Romanos 10
LIF_DEV vs NVT
1 आमिःम् फुॽनुसाॽ नु ने़ॽनुसाॽसे, इङ्गाॽग इस्राइलिहाॽ ताङ्मे़से़ःप्ल फाॽआङ् सिक्लुङ्मोनुए निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् तुवा चोगुङ्लो॥
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 खे़ङ्हाॽरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्वाॽ ताःमा खुनिॽ सिक् सम् फाॽआङ् पाःत्तुङ्, कर आक्खेआङ् कुनिङ्वाॽ ताः के़लॽबा पाःन्निन् खे़ङ्हाॽरे़ मे़न्निःसुन्लो॥
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 खे़ङ्हाॽरे़ निङ्वाॽफुमाङ्लाम् के़दाःबा साम्योनिबान् कुसिङ्मे़न्निःत्तुम्बाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ साम्योथिम्मिन् इःप्मा नाःप्माआङ् आबाङे साम्योनिबा पोःङ्मा तम्सिन् मे़जोगु, हे़क्केलॽरिक् खे़ङ्हाॽरे़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुसाम्योनिबा पोःङ्मा लाम्मिन् मे़नाॽरुरो॥
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 ख्रिस्ते़ल्ले़ए साम्योथिम्मिल्ले़ पाःत्तुबा काक् पाःन्हाॽ के़त्तुरो, हे़क्केलॽरिक् खुने़ॽ नसाःन् के़जोःक्पा के़रे़क् साम्योनिबा मे़बोःङ्लो॥
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 मोसाःल्ले़ साम्योथिम्मिन् इःप्मा नाःप्माआङ् साम्योनिबा पोःङ्मा पाःन्निन् अक्खेलॽरिक् पोधक् चोगुआङ् वाॽ, “साम्योथिम्मिन् के़इःप्पा के़नाःप्पा मनाःन् बा खे़न्लाम्बाए हिङ्लो॥”
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 कर नसाःन् चोःक्माआङ् के़दाःबा साम्योनिबाल्ले़ अक्खे पाःत्तुॽ, “‘हाःत् थो साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो पेःक्पाबे?’ फाॽआङ् के़निङ्वाॽओ मे़इःत्ते़न्ने़ॽ” (खे़न् फाॽइन् से़न्लप्पिल्ले़न्सुनाइङ् आनिॽओ युःत्छे़ ख्रिस्ते़न्यो इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो युःप्मा पोःङ्),
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 इग्र “‘हाःत् यो खे़मायङ्सङ्ङो थाबाबे?’ फाॽआङ् के़निङ्वाॽओ मे़इःत्ते़न्ने़ॽ” (खे़न् फाॽइन् से़न्लप्पिल्ले़न्सुनाइङ्ङिन् आनिॽओ थाक्से़ ख्रिस्ते़न्सिःमे़न्लाम् थो थाक्मा पोःङ्)॥
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 कर कल्ले़ थे पाःत्तुबे? “पाःन्जाक्किङ्ग के़बेसाङ्ङे वाॽ, के़मुराओ हे़क्क्याङ् के़सिक्लुङ्मो वाॽ,”खे़ङ्ग आनिगे़ इङ्भोःसुम्बे़बा ख्रिस्ते़न्नसाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओबा पाःन्जाक्लो–
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 खे़ने़ॽ के़मुराःल्ले़ ये़सुःन्ने दाङ्बारो फाॽआङ् ते़न्दिङ् के़जोगुआङ् के़सिक्लुङ्मोलाम् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽ सिःमे़न्लाम् कुहिङ्वे़त् चोगु लॽरिक् नसाःन् के़जोगुने़ फाॽग्र ताङ्गे़से़ःप्लो॥
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ने़ॽ के़सिक्लुङ्मोलाम् नसाःन् के़जोगुबाल्ले़ आप्तिक् मे़ःन्नेबा के़बोःङ्, हे़क्क्याङ् के़मुराःल्ले़ ते़न्दिङ् के़जोगुबाल्ले़ से़न्लप् के़घोःसुॽरो॥
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 साम्योसाप्लाःल्ले़ अक्खे पाःत्तुॽ, “खुने़ॽ सम्दाङ् नसाःन् के़जोःक्पाङ्ग आप्फाल्ले़आङ् सिरिङ् मःमो मे़धाने़न्लो॥”
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 यहुदि नु थिम्मे़न्दङ् सुवाङ् लुम्मो थेआङ् ये़मे़न्दङ् पाःन् होःप्लो–लत्छा दाङ्बान्ने के़रे़क्ले़ खुनिॽ दाङ्बारो, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुमिङ् के़लोःङ्बा के़रे़क् यरिक् मुॽइसाम् पिरुसिॽरो॥
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 थेआङ्भे़ल्ले़ “दाङ्बाल्ले़ कुमिङ् के़लोःङ्बा के़रे़क्ले़ से़न्लप् मे़घोःसुॽ॥”
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 कर खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन्ने मे़न्जोःक्के मे़वाॽइल्ले़ आक्खेआङ् खुने़ॽ कुमिङ्ङिन् मे़लोःक्खुबे? हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ कुयाःम्बेओ खे़म्मै मे़ङ्घे़म्मे मे़वाॽइल्ले़ आक्खेआङ् नसाःन् चोःक्मा मे़सुक्तुॽबे? हे़क्क्याङ् इङ्भन् के़से़बा मनाए मे़ःन्ने आक्खेलॽरिक् मे़घे़प्सुबाबे?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 हे़क्क्याङ् हाःत्ताङ् मे़म्बाङ्ङे आक्खेआङ् खे़ङ्हाॽरे़ इङ्भन् मे़जोगुॽबे? साम्योसाप्लाओ साप्ते़आङ् पत्, “सुनाइङ् इङ्भन् के़जोःक्पे़न्ताःल्ले़ आक्खे़न् नुःबा पोःङ्बे!”
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 कर के़रे़क्ले़ सुनाइङ्ङिन् मे़न्दाःक्तुन्लो॥ माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा यसैयाःल्ले़ अक्खेलॽरिक् पाःत्तुॽ, “आदाङ्बे, आनिगे़ इङ्भोःसुम्बे़बा पाःन्निन् हाःत्ले़ नसाःन् चोगुआङ् वाॽबे?”
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 हे़क्केलॽरिक् नसाःन्निङ्ग खे़म्मनाबालाम्बा ताःरो, हे़क्क्याङ् खे़न् खे़म्मनाबाङ्ग ख्रिस्तरे़ कुयाःम्बेओबा पाःन्जाक्लाम् ताःरो॥
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 कर इस्राइलिहाॽरे़ सुनाइङ्ङिन् से़क्खाए मे़ङ्घे़म्मे मे़वाॽबि? से़क्खाए खे़ङ्हाॽरे़ मे़घे़प्सुआङ् वाॽरो॥ थेआङ्भे़ल्ले़,
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 इङ्गाॽ याम्मो सेःन्दोःनिङ्, से़क्खाए इस्राइलिहाॽरे़ सुनाइङ्ङिन् कुसिङ् मे़न्निःत्तुम्बि? खे़ङ्हाॽरे़ कुसिङ् मे़निःत्तुएरो, थेआङ्भे़ल्ले़ मोसारे़ कुये़म्मोआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् वये़,
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 — ausente —
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 — ausente —
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?