Romanos 14
LIF_DEV vs ARA
1 नसाःन्नो निङ्वाॽ के़बाःक्पा नसानिबाहाॽरे़ मे़इःत्तुबा निङ्वाॽ पाःन्निन् इङ्दो मे़म्मे़त्ते खिनिॽ सेसे तङ्जुम्मो खे़ङ्हाॽ ताःक्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 कुबिओ, थिक् नसानिबाल्ले़ काक् पाःन्हाॽ चामा थुङ्मा नुॽ लॽरिक् नसाःन् चोगुॽ, कर नसाःन्नो कुनिङ्वाॽ के़बाःक्पा नसानिबाल्ले़ग नुधि-साक्चिरक् चरो॥
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 हे़क्केःल्ले़ काक् परिक्पा कुजा के़जाबाल्ले़ मे़न्जाःमनाबान् हिनाःम् मे़मे़त्तुन्ल, हे़क्क्याङ् मे़न्जाःमनाबाल्ले़आङ् काक् परिक्पा कुजा के़जाबान् मे़जिःत्तुन्ल, थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़न् ताःक्तुआङ् वाॽरो॥
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 वेॽइल्ले़ कुसेवारोबान् इङ्दो के़मे़प्पा खे़ने़ॽ हाःत्ने़बे? कुन्दाङ्बाल्ले़ए कुसेवारोबाल्ले़ नुःबा पाःन् चोगुर वाॽबि मे़ःम्बि फाॽआङ् खासे़न् चोगुॽरो॥ दाङ्बाल्ले़ए कुसेवारोबान् नुःबा याःम्बक् चोःक्मा कुभाॽ पिरुरो, थेआङ्भे़ल्ले़ दाङ्बाल्ले़ खे़न् कुभाॽ पिमा मुक्साम् कत्तुॽरो॥
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 थिक् नसानिबाल्ले़ थिक् ये़न्निन् वेॽस्मा ये़न्निन्नुःल्ले़आङ् सेसेबा चोःक् फाॽआङ् इःत्तुॽ, कर वेॽस्मा मनाःल्ले़ काक् ये़न्हाॽ लत्थिक्के़ मे़जोःक् फाॽआङ् इःत्तुॽरो॥ हे़क्केःल्ले़ कन् पाःन्नो के़रे़क्ले़ आबाङे निङ्वाॽबो निस्से पोःङ्मा पोःङ्लो॥
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 थिक् ये़न्निन् वेॽस्मा ये़न्नुःल्ले़आङ् के़ये़क्पा चोःक् लॽरिक् के़इःप्पाल्ले़ दाङ्बान् इङ्धाःङ् पिमारे़ लागि हे़क्के चोगुॽ॥ सा के़जाबाल्ले़ दाङ्बान् इङ्धाःङ् पिमारे़ लागि हे़क्के चोगुॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुॽरो॥ सा मे़न्जाःमनाबाल्ले़ दाङ्बान् इङ्धाःङ् पिमारे़ लागि हे़क्के चोगुॽ, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुॽरो॥
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽ आहिङ्साङ् आस्सिसाङ् आनिॽ आबाङे लागि आन्हिङ्ने़न्लो॥
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आनिॽ आहिङ्साङ् दाङ्बाल्ले़ कुलागि आहिङ्, आस्सिसाङ् दाङ्बाल्ले़ कुलागि आसिःरो॥ हे़क्केःल्ले़ आहिङ्साङ् आस्सिसाङ् आनिॽग दाङ्बाल्ले़न्नेरो॥
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 बा कल्ले़ चोगुल्ले़, ख्रिस्ते़न्स्ये़ हे़क्क्याङ् कुसिवे़त् नु कुहिङ्वे़त्हाॽरे़ खुनिॽ दाङ्बा पोःङ्से़ खुने़ॽ याम्मो कुहिङ्वे़त् पोःक्खे़रो॥
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 हे़क्केःल्ले़ खिनिॽ थेआङ् वेॽ नसानिबाहाॽ खासे़न् के़लोःन्दुम्सिम्बाबे? थेआङ् वेॽ नसानिबाहाॽ हिनाःम् के़मे़त्तुम्सिम्बाबे? आनिॽग के़रे़क् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुघासे़न् युक्नाःल्ले़ कुदगि ये़प्माए पोःङ्लो॥
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् पत्,
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 हे़क्केःल्ले़ आनिॽ के़रे़क्ले़ आजोगुम्बा याःम्बक्हाॽरे़ कुयाःम्बेओ निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् आनिॽ आबाङे चे़क्मा पोःङ्लो॥
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ वेॽहाॽ इङ्दो मे़प्मासि ले़रुम्लो॥ खे़ल्ले़ कुले़क्वा वेॽ नसानिबाहाॽरे़ खुनिॽ लाम्मो आघघबा पाःन् इग्र लायोओ के़धाःबा पाःन् ने़स्सुम् मे़ःन् के़लॽबा निस्से चोगुम्लो॥
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 दाङ्बा ये़सुरे़ कुयुक्लाम् इङ्गाॽग आत्तिन् कुजाःन्नाङ् आजिःन्जिःम्बा मे़जोःक्ने़न् फाॽआङ् आनिङ्वाॽओ निस्से वाॽआ, कर आत्तिन् मनाःल्ले़ कुभा कुजाहाॽ आजिःन्जिःम्बा चोःक् फाॽआङ् इःत्तुॽ, खे़ङ्ग खुने़ॽ कुलागि आजिःन्जिःम्बाए पोःङ्लो॥
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 खे़ने़ॽ के़जबा कुजाःल्ले़ वेॽ नसानिबान् चप्चि के़जोःक्पा चोगुॽने़ फाॽग्र खे़ने़ॽ वेॽहाॽ लुङ्माॽ के़दुक्तुसिबा मे़बोःङ्ने़ल्लो॥ खे़ने़ॽ के़जबा कुजाःल्ले़ वेॽ नसानिबान् फे़त्मे़लाःन्दुन्लरो, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ कुलागि ख्रिस्ते़न्स्ये़आङ् वाॽरो॥
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 खे़ने़ॽ चामा नुॽ फाॽआङ् के़इःत्तुबा पाःन्हाॽरे़ वेॽहाॽरे़ खुनिॽ नसाःन्निन् फे़त्लाःन्दुआङ् ख्रिस्तरे़ कुजाःत्थि मे़बेःक्ने़न्लरो॥
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् चामा नु थुङ्मारे़ कुयाःम्बेओ मे़ःन्, कर साम्योनिमा, सनारुङ् नु सेसेमाङ्ङिल्ले़ आबिबा सःप्माल्ले़ कुयाःम्बेओने़रो॥
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 अक्खेलॽरिक् ख्रिस्ते़न्सेवा के़जोःक्पाल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ ताःसुॽ, हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़आङ् खे़न् मनाःन् कुनारा मे़भोःसुर ते़न्दिङ् मे़जोगुॽरो॥
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आत्तिन् पाःन्निल्ले़ सनारुङ् तारुॽ, हे़क्क्याङ् नसानिबा लुम्मो हाङ्हाङ् मे़त्छिङ्मा पाःन् चोगुॽ, बा खे़न्ने चोःक्मा साॽरिक् तम्सिन् चोगुम्लो॥
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 चामा थुङ्मारे़ लागि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुयाःम्बक्किन् फे़त्मे़लाःन्दे़म्मिन्ने़ॽ॥ काक् कुजा कुधिहाॽ सुत्थो नु सेसे चोःक्, कर मना के़घःबा कुजा चामाग नुःबा मे़बोःङ्ने़ल्लो॥
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 वेॽ नसानिबाहाॽ लायोओ के़धाःबा कुजा कुधि मे़न्जामा हे़क्क्याङ् लायोओ के़धाःबा याःम्बक् मे़न्जोःक्माए नुःबा पोःङ्लो॥
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 कन् चामा थुङ्मा पाःन्नो आक्तङ्बा नसाःन् के़गत्तुॽ खे़न् निङ्वाॽफुमाङ् नु खे़ने़ॽ के़लुम्मो वाॽर॥ आत्तिन् मनाःल्ले़ चामा थुङ्मा नुॽ लॽरिक् इःत्तुबा पाःन्निन् चप्चि मे़जोगुन् खे़न्ने मुॽइसाबारो॥
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 कर चप्चि चोःक्कि के़जाबान् आबाङे लायोओ थाःरो, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ फेःन्दुङ् के़लॽबा निङ्वाॽ इःत्तुर चःॽ॥ नसाःन्लाम्बा मे़म्बोःङ्मनाबा काक् पाःन्हाॽ लायोरो॥
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?