Marcos 11
LIF_DEV vs NAA
1 ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ यरुसले़म मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ यरुसले़म निःत्ताङ्बा जैतुन कोःक्माल्ले़ कुबेसाङ्बा बे़थफागे नु बे़थानि मे़प्मनाबा पाङ्जुम् निःत्ताङ् मे़गे़रे़, हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ अक्खे मे़त्तुसिर पाङ्घुसि,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 “खिन्छिॽ तगाङ्बा पाङ्भेॽओ पेसे़ॽ॥ खे़प्मो के़लाःत्छिल्ले़सा आप्फाल्ले़आङ् मे़न्युक्के के़वाॽबा अदङ्साधिक् इमे़घेःक्खुआङ् ये़प्पा के़दुम्सुॽ॥ खे़न् ले़रे़त्छे़ॽआङ् कत्ना फे़त्ते़त्छे़ॽ॥
2 e disse-lhes:
3 मनाहाॽरे़ थेआङ् कन् अदङ्साःन् के़ले़त्छुबाबे फाॽआङ् सेःन्गे़म्लाप्सिने़ फाॽग्र कन् आनिगे़ दाङ्बान् चाहाबा चोगे़आङ् वाॽ हे़क्क्याङ् हाराए खुने़ॽ याङ्ना नुःक्तुॽरो मे़त्ते़छे़ॽओ॥”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ पेसिल्ले़ से़क्खाए लत्छा हिम्बेसाङ् अदङ्साःन् इमे़घेःक्खुआङ् लाम्मो ये़बे़बा निःसे़त्छु, हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ ले़रे़त्छुर पत्छे़त्छिल्ले़
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 खे़प्मो के़ये़प्पा कुभा मनाहाॽरे़ सेःन्मे़दोसुसि, “कन् अदङ्साःन् थेआङ् के़ले़त्छुबाबे?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुरे़ मे़त्तुसिबा हे़क्केए नोगप् पिरे़त्छुआङ् खे़न् मनाहाॽरे़ पेःक्मा मे़बाङ्घुसिरो॥
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् अदङ्साःन् ये़सुरो तारे़त्छुआङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ खुनिॽ तेःत्हाॽ खे़न् अदङ्साःल्ले़ कुएःक्को मे़ने़स्सु, हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् युक्तु॥
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 यरिक् मनाहाॽरे़ खुनिॽ तेःत्हाॽ लाम्मो मे़भे़सु॥ कुभारे़ग खे़न् खिरिलाम्कुभे़क्वानुबा सिङ् पोराःक्हाॽ मे़जे़प्तुआङ् लाम्मो मे़भे़सुर खुने़ॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरुरो॥
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 खुने़ॽ कुदगि नु कुएगाङ् के़बप्पा यरिक् मनाहाॽरे़ मे़अःक्ते़र अक्खे मे़बाःत्तु, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा पोःररो!यहवे दाङ्बाल्ले़ कुमिङ्ङो के़दाःबान् मुॽइसाबा पोःङ्लरो॥
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 आनिॽ थाःक्थे़बा दाउद हाङ्ङिल्ले़न् के़दाःबा हाङ्जुम्मिन् मुॽइसाम्मिल्ले़ कुधिम् पोःङ्लरो! साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा पोःररो!”
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 हे़क्केलॽरिक् ये़सुःन् यरुसले़म्मो पेआङ् माङ्हिम्मो लाःसे़॥ हे़क्क्याङ् खुने़ॽ खे़प्मो खिरि ताक्कन्दे़र के़रे़क् ओमे़त्तुसि, कर नाम्धे़ पेआङ् वये़बाल्ले़ चोगुल्ले़ याम्मो थिक्-ने़त् (१२) कुहुॽसाम्बाहाॽनु बे़थानि पाङ्जुम्मो नुःक्खे़ पेरो॥
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक् तानाम्सा बे़थानिलाम् यरुसले़म मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ ये़सुरे़ कुसे़त्लाःक्ते़॥
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 माःङ्घालाम् पःत्छेॽबुङ्मान् सरित् यारिक् निःसुआङ् कुजाॽ थोःक्ते़आङ् पत्पि फाॽआङ् खे़प्मो पेआङ् ओमे़त्तुल्ले़ कुभे़क्वारक् पत्छे़ कर कुजाॽ मे़बत्छे़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ पःत्छेॽ थोःक्मा ये़म् मे़न्दाए वये़॥
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 ये़सुरे़ खे़न् पःत्छेॽबुङ्मान् मे़त्तु, “आल्लआङ्धो आप्फाल्ले़आङ् के़जाॽ मे़धोःक्ने़न्लरो॥” कन् पाःत्तुबा पाःन्निन् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़आङ् मे़घे़प्सु॥
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 हे़क्क्याङ् यरुसले़म मे़गे़रे़आङ् ये़सुःन् माङ्हिम्मो पे, हे़क्क्याङ् खे़प्मो चिगःक्वा के़सङ्बा के़इङ्बाहाॽ नाःप्मा लःप्मा हेःक्तुसि॥ याङ् के़ले़क्पाहाॽरे़ खुनिॽ याङ्ले़क्मा साप्ने़त्तिन् नु पुत्तुःक्के के़सङ्बाहाॽरे़ खुनिॽ युक्नाःन् ले़क्खुबिरुसिरो॥
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 हे़क्क्याङ् कन् माङ्हिम् लक्खुम्मो लाङ्घेःक्मार चिगःक्वा तेॽमा ताःप्मा साक्तुसिरो॥
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् पत्, ‘इङ्गाॽ आहिम्मिङ्ग के़रे़क् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽरे़न् तुवा चोःक्मा हिम् पोःङ्,’ कर खिनिॽग फाःन्दाहाॽ चिङ्सिङ्मा ते़न् के़जोगुम्माङ् के़वयिॽरो॥”
17 Também os ensinava e dizia:
18 खे़प्मो तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ कन् मे़घे़प्सुआङ् ये़सुःन् आक्खेलॽरिक् से़प्माबे फाॽआङ् लाम् कोःप्मा मे़हेःक्तु॥ कर खे़ङ्हाॽ मे़गिसे़, थेआङ्भे़ल्ले़ कुनिसाम्मिन् मे़घे़प्सुल्ले़ के़रे़क् मनाहाॽरे़ साॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़आङ् वये़रो॥
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 हे़क्क्याङ् नाम्धे़आङ् ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ यरुसले़म्लाम् मे़लःन्दे़ मे़बेरो॥
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 कुनाम्दाःप्मा खे़न् लाम्मो मे़बेःल्ले़ मिःप्माबा पःत्छेॽबुङ्मान् कुबुङ्मोनुए हेरे़आङ् स्ये़बा मे़निःसुरो॥
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 ये़सुरे़ पाःत्तुबान् पत्रुसरे़ निङ्वाॽ इःत्तुर खुने़ॽ मे़त्तु, “सिक्साम्बे, ओमे़त्ते़ॽ! खे़न् साङ्ग्रा के़मे़त्तुबा पःत्छेॽबुङ्माङ्ग इले़मे़आङ् स्ये़रो॥”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 ये़सुरे़ मे़त्तुसि, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिन्नसाःन् चोगे़म्मे़ॽ! इङ्गाॽ से़क्खाए मे़त्निङ्, हाःत्ले़ निङ्वाॽओ चप्चि मे़न्जोःक्के, कन् कोःक्मान् हाॽयाक्आगे़ॽआङ् वाहङ्ङो लाप्फुसिङ्ङे़ॽ फाॽआङ् निङ्वाॽओ नसाःन् चोगुआङ् पाःत्तुॽ, खे़ङ्ग कुलागि पोःङ्ङेरो॥
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 — ausente —
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खिनिॽ तुवा के़जोगुम्मिल्ले़ के़नाःक्तुम्बा पाःन्निन् खोःसुम्बे़ॽ फाॽआङ् नसाःन् चोगे़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् खे़न् निङ्वाॽफुमाङ्लाम् के़घोःसुम्लो॥
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 हे़क्क्याङ् खिनिॽ तुवा के़जोगुम्मिल्ले़ आत्तिन् मनाःल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ खिनिॽ निङ्वाॽ तुगे़आङ् वाॽ, खे़न्निन् ले़प्मि पिरे़म्मे़ॽओ॥ हे़क्केलॽरिक् साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो के़वाॽबा खिनिॽ पानुदिङ् पाः निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़आङ् खिनिॽ लायोःन् ले़प्मि के़बिरिॽरो॥ ((कर खिनिॽ ले़प्मि के़म्बिरुम्मिन्ने़ फाॽग्र साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो के़वाॽबा खिनिॽ पानुदिङ् पाः निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़आङ् खिनिॽ लायोःन् ले़प्मि के़म्बिरिन्लो॥))”
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 खे़ङ्हाॽ याम्मो यरुसले़म्मो मे़द्ये़॥ ये़सुःन् माङ्हिम् लक्खुम्मो ताक्कन्नु वये़ल्ले़ खे़प्मो तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ, साम्योथिम्साम्बाहाॽ नु यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ मे़द्ये़आङ्
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 सेःन्मे़दोसु, “खे़ने़ॽ थे़मा युक्किल्ले़ अक्तङ्बा याःम्बक्हाॽ के़जोगुर के़वाॽ? कन् युक्किन् हाःत्ले़ के़बिरे़?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽआङ् लत्छा सेःन्लाप्थिक् सेःन्दोःनिङ्लो॥ याप्मि नोगप् आबिरे़म्मे़ॽओ, हे़क्क्याङ्लक् थे़मा युक्किल्ले़ इङ्गाॽ याःम्बक् चोगुङ्, खिनिॽ मे़त्निङ्लो॥
29 Jesus respondeu:
30 युहुन्नारे़ बप्तिस्मा पिमा कुयुक्किन् आत्तोलाम् त्ये़बाबे? निङ्वाॽफुमाङ्लाम् त्ये़बाबि, इ मनालाम्बि? याप्मि आमे़त्ते़म्मे़ॽ!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ लुम्मो पाःन् मे़धक्ते़र अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “आल्ल आनिॽ ‘निङ्वाॽफुमाङ्लाम्’ आमे़त्तुम्ने़ फाॽग्र, थेआङ् नसाःन् के़न्जोगुम्मिन् फाॽआङ् सेःन्आलाप्॥
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 कर ‘मनाहाॽलाम्लो’ आमे़त्तुम्ने़ फाॽग्र, मनाहाॽ आनिॽ तक्ले़ङ्वाओ मे़बोःक्, थेआङ्भे़ल्ले़ मनाहाॽरे़ युहुन्नाःन् से़क्खाए माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा फाॽआङ् मे़इःत्तुआङ् मे़वाॽ॥”
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “आनिगे़ मे़निःसुम्बे़न्लो॥” हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “हे़क्केने़ फाॽग्र थे़मा युक्किल्ले़ अक्तङ्बा याःम्बक्हाॽ चोगुङ् खे़न् इङ्गाॽआङ् मे़मे़त्निङ्ङिन्लो॥”
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?