Lucas 6
LIF_DEV vs ARIB
1 थिक् नाःम्सिङ्ये़न्नो ये़सुःन् नु कुहुॽसाम्बाहाॽ प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्लुम्मोनु मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़ कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ चासम्मिन् मे़दुबुआङ् हुक्को मे़नुगुर चामा मे़हेःक्तुरो॥
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 हे़क्केःल्ले़ कुभा फरिसिहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्मे़दोसुसि, “थेआङ् नाःम्सिङ्ये़न्नो चोःक्मा मे़न्नुॽमनाबा याःम्बक्किन् के़जोगुम्बाबे?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “खिनिॽ साम्योसाप्लाःन् मे़न्निःत्ते के़वयिबि? थिक्ले़ङ् दाउद नु कुमनाहाॽरे़ खुनिॽ से़त्लाःक्ते़ल्ले़
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 खुने़ॽ निङ्वाॽफु साःङ्गाहिम्मो लाःसे़आङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् तोःम्मनाबा सेसे खरे़ःङ्ङिन् चआङ् कुमनाहाॽआङ् पिरुसि॥ खे़ङ्ग आनिॽ साम्योथिम् कुइसिःक् निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽरे़रक् चामा के़नुॽबा वये़रो॥”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ याम्मो मे़त्तुसि, “इङ्गाॽ मे़न्छाम्साःङ्ग नाःम्सिङ्ये़न्निल्ले़न्नाङ् कुन्दाङ्बाआरो॥”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 वेॽस्मा थिक् नाःम्सिङ्ये़न्नो खुने़ॽ यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो पेआङ् हुॽरुसिर यागे़॥ खे़प्मो चुप्साङ् कुहुक् के़हेबा मनाधिक् वये़॥
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 आल्ल कुभा फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽरे़ ये़सुरे़ खे़न् मनाःन् नाःम्सिङ्ये़न्नो वेःन्दुल्ले़ आप्तिक् कुःप्मा फाॽआङ् खे़प्मो मे़सुगुआङ् मे़वये़रो॥
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 कर ये़सुरे़ खुनिॽ निङ्वाॽ मे़इःत्तुबा पाःन्निन् निङ्वाॽ खोःसुआङ् खे़न् कुहुक् के़हेबा मनाःन् मे़त्तु, “फे़रे़ॽआङ्के़रे़क्ले़ खुनिॽ तगि ये़बे़ॽ॥” खे़न्नाङ् फे़रे़आङ् खे़प्मो ये़बे़॥
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “इङ्गाॽआङ् पाःन्धिक् सेःन्दोःनिङ्लो–नाःम्सिङ् ये़न्नो नुःबा नु ताप्फे़ःम्बा याःम्बक्को, साम्योथिम्मिल्ले़ आत्तिन् चोःक्मा आबिॽबे? हिङ्मन् से़ःप्माबि मे़ङ्माबि?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 खुने़ॽ खिरि ओमे़त्तुसि हे़क्क्याङ् खे़न् कुहुक् के़हेबा मनाःन् मे़त्तु, “के़हुक्किन् सन्छे़ॽ॥” हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुहुक्किन् सन्छुल्ले़ खिमो वेःत्ते़रो॥
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 कर खे़प्मो के़वाॽबा फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ साॽरिक् खुनिॽ सिक् पोगे़आङ् कन् ये़सुःन् थे मे़प्माबे फाॽआङ् पाःन् थक्मा मे़हेःक्ते़रो॥
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 थिक् ये़न् ये़सुःन् कोःक्माओ तुवा चोःक्से़ पेआङ् नाम्दाःत्ताःत् निङ्वाॽफुमाङ्ङो तुवा चोगे़रो॥
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 हे़क्क्याङ् खाओःत्ते़आङ् ये़सुरे़ काक् कुहुॽसाम्बाहाॽ उःत्तुसिआङ् खे़ङ्हाॽओलाम् थिक्-ने़त् (१२) कुहुॽसाम्बाहाॽ सेगुसि॥ खे़ङ्हाॽ सेःक्युक्मिबासि मे़त्तुसिरो॥
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 खे़ङ्हाॽओ सिमोन (खुने़ॽ पत्रुस लॽरिक् मिङ् वाःत्तु), हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ कुन्साॽ आन्द्रियास, याकुब, युहुन्ना, फिलिप, बारथोलोमाइ,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 मत्ति, थोमा अल्फायसरे़ कुस्साः याकुब, सिमोन (खुने़ॽ हाङ्बिफ्युङ् के़जोःक्पा जिलति मे़प्मनाबा वये़),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 याकुबरे़ कुस्साः यहुदा वये़, हे़क्क्याङ् यहुदा इस्करियोति वये़, खे़न् ताःन्दि नसाःन् के़ले़ङ्बा पोःक्खे़रो॥
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ खे़ङ्हाॽनु यो थ्ये़आङ् ने़ने़बा ते़न्नो ये़म्सिङ्लो॥ खे़प्मो यरिक् कुहुॽसाम्बाहाॽ नु काक् यहुदिया थुम्, यरुसले़म, हे़क्क्याङ् वरक्किल्ले़ कुयाओ के़ने़बा तायर नु सिदोन ये़क्यक्कोलाम् यरिक् मनाहाॽ मे़द्ये़आङ् मे़वये़॥
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 खे़ङ्हाॽ खुने़ॽ कुघे़म्से़ नु खुनिॽ तुक्मा यॽमालाम् वेःत्छे़ मे़द्ये़आङ् मे़वये़॥ खे़प्मो फे़न्साम्मिल्ले़ तुक्खे चाःत्तुसिबा मनाहाॽआङ् मे़वेःत्ते़रो॥
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् सुःमा मे़गोःत्तु थेआङ्भे़ल्ले़ के़वेःम्बा मुक्साम् खुने़ॽओलाम् लःन्दे़र पत्छे़, हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ के़रे़क् वेःन्दुसिरो॥
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ ओमे़त्तुसिर मे़त्तुसि,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 खे़न् ये़म्मो सःत्ते़म्मे़ॽओ, ओमु लॽरे़म्मे़ॽआङ् लाःक्खे़म्मे़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ थुम्घोःन् साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो पयम् यम्बा चोःक्लो॥ खुनिॽ थाःक्थे़बाहाॽरे़आङ् उन्छोःन्बा माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽ हाबा हे़क्केए मे़मे़त्तुसिआङ् मे़वये़रो॥
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 — ausente —
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 — ausente —
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “कर इङ्गाॽ आबाःन् के़घे़म्बासे, खिनिॽ निङ्मिहाॽ लुङ्माॽ तुक्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥ याप्मि के़जिःप्पाहाॽ नुःरिक् मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 खिनिॽ साङ्ग्रा के़मे़प्पाहाॽ मुॽइसाम् थासे़म् पिरे़म्सिम्मे़ॽओ॥ खिनिॽ ताप्फे़ःल्लिक् के़मे़प्पाहाॽ तुवा चोगे़म् पिरे़म्सिम्मे़ॽओ॥
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 हाःत्ले़ के़ने़दे़ङ्बान् के़ले़ङ् के़बिॽ, खे़ने़ॽ वेॽ ले़प्माङ्बा के़ने़दे़ङ्बान्नाङ् खे़न् तोःन्दे़ पिरे़ॽ॥ हाःत्ले़ साक्के़ल्ले़क् के़सुङ्घेःक्वाःन् के़नाप्पाङ्तेॽरुॽ, खे़न्निन् के़जाङ्मा तेःत्तिन्नाङ् पिरे़देःसे़ॽओ॥
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 हे़क्क्याङ् के़नाःक्पाहाॽ पिरे़से़ॽओ॥ हे़क्क्याङ् के़जिगःक्वाहाॽ के़देॽबाहाॽ याम्मो याङ्ना मे़नाःक्ते़से़न्ने़ॽओ॥
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 हे़क्क्याङ् वेॽ मनाहाॽरे़ आक्खे के़म्मे़त्तिबा निङ्वाॽ के़इःत्तुम्, खिनिॽआङ् बा हे़क्के मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 खिनिॽ लुङ्माॽ के़दुक्पाहाॽरक् लुङ्माॽ के़दुक्तुम्सिम्ने़ फाॽग्र खिनिॽ थे यम्बा याःम्बक् के़जोगुम्माङ्बे? खे़ङ्ग लायोबाहाॽरे़आङ् बा हे़क्के मे़जोगुॽरो॥
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 हे़क्क्याङ् खिनिॽ नुःरिक् के़मे़प्पाहाॽरक् नुःरिक् के़मे़त्तुम्सिम्ने़ फाॽग्र थे यम्बा याःम्बक् के़जोगुम्माङ्बे! खे़ङ्ग लायोबाहाॽरे़आङ् बा हे़क्के मे़मे़त्तुसिॽरो॥
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 हे़क्क्याङ् खिनिॽ याम्मो मे़नुःक्तुर फाॽआङ् मनाहाॽ थे़ॽला के़बिरुम्सिम्ने़ फाॽग्र थे यम्बा याःम्बक् के़जोगुम्माङ्बे! खे़ङ्ग लायोबाहाॽरे़आङ् बा हे़क्के मे़जोगुॽरो॥
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 कर खिनिॽ निङ्मिहाॽ लुङ्माॽ तुक्ते़म्सिम्मे़ॽ, खे़ङ्हाॽ नुःरिक् मे़त्ते़म्सिम्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् मे़नुःक्तुर फाॽआङ् मे़न्इःत्ते थे़ॽला पिरे़म्सिम्मे़ॽ, हे़क्केःल्ले़ खिनिॽ थुम्घोःन् यरिक् पोःङ्लो॥ हे़क्क्याङ् खिनिॽ के़रे़क्नुःल्ले़ पयम् यम्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुस्साः के़बोःक्खिॽरो, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽग ताप्फे़ःम्बा मनाहाॽ नु फोत्याबा मनाहाॽआङ् लुङ्माॽ तुक्तुसिॽरो॥
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 खिनिॽ पानुदिङ् पाः निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् याप्मि लुङ्माॽ के़दुक्पा चोःक्, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खिनिॽआङ् मनाहाॽ लुङ्माॽ तुक्ते़म्सिम्मे़ॽओ॥”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “मनाहाॽ पाःन् मे़धिक्ते़म्सिम्मे़न्ने़ॽ, हे़क्केलॽरिक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खिनिॽआङ् पाःन् के़न्धिक्तिन्लो॥ मनाहाॽ चे़ॽया इङ्दो मे़मे़त्ते़म्सिम्मे़न्ने़ॽओ, हे़क्केलॽरिक् खिनिॽआङ् चे़ॽया इङ्दो के़मे़म्मे़त्तिन्लरो॥ मनाहाॽ ले़प्मि पिरे़म्सिम्मे़ॽओ, हे़क्केलॽरिक् खिनिॽआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ ले़प्मि के़बिरिॽरो॥
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 मनाहाॽ पिरे़म्सिम्मे़ॽ हे़क्क्याङ् खिनिॽआङ् के़म्बिरिॽरो॥ नुःरिक् सिःक्ते़म्मे़ॽ नुःरिक् थे़क्ते़म्मे़ॽर नुःरिक् मुन्दे़म्मे़ॽर कुधिम् पोःङ्ङाङ् कुवे़त्वे़त्मनाहाॽ सिःक्ते़म् पिरे़म्सिम्मे़ॽ, बा हे़क्केलॽरिक्के खिनिॽआङ् के़म्बिरिॽरो॥ खिनिॽ आक्खेलॽरिक् के़सिःक्तुम्के़बिरुम्सिम्, बा हे़क्केलॽरिक् खिनिॽआङ् के़म्सिःक्ति के़म्बिरिॽरो॥”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कन् खे़दाॽइन् खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “मिक्फःम्बाल्ले़ वेॽ मिक्फःम्बे़न् लाम्लोमा मे़सुक्तुन्लो, लाम्लोसुने़ फाॽग्र ने़प्माङ् लुम्बाःत्तो के़ङ्सि लाःत्छिॽरो॥
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 हुॽसाम्बे़न् कुसिक्साम्बे़न्नुःल्ले़ यम्बा मे़ःन्लो॥ कर खुने़ॽ नुःरिक् हुॽसिङ् सुःत्छिङ्ङाङ् खुने़ॽ कुसिक्साम्बे़न्कुइसिःक् पोःङ्लो॥
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 आबाङे थक्को साःङ्वे़त् चाराम्बा मे़न्निःमनाबाल्ले़ आक्खेलॽरिक् के़न्साॽरे़ कुधक्कोबा वाम्सिक्किन् के़निःसुबे?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 खे़ने़ॽ आबाङे के़धक्को साःङ्वे़त् चाराम्बा के़न्निःसुन्निल्ले़ आक्खेलॽरिक् के़न्साॽइन् के़धक्कोबा वाम्सिक्किन् खे़क्खुङ् पिने़ लॽरिक् मे़प्मा के़सुक्तुबे? कुनिङ्वाॽ के़जिःप्पाए, के़रे़क्नुःल्ले़ तगि आबाङे के़धक्कोबा साःङ्वे़त्तिन् नाःत्ते़देःसे़ॽओ, हे़क्क्याङ्लक् के़न्साॽरे़ कुधक्कोबा वाम्सिक्किन् उसुरु के़निःसुआङ् खे़ङ्मा के़सुक्तुॽरो॥”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 आत्तिन् नुःबा सिङ्बुङ्ङोआङ्ताप्फे़ःम्बा सिङ्सेॽ मे़धोःक्ने़न्लो, हे़क्केलॽरिक् आत्तिन् ताप्फे़ःम्बा सिङ्बुङ्ङोआङ्नुःबा सिङ्सेॽ मे़धोःक्ने़न्लो॥
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 खे़न् सिङ्बुङ्हाॽग सिङ्सेहाॽ ओमे़प्माआङ्साङ् कुसिङ् निःत्मे़दे़त्लो॥ आप्फाल्ले़आङ् तिङ्ग्रेःक् पोःक्लाओलाम् मनाहाॽरे़ पःत्छेॽइन् मे़न्दुबुन्लो॥ हे़क्केलॽरिक् तिङ्वासेक् पोःक्लाओलाम् चे़ल्ले़क्सेॽइन्मे़न्छुप्सुन्लो॥
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 नुःबा मनाःल्ले़ कुनिङ्वाॽ सिगाङ् के़याक्पा नुःबा पाःन्नोलाम् नुःबा याःम्बक् चोगुॽरो॥ हे़क्केलॽरिक्के ताप्फे़ःम्बा मनाःल्ले़आङ् कुनिङ्वाॽ सिगाङ् के़याक्पा ताप्फे़ःम्बा पाःन्नोलाम् फे़न् याःम्बक् चोगुॽरो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽ सिगाङ् के़याक्पा पाःन्हाॽए मनाहाॽरे़ खुनिॽ मुरालाम् मे़बाःत्तु मे़लःत्तुॽरो॥
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “इङ्गाॽ पाःत्तुङ्बा पाःन् कुइसिःक् के़न्जोगुम्मिन्निल्ले़, थेआङ् इङ्गाॽ ‘आदाङ्बे, आदाङ्बे,’ याप्मि के़मे़त्तिॽबे?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 इङ्गाॽ आबाःन् के़घे़म्बाआङ् कुइसिःक् के़जोःक्पा मनाःन् आक्तङ्बा चोःक् फाॽआङ् मे़त्निङ्लो–
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 खे़न् नुःबा पाङ्यक्को हिम् के़जोःक्पा मना कुइसिःक्लो॥ खे़ल्ले़ हिम् चोःक्मा फाॽआङ् यो खाम् सिगाङ्बा यम्बा लुङ्ङिन् मे़न्याङ्ङे थारिक् तयु॥ हे़क्क्याङ् यम्बा लुङ्सम्दाङ् पाङ्यक् नेम्भो ने़स्सुआङ् लुङ्धाक् से़त्तुर हिम् चोगुॽ॥ हे़क्क्याङ् यम्बा वाहिप्मान् थ्ये़आङ् वाकुक्से़ ये़आङ् च्वाःत्तिल्ले़ खे़न् हिम्मिन् लक्तु, कर थेआङ् मे़बोःक्खे़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ खे़न् हिम्मिल्ले़न् नुःरिक्काङ् पाङ्यक् युक्खुआङ् वये़रो॥
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 हे़क्क्याङ् आबाःन् के़घे़म्बाआङ् पाःत्तुङ्बा पाःन् कुइसिःक् मे़न्जोःक्मनाबा मनाःन् आक्तङ्बा चोःक् फाॽआङ् मे़त्निङ्लो–खे़ल्ले़आङ् हिम् चोःक्मा फाॽआङ् पाङ्यक् तयु, कर नुःबा पाङ्यक् नेम्भो मे़न्ने़ए लुङ्धाक् से़त्तुआङ् हिम् चोगु॥ हे़क्क्याङ् यम्बा वाहिप्मान् थ्ये़, वाकुक्खु ये़आङ् च्वाःत्तिल्ले़ खे़न् हिम्मिन् लक्तु, हे़क्क्याङ् लुःन्दुदेःसुरो॥ हे़क्क्याङ् खे़न् हिम्मिन् चोःन्दे़बेआङ् यम्बा मे़म्भै पोःक्खे़रो॥”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?