आल्ल निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ साम्योनिबा लेःत्तु के़लॽबा पाःन्निन् अब्राहामरे़ कुलागिरक् मे़ःन्,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 कर आनिॽ लागिआङ् साप्ते़बारो॥ ये़सु आनिॽ दाङ्बान् सिःमे़न्लाम्कुहिङ्वे़त् के़जोःक्पा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् आजोगुम्ने़ फाॽग्र आनिॽआङ् साम्योनिबा आलेःत्लो॥
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 खुने़ॽग आनिॽ लायोःल्ले़ चोगुल्ले़ से़प्मा फाॽआङ् हुक्सुप्ते़, हे़क्क्याङ् आनिॽ आप्तिक् मे़ःन्नेबा चोःक्से़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ याम्मो खुने़ॽ कुहिङ्वे़त् चोगुरो॥
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?