Lucas 15
LIF_DEV vs ACF
1 थिक्ये़न् यरिक् एःङ्याङ् के़भोःङ्बाहाॽ नु वेॽ लायोबाहाॽ ये़सुरे़ कुबाःन् खे़म्से़ खुने़ॽ कुघिरि मे़जुप्से़ल्ले़
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 फरिसिहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ कानाक्नाक् मे़लॽरे़र अक्खे मे़बाःत्तु, “कन् मनाःल्ले़ग लायोबाहाॽआङ् ताःक्तुसिआङ् सोरिक् युङ्ङाङ् चाजारो॥”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 हे़क्केःल्ले़ ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि–
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “खिनिॽओ किप्थिक् (१००) मे़ल्लुक्हाॽ के़गप्पा मनाःल्ले़ लत्छाःन् मासुल्ले़ फाङ्-फाङ् (९९) मे़ल्लुक्हाॽ चाराम्मादे़न्नो ले़रुधसिआङ् खे़न् के़माबे़न् मे़ङ्घोए थारिक् मे़गोःत्तुन्बि?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 खुने़ॽ खे़न् के़माबा मे़ल्लुक्किन् खोःसुआङ् कुभक्ताङ्ङो पक्खुर सःत्ल नुःङ् ताःरो॥ हे़क्क्याङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽ नु कुबाङ्भेॽसाबाहाॽ अक्खे मे़त्तुसिरो, ‘हौ! आल्ल आनिॽ सःत्तिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ के़माबा आमे़ल्लुक्किन् याम्मो खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 — ausente —
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 खे़प्से़म्मे़ॽओ, हे़क्केलॽरिक्के साङ्ग्राम्पेदाङ्ङो लायोलाम् हिम्मा मे़म्बोःङ्मनाबा फाङ्-फाङ् (९९) साम्योनिबाहाॽनुःल्ले़आङ् लायोलाम् के़हिम्बा लायोबाधिक्किल्ले़ लागि यम्बा सःप्मान् पोःङ्लो॥”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ये़सुरे़ खे़ङ्हाॽ वेॽस्मा खे़दाॽधिक् मे़त्तुसि, “आल्ल थिबोःङ् युप्पा याङ्इत्छि के़गप्मा मे़न्छुमाॽधिक्ले़ याङ्धिक् मासुल्ले़ खे़ल्ले़ सेमि हाःन्दुआङ् खे़न् याङ्इत्छिःन्मे़ङ्घोए थारिक् हिम्मिन् तुगुर मे़गोःत्तुम्बि?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 हे़क्क्याङ् खे़ल्ले़ खोःसुआङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽ, कुबाङ्भेॽसाबाहाॽ उःत्तुसिआङ् अक्खे मे़त्तुसि, ‘आल्ल आनिॽ सःत्तिरो, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ मासुङ्बा आयाङ्इत्छिःन्इङ्गाॽ खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 खे़प्से़म्मे़ॽओ, हे़क्केलॽरिक्के थिक् लायोलाम् के़हिम्बाल्ले़ लागि निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बाहाॽआङ् मे़सःत्लो॥”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 हे़क्क्याङ् ये़सुरे़ याम्मो वेॽस्मा खे़दाॽआङ् मे़त्तुसि, “उन्छेःन् ने़प्फु ये़म्बित्छाॽसा के़गप्पा लत्छा मनाधिक् वये़॥
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 हे़क्क्याङ् थिक्ये़न् फोॽबाल्ले़ कुम्बाःन् अक्खे मे़त्तु, ‘आम्बे, इङ्गाॽ के़याङ्साकुन्धेःन्फःक्खे़आङ्आलक्को के़धाःबान्पिराङ्ङे़ॽओ॥’ हे़क्क्याङ् खे़न् मनाःल्ले़आङ् कुयाङ्साकुन्धेःन्खे़ङ्हाॽ हाःत्तुसिरो॥
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 थिक्ये़न् निये़न् एगाङ् कुस्साः फोॽबाल्ले़ कुलक्को के़धाःबा याङ्साकुन्धेहाॽ के़रे़क् कक् मे़त्छिङ्ङाङ् माःङ्घा लाजेॽओ पेरो॥ खे़प्मो खे़ल्ले़ कुयाङ्साकुन्धेहाॽ हने़ ए़ःत्ले़ले़ लॽमा नु चामा थुङ्माओ चः माःन्दुरो॥
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुयाङ्साकुन्धेहाॽ माःन्दुआङ् वये़ल्ले़ खे़प्मो यम्बा साक् थ्ये़आङ् खे़ल्ले़ चामा थुङ्मा थेआङ् मे़घोःसुन्लो॥
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ हाबा खे़न् लाजेॽओबा थिक् मनाःल्लो याःम्बक् चोःक्से़ पेआङ् खे़न् मनाःल्ले़ खुने़ॽ फाक्चा पिमा याःम्बक्को फत्छु॥
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 हे़क्क्याङ् खे़न् आत्तिल्ले़आङ् चामा थुङ्मा मे़म्बिरुन्निल्ले़ खे़ल्ले़ फाक्चाःन् चामा निङ्वाॽ चोगुरो॥
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कुनिङ्वाॽ सेःरे़आङ् अक्खेलॽरिक् इःत्छिङ्, ‘आम्बारे़ कुहिम्मोग कुसेवारोबाहाॽरे़ खाघा मे़ज मे़धुङुर मे़नन्छुॽ, कर इङ्गाॽग कप्मो साक्किल्ले़ सिःमा इःत्ताङ्लो॥
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 इङ्गाॽ आल्लो आम्बारे़ कुहिम्मोए नुःङ्ङा पेःक्काआङ् मे़त्तुङ्, आम्बे, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु के़दक्ले़ङ्वाओ इङ्गाॽ लायो चोगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 आल्ल इङ्गाॽ के़स्साःआ पाःप्माआङ् मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ के़सेवारोबा कुइसिःक् के़हिम्मो कत्ताङ्ङे़ॽओ॥’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 हे़क्क्याङ् खे़न् मुत्थ्रिक् पोगे़आङ् कुम्बारो नुःक्खे़ पे॥ खे़न् फे़रे़र पत्छे़बा माःङ्घालाम्नुए कुम्बारे़ निःसुआङ् मिःम्जिरे़ कुलुङ्माॽ कुधिम् पोःक्खे़, हे़क्क्याङ् लोःक्ते़र पेआङ् खे़न् हे़प्प्रे़क् हे़प्तुआङ् चुप् मे़त्तुरो॥
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 कुस्साः फोॽबे़ल्ले़ कुम्बा मे़त्तु, ‘आम्बे, साङ्ग्राम्पेदाङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नु के़दक्ले़ङ्वाओ इङ्गाॽ लायो चोगुङ्ङाङ् वाॽआरो॥ आल्ल इङ्गाॽ के़स्साःआ पाःप्माआङ् मे़लाॽआन्लो॥ खे़ने़ॽ के़सेवारोबा कुइसिःक् के़हिम्मो कत्ताङ्ङे़ॽओ॥’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 कर कुम्बारे़ खे़प्मो के़वाॽबा कुसेवारोबाहाॽ मे़त्तुसि, ‘हारा पेगे़म्मे़ॽआङ् कन् आस्साः फोॽबान् काक्नुःल्ले़ नुःबा तेःत्तिन् फे़त्ते़म्मे़ॽआङ् चाक्ते़म्मे़ॽ, कुहुक्चोओ स्वागे़प् वाःत्ते़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् कुलाङ्ङो लाङ्सुःप् चाक्ते़म्मे़ॽओ॥
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 हे़क्क्याङ् थाःङ्ङो चालुप्मनाबा थक्साधिक् फे़त्ते़म्मे़ॽआङ् से़रे़म्मे़ॽ, हे़क्क्याङ् चामुक् थिमुक् यारिप् चोगुम्माङ् सःत्तिरो॥
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 थेआङ्भे़ल्ले़ कन् आस्साःन् स्ये़आङ् वये़, कर याम्मो हिङे़॥ खुने़ॽ मये़आङ् वये़, कर याम्मो इङ्गाॽ खोःसुङ्ङाङ् वाॽआरो॥’ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ यम्बा साभाङ्जा से़ःमा मे़हेःक्तुरो॥
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 आल्ल खे़न् ये़म्मो कुस्साः तुम्बे़न् प्याङ्सिगे़न् इक्ताप्पो याःम्बक् चोःक्नु यागे़॥ खे़न् आक्खो नुःक्खे़आङ् हिम्बेसाङ् के़रे़ल्ले़ हिम्मो मुक्लाहाॽ मुक्ते़बा नु मनाहाॽ मे़लाःक्खे़बा खे़प्सुसि॥
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 हे़क्क्याङ् खुने़ॽ कन् थे पोःङ्ल पत्पे? फाॽआङ् खे़प्मो के़वाॽबा सेवारोबान् सेःन्दोसु॥
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 हे़क्क्याङ् खे़न् सेवारोबाल्ले़आङ् नोगप् पिरु, ‘खे़ने़ॽ के़न्साॽ फोॽबे़न् थेआङ् मे़म्बोःङ्ङे नुःरिक्काङ्नुःक्खे़ त्ये़आङ्वाॽ, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ के़म्बारे़ चालुप्मनाबा थक्साधिक् से़प्मा पाङ्घुसिआङ् कप्मो चामुक् थिमुक् से़ःसुबारो॥’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 कर खुने़ॽ कुयाःक्ले़ॽरे़आङ् हिम् सिगाङ् लाःप्माए मे़दे़न्दे़न्लो॥ हे़क्केःल्ले़ कुम्बा लाःक्कात् लःन्दे़आङ् खे़न् हिम् सिगाङ् पित्छि फाॽआङ् ले़मु॥
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 हे़क्केःल्ले़ खे़न् कुस्साः तुम्बाल्ले़ कुम्बा अक्खे मे़त्तु, ‘ओमे़त्ते़ॽ, इङ्गाॽ कम्भे़रिक् तङ्बे थारिक् खे़ने़ॽ के़सेवा चोगुङ्, के़बाःत्तुबा पाःन् आप्फाल्ले़आङ् इङ्गाॽ मे़न्अप्पे़न्, हे़क्केसाङ् खे़ने़ॽ आन्देःङ् आन्जुम्हाॽनु चामुक् थिमुक् चोगुङ्नि फाॽआङ् मे़न्दाक्साधिक्काङ् के़म्बिराङ्ङिन्लो॥
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 कर कन् के़स्साःल्ले़ खे़ने़ॽ के़याङ्साकुन्धेहाॽ के़त्निमाहाॽनु ए़ःत्ले़ले़ लॽमाओ के़रे़क् माःन्दु॥ कर खुने़ॽ नुःक्खे़ त्ये़ःल्ले़ खे़ने़ॽ चालुप्मनाबा थक्साधिक् के़से़रुआङ् चामुक् थिमुक् के़से़ःसुरो॥’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 हे़क्केःल्ले़ कुम्बारे़ कुस्साःन् मे़त्तु, ‘आमिःम् आस्साःए, खे़ने़ॽग सदादिङ् इङ्गाॽनुए के़वाॽरो, हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ कत्तुङ्बा काक् आयाङ्साकुन्धेहाॽ खे़ने़ॽइन्नेरो॥
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 कर के़न्साॽ नुःक्खे़ त्ये़बाओ आनिॽ सःप्मा पोःङ्लो॥ थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ स्ये़आङ् वये़, याम्मो हिङे़आङ् वाॽ॥ खुने़ॽ मये़बेआङ् वये़, कर याम्मो आनिॽ आघोःसुम्माङ् आवाॽरो॥’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?