Atos 27
LIF_DEV vs ACF
1 आल्ल आनिगे़ इतालिले़प्माङ् वालाम्दिःक् चोःक्मा पोःङ् के़लॽबा निङ्वाॽ निःन्धो पोःक्खे़॥ खे़ङ्हाॽरे़ पावल नु वेॽ पुङ्लाधाबाहाॽ पयम् हाङ्ङिल्ले़न् तुरा मे़प्मनाबा तुरारे़न् थक्तुम्बा जुलियसरे़ कुहुक्को लक्पे़न्मे़बिरुसिरो॥
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 हे़क्क्याङ् आनिगे़ एसियास्मा ते़ङ्गप्पोबा वागप्खेःङ्हाॽ ले़प्माङ् वालाम्दिःक् चोःक्मा यारिप् के़बोःङ्बा आद्रामितेनसलाम् के़भे़म्बा वालाधाओ लाःप्मनाआङ् लाम्दिःक् चोःक्मनारो॥ आनिगे़ नु थिस्सलोनिकालाम् के़दाःबा अरिस्तार्खस मे़प्मनाबा मे़सेदोनियालि नसानिबा चुम्धिक्काङ् वये़रो॥
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 हे़क्क्याङ् कुदाःन्दिक्मा आनिगे़ सिदोन्नो के़प्मनाआङ् थक्तुम्बा जुलियसे़ल्ले़ पावले़न् लुङ्माॽ तुक्तुआङ् कुन्देःङ् कुन्जुम्हाॽनु तुम्मा हे़क्क्याङ् चाहाबा के़जोःक्पा चिगःक्वा तङ्गाम् चोःक्मा ते़न्दिङ् पिरुरो॥
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 खे़प्मोलाम् आनिगे़ तगि पोःङ्मनार पेःक्मना कर सुरित् केजङ्ङिन् आनिगे़ तक्ले़ङ्वा ले़प्माङ्लाम् हुःरे़बाल्ले़ चोगुल्ले़ खे़न् सुरित्मान्नु से़ःप्सिङ्मा फाॽआङ् आनिगे़ सैप्रस वागप्खाम्मिल्ले़ थोहाङ्ले़प्माङ्नु कुया कुया पोःङ्मनार पेःक्मनारो॥
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 हे़क्क्याङ् सिलिसिया नु पाम्फिलिया ते़ङ्गप्रे़ कुयाओ पोःङ्म्नार पेःक्मनाआङ् लिसिया थुम्मोबा मइरा पाङ्जुम्मो के़प्मनारो॥
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 खे़प्मो थक्तुम्बे़ल्ले़ मिस्रस्मा अले़क्जे़न्द्रियालाम् के़भे़म्बाआङ् इतालि ले़प्माङ् लाम्दिःक् चोःक्मा यारिप् के़बोःङ्बा वेॽ वालाधाःन् खोःसु, खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आनिगे़ खे़प्मो चत्छिङ्मनारो॥
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् यरिक् ये़न् नङेःक्काङ् वालाम्दिःक् चोःक्मनार पयम् तुक्खेनु निदस मे़प्मनाबा ये़क्यक्किल्ले़ कुबेसाङ् के़प्मनारो॥ हे़क्क्याङ् खे़प्मोलाम् इतालि ले़प्माङ् पेःक्मा सुरित् केजङ्ङिल्ले़ मे़बिरिगे़न्बाल्ले़ चोगुल्ले़ क्रेत मे़प्मनाबा वागप्खाम्समा सालमोनेनु लाङ्गे़त् ले़प्माङ् पोःङ्मनाआङ्
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 क्रेतरे़ लाङ्गे़त् पिसाङ् कुया कुया पोःक्खिगे़र पयम् तुक्खेवानु आनिगे़ लसिया पाङ्जुम्मिल्ले़ कुबेसाङ्बा “से़ःप्सिङ्दे़न्” मे़प्मनाबा ते़न्नो के़प्मनारो॥
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 खे़ङ्हाॽ वालाम्दिःक् चोःक्मा मे़सुसे़बाल्ले़ चोगुल्ले़, हे़क्क्याङ् सुरित् केजङ् हुःमा ये़म्मिन् निःत्ताङ्ङे त्ये़र पत्छे़बाल्ले़, खे़प्मोनु तगि लाम्दिःक् चोःक्मा किप्मा के़घुःबा पोःक्खे़आङ् वये़॥हे़क्केःल्ले़ पावलरे़ वादोचाःक्पाहाॽ सुजा पिरुसि,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “आदाङ्बासे, आल्ल तगिबा वालाम्दिःक् चोःक्मा किप्मा के़घुःबा पोःक्खे़बा निःसुङ्लो॥ चक्मे़ल्लॽए वालाम्दिःक् आजोगुम्ने़ फाॽग्र, वालाधा नु वागक्रे़ पयम् इम्मोःक्लक् मे़ःन्, कर आनिॽआङ् सिःमा आसुक्लो॥”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 कर थक्तुम्बे़ल्ले़ पावलरे़ पाःत्तुबा पाःन्निन्नुःल्ले़आङ्वादोयुक्पे़न् नु वादोदाङ्बाल्ले़ लाम्दिःक् चोगि लॽरिक् पाःत्ते़त्छुबा पाःन्नोए निङ्वाॽ पिरुरो॥
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 कन् ते़न्निन् चुङ्वाःम्माओ वाॽमा नुःबा मे़जोगे़म्बाल्ले़ चोगुल्ले़ यरिक्दङ्बा मनाहाॽ लाम्दिःक् चोःक्माआङ् फोनिक्स ये़क्यक्को के़प्माआङ् चुङ्वाःम्माओ वाॽमा निङ्वाॽ मे़जोगुरो॥ खे़न् वागप्खे़ःङ्ङिङ्ग क्रेतस्मा थाङ्गे़त् नाम्धा नु लाङ्गे़त् नाम्धा ले़प्माङ् तक्के़मे़प्पा नुःबा वागप्खेःङ्चोगे़रो॥
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 लाङ्गे़त् पिसाङ्लाम् ये़म्ये़म्गे़न् सुरित् केजङ् हुःमा हेःक्ते़आङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ कङ्ग वालाम्दिःक् चोःक्मा नुःबा मिक्सेःन्लो फाॽआङ् निङ्वाॽ मे़इःत्तु॥ हे़क्क्याङ् वादोखे़ःक्चुरिन् मे़उःक्खुआङ् क्रेतरे़ लाङ्गे़त् पिसाङ्लाम् कुया कुया मे़बोःक्खे़र नाम्धा पिसाङ् ले़प्माङ् लाम्दिःक् चोःक्मा मे़हेःक्तुरो॥
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 कर हाराए खे़प्मो “थाङ्गे़त्-नाम्गे़न्” मे़प्मनाबा इधुगे़बा सुरित् केजङ्ङिन् वागप्खाम्लाम् किप्मा खुःसे़र हुःमा हेःक्ते़रो॥
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 खे़ल्ले़ वालाधाःन् हिप्तुआङ् सुरित् केजङ् के़हुबा ले़प्माङ् तगि पोःमा के़साक्पा पोःक्खे़आङ् वालाधाःन् आनिगे़ सुरित् केजङ्ङोए ले़प्मनादेमनारो॥
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 हे़क्क्याङ् आनिगे़ काउदा मे़प्मनाबा चुक्सा वागप्खाम्मिल्ले़ कुयाओ इःम्सिङ्मनार पेःक्मना॥ खे़प्मो वालाधाःन् फे़त्लाआङ्निःम्मिल्ले़ से़ःप्सिङ्से़ ओगप् चोःक्मनाबा खःङ्बेहाॽ आनिगे़ सुक्मे़न्छुक् च्वाःत्तोलाम् थो उःक्खुम्बे़आङ् इघेःङ्मनाआङ्ताङ्मनारो॥
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 खे़ङ्हाॽरे़ खे़न् थो मे़उःक्खुआङ् वालाधाःन् मे़यःने़न्ल फाॽआङ् कुसिगाङ्लाम् इदाःक्किल्ले़ चिगे़क् चिगे़क् इमे़घेःक्खुरो॥ सिरतिसमे़प्मनाबा ये़ःङ्घा वाजिम्बेओ आधाः फाॽआङ् मे़गिसे़आङ् यम्बा वादोसारिःन् यो मे़धाःसु॥ हे़क्क्याङ् सुरित् केजङ् हुरे़बा ले़प्माङ् वालाधाःन् मे़ले़रु मे़देःसुरो॥
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 चक्मे़ल्लॽए सुरित् केजङ् किप्मा खुःसे़र हुरे़र ने़स्से़॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ कुदाःन्दिक्मो खे़ङ्हाॽरे़ वागक्हाॽ च्वाःत्तो लाप्फुमा मे़हेःक्तुरो॥
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 कुआत्छे़न्दाःन् वालाधाःन् याङ्याङ् चोःक्मा फाॽआङ् याम्मो खे़ङ्हाॽरे़ वादोसामाहाॽच्वाःत्तो आबाङे लाप्मे़भुसुरो॥
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 यरिक् ये़न् थारिक् किप्मा खुःसे़र सुरित् केजङ्ङिन् हुरे़र ने़स्से़बाल्ले़ चोगुल्ले़ लाम् के़लोःबा खेसेॽ, नाम् थेआङ् आनिगे़ निःमा मे़सुक्तुम्बे़न्नाङ्लो॥ हे़क्केःल्ले़ आहिङ् के़लॽबा निङ्साङ्ङाङ् माःमनादेःमनारो॥
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 वालाधाओबा मनाहाॽ चा मे़न्जाएबा यरिक् ये़न् पोःक्खे़आङ् वये़बाल्ले़ पावले़न्खुन्छिॽ लुम्मो ये़म्सिङ्ङाङ् अक्खे मे़त्तुसि, “आदाङ्बासे, आबाःन् के़घे़प्सुम्माङ् क्रेतलाम् आन्धासिङ्ङिन्निल्ले़ग अक्खेलॽरिक् इम्मोःक् मे़बोःक्खे़म्बारो॥
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 कर आल्ल हाङ्हाङ् लॽरे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ आनिॽग लत्थिक्काङ् आन्छिःने़न्लो, कर कन् वालाधाःन्लक् इम्मोःक् पोःङ्लो॥
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 इङ्गाॽ सेवा चोगुङ्बा निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमाङ्लाइङ्बे़न् आन्दे़ःन् से़न्दिक् इङ्गाॽनु ओसेःन्धाक्सिङ्ङाङ्
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 अक्खे मे़त्ताङ्, ‘पावलए, मे़गिसे़न्ने़ॽओ, खे़ने़ॽग सिजरले़ कुदगि खासे़न् लोःन्छिङ्से़ ये़प्माए पोःङ्लो॥ हे़क्क्याङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ खे़ने़ॽनु लाम्दिःक् के़जोःक्पाहाॽआङ् हिङ्घुसिॽरो॥’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आदाङ्बासे, हाङ्हाङ् लॽरे़म्मे़ॽओ! इङ्गाॽग निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नसाःन् चोगुङ्लो॥ हे़क्क्याङ् इङ्गाॽ मे़त्ताङ्बा कुइसिःक् के़त्लो॥
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 हे़क्केसाङ् आनिॽग कुभा वागप्खाम्मो आहाक्सिङ्लो॥”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 खाम्दोलुम् वरक्को सुरित् केजङ्ङिल्ले़ याप्मि मुःत्ते़बा थिक्-लि (१४) ये़न् पोःक्खे़ चुरे़आङ् वये़रो॥ से़त्लुम्भक्ते़ल्ले़ वादोचाःक्पाहाॽरे़ लाजेॽरे़ कुबेसाङ् मे़गे़रे़बा निङ्वाॽ मे़घोःसुरो॥
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 हे़क्केःल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ च्वाःत्तिल्ले़ कुभिःम्मे़न् आक्खे़म्म्याक् ने़बे फाॽआङ् लुङ्ङिन् इदाःक्किल्ले़ इमे़घेःक्खुआङ् च्वाःत्तो मे़धासुआङ् मे़सिःक्तुल्ले़ हुक्सिक् ये़त्किप् (८०) मे़घोःसु॥ हे़क्क्याङ् सप्फाङ् मे़सिःक्तुल्ले़ हुक्सिक् तुक्किप् (६०) मे़घोःसुरो॥
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ कुयाओबा पयम् लुङ्ङो आदोःक्पिला फाॽआङ् साॽरिक् मे़गिसे़आङ् वालाधाःल्ले़ कुएःक्ले़प्माङ्नु लिसि वादोखे़ःक्चुरिहाॽ मे़धासुआङ् आल्ल हारा खाओःत्निरो फाॽआङ् तुवा चोःक्मा मे़हेःक्तुरो॥
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 हे़क्क्याङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ वालाधाल्ले़न् तक्ले़प्माङ्नु वादोखे़क्चुरिहाॽ के़धाःबा मे़लाम्सिङ्ल खे़त्छिङ्मा फाॽआङ् खःङ्बेन् यो च्वाःत्तो थाःमा मे़हेःक्तुरो॥
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 कर पावलरे़ थक्तुम्बा नु थक्सुबाहाॽ मे़त्तुसि, “कन् वादोचाःक्पाहाॽ कन् वालाधाओ मे़न्याःक्ने़न्ने़ फाॽग्र खिनिॽ के़न्हिङ्ङिन्लो॥”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ थक्सुबाहाॽरे़ खःङ्बेन् के़भोःम्बाआङ् के़बप्पा इदाःक्हाॽ मे़घक्तु मे़देःसुआङ् खःङ्बेन् च्वाःत्तो मे़ले़रु मे़देःसुरो॥
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 आल्ल खाओःत्ते़र पत्छे़ल्ले़ पावलरे़ खे़ङ्हाॽ कुजासिक् चे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्तुसि, “खिनिॽग के़गिसिबाल्ले़ चोगुल्ले़ थेआङ् मे़न्जाए के़वयिबा थिक्-लि (१४) ये़न् पोःक्खे़॥
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 हिङ्मारे़ लागि थेइग चामाए पोःङ्, हे़क्केःल्ले़ चाजे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो॥ खिनिॽ थे़गेःक्इधिक्काङ् थेआङ् मे़बोःङ्ने़ल्लो॥”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 पावलरे़ हे़क्के मे़त्तु सुरुसिआङ् कुभा खरे़ःङ् खप्सुआङ् के़रे़क्ले़ खुनिॽ तगि निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न् पिरुर चामा हेःक्तुरो॥
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 खे़ङ्हाॽ काक् हाङ्हाङ् मे़लॽरे़आङ् चाजामा मे़हेःक्तु॥
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 आनिगे़ वालाधाओ किप्थिक् ने़त्छिआङ् नु-तुक् (२७६) मनाहाॽ याक्मनारो॥
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 के़रे़क्ले़ खुनिॽ खाघा चा मे़जआङ् वालाधाःन् याङ् याङ् चोःक्मा फाॽआङ् सि-जाहाॽ च्वाःत्तो लाप्मे़भुसुरो॥
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 हे़क्क्याङ् नाम्बिन्दे़आङ् वादोचाःक्पाहाॽरे़ वारक् कुयाओबा ये़ःङ्घा ते़न् मे़निःसु, कर लाजेॽइन् कुसिङ् मे़न्निःत्तुन्॥ हे़क्क्याङ् कुयाओ तेॽमाआङ् के़लुम्सिङ्बाआङ् के़ने़बा ये़ःङ्घाओ वालाधाःन् हाक्मा निङ्वाॽ निःन्धो मे़जोगुरो॥
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ वादोखे़ःक्चुरि इदाःक्हाॽ मे़घक्तुआङ् वरक्को मे़निःबे़ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ कुदोःम्मा कुहिमा सिङ्ङिन् के़धम्बाआङ् के़बप्पा इदाःक्हाॽआङ् मे़भाःक्खु मे़देःसुरो॥ खे़ङ्हाॽरे़ वादोसारिःन् मे़भाःक्खुआङ् मे़भोःन्दु॥ हे़क्केलॽरिक् सुरित्माल्ले़ वालाधाःन् मुःत्तुर कुयाओ तेॽरुरो॥
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 कर वालाधाःल्ले़न् तक्ले़प्माङ्बे़न् वरक्किल्ले़ कुयाओ के़लुम्सिङ्बाआङ् के़ने़बा ये़ःङ्घाओ साॽरिक् हाक्सिङ्ङाङ् मुम्माआङ् मे़न्छुक्मना पोःक्खे़, हे़क्क्याङ् एःक्ले़प्माङ्बान् वाभे़ल्ले़ङ्ङिल्ले़ हिप्तुआङ् यम्मा हेःक्ते़रो॥
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 थक्सुबाहाॽरे़ पुङ्लाधाबाहाॽ वामे़जाःक्काङ् मे़घे़त्छिङ् मे़बेःक् फाॽआङ् से़प्मासि निङ्सेःक् मे़जोगु॥
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 कर थक्तुम्बाल्ले़ पावले़न् ताङ्से़ःप्मा फाॽआङ् माॽरुआङ् वाजाःक्मा के़ले़बाहाॽ तगि मे़बिन् मे़धानिआङ् वामे़जाःक्काङ् कुयाओ मे़बेःक्नि हे़क्क्याङ्
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 वाजाःक्मा मे़ल्ले़ःमनाबाहाॽ सिङ्भे़ल्ले़क् नु के़यम्बा वालाधा सिङ् हे़प्मो मे़घिम्सिङ्ङाङ् वामे़जाःक्ल कुयाओ मे़बेःक्नि फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसि॥ हे़क्केलॽरिक् के़रे़क् थेआङ् मे़म्बोःङ्ङे आनिगे़ कुयाओ के़प्मनारो॥
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?