Mateus 9
LIF_DEV vs NVT
1 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खःङ्बेओ लाःसे़आङ् नाहाङ्दाङ्बा आबाङे कुबाङ्भेॽओ के़रे़रो॥
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 खे़प्मो कुभा मनाहाॽरे़ लङ्ले़ःङ्वा मनाधिक् कुने़त्नाःन्नुए खुने़ॽओ मे़दारुरो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् लङ्ले़ःङ्वाःन् वेःप्मा सुक् के़लॽबा नसाःन् मे़गत्तुबा ये़सुरे़ निःसुआङ् मे़त्तु, “आस्साःए, हाङ्हाङ् लॽरे़ॽओ, खे़ने़ॽ के़लायोहाॽ ले़प्मि पोःक्खे़रो॥”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 हे़क्केःल्ले़ खे़प्मो के़वाॽबा कुभा साम्योथिम्साम्बाहाॽ अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “कन् मनाःल्ले़ग निङ्वाॽफुमाङ् कुइसिःक् लायो ले़प्मि के़बिबा ले़ङ्सिङ्ङाङ् माङ्चे़ॽया पाःन्निन्ने़ पाःत्तुर पत्लो!”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽइन्निःसुआङ् अक्खे मे़त्तुसि, “थेआङ् हे़क्केलॽरिक् फे़न् निङ्वाॽ के़इःत्तुम्बाबे?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 ‘के़लायोहाॽ ले़प्मि पोःक्खे़’, मे़प्मा उसुरु चोःक्पि, इ ‘पोगे़ॽआङ् थासिङ्ङे़ॽ’ मे़प्मा उसुरु चोःक्पि?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःल्ले़ इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो लायोहाॽ ले़प्मि पिमा युक् कत्तुङ् लॽरिक् ओसेःन्धाक्निङ्लो॥” हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़न् लङ्ले़ःङ्वाःन् मे़त्तु, “पोगे़ॽ, के़ने़त्नाःन् याङ्सिङ्ङे़ॽआङ् के़हिम्मो थासिङ्ङे़ॽ॥”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 हे़क्क्याङ् खे़न् पोगे़आङ् कुहिम्मो थासिङ्लो॥
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 मनाहाॽरे़ कन् मे़निःसुआङ् साॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़रो॥ हे़क्क्याङ् मे़न्छाम् याप्मिःन् अक्तङ्बा मुक्साम् के़बिबा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुरो॥
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 ये़सुःन् खे़प्मोलाम् पेर पत्छे़ल्ले़ मत्ति मे़प्मनाबा मनाःन् एःङ्याङ् फोःङ्मा ते़न्नो युङे़बा निःसुआङ् मे़त्तु, “इङ्गाॽ तिम्दाङ्ङे़ॽओ॥” खे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् खुने़ॽनु थासिङ्लो॥
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 खे़न् युःन्छिक् ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ मत्तिरे़ कुहिम्मो चाजासे़ मे़युङ्सिङ्ङिल्ले़ एःङ्याङ् के़भोःङ्बा यरिक् मनाहाॽ नु वेॽ “लायोबाहाॽ” मे़द्ये़आङ् खे़ङ्हाॽनु सोरिक् चाजासे़ मे़युङ्सिङ्॥
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 हे़क्केःल्ले़ कुभा फरिसिहाॽरे़ खे़न् मे़निःसुआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़मे़त्तुसि, “थेआङ् खिनिॽ सिक्साम्बान् एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽ हे़क्क्याङ् वेॽ लायोबाहाॽनु सोरिक् चाजाबाबे?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 ये़सुरे़ कन् खे़प्सुआङ् मे़त्तुसि, “सिदाॽसाम्बे़ङ्ग मे़न्दुक्मनाहाॽरे़ लागि मे़ःन्, कर के़दुक्पाहाॽरे़ लागिरो॥
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 साम्योसाप्लाओ यहवे दाङ्बाल्ले़ इङ्गाॽग सिदुङ्जभा चाहाबा मे़जोःक्कान्, कर वेॽहाॽ लुङ्माॽ तुक्ते़म्सिम्मे़ॽ के़लॽबा निङ्वाॽ कत्तुङ्लो,लॽरिक् पाःत्तुबा कन् पाःन्निल्ले़ कुबेःन् हुॽआसिम्मे़ॽओ॥ इङ्गाॽग साम्योनिबाहाॽरे़ लागि मे़ःन्, कर लायोबाहाॽ लायोलाम् मे़नुःङ्ङाङ्ताङ्मे़से़ःप्ल फाॽआङ् त्याङ्बारो॥”
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 हे़क्क्याङ् थिक्ले़ङ् बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नारे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़द्ये़आङ् ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “आनिगे़ नु फरिसिहाॽ चाःने़त्तो ए़त्ले़ङ् युङिगे़ॽ कर थेआङ् के़हुॽसाम्बाहाॽ चाःने़त्तो मे़न्युङ्ने़न्बाबे?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “मेःक्खिम्साबे़न् कुन्जुम्हाॽनु वाॽर थारिक् खुने़ॽ कुन्जुम्हाॽ चाःने़त्तो मे़युङ्ङाङ् मेरिङ् मे़धक्पि? कर खे़ङ्हाॽलाम् मेःक्खिम्साबे़न् साक्के़ल्ले़क् मे़दे़म्सुआङ् मे़देॽरुल्ले़रक्खे़ङ्हाॽ चाःने़त्तो मे़युङ्लो॥
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 आत्तिल्ले़आङ् कुसङ् चिरिक्किल्ले़ कुद्रे़क्चाङ्ङिन् मे़ले़म्दुन्लो, ले़म्दुने़ फाॽग्र खे़न् किङ्ङाङ् आल्लसाङ् यम्बा थे़ःक्खुदेःसुॽरो॥
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 आत्तिल्ले़आङ् कुसङ् चे़ल्ले़क्सेॽ थिःन् कुद्रे़क्से़होबा सुःक्वाओ मे़युक्खुन्, कर युक्खुने़ फाॽग्र कुसङ् चे़ल्ले़क्सेॽ थिःल्ले़ कुद्रे़क्से़होबा सुःक्वाःन्थे़ःक्खुदेःसुॽरो, हे़क्क्याङ् थिःन् वे़त् पेःक्काङ् चासोःक्लो॥ कर कुसङ् चे़ल्ले़क्सेॽ थिःन्कुसङ् से़होबा सुःक्वाओ याक्मा पोःङ्, हे़क्केःल्ले़ चे़ल्ले़क्सेॽ थिःन् नु से़होबा सुःक्वाःन्ने़प्माङ् ताङ्लो॥”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 ये़सुरे़ हे़क्के पाःत्तुर पत्छे़ल्ले़ सुहाङ्युक्पाधिक् कुदगि थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्ल अक्खे पाःत्तु, “आदाङ्बे, आस्साः चुक्मे़न् खारक् स्ये़रो, कर खे़ने़ॽ फे़रे़ॽआङ् कुसम्दाङ् के़हुक्किन् ने़स्से़ पिरे़ॽ, हे़क्क्याङ् खे़न् हिङ्लो॥”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 ये़सुःन् पोगे़आङ् खे़न्नु थासिङ्, हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽआङ् खुने़ॽ कुएगाङ् मे़धासिङ्लो॥
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 बा खे़न् ये़म्मो तङ्बे थिक्-ने़त्ताङ्धो (१२) माक्खिॽ वयुःमाल्ले़ तरुमा मे़न्छुमाॽधिक् ये़सुरे़ कुएगाङ् त्ये़आङ् कुदेःत्तिल्ले़ कुयाःन्सुःसु॥
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ कुनिङ्वाॽओ खुने़ॽ कुदेःत्तिल्ले़ कुयाःन्लक् सुःसुङ्साङ् इङ्गाॽ वेःत्तारो के़लॽबा इःत्तुआङ् वये़॥
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 ये़सुःन् हिल्लिक्हिसिङ्ङिल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् निःसुआङ् मे़त्तु, “मामुए, हाङ्हाङ् लॽरे़ॽओ, नसाःन् के़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ने़ॽ के़वेःत्ते़रो॥” हे़क्क्याङ् खे़न् मे़न्छुमाॽइन् हाबा खे़न् ये़म्मो वेःत्ते़रो॥
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न् लाम्लोःबाल्ले़ कुहिम्मो के़रे़ल्ले़ खे़प्मो चे लुप्मा ये़म्मो मे़प्फ्रामा के़मुःप्पाहाॽ नु मेरिङ् के़धक्पा यरिक् मनाहाॽ निःसुसि॥
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “पेगे़म्मे़ॽओ, कन् चुक्मे़ङ्ग मे़न्छिःए वाॽ इप्से़आङ्लक् ने़रो”, कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़एःत्तुरो॥
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 खे़न् मनाहाॽ खे़प्मोनु मे़लःत्तुसिआङ् ये़सुःन् सिगाङ् लाःसे़ हे़क्क्याङ् खे़न् चुक्मे़ल्ले़ कुहुक्किन् ते़म्सुल्ले़ खे़न् चुक्मे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़रो॥
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 कन् इङ्घङ्ङिन् खे़न् थुम्मो के़रे़क् पिसाङ् से़ःरे़रो॥
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 ये़सुःन् खे़प्मोलाम् पेर पत्छे़ल्ले़ ने़प्फु मिक्फःम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ कुएगाङ् कुएगाङ् तिम्दे़त्छुर अक्खेलॽरिक् अःक्ते़त्छि, “दाउदरे़ कुस्साःए,आन्छिगे़ लुङ्माॽ आदुक्ते़ॽओ॥”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् लाःसे़बा हिम्मो पेसिल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “खिन्छिॽ मिक् निःमा के़सुक्सुर चोःक्मा सुक्तुङ् फाॽआङ् नसाःन् के़जोःक्सुबि?” चोःक्सुगे़ॽरो, आदाङ्बे फाॽआङ् नोगप् पिरे़त्छु॥
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽरे़ खुन्छिॽ मिक्हाॽ सुःसु पिरुसिर मे़त्तुसि, “खिन्छिॽ नसाःन् के़जोगे़त्छुबा कुइसिःक्के पोःङ्लरो॥”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 खे़ङ्हाॽ मिक् निःमा के़सुक्पा पोःक्खे़त्छि॥ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ “कन् पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ आत्तिल्ले़आङ् निङ्वाॽ मे़घोःसुन्लरो” मे़त्तुसि॥
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 कर खे़ङ्हाॽ पेसिआङ् खे़न् थुम्मो के़रे़क् पिसाङ् खुने़ॽ कुयाःम्बेओ इङ्घङ् से़ःसे़त्छुरो॥
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ लःन्दे़त्छिर पत्छे़त्छिल्ले़ कुभा मनाहाॽरे़ फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुबाल्ले़ चोगुल्ले़ पाःप्मा मे़न्छुक्मनाबा मनाधिक् ये़सुरो मे़दारु॥
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 हे़क्क्याङ् खे़न् फे़न्साम्मिन् ये़सुरे़ नाःत्तु लःत्तु हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःन् पाःप्मा हेःक्ते़रो॥ खे़न् मे़निःसुआङ् खे़न् मनाहाॽरे़ साॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़बाःत्तु, “इस्राइल लाजेॽ खाराक् अक्तङ्बा निङ्वाॽ के़माबा पाःङ्ग आप्फाल्ले़आङ् मे़न्निए वयिगे़रो॥”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 कर फरिसिहाॽरे़ मे़बाःत्तु, “कन् मनाःल्ले़ग फे़न्साम्हाॽरे़ खुनिॽ हाङ्ङिल्ले़ कुमुक्साम्लाम् फे़न्साम्हाॽ नाःत्तु लःत्तुसिॽरो॥”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 ये़सुःन् यहुदि चुम्लुङ्हिम्हाॽओ हुॽरुसिर निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ सुनाइङ् से़ःसुर के़रे़क् परिक्ले़न् के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ वेःन्दुसिर ये़क्यक् नु पाङ्भेॽहाॽओ लाम्दिःक् चोगे़रो॥
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 ये़सुरे़ यरिक् मनाहाॽ निःसुसिल्ले़ कुलुङ्माॽ स्याःत् लॽरे़, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽग मे़ल्लुक्कम्बा मे़ःन्नेबा मे़ल्लुक् हे़क्के लाम् के़बोःप्पाआङ् तुक्खे के़जाबा कुइसिःक् मे़जोगे़रो॥
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “सुम्मा के़बोःङ्बा चाःन् यरिक् ने़ःॽ, कर चा के़सुम्बा याःलिक्हाॽ मे़सुःन्लो॥
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 हे़क्केःल्ले़ सुम्मा के़बोःङ्बा चाःल्ले़ कुन्दाङ्बान् यरिक् याःलिक्हाॽ चा सुम्से़ पाङ्घुसिर फाॽआङ् खिनिॽ तुवा चोगे़म्मे़ॽओ॥”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?