Marcos 4
LIF_DEV vs NTLH
1 याङ्सि याम्मो ये़सुरे़ गालिल वरक्किल्ले़ कुयाओ निसाम् हुॽमा हेःक्तुसिरो॥ खे़प्मो यरिक् मनाहाॽ मे़जुप्से़, हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ खःङ्बेओ लाःसे़आङ् युङ्सिङ्, कर मनाहाॽ लाःक्कात् वरक्किल्ले़ कुयाओ मे़ये़बे़॥
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ अक्खेलॽरिक् यरिक् पाःन्हाॽ खे़दाॽओ हुॽरुसि–
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “खे़प्से़म्मे़ॽओ! लत्छा याःन्के़मःबाधिक् याॽरिःम्बा ले़प्से़ पेरो॥
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 खे़ल्ले़ याॽरिःम्बे़न् ले़प्तुल्ले़ कुभा याॽरिःम्बे़न् लाम्मो मक्थ्ये़, हे़क्क्याङ् पुहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़जमे़देःसुरो॥
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् लुङ्घे़रे़क्को चुक्ते़रो॥ खे़ङ्हाॽ लिङ्माग लिङे़, कर यरिक् खाम् मे़ने़स्से़न्नाङ् कुसाःप्पिन् खाम् सिगाङ्धारिक् मे़लाःसे़न्बाल्ले़ चोगुल्ले़ कुदाःन्दिक्मा नाम् से़ःरे़ल्ले़ नाम्मिल्ले़ ये़म्दुआङ् काक् हेरे़बेरो॥
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 — ausente —
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बाङ्ग तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ कुसेॽ के़ने़बा ते़न्नो चुक्ते़आङ् सोसोरिक् लिङे़ल्ले़ तिङ्ग्रेःक्पाल्ले़ खे़न् सुःप्तुदेःसुआङ् कुजाॽ थोःक्मा मे़सुक्ते़न्लो॥
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 वेॽ याॽरिःम्बे़न् नुःबा खाम्मो चुक्ते़॥ हे़क्क्याङ् लिङे़आङ् खे़ङ्हाॽरे़ सुम्बोःङ् ले़ङ् (३०), तुक्पोःङ्ले़ङ् (६०) हे़क्क्याङ् किप्थिक् ले़ङ् (१००) थारिक् कुजाॽ पत्छे़रो॥”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् एःक्लेःक्वये़ल्ले़ थिक्-ने़त् (१२) हुॽसाम्बाहाॽ नु वेॽ हुॽसाम्बाहाॽरे़ “कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् थे़माबे?” फाॽआङ् सेःन्मे़दोसु॥
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “खिनिॽ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़न् सिगाङ्बा पाःन्हाॽ कुसिङ् निःप्मा के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽ, कर वेॽ मनाहाॽरे़ग खे़दाॽओरक् खे़म्मा मे़घोःसुॽरो॥
11 Jesus disse a eles:
12 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ अक्खे साप्ते़आङ् पत्,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “कन् खे़दाॽइन्ने कुसिङ् के़न्निःत्तुम्मिन्ने़ फाॽग्र, वेॽ खे़दाॽहाॽ आक्खेलॽरिक् कुसिङ् के़निःत्तुम्बाबे?
13 Então Jesus perguntou:
14 याॽरिःम्बा के़ले़प्पाल्ले़ निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् से़ःसुरो॥
14 E continuou:
15 कुभा मनाहाॽ लाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥ खे़ङ्हाॽरे़ पाःन्जाक् मे़घे़प्सुनुमे़ःन्ने माफे़न्साम्मिन् ताआङ् पाःन्जाक्किन् खुनिॽ निङ्वाॽबोलाम् लःत्तु तेॽरुरो॥
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 वेॽ मनाहाॽ लुङ्घे़रे़क्को के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥ पाःन्जाक् मे़घे़प्सुल्ले़ मे़सःत्ल मे़घे़प्सुॽ,
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 कर ताङ्बा कुसाःप् के़बप्पा कुबुङ्मान् हे़क्के खे़ङ्हाॽ सप्फारक् मे़बत्लो, कर पाःन्जाक्किन्नसाःन् मे़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ के़साक्पा पाःन् नु तुक्खेःन् तानुमे़ःन्ने हाराए नसाःन्निन् मे़ले़रु मे़देःसुॽरो॥
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 वेॽहाॽ तिङ्ग्रेःक्पालाओ के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 खे़ङ्हाॽरे़ पाःन्जाक् खे़म्माग मे़घे़प्सुॽ, कर कन्हिङ्मन्नो थेःन् चामा थुङ्मा, याङ्साकुन्धेसाबा आक्खेआङ् पोःङ्मा हे़क्तङ्बा वेॽ फे़न् निङ्वाॽइल्ले़ पाःन्जाक्किन् सुःप्तुदेःसुॽरो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ याम्मो कुजाॽ मे़म्भत्छुन्लो॥
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 कर वेॽ मनाहाॽ नुःबा खाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥ खे़ङ्हाॽरे़ पाःन्जाक्किन् मे़घे़प्सुआङ् निङ्वाॽओ मे़दाःक्तु, हे़क्क्याङ् सुम्बोःङ् (३०) ले़ङ्, तुक्पोःङ्(६०) ले़ङ् हे़क्क्याङ् किप्थिक् (१००) ले़ङ् थारिक् कुजाॽ मे़भत्छुरो॥”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 आल्ल ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ सेमिःन् ने़त्ना सिगाङ् के़युक्खुम्बि? इ नइमाल्ले़ के़सुःप्तुम् के़युक्खुम्बि? हाःत्ले़आङ् हे़क्केग मे़जोगुन्लो, कर सेमिःन् चम्जम्बा ते़न्नो थो युक्खुॽरो॥
21 Jesus continuou:
22 हे़क्केःल्ले़ सिगाङ्बा पाःन्निन् के़रे़क्ले़ मे़निःसु, हे़क्क्याङ् चिङ्नाबा पाःन्निन् ओसेःन्दाङ् पोःङ्लो॥”
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक्काङ् खे़प्से़म्मे़ॽओ॥”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 खुने़ॽ याम्मो मे़त्तुसि, “सिङ्सिङ्ङाङ् खे़प्से़म्मे़ॽओ! आक्तङ्बा कुसिःक्माल्ले़ के़सिःक्तुम्सिम्, आम्भा खे़न् कुसिःक्माल्ले़ खिनिॽआङ् के़म्सिःक्तिॽ, खे़न्नुःल्ले़ यरिक्काङ् खिनिॽ के़म्सिःक्ति के़म्बिरिॽरो॥
24 Disse também:
25 यरिक् के़गप्पाल्ले़ आल्लसाङ् यरिक् खोःसुॽ, कर हाःत्ले़ मे़गत्तुन्, खे़ल्ले़ कत्तुबान्नाङ् मे़नाप्तुॽरो॥”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 ये़सुरे़ याम्मो पाःत्तु, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् अक्तङ्बा चोःक्–मनाधिक्ले़ याॽरिःम्बान् इक्ताप्पो ले़प्तुॽ,
26 Jesus disse:
27 हे़क्क्याङ् ये़म् ले़क्ल पेःक्किल्ले़, खुने़ॽ खे़न् याॽरिःम्बान् आक्खेलॽरिक् लिङ्फाॽआङ् कुसिङ् मे़निःत्तुन्छाङ् खे़न् याॽरिःम्बान् लिङ्लो॥
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 आबाङे खाम्बेःक्मो पोगुगे़न् कुजाःन् लिङ्, खाम्बेःक्माल्ले़ए कुजाॽ थोःक्ल याःन्दुॽ, तगि कुनःक्थाङ्हे़क्क्याङ् पोआङ्कुजाॽ थोःक्॥
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 पोगुगे़न् कुजाःन् तुम्माङ् खे़न् मनाःन्कात्च्याःन् याङ्सिङ्ङाङ् चा सुम्से़ इक्ताप्पो लाःत्, थेआङ्भे़ल्ले़ चासुम्मा ये़म्मिन् त्ये़रो॥”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 ये़सुरे़ याम्मो पाःत्तु, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् थेःन्नु तङ्माबे? आक्खेलॽरिक् कुबि पिमाआङ् पोधक् चोःक्माबे?
30 Jesus continuou:
31 कङ्ग खाम्मो ले़प्मनाबा यःङ्गेॽ याॽरिःम्बान् कुइसिःक् चोःक्लो॥ इक्सा खाम्बेःक्कोबा याॽरिःम्बाहाॽओ खे़न् के़रे़क्नुःल्ले़ चुक्साङ्
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 इक्ताप्पो वेॽ नुधि-साक्चिॽनुःल्ले़ यम्बा पोःङ्ङाङ् कुबोराःक्हाॽओ पुहाॽरे़आङ् हाप् मे़जोगुरो॥”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 ये़सुरे़ अक्तङ्बा खे़दाॽओ मनाहाॽरे़ पाःन्जाक् कुसिङ् निःप्मा मे़सुक्तुर थारिक् हुॽरुसि॥
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 खुने़ॽ पारे़ल्ले़ खे़दाॽओरक् पारे़, कर कुहुॽसाम्बाहाॽनु एःक् मे़वये़ल्ले़ खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् हन्दु पिरुसिरो॥
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 खे़न् से़न्दिक् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ् पेगि॥”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 हे़क्केलॽरिक् यरिक् मनाहाॽनु मे़से़न्दे़आङ् खुने़ॽ बा खे़न् खःङ्बेओनु नाहाङ्दाङ् मे़देॽरुरो॥ खे़प्मो वेॽ खःङ्बेहाॽआङ् मे़ने़स्से़रो॥
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 हक्चघत् यम्बा सुरित्केजङ् हुःमा हेःक्ते़आङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन् खःङ्बेओ लाःसे़आङ् खा खःङ्बेइन्ने तिम्से़रो॥
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 ये़सुःन् खःङ्बेल्ले़ कुएःक् ले़प्माङ् ताक्खोःङ्धिक्कोःक्सिङ्ङाङ् इप्से़आङ् ने़स्से़॥ कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ मे़भोःक्खुर अक्खे मे़मे़त्तु, “सिक्साम्बे, आनिगे़ हुम्मा सिःमा इःत्तिगे़रो! थेआङ् स्वाःत् के़ने़बाबे?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 ये़सुःन् पोगे़आङ् सुरित्केजङ्ङिन् “मे़न्हुःए़ॽ” मे़त्तुआङ् फे़ःक्तु, हे़क्क्याङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन् “चिजि ये़म्ये़म् लॽरे़ॽ” मे़त्तु, सुरित्केजङ्ङिन् चिजि ये़म्ये़म् लॽरे़आङ्, वाभे़ल्ले़ङ्ङिन्नाङ् चिजि ये़म्ये़म् पोःक्खे़रो॥
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ सेःन्लाप्तुसि, “थेआङ् खिनिॽ के़गिःसि के़स्ये़ॽइबा? आल्लसाङ् याप्मि नसाःन् के़न्जोगिन्बि?”
40 Aí ele perguntou:
41 कर खे़ङ्हाॽ साॽरिक् मे़गिसे़आङ् अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “आक्खेलॽरिक् खुने़ॽ पाःत्तुबा पाःन्निन् सुरित्केजङ्ङिन्नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़आङ् खे़प्सुबाबे? कन् मनाःङ्ग हाःप्पे?”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?