Lucas 7
LIF_DEV vs ARA
1 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ मनाहाॽ के़रे़क् सिवादिङ् खाहुन्हाॽ मे़त्तु सुरुसिआङ् खुने़ॽ कपर्नहुम पाङ्जुम्मो लाःसे़॥
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 खे़प्मोबा रोमि थक्तुम्बाल्ले़ के़रे़क्नुःल्ले़ कुनिङ्वाॽइरे़ खोःप्तुबा कुयोःक्पे़न् तुगे़आङ् सिःमालिङ्धोओ के़रे़आङ् ने़स्से़रो॥
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ ये़सुःन् पाङ्जुम्मो त्ये़आङ् वाॽ के़लॽबा खे़प्सुआङ् हाराॽ फे़न्नाङ् कुयोःक्पे़न् वेःन्दुर फाॽआङ् यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ ये़सुरे़ कुलाःसे़ पाङ्घुसिरो॥
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 खे़ङ्हाॽआङ् ये़सुरो मे़द्ये़आङ् अक्खे मे़मे़त्तुर पेलि मे़भाक्तु, “आदाङ्बे, खे़न् थक्तुम्बे़न् खे़ने़ॽलाम् कुभाॽ खोःमा लाॽरुरो,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ल्ले़ आनिॽ यहुदि सुवाङ्हाॽ साॽरिक् लुङ्माॽ आदुक्॥ हे़क्क्याङ् आनिॽ लागि यहुदि चुम्लुङ्हिम्धिक् आजोगे़ आबिरे़आङ् वाॽरो॥”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़ङ्हाॽनु थासिङ्॥ खे़ङ्हाॽ खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ कुहिम्मो के़प्मानुःल्ले़ तगि खे़न् थक्तुम्बाल्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् कुन्जुम्हाॽ पाङ्घुसि, “आदाङ्बे, तुक्खे मे़जे़न्ने़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ खे़ने़ॽ आहिम्मो लाङ्दाःक्मा मे़लाॽआन्लो॥
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 हे़क्केलॽरिक् इङ्गाॽ आबाङेआङ् खे़ने़ॽओ ताःमा मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ पाःन् सुत्लाधिक्लक् के़बाःत्तुसाङ् आयोःक्पे़न् वेःत्लो॥
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽआङ् आधुङ्धोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरे़ खुनिॽ युक्को के़वाॽबा मनाआरो, हे़क्क्याङ् इङ्गाॽआङ् आयुक्को थक्सुबाहाॽ मे़वाॽरो॥ इङ्गाॽ थक्सुबाधिक्किन्‘पेगे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ पेःक्, हे़क्क्याङ् वेॽ थक्सुबान् ‘फे़रे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ फे़न्॥ हे़क्केलॽरिक्के आयोःक्पे़न् ‘कन् चोगे़ॽ’ मे़त्तुङ्ङिल्ले़ चोगुॽरो॥”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 ये़सुरे़ कन् खे़प्सुआङ् साॽरिक् कुनिङ्वाॽ मये़आङ् खिरि हिसिङ्ङाङ् खुने़ॽ के़दिम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “अक्तङ्बा यम्बा नसाःन् के़गप्पा मनाःङ्ग इस्राइलओआङ् इङ्गाॽ मे़ङ्घोए वाॽआरो!
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 हे़क्क्याङ् थक्तुम्बाल्ले़ पाङ्घुसिबा मनाहाॽ मे़नुःक्खे़आङ् हिम्मो मे़गे़रे़ल्ले़ खे़न् योःक्पे़न् वेःत्ते़आङ् युङे़बा मे़दुमुरो॥”
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 हे़क्क्याङ् कुभा ये़न् एगाङ् ये़सुःन् नाइन् पाङ्जुम्मो पे॥ खुने़ॽनुए कुहुॽसाम्बाहाॽ नु यरिक् मनाहाॽआङ् मे़बेरो॥
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 खुने़ॽ पाङ्जुम्मोबा यम्बा ताःक्हन्नो के़रे़ल्ले़ मेमेदुमाधिक्ले़ लत्छारक् के़वाॽबा कुस्साः ये़म्बित्छाॽइन् स्ये़आङ् कुजेधाःप्पिन् पाङ्जुम्मोबा मनाहाॽरे़ मे़भे़त्तुर मे़बत्छे़बा तुमु॥ खे़न् मेमेदुमान्नु यरिक् मनाहाॽ मे़वये़रो॥
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ये़सुरे़ खे़न् मेमेदुमान् ओमे़त्तुल्ले़ कुलुङ्माॽ सियोःन्योःन्दे़आङ् खे़ने़ॽ मे़हाबे़न्ने़ॽओ मे़त्तुर आःन्छिङ्मा पिरुरो॥
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 हे़क्क्याङ् पेआङ् चेधाःप्पिन् सुःसुल्ले़ खे़न् चेधाःप् के़बङ्बाहाॽ मे़ये़म्सिङ्॥ ये़सुरे़ मे़त्तु, “लाजे, पोगे़ॽओ॥”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 हे़क्क्याङ् खे़न् के़सिःबा थाङ्बे़न्निन्नाङ् पोगे़आङ् पाःप्मा हेःक्ते़॥ हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् कुम्मा हुक्सुप्तुरो॥
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 हे़क्क्याङ् मनाहाॽ के़रे़क् मे़गिसे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुर अक्खे मे़बाःत्तु, “आनिॽ लुम्मोआङ् यम्बा माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्वाॽरो॥” हे़क्क्याङ् याम्मो खे़ङ्हाॽरे़ मे़बाःत्तु, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् कुमनाहाॽ कुभाॽ पिसे़ नु कम्ब्राङ् मे़त्छे़ ये़रो॥
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 हे़क्क्याङ् कन् हिन्दोःक्किन् के़रे़क् पिसाङ् यहुदिया नु खे़न् खिरिबा थुम्मो से़ःरे़रो॥”
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़आङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरोलाम् कन् पाःन्निन् खे़प्सु॥
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 हे़क्क्याङ् ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ उःत्तुसिआङ् दाङ्बाल्लो कन् इङ्घङ्ङिन् हाङुदेःसु–“आल्ल के़दाःबा ख्रिस्ते़न्बा खे़ने़ॽएबि? इ आनिगे़ वेॽस्मान् हाङ्घुम्बे़बाबि?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 हे़क्क्याङ् खे़न् इङ्साबाहाॽआङ् ये़सुरो पेसे़त्छिआङ् मे़त्ते़छु, “बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् याप्मि पाङ्घे़त्छिगे़आङ् वाॽसिगे़रो, ‘आल्ल के़दाःबा ख्रिस्ते़न्बा खे़ने़ॽएबि, इ आनिगे़ वेॽस्मान् हाङ्घुम्बे़बाबि?’”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 हे़क्क्याङ् हाबा खे़न् ये़म्मो ये़सुरे़ के़दुक्पा के़यॽबाहाॽ नु फे़न्साम्मिल्ले़ तरुसिबाहाॽ नुसुसि हे़क्क्याङ् यरिक् मिक्फःम्बाहाॽआङ् खानिःमा के़सुक्पा चोगुसिरो॥
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ युहुन्नालाम् के़दाःबाहाॽ मे़त्तुसि, “पेसे़त्छे़ॽआङ् कन् के़निःसे़त्छु, के़घे़प्से़त्छुबा पाःन्निन् युहुन्नाःन् मे़त्ते़छे़ॽ–अक्खेलॽरिक् मिक्फःम्बाहाॽरे़ निःमा मे़सुक्तुॽ, हे़क्क्याङ् लाङ्सक्पाहाॽ लाङ्मे़घेःक्, लोगेॽरे़ तरुसिबाहाॽ मे़वेःत्, हे़क्क्याङ् नाधे़क्क्रे़ङ्हाॽरे़ मे़घे़प्सु, के़सिःबाहाॽ याम्मो मे़हिङ्, हे़क्क्याङ् याङ्गे़साॽबाहाॽरे़ सुनाइङ्ङिन् मे़घे़प्सुॽरो॥
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 हे़क्क्याङ् इङ्गाॽनु कुनिङ्वाॽ मे़न्दुक्मनाबाआङ् याप्मि चप्चि मे़न्जोःक्मनाबान् मुॽइसाबारो॥”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 हे़क्क्याङ् युहुन्नारे़ कुइङ्साबाहाॽ पेसे़त्छिआङ् ये़सुरे़ खे़न् मनाहाॽ युहुन्नारे़ कुमे़न्नो मे़त्तुसि, “खिनिॽ एःक्सादे़न्नो थे़मा ओमे़त्छे़ के़बेगिबा? सुरित्माल्ले़ वाःन्दुबा थिङ्ने़ःत्ते़न्बि?”
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 नुःबा चाङ् तेःत् के़जाङ्बा मनाःन् ओमे़त्छे़ लाःक्कात् के़बेगिबि? हे़क्तङ्बाहाॽ नु हाङ्हाङ् लॽरिक् के़युङ्बाहाॽग हाङ्हिम्मोरक् मे़वाॽरो॥
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 थे़मा ओमे़त्छे़ के़बिगिबा? माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्बि? से़क्खाःल्ले़ इङ्गाॽ मे़त्निङ्, माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पे़न्नुःल्ले़ यम्बा मनाःन् के़निःसुम्लो॥
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 बप्तिस्मा के़बिबा युहुन्नाःल्ले़ कुमे़न्नो, साम्योसाप्लाओ अक्खेलॽरिक् साप्ते़आङ् पत्,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 — ausente —
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 अक्खेलॽरिक् के़रे़क् मनाहाॽरे़ हे़क्क्याङ् एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽरे़आङ् ये़सुरे़ कुबाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुलाम्मिन् नुःबा फाॽआङ् ते़न्दिङ् मे़जोगु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ युहुन्नालाम् बप्तिस्मा मे़जोःक्सिङ्ङाङ् मे़वये़रो॥
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 कर फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ खुनिॽ लागि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिङ्सेःक्किन् मे़नाॽरु, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽ युहुन्नालाम् बप्तिस्मा मे़न्जोःक्सिङ्ङिन्लो॥
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 ये़सुरे़ याम्मो पाःत्तु, “आल्ल कन् ये़म्मोबा मनाहाॽ आक्तङ्बा मे़जोःक् फाॽआङ् थे़माःन्नु तङ्घुङ्सिङ्बाबे?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 खे़ङ्हाॽग पाङ्जुम्मो के़वाॽबा हिन्जाॽबित्छा कुइसिःक् मे़जोःक्लो॥
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 — ausente —
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 फरिसिधिक्ले़ ये़सुःन् युःन्छिक् चाजासे़ उःत्तु, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुहिम्मो पेआङ् चाजासे़ युङ्सिङ्लो॥
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 खे़न् पाङ्जुम्मो के़त्निमा याःम्बक् के़जोःक्मा मे़न्छुमाॽधिक् वये़॥ खे़न् मे़न्छुमाॽइल्ले़ ये़सुःन् फरिसिःल्ले़ कुहिम्मो चाजासे़ त्ये़आङ् वाॽ के़लॽबा खे़प्सुआङ् खे़ल्ले़ इमे़ल्लुङ्बा पर्यामाधिक्कुले़म् फुङ्नाम्याङ्सिङे़आङ्
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 ये़सुरे़ कुएगाङ् ले़प्माङ् त्ये़आङ्हाबे़र ये़सुरे़ कुलाङ्ङो कुमिक्वाःल्ले़ वारक्खुरो॥ हे़क्क्याङ् कुधे़गेःक्इःल्ले़ तुगुआङ् हेःसुर कुलाङ्ङिन् चुप् मे़त्तुआङ् खे़न् फुङ्नाम्मिन् हुःत्तुरो॥
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 हे़क्केःल्ले़ खे़न् फरिसिःल्ले़ निःसुआङ् निङ्वाॽ इःत्छिङ्, “कन् मनाःन् से़क्खाए माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा वये़ल्ले़ग खुने़ॽ के़सुमा मे़न्छुमाॽइन् हाःप्पे फाॽआङ् कुसिङ्निःत्तुबामे़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् से़क्खाए लायो के़जोःक्माएरो॥”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 ये़सुरे़ खे़न् फरिसिःन् मे़त्तु, “सिमोने, इङ्गाॽ खे़ने़ॽनु लत्छा पाःन्धिक् पाःप्मा कत्तुङ्लो॥” सिमोनरे़आङ् नोगप् पिरु, “सिक्साम्बे, मे़त्ताङ्ङे़ॽओ॥”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 ये़सुरे़ मे़त्तु, “थिक् ते़न्नो ने़प्फु मनाहाॽ वये़त्छि॥ खे़ङ्हाॽरे़ सिङ्नाःत् याङ् के़गे़बाल्लोलाम् लत्छारे़ ङागिप् (५०) युप्पायाङ् नु वेॽस्माल्ले़ कुगिप् ङासि (५००) युप्पायाङ् तेॽरे़त्छुआङ् वये़त्छि॥
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 कर खे़न् ने़प्माङ्ले़ हुङ्मा मे़न्छुक्के वये़त्छि॥ खे़न् सिङ्नाःत् याङ् के़गे़बाल्ले़ ने़प्माङ्ले़ खुन्छिॽ सिङ्नाःत्तिन् ले़रु पिरुसि॥ हे़क्केःल्ले़ आत्तिल्ले़ खे़न् सिङ्नाःत् याङ् ले़प्मि के़बिबान् यरिक् लुङ्माॽ तुक्तुबिला?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 सिमोनरे़ नोगप् पिरु, “इङ्गाॽ आनिङ्वाॽओ खे़न् यरिक् सिङ्नाःत् ले़प्मि के़घोःबान्ने यरिक् लुङ्माॽ तुक्तुबिलारो॥” ये़सुरे़ मे़त्तु, “खे़ने़ॽ से़क्खाए के़बाःत्तुरो॥”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् खे़न् मे़न्छुमाॽइन् ले़प्माङ् हिसिङ्ङाङ् सिमोन्निन् मे़त्तु, “सिमोने, इङ्गाॽ खे़ने़ॽ के़हिम्मो त्याङ्ङिल्ले़ लाङ् वाहप्मा च्वाःत् के़म्बिराङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ आलाङ्ङिन् कुमिक्वाःल्ले़ वाहप्तुआङ् कुधे़गेःक्इःल्ले़ तुगुआङ् वाॽरो॥
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 खे़ने़ॽ इङ्गाॽ चुप् के़मे़त्ताङ्ल सेवा के़म्मे़त्ताङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ इङ्गाॽ त्याङ्ङाङ्धोए आलाङ्ङो चुप् मे़त्तुर वाॽरो॥
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 हे़क्क्याङ् खे़ने़ॽ आधे़गेःक्पो निःङ्गे़ॽ के़न्हुःत्ताङ्ङिन्के़म्बिराङ्ङिन्, कर कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ आलाङ्ङो फुङ्नाम्मिन् हुःत्ताङ् पिराङ्ङाङ् वाॽरो॥
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 कन् मे़न्छुमाॽइल्ले़ साॽरिक् लुङ्माॽ तुक्ताङ्बाल्ले़ यरिक् लायोलाम् ले़प्मि खोःसुॽ के़लॽबा ओसेःन्आधाक्लो॥ खे़न् चुःत्छिक् लायोलाम् ले़प्मि के़घोःबाल्ले़ सुःल्लिक्लक् लुङ्माॽ तुक्तुसिॽ फाॽआङ् मे़त्ने़ॽरो”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़लायोलाम् ले़प्मि के़घोःसुआङ् के़वाॽरो॥”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽनु चा के़जाबार के़युङ्बा वेॽ मनाहाॽ लायोलाम् ले़प्मि के़बिबा कन् याप्मिःन् हाःप्पे फाॽआङ् मे़मे़त्छिङ्लो॥
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 कर ये़सुरे़ खे़न् मे़न्छुमाॽइन् मे़त्तु, “खे़ने़ॽ के़नसाःन्निल्ले़ ताङ्गे़से़ःप्ते़आङ् के़वाॽरो॥ नुःरिक्काङ् पेगे़ॽओ॥”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?