Mateus 20
LIF_DEV vs NAA
1 “साङ्ग्राम्पेदाङ्बा हाङ्जुम्मिङ्ग अक्तङ्बा चोःक्–लत्छा चे़ल्ले़क्सेॽ इक्ताप्दाङ्बान् थिक् तानाम्सा कुइक्ताप्पो याःम्बक् के़जोःक्पा याःलिक्साङ्से़ॽ पेरो॥
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 खे़ल्ले़ मनाहाॽ थिक्ये़न्बा नाम्याक्किङ्ग युप्पायाङ्धिक्पिमा पाःन् तङ्घुआङ् कुइक्ताप्पो याःम्बक् चोःक् पाङ्घुसिरो॥
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 तानाम्बा कुमुक् फाङ्सि (९) मुक्ते़र पत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ पाङ्जुम्मो पेःल्ले़ कुभा मनाहाॽ पाङ्जुम्हाःत्ति थेआङ् मे़न्जोःक्के मे़वये़बा निःसुसिआङ्
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 मे़त्तुसि, ‘खिनिॽआङ् पेगे़म्मे़ॽआङ् आजे़ल्ले़क्सेॽ इक्को याःम्बक् चोगे़म्मे़ॽओ॥ खिनिॽ खोःमा के़याॽरिबा याङ्ङिन् पिनिङ्लो॥’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 हे़क्केलॽरिक् खे़ङ्हाॽ याःम्बक् चोःक्से़ मे़बे॥ खुने़ॽ ले़न्दिक् कुमुक् थिक्-ने़त् (१२) हे़क्क्याङ् याम्मो कुमुक् सुम्सि (३) मुक्ते़र पत्छे़ल्ले़ लाःक्कात् पेःल्ले़ मनाहाॽ तुमुसिआङ् बा हे़क्केए मे़त्तुसि॥
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 याङ्सि कुमुक् ङासि (५) मुक्ते़र पत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ पाङ्जुम्मो पेःल्ले़ मनाहाॽ थेआङ् मे़न्जोःक्के मे़वये़ मे़गत्ते़बा याम्मो निःसुसिआङ् सेःन्दोसुसि, ‘आइन् थेआङ् खिनिॽ नाम्धाधा याःम्बक् के़न्जोगिन्बाबे?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, ‘थेःन् चोःक्माबे, आनिगे़ आत्तिल्ले़आङ् याःलिक् याप्मि मे़साङिगे़न्लो॥’ खे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, ‘हे़क्केने़ फाॽग्र खिनिॽआङ् पेगे़म्मे़ॽआङ् आजे़ल्ले़क्सेॽ इक्को याःम्बक् चोगे़म्मे़ॽओ॥’
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 हे़क्क्याङ् युःन्छिक् पोःक्खे़ल्ले़ खे़न् चे़ल्ले़क्सेॽ इक्दाङ्बाल्ले़ खे़न् याःलिक् के़भम्बान् उःत्तुआङ् मे़त्तु, ‘के़रे़क्याःलिक्हाॽ उःत्ते़से़ॽआङ् के़रे़क्नुःल्ले़ एगाङ् याःम्बक्को के़भन्छिङ्बाहाॽओलाम् के़रे़क्नुःल्ले़ तगि याःम्बक्को के़भन्छिङ्बाहाॽरे़ खुनिॽ नाम्याक्किन् हाःत्ते़से़ॽओ॥’
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 हे़क्क्याङ् खे़न् याःलिक् के़भम्बाल्ले़ कुमुक् ङासि मुक्ते़ल्ले़ याःम्बक्को के़भन्छिङ्बा याःलिक्हाॽ उःत्तुसिआङ् युप्पायाङ् थिक् थिक् के़रे़क् नाम्याक् पिरुसिरो॥
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 हे़क्केलॽरिक् के़रे़क्नुःल्ले़ तगि याःम्बक्को के़भन्छिङ्बाहाॽरे़ग खे़न् मे़निःसुआङ् आनिगे़ यरिक् खोःसुम्बाबिला लॽरिक् मे़इःत्तु, कर खे़ङ्हाॽरे़आङ् युप्पायाङ् थिक्लक् मे़घोःसुरो॥
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ नाम्याक् मे़दाःक्तुआङ् चे़ल्ले़क्सेॽ दाङ्बान्नु लुङ्हाःप्मा मे़हेःक्ते़रो॥
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 खे़न् मनाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़मे़त्तु, ‘कन् एगाङ् के़साङुसिबाहाॽरे़ग कुमुक् थिक्लक् याःम्बक् मे़जोगु॥ आनिगे़ ले़न्दिक् खाराक् नाम्से़ःक्माओ याःम्बक् चोगुम्बे़साङ् खे़ङ्हाॽनु कुदङ्बा याप्मि के़जोगे़रो॥’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 कर खे़न् मनाःल्ले़ खे़ङ्हाॽओ थिक्किन् नोगप् पिरु, ‘लाजे, इङ्गाॽ खे़ने़ॽ निङ्घुम् मे़म्मे़त्ते वाॽआरो॥ खे़ने़ॽ युप्पायाङ्धिक्को याःम्बक् चोःक्मा के़दे़न्दे़बाबि मे़ःम्बि?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 के़नाम्याक्किन् ताःक्ते़ॽआङ् पेगे़ॽओ॥ इङ्गाॽग एगाङ् साङ्मनाबान्नाङ् खे़ने़ॽ पिने़बा यारिक्के पिमा निङ्वाॽ चोगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 इङ्गाॽ आनिङ्वाॽ हे़क्के मनाहाॽ आयाङ्ङिन् पिमासि युक् मे़गत्तान्बि? इङ्गाॽ आनिङ्वाॽ यम्बा चोगुङ्ङिल्ले़ थेआङ् के़सिक् पोःक्पाबे?’
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 अक्खेलॽरिक् आल्लो तगि के़वाॽबाहाॽ एगाङ् मे़बोःङ्लो, हे़क्क्याङ् आल्लो एगाङ् के़वाॽबाहाॽ तगाङ् मे़बोःङ्लो॥”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 आल्ल ये़सुःन् यरुसले़म थो पेर पत्छे़ल्ले़ थिक्-ने़त् (१२) कुहुॽसाम्बाहाॽ थिक्ले़प्माङ् तेॽरुसिआङ् अक्खे मे़त्तुसि,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “ओमे़त्ते़म्मे़ॽ, आनिॽ यरुसले़म थो आबेःक्ल आबत्लो॥ खे़प्मो तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ खुनिॽ हुक्को मे़न्छाम्साःन् इङ्मे़ले़क्तुआङ् हुक्मे़सुप्तुॽरो॥ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ सिःमे़ल्ले़न् खुम्दिङ् मे़बिरुआङ्
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ किनाःन्दि मे़बिरुर, ते़ःम्भुक् मे़याक्तुर, सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दु मे़से़रुर फाॽआङ् हुक्मे़सुप्तुॽरो॥ हे़क्क्याङ् सुम् ये़न् एगाङ् सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङ्लो॥”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 हे़क्क्याङ् जब्दियारे़ कुस्साः याकुब नु युहुन्नारे़ खुन्छिॽ माःन्कुस्साःहाॽनु त्ये़आङ् थुङ्बोहजॽ युङ्सिङ्ल ये़सुःन् पेलि फाक्तुरो॥
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 ये़सुरे़ खे़न् सेःन्दोसु, “थे़मा चोगुङ् पिने़र फाॽआङ् पेलि के़भाक्काबे?” खे़ल्ले़ नोगप् पिरु, “के़हाङ्जुम्मो कन् ने़प्फु आस्साःहाॽ के़जुप्साङ् नु के़भे़न्छाङ् ले़प्माङ् युङ्मा पाङ्घे़से़ॽओ॥”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिन्छिॽ थेःन् के़नाःक्सुर के़बत्छिॽ खे़न् कुसिङ् के़न्निःत्छुन्॥ इङ्गाॽ थुङुङ्बा तुक्खेवा खोर्याओ थुङ्मा के़सुक्सुबि?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “सुक्सुगे़ॽ॥”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिन्छिॽ से़क्खाए इङ्गाॽ थुङुङ्बा खोर्याओ के़धुङ्सुॽ, करसाङ् आभे़न्छाङ् नु आजुप्साङ् ले़प्माङ् युङ्मा के़सुक्सिॽ पाःप्मा युक् मे़गत्तान्लो॥ खे़न् ते़न्हाॽग पानुदिङ् आम्बारे़ आत्तिन्हाॽ पिमासि फाॽआङ् यारिप् चोगुआङ् वाॽ, बा खे़ङ्हाॽरक् युङ्मा मे़घोःरो॥”
23 Então Jesus lhes disse:
24 हे़क्क्याङ् वेॽ थिबोःङ् (१०) हुॽसाम्बाहाॽरे़ कन् मे़घे़प्सुआङ् याकुब हे़क्क्याङ् युहुन्नाःन्नु खुन्छिॽ सिक् पोगे़रो॥
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ उःत्तुसिआङ् मे़त्तुसि, “थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽरे़ खुनिॽ हाङ्हाॽरे़ग मनाहाॽ खुनिॽ निङ्वाॽ पाःप्पाःत्मे़मे़त्तुसिॽ, हे़क्क्याङ् सुहाङ्युक्पाहाॽरे़आङ् खुनिॽ फोःसाङ्बाहाॽ साक्के़ले़क्काङ्युक् मे़जोगुसिबाग खिनिॽ के़निःसुम्माङ् के़वयिॽरो॥
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 कर खिनिॽ लुम्मोग हे़क्के पोःङ्मा मे़नुॽने़न्लो॥ खिनिॽ लुम्मोग आत्तिल्ले़ लाम्लोःबा पोःङ्मा निङ्वाॽ चोगुॽ खे़न् हाराॽ खिनिॽ सेवारोबा पोःङ्लरो॥
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 हे़क्क्याङ् हाःत्ले़ के़रे़क्नुःल्ले़ तगाङ् पोःङ्मा निङ्वाॽ चोगुॽ, हाराॽ खे़न् खिनिॽ योःक् पोःङ्लरो॥
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 हे़क्केलॽरिक् इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःन् सेवा मे़जोःक्कार फाॽआङ् मे़ःन्, कर सेवा चोःक्से़ त्याङ्बारो॥ हे़क्क्याङ् यरिक् मनाहाॽ लायोलाम् थे़ॽमासिआङ्ताङ्से़ःप्मासि फाॽआङ् इङ्गाॽ आहिङ्मन्निन् पिसे़ त्याङ्बारो॥”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ ये़रिहो ये़क्यक्कोलाम् मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ यरिक् मनाहाॽ खुने़ॽनु मे़धासिङ्लो॥
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 खे़प्मो मे़बेर मे़बत्छे़बा लाम्मो ने़प्फु मिक्फःम्बाहाॽ युङे़त्छि॥ खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् खे़प्मोलाम् पेःक्ल पत् के़लॽबा निङ्वाॽ खोःसे़त्छुआङ् अःक्ते़त्छि, “दाङ्बे, दाउदरे़ कुस्साःए, आन्छिगे़ लुङ्माॽ आदुक्ते़ॽओ!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 खे़न् मनाहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ मे़भे़ःक्तुसिर स्वाःत् युङ्मा मे़बाङ्घुसि, कर खे़ङ्हाॽ आल्लसाङ् साॽरिक् अःक्ते़त्छिरो, “दाङ्बे, दाउदरे़ कुस्साःए, आन्छिगे़ लुङ्माॽ आदुक्ते़ॽओ!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 ये़सुरे़ ये़म्सिङ्ङाङ् खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “इङ्गाॽ थे़मा चोगुङ् पिने़त्छिङ्बा खिन्छिॽ निङ्वाॽ के़जोःक्सुबे?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “दाङ्बे, आन्छिगे़ निःमा के़सुक्पा आजोगे़त्छे़ॽओ॥”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ लुङ्माॽ तुक्तुसिआङ् खुन्छिॽ मिक्हाॽ सुःसु पिरुसि, हे़क्क्याङ् खिमो खे़ङ्हाॽ निःमा के़सुक्पा पोःक्खे़त्छिआङ् खुने़ॽ कुएगाङ् कुएगाङ् खे़ङ्हाॽ थाने़त्छिरो॥
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?