Mateus 14
LIF_DEV vs NVT
1 खे़न् ये़म्मो गालिल थुम्मोबा सुहाङ्गे़म्बा हे़रोद एन्तिपासरे़ ये़सुरे़ चोगुबा याःम्बक्किल्ले़ कुयाःम्बेओ खे़प्सु,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 हे़क्क्याङ् कुसेवारोबाहाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “कङ्ग से़क्खासाङ् से़प्पाङ्घुङ्सिङ्बा बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःन्नेरो, खुने़ॽ याम्मो हिङे़बाल्ले़ चोगुल्ले़ मुक्साम्लाम्बा निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् चोगुर वाॽरो॥”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 आल्ल उन्छोःन्छा हे़रोदरे़ आबाङे कुन्साॽ फिलिपरे़ कुमेःत् हे़रोदियासे़न्मेःत्कत्तुआङ् वये़॥ हे़क्केःल्ले़ युहुन्नारे़ खुने़ॽ ए़त्ले़ङ् “खे़न् आबाङे के़न्साॽरे़ कुमेःत्तिन् खे़ने़ॽ मेःत् कप्मा मे़नुॽने़न्” मे़त्तुआङ् वये़रो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ हे़रोदरे़ युहुन्नाःन् पुङ्लाहिम्मो साक्तुआङ्वये़॥
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 हे़रोदरे़ युहुन्नाःन् से़प्मा निङ्वाॽ चोगु कर मनाहाॽनु किःसे़आङ् वये़ थेआङ्भे़ल्ले़ मनाहाॽरे़ग युहुन्नाःन् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा फाॽआङ् नसाःन् मे़जोगुआङ् वये़रो॥
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 कर हे़रोदरे़ कुसावाःन्छिङ्मा ससःत्सराङ्ङो हे़रोदियासरे़ कुस्साः मे़न्छुमाॽइन् हे़रोदे़न नु तरेबाहाॽरे़ खुनिॽ तगि नुःरिक् लाःक्खे़आङ् हे़रोदरे़ साॽरिक् कुनिङ्वाॽ त्ये़बाल्ले़ चोगुल्ले़
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 खे़ने़ॽ थे के़नाःक्तुसाङ् पिने़रो लॽरिक् माङ्हे़क्सिङ्लो॥
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 कुम्मारे़ हुःस्सुआङ् खे़न् चुक्मे़ल्ले़ अक्खे पाःत्तु, “बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ कुधे़गेःक्पे़न्चे़त्थ्याओ पिराङ्ङे़ॽओ॥”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 खे़न् पाःन्निन् खे़प्सुआङ् हे़रोदे़न कुनिङ्वाॽ तुगे़, कर खे़प्मो के़वाॽबा तरेबाहाॽरे़ खुनिॽ तगि खुने़ॽ चोगुबा माङ्हे़क्किन्के़प्मा पोःक्खे़ के़लॽबा निङ्वाॽ चोगुआङ् चुक्मे़ल्ले़ नाःक्तुबान् के़त्ते़म्पिरे़म्मे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसिरो॥
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ पुङ्लाहिम्मो के़याक्पा युहुन्नारे़ कुधे़गेःक्पे़न्खक्पाङ्घुसिआङ्
10 João foi decapitado na prisão,
11 कुधे़गेःक्पे़न्मे़दारुआङ् खे़न् चुक्मे़न् चे़त्थ्याओ मे़बिरु, हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ खे़न् कुम्मारो तेॽरु॥
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 खे़न् एगाङ् युहुन्नारे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़द्ये़आङ् कुधक्किन् मे़देॽरुआङ् मे़लुप्तु॥ हे़क्क्याङ् मे़बेआङ् कन् पाःन्निन् ये़सुःन् मे़मे़त्तु॥
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 ये़सुरे़ युहुन्नारे़ कुयाःम्बेओ खे़प्सुआङ् खःङ्बेओलाम् खुने़ॽरक् एःक्सादे़न्नो पे॥ कर यरिक् मनाहाॽरे़ ये़सुःन् पेबा पाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् खुनिॽ पाङ्जुम्लाम् खुने़ॽ पेबा ले़प्माङ् लाङ्मे़घेगे़र कुएगाङ् मे़धासिङ्लो॥
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 ये़सुःन् खःङ्बेओलाम् लःन्दे़ल्ले़ यरिक् मनाहाॽ निःसुसिआङ् लुङ्माॽ तुक्तुसि, हे़क्क्याङ् खे़प्मो के़वाॽबा खे़न् के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ वेःन्दुसिरो॥
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 हे़क्क्याङ् युःन्छिक् पोःक्खे़र पत्छे़ल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽ खुने़ॽओ मे़द्ये़आङ् मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, कङ्हाॽ पाङ्घे़देःसे़से़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ कन् एःक्सादे़न्नो थेआङ् इङ्मा चामा खोमे़दे़त्ने़न्लो, याम्मो नाम्ध्ये़बेरो॥ हाराॽ खिरिबा पाङ्भेॽहाॽओ मे़बेःक्काङ् चामा थुङ्मा मे़इङु मे़जररो॥”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “कन्हाॽ पाङ्मासि मे़ःन्लो॥ खिनिॽए कङ्हाॽ कुजा पिरे़म्सिम्मे़ॽओ॥”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् मे़बिरु, “आनिगे़ग ङासि खरे़ःङ्हाॽ नु ने़त्छि ङाहाॽरक् कत्तुम्बे़ङ्ग!”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़न् खरे़ःङ्ङिन् नु ने़त्छि ङाहाॽ कत्ना इङ्गाॽओ फे़त्ते़म्मे़ॽ॥”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ मनाहाॽ याःन् सम्दाङ् युङ्मा पाङ्घुसिआङ् ङासि खरे़ःङ्ङिन् नु ने़त्छि ङाहाॽ पक्खुआङ् साङ्ग्राम्पेदाङ् ले़प्माङ् थो ओमये़र निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुआङ् खरे़ःङ्हाॽ खे़ःक्खु॥ हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ पिरुसिआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खे़न् मनाहाॽ मे़हाःत्तुसिरो॥
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 खे़न् मनाहाॽरे़ खाघा मे़जआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ कुजि के़नम्बाहाॽ मे़सुप्सुल्ले़ थिक्-ने़त् (१२) नइमा योरे़रो॥
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 खे़न् के़जाबाहाॽओग मे़न्छुमाहाॽ नु हिन्जाॽबित्छाहाॽ मे़न्निःत्छिङ्ङे ये़म्बित्छाॽहाॽरक् हे़न्छिङ् ङासि (५०००) यारिक् मे़वये़रो॥
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 खे़न् एगाङ् ये़सुरे़ मनाहाॽ पाङ्घुसिर पत्छे़ल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽ खःङ्बेओ लाःस्से़म्मे़ॽ हे़क्क्याङ् इङ्गाॽनुःल्ले़ तगि नाहाङ्दाङ् पेगे़म्मे़ॽ मे़त्तुसि॥
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ के़रे़क् मनाहाॽ पाङ्घुदेःसुसिआङ्तुवा चोःक्से़ थो कोःक्माओ पेरो॥ खादामे़ल्ले़ खे़प्मो खुने़ॽरक् वये़रो॥
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 खे़न् ये़म्मो कुहुॽसाम्बाहाॽ खःङ्बेलाम् वरक्किल्ले़ कुयाओनु माःङ्घा मे़गे़रे़आङ् मे़वये़ल्ले़ खुनिॽ तक्ले़प्माङ्नु सुरित् केजङ्ङिन् हुःरे़आङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़ खःङ्बेन् साॽरिक् वाःन्दुरो॥
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 इङ्वा काःमानुःल्ले़ तगि ये़सुःन् च्वाःत् सम्दाङ् लाङ्घेगे़र हुॽसाम्बाहाॽ मे़वये़बा खःङ्बेओ पेरो॥
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ च्वाःत् सम्दाङ् लाङ्घेगे़र पत्छे़बा मे़निःसुआङ्“कङ्ग सिसाम्लो!” लॽरिक्साॽरिक् मे़गिसे़आङ्मे़भिःक्ते़रो॥
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ खिमो मे़त्तुसि, “मे़गिसे़म्मिन्ने़ॽ! इङ्गाॽ ये़सुआ॥ हाङ्हाङ् लॽरे़म्मे़ॽओ!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 हे़क्केःल्ले़ पत्रुसरे़ मे़त्तु, “दाङ्बे, से़क्खा खे़ने़ॽएने़ फाॽग्र इङ्गाॽआङ् च्वाःत् सम्दाङ् लाङ्घेगे़र फे़रे़ॽ मे़त्ताङ्ङे़ॽओ॥”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 ये़सुरे़ मे़त्तु, “फे़रे़ॽ”॥ हे़क्केःल्ले़ पत्रुसे़न्नाङ् च्वाःत्तो लाङ्घेगे़र ये़सुःन् वये़बा ले़प्माङ् थासिङ्॥
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 कर पेर पत्छे़ल्ले़ खे़ल्ले़ यम्बा सुरित् केजङ् नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिन् निःसुआङ् किःसे़॥ हे़क्क्याङ् खे़न् च्वाःत्तो हुम्मा हेःक्ते़ल्ले़ “आदाङ्बे, ताङ्से़ःप्ताङ्ङे़ॽओ” लॽरिक् अःक्ते़॥
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 खिमो ये़सुरे़ कुहुक्को ते़म्सुर मे़त्तु, “नसाःन् के़सुःम्बाए, थेआङ् चप्चि के़जोगुबाबे?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 हे़क्क्याङ् खुन्छिॽ खःङ्बेओ लाःसे़त्छिआङ् सुरित् केजङ्ङिन् हुःमा चक् लॽरे़रो॥
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुने़ॽ सेवा मे़जोगु, “दाङ्बे, खे़ने़ॽग से़क्खाए निङ्वाॽफुसाःने़रो!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 खे़ङ्हाॽ नाधाःम्बिबा गने़सरे़त ते़न्नो मे़गे़रे़आङ्
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 खे़प्मोबा मनाहाॽरे़ ये़सुःन् कुसिङ् मे़निःत्तुआङ् खुने़ॽ त्ये़बा इङ्घङ्ङिन् खे़न् खिरिबा ते़न्नो से़ःरे़॥ हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़ यरिक् के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ ये़सुरो मे़दारुसि॥
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ के़देःत्तिल्ले़ कुसुक्पे़न्लक्साङ्सुःमा आबिरे़ॽओ फाॽआङ् खुने़ॽ पेलि मे़भाक्तु, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ के़सुबाहाॽ के़रे़क् मे़वेःत्ते़रो॥
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?