Lucas 24
LIF_DEV vs ARA
1 ते़ने़बा ये़न्नो खाओःत्ते़र पत्छे़ल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ ये़सुरे़ कुधक्को हुःप्मा फाॽआङ् यारिप् मे़जोगुबा मारुक् नु सिदाॽहाॽ मे़याङ्सिङ्ङाङ् इप्पुङ्दे़न्नो मे़बे॥
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 खे़ङ्हाॽरे़ इप्पुङ्ङिल्ले़ कुमुराओ मे़ये़प्सुबा यम्बा लुङ्ङिन् थिक्ले़प्माङ् मे़इसुआङ् ने़स्से़बा मे़निःसु,
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 कर खे़ङ्हाॽ सिगाङ् मे़लाःस्से़ल्ले़ दाङ्बा ये़सुरे़ कुधक्किन् मे़ङ्घोःसुन्लो॥
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 खे़ङ्हाॽ खे़प्मो खुनिॽ निङ्वाॽ मये़र मे़ये़बे़ल्ले़ खुन्छिॽ पेसाङ् मिक्किन्ने के़जे़म्बा फसुःत्क्याःप्पा तेःत् के़जाङ्बा ने़प्फु मनाहाॽ ये़बे़त्छिबा मे़निःसुसि॥
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 खे़ङ्हाॽ खुनिॽ यङ्मा के़रे़आङ् खाम्मो साम्बोःन् हबत्मे़बोःक्खे़ल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽ थेआङ् खिनिॽ कुहिङ्वे़त् मनाःन् कुसिवे़त् मनालुम्मो के़गोःत्तुम्बाबे फाॽआङ्सेःन्मे़दोसुसि॥
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 “खुने़ॽग कप्मो होःप्लो! खुने़ॽग याम्मो हिङे़आङ् वाॽरो॥ गालिलओ खिनिॽनु वये़ल्ले़ खुने़ॽ पाःत्तुबा पाःन्निन् निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ–
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘मे़न्छाम्साःन् लायोबा मनाहाॽरे़ खुनिॽ हुक्को इङ्मे़ले़क्तुॽआङ् खुने़ॽ सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दु मे़से़रुॽ, कर सुम्सिगेःक्पा ये़न्नो याम्मो हिङ्लो॥’”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कन् ये़सुरे़ कुबाःन्निन् निङ्वाॽ मे़इःत्तुर
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 इप्पुङ्लाम् मे़नुःक्खे़आङ् थिक्-थिक् (११) कुहुॽसाम्बाहाॽ नु वेॽ मनाहाॽ के़रे़क् मे़जे़क्तुसिरो॥
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 आल्ल खे़न् मे़न्छुमाहाॽग मरियम मग्दलिनि, योआन्ना, याकुबरे़ कुम्मा मरियम हे़क्क्याङ् वेॽ मे़न्छुमाहाॽआङ् मे़वये़रो॥
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 कर खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ खुनिॽ पाःन्निन् नामे़न्छाॽरुन्॥ कङ्ग मे़न्वाॽमना पाःन्लक् फाॽआङ् मे़इःत्तुरो॥
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 कर पत्रुसे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् इप्पुङ्ङो लोःक्ते़र पे॥ खे़प्मो अःक्खुम् फन्छिङ्ङाङ् ओमे़त्तुल्ले़ग खे़प्मो फःगे़लॽबा चेदेःत्तिन्से़ःरे़आङ् ने़स्से़बा निःसु॥ खुने़ॽग थेःन्ने़ पोःक्खे़बे फाॽआङ् साॽरिक् कुनिङ्वाॽ मये़र नुःक्खे़ पेरो॥
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 आल्ल बा खे़न् ये़म्मो ये़सुरे़ ने़प्फु कुहुॽसाम्बाहाॽ यरुसले़म्लाम् थिक्-थिक् (११) किलोमितर माःङ्घा इम्माउस पाङ्भेॽबा लाम्मो
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 खे़ङ्हाॽरे़ आइन् पोःक्खे़बा हिन्दोःक्किल्ले़ कुयाःम्बेओ ताॽजे़क्खे़त्छिर पेसिरो॥
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 खे़ङ्हाॽ हे़क्केलॽरिक् ताॽजे़क्खे़सिल्ले़ खे़प्मो ये़सुःन् त्ये़आङ् खे़ङ्हाॽनु सोरिक् लाङ्घेःक्मा हेःक्ते़,
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ कुसिङ् मे़निःत्छुन्ल फाॽआङ् खुन्छिॽ मिक्किन् थेःक्तु पिरुसिआङ् वये़रो॥
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ सेःन्दोसुसि, “मे़ःम्बे़, खिन्छिॽ थे़मा पाःन्निन्ने़ के़जे़ङ्सुर लाङ्गे़घेःक्सिबे?” हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽ खुन्छिॽ मिङ्वा कुधिम् थप्पे़त् ये़बे़त्छिरो॥
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 खे़ङ्हाॽओ क्लिओपास मे़प्मनाबा थिक्ले़ खुने़ॽ सेःन्दोसु, “मे़ःम्बे़, खे़ने़ॽ यरुसले़म्मो के़न्युङ्ने़न्बि? आइन् ताःन्दिक् खे़प्मो पोःक्खे़बा पाःन्निन् खे़ने़ॽ निङ्वाॽ के़ङ्घोःसुन्बि?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 ये़सुरे़ मे़त्तुसि, “मे़ःम्बे़, थे़मा पाःन्निन्बे?” खे़ङ्हाॽरे़ नोगप् पिरे़त्छु, “नासरतबा ये़सुरे़ कुयाःम्बेओआ, खुने़ॽग माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पा वये़, हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु मे़न्छाम्गे़न् याप्मि लुम्मो खुने़ॽ पेलिगे़न् पाःन्जाक्को नु याःम्बक्को मुक्साम्साबा चोगे़रो॥
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु आनिगे़ हाङ्युक्पाहाॽरे़ खुने़ॽग सिःमे़ल्ले़न् खुम्दिङ् मे़बिरुर फाॽआङ् थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ हुक्मे़सुप्तुसि, हे़क्क्याङ् खुने़ॽ सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् मे़भोःन्दुरो,
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 कर खुने़ॽ इस्राइलिहाॽ चोःक्युम्भो के़बिबा मना फाॽआङ् आनिगे़ग कुलाम् ओमे़त्तुम्बे़आङ् वयिगे़रो॥ खे़न्नाङ्धो आल्लो कन् हिन्दोःक् पोःक्खे़बा सुम् ये़न् के़रे़रो॥
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 आनिगे़ लुम्मो कुभा मे़न्छुमाहाॽरे़ आनिगे़ निङ्वाॽ मे़मासुरो॥ आइन् तानाम्सा खे़ङ्हाॽ इप्पुङ्ङो मे़बे, कर खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुरे़ कुधक्किन् खे़प्मो मे़ङ्घोःसुन्॥ खे़ङ्हाॽ मे़नुःक्खे़ मे़द्ये़आङ् खे़ङ्हाॽरे़ माङ्लाइङ्बाहाॽ मे़निःसुसिबा पाःन्निन् नु खे़न् माङ्लाइङ्बाहाॽरे़ खुने़ॽग कुहिङ्वे़त् पोःक्खे़आङ् हिङे़रो फाॽआङ् पाःत्ते़त्छुबा पाःन्निन् मे़जे़क्तिगे़रो॥
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 हे़क्क्याङ् आनिगे़ कुभा तेःङ्जुम्हाॽ इप्पुङ्दे़न्नो मे़बेःल्ले़ खे़न् मे़न्छुमाहाॽरे़ मे़बाःत्तुबा हे़क्केए खे़प्मो मे़निःसु, कर खे़ङ्हाॽरे़आङ् ये़सुःन् मे़न्निःसुन्लो॥”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिन्छिॽ निङ्वाॽइन्आक्खे़न् साॽरिक् थुङ्बाबे! हे़क्क्याङ् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ मे़बाःत्तुबा पाःन्निन् नसाःन् चोःक्मा आक्खे़न् खिनिॽ निङ्वाॽ पाःक्पाबे?
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्ते़न्तुक्खे चामाआङ् कुमिमिदिङ्ङो पेःक्मा के़बोःङ्बा वये़ बि मे़ःम्बि?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ आबाङे कुयाःम्बेओ मोसारे़ कुसाप्पन्हाॽ हे़क्क्याङ् माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्नो थारिक् कुबेःन् पोधक् चोगु पिरुसिरो॥
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़बेर मे़बत्छे़बा पाङ्भेॽइल्ले़ कुबेसाङ् मे़गे़रे़आङ् ये़सुःन् मिसाक् माःङ्घा के़बेःक्पा लाम्सिङ्लो,
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 कर खे़ङ्हाॽरे़ खुने़ॽ अक्खे मे़त्ते़छुर पेलि फाक्ते़त्छु, “खे़ने़ॽ आन्छिगे़नुए आइन् से़न्दिक् याङ्धोःक्ते़ॽओ, थेआङ्भे़ल्ले़ आल्लो नाम्ध्ये़आङ् खादाम्ल पत्लो॥” हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ खे़ङ्हाॽनु याङ्धोःक्से़ पेरो॥
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ चामादे़न्नो युङ्सिङ्ङिल्ले़ खरे़ःङ्ङिन् खप्सु हे़क्क्याङ् नोगे़न् पिरुआङ् फुॽरुर खे़ङ्हाॽ पिरुसि॥
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुन्छिॽ मिक्किन् हरे़आङ् खुने़ॽ कुसिङ् निःत्ते़त्छु, कर खे़प्मोए खुन्छिॽ तगिलाम् खुने़ॽ आलाप्पोःक्खे़ पेरो॥
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्ने़त्छि, “मे़ःम्बे़, लाम्मो आनिॽ ताॽआजे़क्खे़र आभे़रे़र आबत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ साम्योसाप्लाःन् पोधक् आजोगे़त्छि आबिरे़त्छिल्ले़ आन्छिॽ सिक् पसम्समे़आङ् वये़बि मे़ःम्बि?”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 हे़क्क्याङ् खिमो ने़प्माङ् बा खे़न् ये़म्मो पोगे़त्छिआङ् यरुसले़म ले़प्माङ् थाने़त्छिरो॥ खे़प्मो थिक्-थिक् (११) हुॽसाम्बाहाॽ नु वेॽहाॽ सोरिक् मे़युङे़बा तुमे़त्छुसि॥
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ खुन्छिॽ मे़मे़त्तुसि, “दाङ्बान् से़क्खाए स्ये़आङ् याम्मो हिङे़रो, हे़क्क्याङ् सिमोने़ल्लो ओसेःन्धाक्सिङ्बाएरो!”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ अक्खेलॽरिक् लाम्मो ये़सुःन् तुमे़त्छुआङ् पोःक्खे़बा पाःन्निन् नु चाजामा ये़म्मो खुने़ॽ खरे़ःङ्ङिन् फुॽरुल्ले़ कुसिङ् निःत्ते़त्छुबान्के़रे़क् चे़क्खे़त्छुरो॥
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 हे़क्क्याङ् आल्लसाङ् मे़बारे़र मे़बत्छे़ल्ले़ ये़सुःन् आबाङे खुनिॽ लुम्मो थाःम्सिङ्ङाङ् मे़त्तुसि, “खिनिॽ सनारुङ् के़घोःसुम्लरो॥”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 हे़क्क्याङ् के़रे़क्ले़ खुनिॽ निङ्वाॽ मये़आङ् साॽरिक् मे़गिसे़॥ खे़ङ्हाॽरे़ग आल्ल सिःसाम्मिन्ने़ आनिःसुम् फाॽआङ् मे़इःत्तु॥
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 कर ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “थेआङ् खिनिॽ यङ्मा के़रे़बा? हे़क्क्याङ् खिनिॽ निङ्वाॽबो थेआङ् चप्चि के़जोगुम्बाबे?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 आहुक् आलाङ्हाॽ ओमे़त्ते़म्मे़ॽ! से़क्खाए कङ्ग इङ्गाॽएरो॥ इङ्गाॽ आसुःसे़म्मे़ॽआङ् ओआमे़त्ते़म्मे़ॽ! सिःसाम्मिल्ले़न्इङ्गाॽ कत्तुङ्बा हे़क्के ने़क्सा नु ये़प् होःप्लो॥”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 हे़क्के मे़त्तुसिर खुने़ॽ कुलाङ् कुहुक्हाॽ ओसेःन्धाक्तुसिरो॥
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ सिक् पसम्समे़आङ् कन् पाःन्निन् से़क्खाबि मे़ःम्बि फाॽआङ् हःन्दा मे़ले़क्ते़आङ् मे़ये़बे़रो॥ हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “खिनिॽ चामा कुजाधिक् के़गत्तुम्बि?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 खे़ङ्हाॽरे़ ओॽमनाबा कुले़प्थिक् ङा मे़बिरुआङ्
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 ये़सुरे़ खुनिॽ तगाङ्ङे़ खे़न् ताःक्तुआङ् चदेःसुरो॥
43 E ele comeu na presença deles.
44 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ अक्खे पाःत्तु, “इङ्गाॽ खिनिॽनु वयाङ्ङिल्ले़साए मोसारे़ साप्तुबा साम्योथिम् साप्लाओ, माङ्निङ्वाॽपाःन् के़बाःप्पाहाॽरे़ खुनिॽ साप्पन्हाॽओ नु साम्लो सुम् साप्पन्नो इङ्गाॽ आयाःम्बेओ साप्ते़बा के़रे़क् पाःन्हाॽ के़त्लो फाॽआङ् मे़त्निङ्ङाङ् वयाङ्लो॥”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽरे़ साम्योसाप्लाःन् कुसिङ् मे़निःत्तुर फाॽआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ हन्दुबिरुसिआङ्
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 खे़ङ्हाॽ अक्खे मे़त्तुसि, “निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्ते़ङ्ग तुक्खे चामाए पोःङ्, हे़क्क्याङ् सिःमाआङ् सुम् ये़न्नो याम्मो हिङ्माए पोःङ् फाॽआङ् साप्ते़आङ् पत्लो॥
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुमिङ्ङो लायोलाम् हिन्छिङ्मा नु ले़प्मिरे़न् सुनाइङ्ङिन् यरुसले़म्मो हेःक्माआङ्के़रे़क् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽओ इङ्भोःमाए पोःङ्लो॥
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 हे़क्क्याङ् खिनिॽ के़रे़क् कन् पाःन्निल्ले़न् हिन्धोःक्मिबा के़वयिॽरो॥
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 आल्ल खे़प्से़म्मे़ॽओ, इङ्गाॽ पानुदिङ् आम्बारे़ चोगुबा माङ्हे़क्किन्खिनिॽओ पाङ्घुङ् युःसुङ्लो, कर निङ्वाॽफुमाङ्लाम् मुक्साम्मिल्ले़ कुधिम् मे़म्बोःङ्ङे थारिक् बा कन् ये़क्यक्कोए वये़म्मे़ॽओ॥”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ बे़थानि थारिक् तेॽरुसिआङ् कुहुक्हाॽ थाःङ् फोःक्खुर खे़ङ्हाॽ मुॽइसाम् थाःसु पिरुसिरो॥
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 खे़ङ्हाॽ मुॽइसाम् थाःसु पिरुसिर पत्छे़ल्ले़ खुने़ॽ थाःङ्धाःङ् साङ्ग्राम्पेदाङ् ले़प्माङ् पक्खे़र पेरो॥
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽ साॽरिक् खुनिॽ सिक् समे़र खुने़ॽ सेवा मे़जोगुआङ् यरुसले़म्मो मे़नुःक्खे़ मे़बे,
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 हे़क्क्याङ् चक्मे़ल्लॽए माङ्हिम्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा मे़भोःसुर मे़वये़रो॥
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?