Atos 4
LIF_DEV vs ARA
1 पत्रुस नु युहुन्नारे़ मनाहाॽ इङ्भोःसे़त्छुर यागे़त्छिल्ले़ निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ, माङ्हिम् के़गोःबा थक्सुबाहाॽरे़ खुनिॽ थक्तुम्बा नु कुभा सदुकिहाॽखे़प्मो मे़द्ये़रो॥
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 खे़ङ्हाॽरे़ ये़सुःन् कुसिःमे़न्लाम्याम्मो हिङे़बा हे़क्केए वेॽ मे़न्छाम् याप्मिरे़न् सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङ्मन् वाॽ फाॽआङ् पाःन् इङ्भोःसे़त्छुबा मे़घे़प्सुबाल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ साॽरिक् सिक्चिगे़ लॽरे़,
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 खे़ङ्हाॽरे़ पत्रुस नु युहुन्नाःन् मे़दे़म्सुसि हे़क्क्याङ् खादामे़ पेबाल्ले़चोगुल्ले़ नाम्दाःत्ताःत् पुङ्लाहिम्मो मे़साक्तुसि॥
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 कर खे़न् पाःन्जाक् के़घे़म्बाहाॽओ यरिक् मनाहाॽरे़ नसाःन् मे़जोगु॥ नसाःन् के़जोःक्पा मनाहाॽ मे़बोःरे़आङ् ये़म्बित्छाहाॽरक्हे़न्छिङ् ङासि (५०००) यारिक् मे़गे़रे़रो॥
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक्मा सुहाङ्युक्पाहाॽ, यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽ नु साम्योथिम्साम्बाहाॽ यरुसले़म्मो चुम्लुङ् मे़जोगे़॥
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 खे़प्मोआङ् मानिङ्वाॽफुसाम्बा हन्नास, हे़क्क्याङ् कैयाफास, युहुन्ना, अले़क्जे़न्दर हे़क्क्याङ् मानिङ्वाॽफुसाम्बाल्ले़ कुहिम्सयङ्ङो के़वाॽबा वेॽ मनाहाॽआङ् मे़जुप्से़आङ् मे़वये़रो॥
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ युहुन्ना नु पत्रुसे़न् खुनिॽ तगि मे़दारुसिआङ् अक्खे मे़मे़त्तुसिर सेःन्मे़दोसुसि, “आत्तिन् मुक्साम्लाम् इग्र हाःत्ले़ कुयुक्को अक्खेलॽरिक् निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक् के़जोगे़त्छुबाबे?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 हे़क्क्याङ् सेसेमाङ्ङिल्ले़ कुमुक्साम्मिल्ले़ थुक्तुआङ् पत्रुसरे़ खे़ङ्हाॽ मे़त्तुसि, “मनाहाॽरे़ खुनिॽ सुहाङ्युक्पाहाॽ नु तुम्लाम्लोःबासे,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 आइन् आन्छिगे़ कन् लाङ्सक्पा मनाःन् लुङ्माॽ तुक्ते़छुगे़आङ् वेःत्ते़बा नुःबा याःम्बक्किल्ले़ लागि खिनिॽ तगाङ् सेःन्दोःसे़ याप्मि के़दारिबाने़ फाॽग्र,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 आल्ल खिनिॽ नु वेॽ इस्राइलबा काक् मनाहाॽरे़ कन् कुसिङ् निःत्ते़म्मे़ॽओ, नासरतस्मा ये़सु ख्रिस्तरे़ कुमुक्साम्लाम् कन् मनाःन् खिनिॽ तगि वेःत्ते़आङ् ये़प्लो॥ ये़सुःङ्ग खिनिॽ सिलाम्साक्मा सिङ्सम्दाङ् फोःम्मा से़प्मा के़बाङ्घुम्सिम्, कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खुने़ॽग कुसिवे़त्लाम् कुहिङ्वे़त् चोगुआङ् फोःक्खुरो॥
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 खुने़ॽ कुमे़न्नो साम्योसाप्लाःल्ले़ अक्खेलॽरिक्पाःत्तुआङ् वाॽ,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 ये़सुलाम्लक् से़न्लप् वाॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽ मे़न्छाम्गे़न् याप्मिहाॽ से़न्लप् याप्मि के़बिबा इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो वेॽ हाःत्ताङ् होःप्लो॥”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 आल्ल यहुदि ये़जुम्भोबा पासिङ्पादाङ्लाहाॽरे़ पत्रुस नु युहुन्नाःन् साप्ला मे़न्निःप्मना मे़न्जोबा वये़त्छिसाङ्खुन्छिॽ आःन्छिङ्मान् मे़निःसुआङ् खुनिॽ निङ्वाॽ मये़रो॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कन् मनाहाॽ ये़सुःन्नु वये़त्छिबा निङ्वाॽ मे़घोःसु॥
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 कर खे़न् के़वेःप्पा मनाःन्नाङ् खे़ङ्हाॽनुए ये़बे़बा मे़निःसुबाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ खुनिॽ तक्ले़ङ्वाओ थेआङ् पाःप्मा मे़न्छुक्तुन्लो॥
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ पत्रुस नु युहुन्नाःन् ये़जुम्भोलाम् लाःक्कात् मे़लःत्तुसि हे़क्क्याङ् अक्खेलॽरिक् पाःन् मे़धक्ते़रो,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “आल्ल कन् मनाहाॽ थे मे़प्मासिबे? कङ्हाॽरे़ग निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ मे़जोगुबान् यरुसले़म के़युङ्बा काक् मनाहाॽरे़ मे़निःसुआङ् मे़वाॽ॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आनिॽआङ् कन् मे़ःन् फाॽआङ् पाःप्मा सुक्मे़दे़त्ने़न्लो॥
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 कर कन् पाःन्निन् मनाहाॽओ मे़से़ने़न्ल फाॽआङ् खे़ङ्हाॽ आल्लआङ्धो ये़सुरे़ कुयाःम्बेओ हुॽमा ले़रे़छे़ॽ फाॽआङ् साम्दिङ् पिमासि पोःङ्लो॥”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ याम्मो मे़उःत्तुसिआङ् ये़सुरे़ कुयाःम्बेओ पाःप्मा इग्र हुॽमा ले़रे़से़ॽ फाॽआङ् इङ्जाःङ् मे़बिरुसिरो॥
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 कर पत्रुस नु युहुन्नारे़ नोगप् पिरुसि, “आल्ल निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुनिःमाओ खिनिॽ के़बाःत्तुम्बान् खे़म्मा नुःबाबि, निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ पाःत्तुबान् खे़म्मा नुःबाबि? खिनिॽए निङ्वाॽ इःत्ते़म्मे़ॽओ!
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 कर आन्छिगे़ ये़सुरे़ चोगुबा पाःन् निःसुसिगे़ हे़क्क्याङ् खे़प्सुसिगे़बा पाःन्हाॽ मे़म्बाःत्ते वाॽमा मे़सुक्सुगे़न्लो॥”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 आल्ल काक् मनाहाॽरे़ खे़प्मो पोःक्खे़बा हिन्दोःक्किन् मे़निःसुआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् मे़बिरुर कुनारा मे़भोःसुबाल्ले़ चोगुल्ले़ कन् मनाहाॽ आक्खेलॽरिक् खुम्दिङ् पिमासि फाॽआङ्आप्तिक्कुःप्मा लाम् खोःमा मे़न्छुक्तुन्लो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ सेःक्युमिबाहाॽ याम्मो यङ्मा मे़से़रुसिआङ् मे़बाङ्घु मे़देःसुसि॥
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 अक्खेलॽरिक् निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्लाम् के़वेःप्पा मनाःन् तङ्बे लिबोःङ्(४०) के़गे़प्पा वये़॥ खे़ङ्ग सावाःन्छिङ्ङाङ्धोए लाङ्मे़ङ्घेःक्मनाबा वये़रो॥
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 हे़क्केलॽरिक् मे़ले़रुसिआङ् पत्रुस नु युहुन्नाःन्वेॽस्मा नसानिबाहाॽ तुम्से़ पेसि हे़क्क्याङ् तुम्निङ्वाॽफुसाम्बाहाॽ नु यहुदि तुम्लाम्लोःबाहाॽरे़ मे़मे़त्तुसिबा पाःन्हाॽ चे़क्खे़त्छुरो॥
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कन् पाःन्निन् मे़घे़प्सुआङ् थिक्हुप् नु थिक्मुरा मे़बोःक्खे़आङ् अक्खेलॽरिक् तुवा मे़जोगे़, “आनिगे़ मुक्साम्दाङ्बाए, खे़ने़ॽग ताङ्साक्पे़न्, इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान्, वाहङ्हाॽ हे़क्क्याङ् खे़प्मो के़वाॽबा के़रे़क् पाःन्हाॽ के़जोगुसिबारो॥
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 उन्छेःन् खे़ने़ॽग आनिगे़ ताक्थे़बा दाउदरे़ कुमुराओलाम् खे़ने़ॽ के़सेवारोबाल्ले़ कुमे़न्नो सेसेमाङ्लाम् अक्खे के़बाःत्तुरो–
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 से़क्खाए बा खे़न् पाःन्निन् कन् ये़क्यक्को के़रे़आङ् वाॽ, थेआङ्भे़ल्ले़ हे़रोदहाङ्ङिन्, सुहाङ्गे़म्बा पन्तियस पिलातस, थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ नु इस्राइलिहाॽरे़ खे़ने़ॽ के़निङ्सेःक्को के़सेगुबा सेसे के़सेवारोबा ये़सुरे़ कुदक्ले़ङ्वाओ कन् ये़क्यक्को मे़जुप्से़आङ् मे़वाॽरो॥
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 खे़ने़ॽ के़निङ्सेःक् पोःङ्नि फाॽआङ् तगिसा के़मुक्साम् नु के़निङ्वाॽरे़ के़इःत्तुबा पाःन्निन् मे़जोगुरो॥
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 दाङ्बे, आल्ल खे़ङ्हाॽरे़ यङ्मा मे़से़रिगे़बान्निङ्वाॽ इःत्ते़ॽओ, हे़क्क्याङ् के़सेवारोबाहाॽ पेलिगे़न् के़बाःन्जाक्किन् हाङ्हाङ्ङाङ् पाःप्मा याप्मि के़धुम्बा आजोगे़ॽओ॥
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 हे़क्क्याङ् सेसे के़सेवारोबा ये़सुरे़ कुमुक्साम्लाम् मनाहाॽ मे़वेःत्नि, हे़क्क्याङ् यरिक् मिक्सेःन् नु निङ्वाॽ के़माबा याःम्बक्हाॽ पोःङ्नि फाॽआङ् के़हुक्किन् सन्छे़ॽओ॥”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 खे़ङ्हाॽरे़ तुवा मे़जोगु मे़सुरुल्ले़ मे़जुप्से़आङ् मे़वये़बा ते़न्निन् लुप्लि थाङे़बा हे़क्के साॽरिक् यक्खे़॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ काक् सेसेमाङ्ङिल्ले़ कुमुक्साम्मिल्ले़ थुक्तुसिआङ् निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् मे़ङ्गिए मे़बारे़रो॥
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 आल्ल नसाःन् के़जोःक्पाहाॽ थिक् निङ्वाॽ थिक् मुरा मे़बोःक्खे़आङ् खुनिॽ मे़गत्तुबाःन्इङ्गाॽइन् मे़ल्लॽए के़रे़क्ले़ थिक् निङ्वाॽ थिक् हुप्पो मे़याङुरो॥
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 हे़क्क्याङ् सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ पयम् मुक्साम्नु ये़सुःन् सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङे़बा पाःन्हाॽरे़न् तोःन्दि मे़बिरुआङ् खे़ङ्हाॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ हाङ्वागे़न् मुॽइसाम् थाःसु पिरुसिरो॥
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 खुनिॽ लुम्मो चायोःम्बोओ के़वाॽबा मनाहाॽ मे़होःप्ते़, थेआङ्भे़ल्ले़ कुभारे़ मे़गत्तुबा याङ्साकुन्धे, हिम्धाःङ्, लाजेॽ सिङ्बुङ्हाॽ मे़सङ्घुआङ्खे़न् याङ्ङिन् सेःक्युक्मिबाहाॽरो मे़दारु, हे़क्क्याङ् मनाहाॽरे़ खुनिॽ चायोःम्बो कुइसिःक् मे़हाःत्तुसिरो॥
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 हे़क्के के़जोःक्पाओ युसुफ मिङ् के़वाःप्पा ले़बि थाःक्कोबा सैप्रस वागप्खाम्मो सागे़वाःन्छिङ्बाधिक् वये़॥ खुने़ॽ कत्तुबा प्याङ्सिःन् सङ्घुआङ् याङ्हाॽ सेःक्युक्मिबाहाॽरो तारुरो॥ सेःक्युक्मिबाहाॽरे़ खुने़ॽ बरनाबास मिङ्मे़लोःक्खु (खे़न् फाॽइन् हाङ्हाङ् के़जोःक्पा साः पोःङ्लो)॥
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 — ausente —
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?