Lucas 17
LIF_DEV vs ARIB
1 ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “लायोओ के़धाःबा पाःन्हाॽ ताःएरो, कर खे़न् पाःन्हाॽ के़दाःप्पा मनाहाॽग मे़जिःत्ते़ मे़स्ये़रो॥
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 कन् चुक्सा हिन्जाॽधिक् लायो चोःक्मा के़बाङ्बाङ्ग कुनिःङ्मो लुम्सुम्मिन् फोःम्माआङ् वरक्को लाप्फुमाल्ले़ए नुःबा पोःङ्लो॥
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 सिङ्सिङ् लॽरे़म्मे़ॽओ! के़न्साॽरे़ खे़ने़ॽ के़दक्ले़ङ्वाओ लायो चोगुने़ फाॽग्र खे़न् फे़ःक्ते़ॽ, हे़क्क्याङ् कुलायोलाम् हिन्छिङ्ने़ फाॽग्र ले़प्मि पिरे़ॽओ॥
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ थिक् ये़न्नो नुसि ले़ङ् के़दक्ले़ङ्वाओ लायो चोगुआङ् नुसिले़ङ्ङे इङ्गाॽ हिन्दाङ्फाॽआङ् पाःत्तुॽने़ फाॽग्र ले़प्मि पिरे़ॽओ॥”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ दाङ्बा ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, आनिगे़ नसाःन्निन् फोःसे़ आबिरे़ॽओ॥”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 हे़क्केःल्ले़ दाङ्बाल्ले़ मे़त्तुसि, “खिनिॽ नसाःन्निन् यःङ्गेॽ याॽरिःम्बाधिक् याःत्छाङ् कन् खःक्सेॽबुङ्मान् ‘हाॽयाक्आगे़ॽआङ् वाहङ्ङो लाप्फुसिङ्ङे़ॽ’ के़मे़त्तुम्ने़ फाॽग्र खे़ल्ले़ के़मे़त्तुम्बा कुइसिःक् चोगुॽरो॥”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “खिनिॽओ हाःत्ले़ के़क्चु के़धोःङ्बा सेवारोबान् इग्र मे़ल्लुक् चागे़राम्बे़न् याःम्बक्कोलाम् नुःङ् ताःल्ले़ ‘हाराॽ फे़रे़ॽआङ् चाजासे़ युङ्सिङ्ङे़ॽ’” के़मे़त्तुम्बे?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 खे़ल्ले़ कुले़क्वा “चामा थुङ्मा यारिप् चोगे़ॽ हे़क्क्याङ् फॽइ युप्सिङ्ङे़ॽआङ् इङ्गाॽ चामा थुङ्मा मे़न्छुःत्ते थारिक् हाङ्घाङ्ङे़ॽ हे़क्क्याङ्लक् खे़ने़ॽ चे़ॽ के़म्मे़त्तुम्मिम्बि?
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 कुसेवारोबाल्ले़ नुःरिक् याःम्बक् चोगु फाॽआङ् कुन्दाङ्बाल्ले़ कुसेवारोबान् ओबे़ नुःरिक् सेवा के़मे़त्ताङ्लो फाॽआङ् मे़त्तुबि?”
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 “खिनिॽआङ् मे़प्मनाबा याःम्बक् के़जोगुम् के़सुरुम्ने़ फाॽग्र अक्खे पाःत्ते़म्मे़ॽ, ‘आनिगे़ग कुसुम् मे़न्दम्मनाबा के़सेवारोबासिगे़रो॥ आनिगे़ग के़बाःत्तुबा हे़क्केरक् चोगुम्बे़आङ् वयिगे़रो॥’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 हे़क्क्याङ् ये़सुःन् यरुसले़म्मो पेर पत्छे़ल्ले़ गालिल नु सामरियारे़ कुलुम्मो पोःक्खे़र पे॥
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 हे़क्क्याङ् थिक् पाङ्भेॽ कुबेसाङ् के़रे़ल्ले़ खे़प्मो थिबोःङ् लोगेॽ तुक्माल्ले़ याङ्घुसिबाहाॽ तुमुसि॥ खे़ङ्हाॽ माःङ्घा मे़ये़म्सिङ्ङाङ्
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 यम्बा इक्लाओ मे़अःक्ते़, “दाङ्बा ये़सुए, आनिगे़ लुङ्माॽ आदुक्ते़ॽआङ् आनुःसे़ॽओ॥”
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 ये़सुरे़आङ् खे़ङ्हाॽ ओमे़त्तुसिर मे़त्तुसि, “पेगे़म्मे़ॽआङ् निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽरो ओसेःन्धाक्कासिम्मे़ॽओ॥” हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ मे़बेर मे़बत्छे़ल्ले़सा लोगेॽ तुक्मोलाम् मे़नुःरे़रो॥
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 हे़क्क्याङ् थिक् के़दुक्पाल्ले़ खुने़ॽ नुःरे़बा निङ्वाॽ खोःसुआङ् यम्बा इक्लाओ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनारा फोःसुर नुःक्खे़ त्ये़रो॥
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 खे़न् ये़सुरे़ कुलाङ्जक्पो साम्बोःन् फन्छिङ्ल नोगे़न् पिरुरो॥ खे़ङ्ग सामरि सुवाङ्स्मा वये़रो॥
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 ये़सुरे़ पाःत्तु, “कन् तुक्मोलाम् के़वेःप्पाहाॽग थिबोःङ्ने़ (१०) मे़वये़, कर वेॽ फाङ्सिहाॽ (९) आत्तान् मे़बेबे?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 आक्खेआङ् कन् लत्छा थिम्मे़न्दङ् मनाःन्लक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् मिमिदिङ् पिसे़ नुःक्खे़ त्ये़बे?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 ये़सुरे़ खे़न् मे़त्तु, “पोगे़ॽआङ् पेगे़ॽओ॥ के़नसाःन्निल्ले़ खे़ने़ॽ के़नुःसे़रो॥”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 थिक् ये़न् फरिसिहाॽरे़ ये़सुःन् सेःन्मे़दोसु, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् आप्फाल्ले़ ताःबे?” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ नोगप् पिरुसि, “निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिन् निःमनाबा मिक्सेःन्नु मे़दाने़न्॥
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 हाःत्ले़आङ् ‘खे़न् खे़त्ना वाॽ, कत्ना वाॽ’ फाॽआङ् पाःप्मा मे़सुक्तुन्॥ ओमे़त्ते़म्मे़ॽ, निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिङ्ग खिनिॽ लुम्मोए वाॽरो॥”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ कुहुॽसाम्बाहाॽ मे़त्तुसि, “आल्ल अक्तङ्बा ये़म्मिन् ताःर पत्लो, खे़न् ये़म्मोग मे़न्छाम्साःन् कुये़न्नो हे़क्केए खिनिॽ ओमे़प्मा निङ्वाॽ के़जोगुम्, कर के़ङ्घोःसुम्मिन्लो॥
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 मनाहाॽरे़ खुने़ॽ खे़त्ना वाॽ, खुने़ॽ कत्ना वाॽ लॽरिक् के़म्मे़त्तिल्ले़ खुने़ॽ कुओमे़त्छे़ मे़बेगे़म्मिन्ने़ॽओ॥
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 थेआङ्भे़ल्ले़ मे़न्छाम्साःल्ले़ कुये़म्मिङ्ग साःम्भे ले़क्किल्ले़ ताङ्साक्पाल्ले़ थिक् कुयाओनु वेॽस्मा कुयाओ थारिक् थोॽरुबा कुइसिःक् के़रे़क्ले़ मे़निःसुॽरो॥
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 कर काक्नु तगि मे़न्छाम्साःन् साॽरिक् तुक्खे चाःॽ, हे़क्क्याङ् कन् ये़म्मोबा मनाहाॽरे़ खुने़ॽ मे़नाॽरुरो॥
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 हे़क्क्याङ् मे़न्छाम्साःन् नुःङ् युःल्ले़ नुहारे़ कुये़म्हे़क्केए पोःङ्लो॥
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 नुहाःन्वालाधाओ लाःसे़आङ् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो यम्बा वादोःक्मा थाङे़आङ् काक् मे़न्छाम्गे़न् याप्मिहाॽ मे़निःबे़ मे़स्ये़, कर खुने़ॽ वालाधाओ लाःसे़बा ये़न् थारिक् मनाहाॽ मे़जर मे़धुङुर हे़क्क्याङ् मेःक्खिम् मे़जोगुर मे़वये़॥
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 हे़क्क्याङ् लुते़ल्ले़ कुये़म्मोआङ्हे़क्केए पोःक्खे़॥ मनाहाॽरे़ मे़जर मे़धुङुर मे़वये़, खे़ङ्हाॽ चिगःक्वा सङ्-इङ्नु, इक् मःनु, हिम्धाःङ् चोःक्नु मे़वये़रो॥
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 कर लुतरे़ सदोम ये़क्यक्किन्ले़रुआङ् पेःल्ले़ ताङ्साक्पोलाम् मिराःक् नु थाबुःन् थ्ये़आङ् काक् मनाहाॽ मे़क्खुसिरो॥
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 हे़क्केलॽरिक्के मनाहाॽ यारिप्मे़बोःङ्ङे मे़वाॽइल्ले़ मे़न्छाम्साःन् ओसेःन्दाङ्पोःङ्लो॥
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 खे़न् ये़म्मो हिम् सम्दाङ् के़वाॽबा मनाःन् चिगःक्वा लाःसे़ हिम् सिगाङ् मे़लाःत्ने़न्ल, हे़क्क्याङ् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो के़वाॽबा मनाःन् चिगःक्वा लाःसे़ हिम्मो मे़नुःङ्ने़न्मे़बेःक्ने़न्लरो॥
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 लुतरे़ कुमेःत्तिन् युम् सित्लाङ् पोःक्खे़बा पाःन्निन् निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ!
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 हाःत्ले़ कुहिङ्मन्निन् से़ःप्तुङ्लॽ, खे़ल्ले़ खे़न्नाङ् मासुॽरो, कर हाःत्ले़ कुहिङ्मन्निन् मासुॽ, खे़ल्ले़ से़ःप्तुॽरो॥
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 खे़न् से़न्दिक् ने़प्फु मनाहाॽ सोरिक् ने़सिॽ, थिक्किन् तेॽ, वेॽस्मान् ने़ लाःत्लो॥
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 हे़क्क्याङ् ने़प्फु मे़न्छुमाहाॽ लुङ्सुम्मो याॽयुःत्नु युङ्सिल्ले़ थिक्किन् तेॽ, वेॽस्मान् युङ्लाःत्लो॥
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 ((ने़प्फु मनाहाॽ प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो याःम्बक् चोःक्सिर याक्सिॽ, थिक्किन् तेॽ, वेॽस्मान्वाॽ लाःत्लो॥))”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 हे़क्क्याङ् कुहुॽसाम्बाहाॽरे़ ये़सुःन् मे़मे़त्तु, “आदाङ्बे, कन् आत्तो पोःङ्बाबे?” ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “किदाबाहाॽ मे़जुम्मिल्ले़ खे़प्मो सिनुःन्ने़ के़लॽबा पाःन्निन्कुसिङ्निःप्मनाबा हे़क्के, कन्मिक्सेःन्हाॽ पोःङ्ङिल्ले़ कुनुप्मा ये़म्मिन्निःत्ताङ्वाॽ फाॽआङ्के़निःसुम्लो॥”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?