Lucas 8
LIF_DEV vs ARC
1 खे़न् एगाङ् ये़सुःन् निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़ कुयाःम्बेओ सुनाइङ् से़ःसुर ये़क्यक् नु पाङ्भेॽहाॽओ लाम्दिःक् चोगे़॥ खुने़ॽनु थिक्-ने़त् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़वये़,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 हे़क्क्याङ् फे़न्साम्हाॽ नु तुक्मा यॽमालाम् वेःन्दुसिमा कुभा मे़न्छुमाहाॽआङ् मे़वये़॥ खे़ङ्हाॽओ ये़सुरे़ मग्दलिनि मे़प्मनामा मरियमओलाम् नुसि फे़न्साम्हाॽ लःत्तुसिआङ् वये़॥
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 हे़क्क्याङ् हे़रोदरे़ कुघारात् के़युङ्बा चुजासरे़ कुमेःत् योआन्ना, सुजना, नु यरिक् मे़न्छुमाहाॽरे़ खुनिॽ याङ्साकुन्धेःल्ले़ ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ कुभाॽ मे़बिरुसिरो॥
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 थिक् ये़न् यरिक् ये़क्यक्कोलाम् यरिक् मनाहाॽ ये़सुओ मे़द्ये़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ कन् खे़दाॽइन् मे़त्तुसि–
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “लत्छा याःन्के़मःबाधिक् याॽरिःम्बा ले़प्से़ पेरो॥ खे़ल्ले़ याॽरिःम्बे़न् ले़प्तुल्ले़ कुभा याॽरिःम्बे़न् लाम्मो मक्थ्ये़आङ् मनाहाॽरे़ मे़दोॽरु, हे़क्क्याङ् पुहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़घप्सु मे़जरो॥
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् लुङ्घाराक्को चुक्ते़, हे़क्क्याङ् खे़न् लिङ्माग लिङे़, कर नाम्मिल्ले़ हेरे़बे, थेआङ्भे़ल्ले़ के़से़ःम्बा खाम् मे़ने़स्से़न्लो॥
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् तिङ्ग्रेःक् के़लिङ्बा खाम्मो चुक्ते़, तिङ्ग्रेःक्किन् नु याॽरिःम्बान् सोसोरिक् लिङे़, कर तिङ्ग्रेःक्हाॽरे़ खे़न् सुःप्तु से़रुरो॥
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 हे़क्क्याङ् कुभा याॽरिःम्बे़न् नुःबा खाम्मो चुक्ते़आङ् लिङे़, हे़क्क्याङ् कुजाॽइ कुजाॽ थोःक्ते़॥ खे़न् याॽरिःम्बाल्ले़ किप्थिक् ले़ङ्ङाङ्धो कुजाॽ थोःक्ते़रो॥” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खे़म्मा ने़क्खोॽ के़गप्पाहाॽरे़ कन् पाःन्निन् नुःरिक् खे़प्से़म्मे़ॽआङ् कुसिङ्निःत्ते़म्मे़ॽओ!”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् थे़माबे?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिल्ले़न्सिगाङ्बा पाःन्हाॽ खिनिॽरक् कुसिङ्निःप्मा के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽरो, कर वेॽ मनाहाॽनु इङ्गाॽ खे़दाॽओरक् पाःत्तारो॥ हे़क्केःल्ले़
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 कन् खे़दाॽइल्ले़ कुबेःन् अक्तङ्बा चोःक्–याॽरिःम्बा फाॽइन् निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन्लो॥
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 हे़क्क्याङ् लाम्मो मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽ पाःन्जाक् के़घे़म्बा मनासिरो॥ माफे़न्साम्मिन् ताआङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ निङ्वाॽओलाम् पाःन्जाक्किन् लःत्तु तेॽरु॥ हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् चोःक्मा मे़ङ्घोःसुन्नाङ् से़न्लप् खोःमा मे़न्छुक्तुन्लो॥
12 e os que
13 हे़क्क्याङ् लुङ्घाराक्को मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽग पाःन्जाक्किन् के़घे़म्बाआङ् के़सःप्पार के़दाःक्पासिरो, कर खे़ङ्हाॽरे़ नसाःन् मे़जोगु मे़गत्तुबान्तुक्खे लाक्खे ताःल्ले़ मे़ले़रु मे़देःसु, थेआङ्भे़ल्ले़ पाःन्जाक्किन् खुनिॽ लुङ्माॽ सिगाङ् मे़ङ्गे़त्ते वये़रो॥
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 हे़क्क्याङ् तिङ्ग्रेःक् के़लिङ्बा खाम्मो के़जुक्पा याॽरिःम्बाहाॽग पाःन्जाक् के़घे़म्बा मनाहाॽ कुइसिःक् मे़जोःक्, कर निङ्साम्, याङ्साकुन्धे नु कन् हिङ्मन्बा याम्दादाबा पाःन्निल्ले़ खे़ङ्हाॽ सुःप्तुसिआङ् खे़ङ्हाॽरे़ कुजाॽ फम्मा मे़न्छुक्तुन्लो॥
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 कर नुःबा खाम्मो मक्के़धाःबा याॽरिःम्बाहाॽग नुःबा नु सेसे निङ्वाॽ के़गप्पा मनाहाॽ कुइसिःक् मे़जोःक्॥ खे़ङ्हाॽरे़ पाःन्जाक्किन् मे़घे़प्सुर निङ्वाॽओ मे़युक्खु हे़क्क्याङ् नासि मे़धःत्तुआङ् कुजाॽ मे़भत्छुरो॥”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “हाःत्ले़आङ् सेमिःन् हाःन्दुआङ् खप्प्या सिगाङ् मे़युक्खुन् हे़क्क्याङ् ने़त्ना सिगाङ्ङाङ् मे़युक्खुन्, कर के़दाःबाहाॽरे़ मे़निःसुर फाॽआङ् थो चन्जम्बा ते़न्नो युक्खुॽ॥
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 आल्ल मे़न्धाःप्मनाबा काक्चिगःक्वाहाॽ ओःत्तिओ निमे़धाःप् हे़क्क्याङ् सिबिॽबा पाःन्हाॽ के़रे़क् कुसिङ् निःत्ते़त्लो॥
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 हे़क्केःल्ले़ के़घे़प्सुम्बा पाःन्निन् निङ्वाॽओ नुःरिक्काङ् युक्खे़म्मे़ॽओ॥ इङ्गाॽ आनिसाम्मिन् ते़न्दिङ् के़जोःक्पाहाॽरे़ग आल्लसाङ् यरिक् कुसिङ्निःप्मान्मे़घोःसुरो, कर आनिसाम्मिन् मे़ङ्घे़म्मनाबाहाॽरे़ कत्तुम्बे़ फाॽआङ् मे़इःत्तुबान्नाङ्मे़नाप्तुसिरो॥”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 आल्ल ये़सुरे़ कुम्मा नु कुन्साॽसि कुदुम्से़ मे़द्ये़आङ् मे़वये़, कर यरिक् मनाहाॽरे़ मे़जोगुल्ले़ कुबेसाङ् पेःक्मा मे़न्छुक्ते़न्लो॥
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 हे़क्केःल्ले़ लत्छा मनाधिक्ले़ के़म्मा नु के़न्साॽसि के़दुम्से़ मे़द्ये़आङ् लाःक्कात् के़म्हाङ्ल मे़ये़प्लो लॽरिक् ये़सुःन् मे़त्तु॥
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 कर ये़सुरे़ नोगप् पिरुसि, “निङ्वाॽफु पाःन्जाक् के़घे़म्बाहाॽ हे़क्क्याङ् खे़न् कुइसिःक् के़जोःक्पाहाॽ के़रे़क् इङ्गाॽ आम्मा नु आन्साॽसिरो॥”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 थिक्ये़न् ये़सुःन् कुहुॽसाम्बाहाॽनु खःङ्बेओ लाःसे़आङ् वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ् पिगि मे़त्तुसि, हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़धासिङ्लो॥
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 खे़ङ्हाॽ मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ ये़सुःन् इप्से़॥ हक्चघत् वरक्को यम्बा सुरित्केजङ् हुःमा हेःक्ते़आङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन् खःङ्बेओ लाःसे़आङ् खा खःङ्बेन्ने़ तिम्से़आङ् के़साक्पो मे़ध्ये़रो॥
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़बेआङ् ये़सुःन् मे़भोःक्खुर अक्खे मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, आदाङ्बे, आनिगे़ग हुम्मा सिःमा इःत्तिगे़रो॥” हे़क्क्याङ् ये़सुःन् पोगे़आङ् खे़न् सुरित्केजङ्ङिन् नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिन्फे़ःक्तु॥ हे़क्क्याङ् सुरित्केजङ्ङिन् हुःमा चक्थासु हे़क्क्याङ् वाभे़ल्ले़ङ्ङिन्नाङ् चिजि ये़म्ये़म् लॽरे़रो॥
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ नसाःन्निन् आत्तो वाॽबे?” हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़गिसे़र खुनिॽ यङ्मा के़रे़आङ् निङ्वाॽ मये़र अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “मे़ःन् कङ्ग आक्तङ्बा मनाने़बे? खुने़ॽ इङ्जाःङ् पिरुसिल्ले़ सुरित्केजङ्ङिन् नु वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़आङ् खे़प्सुङ्ग!”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ गालिल वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ्बा गेरासेनस लाजेॽओ मे़गे़रे़॥
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 खे़ङ्हाॽ खे़प्मो मे़गे़रे़आङ् ये़सुःन् खःङ्बेओलाम् लाःक्कात् लःन्दे़नुमे़ःन्ने पाङ्जुम्लाम् के़भे़म्बा फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुबा मनाधिक् खे़प्मो तुमु॥ खे़न् मनाःन् यरिक् ये़म्माङ्धो हिम्मो मे़न्वाॽए तेःत्फुङ्ङाङ् मे़न्जाङ्ङे इप्पुङ्दे़न्हाॽओरक् वये़गत्ते़रो॥
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 खे़ल्ले़ ये़सुःन् निःसुआङ् ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को पिर्धाप् थाम्सिङ्ल यम्बा इक्लाओ अःक्ते़र अक्खे मे़त्तु, “के़रे़क्नुःल्ले़ पयम् यम्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुस्साः ये़सुए, खे़ने़ॽ इङ्गाॽनु थे के़गोःत्तुबाबे? इङ्गाॽ तुक्खे मे़जाःत्ताङ्ङिन्ने़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्ने़ॽरो॥”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 थेआङ्भे़ल्ले़ ये़सुरे़ खे़न् फे़न्साम्मिन् खे़न् मनाओलाम् आन्दे़ःन्छा लाःक्कात् लःन्दे़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुआङ् वये़॥ खे़न् मनाःन् यरिक्ले़ङ् खे़न् फे़न्साम्मिल्ले़ तुक्खे चाःत्तुआङ् वये़॥ मनाहाॽरे़ यरिक्ले़ङ् कुहुक् कुलाङ्ङो इमे़घेःक्खुआङ् के़बप्पा फे़न्जेॽ थक्क्रङ्हाॽ फुॽरुआङ् फे़न्साम्हाॽरे़ एःक्सादे़न्नो साक्के़ल्ले़क् मे़देॽरुआङ् वये़रो॥
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 ये़सुरे़ खे़न् सेःन्दोसु, “के़मिङ् थे़माबे?” खे़ल्ले़ आमिङ् तुरारो लॽरिक् नोगप् पिरु॥ थेआङ्भे़ल्ले़ यरिक् फे़न्साम्हाॽ खे़न् मनाओ मे़लाःसे़आङ् मे़वये़रो॥
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् आनिगे़ कुद्रोःम् मे़ःन्नेबा लुम्बाःत्तो याप्मि आम्बाङ्घे़न्ने़ॽ फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तु॥
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 आल्ल खे़न् कोःक्माओ यरिक् फाक्हाॽ चामे़रामे़र मे़ये़बे़॥ हे़क्केःल्ले़ खे़न् फे़न्साम्हाॽरे़ आनिगे़ खे़न् फाक्हाॽओ लाःप्मा आबाङ्घे़ॽ लॽरिक् ये़सुःन् पेलि मे़भाक्तु॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़आङ् लाःप्मा पाङ्घुसिआङ्
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 खे़न् मनाओलाम् मे़लःन्दे़ मे़बेआङ् खे़ङ्हाॽ फाक्हाॽओ मे़लाःसे़॥ हे़क्क्याङ् खे़न् फाक्हाॽ सङ्माङ्ङे सङ्माङ् मे़लोःक्ते़र याक्पे़ओनु मक्मे़ध्ये़आङ् वरक्को मे़हुमे़ मे़स्ये़रो॥
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 हे़क्क्याङ् फाक् के़गम्बाहाॽरे़ कन् पोःक्खे़बा पाःन्निन् मे़निःसुआङ् खिमो मे़लोःक्ते़र मे़बेआङ् पाङ्जुम्मो नु खे़न् खिरिबा पाङ्भेॽहाॽओ कन् इङ्घङ्ङिन् मे़से़ःसुरो॥
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 हे़क्क्याङ् मनाहाॽ थे़मानि पोःक्खे़बे फाॽआङ् ओमे़त्छे़ खे़प्मो मे़द्ये़॥ खे़ङ्हाॽरे़ माफे़न्साम्मिल्ले़ तरुबा मनाःन् नुरे़आङ् तेःत् चाक्सिङ्ङाङ् कुनिङ्वाॽ सेःरे़आङ् ये़सुरे़ कुलाङ्जक्पो युङे़बा मे़निःसुआङ् खे़ङ्हाॽ के़रे़क् मे़गिसे़॥
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 हे़क्क्याङ् खे़न् हिन्दोःक् के़निःबाहाॽरे़ खे़प्मो के़दाःबा मनाहाॽ आक्खेलॽरिक् तगि फे़न्साम्मिल्ले़ याङ्घुबा कन् मनाःन् वेःत्ते़बे फाॽआङ् मे़जे़क्तुसि॥
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 हे़क्केःल्ले़ गेरासेनस लाजेॽओबा मनाहाॽरे़ ये़सुःन् कप्मोलाम् पेगे़ॽओ फाॽआङ् पेलि मे़भाक्तु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ साॽरिक् मे़गिसे़आङ् मे़वये़॥ हे़क्केःल्ले़ ये़सुःन् पेःक्मा फाॽआङ् खःङ्बेओ लाःसे़रो॥
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 फे़न्साम्हाॽरे़ मे़ले़रुबा खे़न् मनाःन् खे़ॽयो त्ये़आङ् ये़सुःन् आदाङ्बे, इङ्गाॽआङ् खे़ने़ॽनुए तेॽराङ्ङे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्तु, कर ये़सुरे़ अक्खे मे़त्तुर नुःक्तुदेःसु,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “खे़ने़ॽ के़हिम्मो पेगे़ॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ने़ॽ के़लागि चोगु के़बिरे़बा पाःन्निल्ले़ कुयाःम्बेओ इङ्घङ् से़ःसे़ॽओ॥” हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःन् पेआङ् ये़सुरे़ खुने़ॽ कुलागि चोगुबा काक् पाःन्निन् काक् पाङ्जुम्मो से़ःसुरो॥
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् याम्मो वरक्किल्ले़ नाहाङ्दाङ् के़रे़ल्ले़ खे़प्मो यरिक् मनाहाॽरे़ खुने़ॽ लाङ्दाःक्मा मे़बिरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ मे़हाङ्घुर मे़युङे़रो॥
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 हे़क्क्याङ् याइरस मिङ् के़वाःप्पा मनाधिक् खे़प्मो त्ये़॥ खुने़ॽ पाङ्तिबा यहुदि चुम्लुङ्हिम्मोबा सुहाङ्युक्पा वये़॥ खे़ल्ले़ ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को हबत्फन्छिङ्ल आहिम्मो फे़रे़ॽओ फाॽआङ् पेलि फाक्तु,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 थेआङ्भे़ल्ले़ तङ्बे थिक्-ने़त् (१२) के़गे़प्मा थिक्लक् कुस्साः मे़न्छुमाॽइन् सिःमा लिङ्धोओ के़रे़आङ् ने़स्से़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न्नुए थासिङ्॥ हे़क्क्याङ् पेर पत्छे़ल्ले़ यरिक् मनाहाॽरे़ खुने़ॽ चिबुःत् मे़बुःत्तुरो॥
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 खे़प्मो तङ्बे थिक्-ने़त्ताङ्धो (१२) आत्तिल्ले़आङ् वेःम्मा मे़न्छुक्तुम्मा माक्खिॽ वयुःमाल्ले़ तरुमा मे़न्छुमाॽधिक् वये़रो॥
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 खे़न् ये़सुरे़ कुएगाङ् त्ये़आङ् कुदेःत्तिल्ले़ कुयाःन्सुःसुनुमे़ःन्ने माक्खिॽ वयुःमान् चिबे़रो॥
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 ये़सुरे़ सेःन्दोसुसि, “इङ्गाॽ हाःत्ले़ सुःसाङ्बे?” हे़क्क्याङ् के़रे़क्ले़ इङ्गाॽ मे़ःन् लॽरिक् मे़बाःत्तुआङ् पत्रुसरे़ मे़त्तु, “आदाङ्बे, अक्खेलॽरिक् के़रे़क् पिसाङ्लाम् मनाहाॽरे़ चिभिःत् के़म्भिःत्ते़आङ् के़म्एःप्ल मे़बत्लो॥”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 कर ये़सुरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ हाःत्ले़इग सुःसाङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ आधक्कोनु मुक्साम् लःन्दे़बा निङ्वाॽ खोःसुङ्लो॥”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 खे़न् मे़न्छुमाॽइल्ले़आङ् इङ्गाॽ चिङ्सिङ्मा मे़सुक्कान् के़लॽबा निङ्वाॽ खोःसुआङ् कुगिःमाल्ले़ यक्खे़र ये़सुरे़ कुलाङ्जक्को हबत्फन्छिङ्लो॥ खे़ल्ले़ के़रे़क् मनाहाॽरे़ खुनिॽ तगिए खुने़ॽ सुःसुल्ले़ आक्खेलॽरिक्खिमो वेःत्ते़बा पाःन्निन् ये़सुःन् चे़क्तुरो॥
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “मामुए, खे़ने़ॽ नसाःन् के़जोगुबाल्ले़ चोगुल्ले़ के़वेःत्ते़आङ् के़वाॽरो॥ आल्ल नुःरिक्काङ् पेगे़ॽओ॥”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 अक्खेलॽरिक् पारे़र पत्छे़ल्ले़ खे़न् लाम्लोःबा याइरसरे़ कुहिम्मोलाम् मनाधिक् त्ये़आङ् मे़त्तु, “आदाङ्बे, के़स्साःङ्ग स्ये़रो, आल्ल सिक्साम्बे़न् तुक्खे चाःत्तुम् मे़ःन्लो॥”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 कर ये़सुरे़ खे़न् खे़प्सुआङ् याइरसे़न् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ मे़गिसे़न्ने़ॽओ, नसाःन्लक् चोगे़ॽ॥ खुने़ॽ वेःत्लो॥”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् याइरसरे़ कुहिम्मो के़रे़आङ् पत्रुस, याकुब नु युहुन्नाःन् हे़क्क्याङ् खे़न् चुक्माल्ले़ कुम्बा कुम्मासिनुःल्ले़ वेॽ आत्तिन्नाङ् खे़न् चुक्मे़न् ने़स्से़बा ते़न्नो पेःक्मा मे़बाङ्घुन्सिन्॥
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 खे़प्मो मनाहाॽ मे़हाबे़र, मेरिङ् थक्नु मे़युङे़॥ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ मे़हाबे़म्मिन्ने़ॽ, खुने़ॽ मे़न्छिॽए वाॽ, इप्से़आङ्लक् ने़रो॥”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् मे़एःत्तु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् चुक्मे़न् स्ये़बा मे़निःसुआङ् मे़वये़॥
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 ये़सुरे़ खे़न् चुक्मे़न् कुहुक्को ते़म्सुआङ् “मामुए, पोगे़ॽओ” मे़त्तु॥
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 खिमो साःङ्गुगे़न् कुसक्मा नुःक्खे़ त्ये़आङ् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् युङ्सिङ्॥ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ “खे़न् थे़माइ चामा पिरे़म्मे़ॽ” मे़त्तुसि॥
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 कुम्बा कुम्मासिरे़ खुन्छिॽ निङ्वाॽ मये़, कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ कन् पाःन्निन् हाःत्ताङ् मे़मे़त्ते़म्मिन्ने़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसिरो॥
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?