Atos 17
LIF_DEV vs ARC
1 पावल नु सिलासे़न् अम्फिपोलिस नु अप्पोलोनिया पोःक्खे़सिर थिस्सलोनिका ये़क्यक्को के़रे़त्छि॥ खे़प्मो यहुदि चुम्लुङ्हिम्धिक् ने़स्से़॥
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 पावलरे़ नाःम्सिङ्ये़न् थप्मे खुने़ॽ यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो पेःल्ले़ सुम्ले़ङ् नाःम्सिङ्मा ये़न्नो खे़प्मोबा मनाहाॽ आक्खेलॽरिक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्ते़न्तुक्खे चाआङ् सिःॽ हे़क्क्याङ् सिःमे़न्लाम् हिङ्लॽरिक् साम्योसाप्लालाम् ओसेःन्धाक्तुसि॥ “इङ्गाॽ इङ्भोःसुङ्बा कन् ये़सुःन्ने निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेःन्दुबा ख्रिस्तरो” मे़त्तुसि॥
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 — ausente —
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 खे़प्मो के़वाॽबा कुभा यहुदिहाॽ कन् पाःन्निल्ले़ खुनिॽ निङ्वाॽ त्ये़आङ् हुॽसाम्बा मे़बोःक्खे़रो॥ खे़प्मोआङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् सेवा के़जोःक्पा यरिक् ग्रिक्हाॽ नु मिङ्सोदाङ्मा मे़न्छुमाहाॽरे़आङ् नसाःन् मे़जोगुरो॥
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 कर नसाःन् मे़न्जोःक्मनाबा यहुदिहाॽरे़ खे़ङ्हाॽ नामे़हे़त्तुसिआङ् खे़न् ये़क्यक्कोबा आले़प्पा ले़गे़बाहाॽ मे़सुप्सुसिआङ् मे़हुसुसि, हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ ये़क्यक्को पयम् हयङ्किल्लिङ् मे़जोगुआङ् ये़सोनरे़ कुहिम्मो मे़बेआङ् पावल नु सिलासे़न्मनाहाॽरो तेॽमा पिमासि फाॽआङ् निङ्वाॽ मे़जोगुरो॥
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 कर खे़ङ्हाॽरे़ खे़प्मो पावल नु सिलासे़न् मे़न्दुमुन्सिन्, हे़क्केःल्ले़ ये़सोन नु वेॽ फुॽनुसाॽ नसानिबाहाॽ ये़क्यक्कोबा सुहाङ्युक्पाहाॽरो अक्खेलॽरिक् मे़अःक्ते़र मे़उःक्खु मे़दारुसि, “कन् मनाहाॽरे़ आत्तिसाङ् तुक्खे मे़दारुआङ् मे़वाॽरो॥ खे़ङ्हाॽग आल्लो आनिॽ ये़क्यक्कोआङ् मे़द्ये़आङ् मे़वाॽरो॥
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 ये़सोनरे़ खे़ङ्हाॽ कुहिम्मो लाङ्दाःक्मा पिरुसिआङ् वाॽ॥ खे़ङ्हाॽरे़ग ‘ये़सु मे़प्मनाबा आनिॽ वेॽ हाङ् वाॽ’ मे़बाःत्तुर रोमि पयम् हाङ्ङिल्ले़ कुइङ्जाःङ्ङिल्ले़ कुदक्ले़ङ्वाओ याःम्बक् मे़जोःक्लो॥”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 कन् पाःन्निन् ये़क्यक्कोबा सुहाङ्युक्पाहाॽ नु वेॽ मनाहाॽरे़ मे़घे़प्सुआङ् खुनिॽ सिक् पोगे़रो॥
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ ये़सोन नु वेॽ फुॽनुसाॽहाॽ साम्बाःन् मे़गुःत्तुसिआङ् मे़ले़रु मे़देःसुसिरो॥
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 हे़क्क्याङ् से़न्दिक् पोःक्खे़आङ् खिमो नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ पावल नु सिलासे़न् बेरिया पाङ्जुम् ले़प्माङ् मे़बाङ्घु मे़देःसुसि॥ खे़प्मो के़रे़त्छिआङ् यहुदि चुम्लुङ्हिम्मो पेसिरो॥
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 बेरियास्मा मनाहाॽग थिस्सलोनिकाबा मनाहाॽनुःल्ले़आङ् साॽरिक् खुनिॽ निङ्वाॽ के़हम्बा मे़जोगे़॥ खे़ङ्हाॽरे़ साॽरिक् नुःरिक्काङ् ये़सुरे़ कुयाःम्बेओ सुनाइङ् मे़घे़प्सुआङ् थिक्याःन्धक् पावलरे़ पाःत्तुबान् से़क्खाबि मे़ःम्बि फाॽआङ् साम्योसाप्लाओ मे़गोःत्तु मे़निःरुरो॥
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 खे़ङ्हाॽओ यरिक् यहुदिहाॽरे़ नसाःन् मे़जोगु, हे़क्क्याङ् मिङ्सो इङ्धाःङ्साबा ग्रिक ये़म्बित्छाॽ मे़न्छुमाहाॽरे़आङ् नसाःन् मे़जोगुरो॥
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 कर थिस्सलोनिकाबा यहुदिहाॽरे़ बेरियाओ पावलरे़ निङ्वाॽफु पाःन्जाक्किन् इङ्भोःसुर वाॽ के़लॽबा मे़घे़प्सु, हे़क्केःल्ले़ खे़प्मोआङ् मे़द्ये़आङ् मनाहाॽ खुनिॽ तक्ले़ङ्वाओ मे़हुसुसिर मे़भोःक्खुसिरो॥
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 खिमो नसानिबा फुॽनुसाॽहाॽरे़ वालाम्दिःक् चोःक्से़ पावले़न् वाहङ्ङिल्ले़ कुयाओ मे़बाङ्घु मे़देःसुरो॥ कर सिलास नु तिमोथिःन् ने़प्माङ् बेरियाओ वये़ लारे़त्छिरो॥
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 पावले़न् के़साबा मनाहाॽ खुने़ॽनुए ए़थे़न्स ये़क्यक् थारिक् मे़बे॥ हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽ याम्मो याङ्ना बेरियाओ मे़नुःक्खे़ मे़द्ये़आङ् पावलरे़ पाःत्तुबा कुइसिःक् सिलास नु तिमोथिःन् हाराए के़बित्छिआङ् खुने़ॽ के़दुम्सुमुरो फाॽआङ् खे़ङ्हाॽ मे़मे़त्तुसिरो॥
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 पावलरे़ ए़थे़न्सओ सिलास नु तिमोथिःन् हाङ्घुसिर वये़ल्ले़ ये़क्यक्को यरिक् नावाइत्लाहाॽ निःसुआङ् साॽरिक्के कुलुङ्माॽ योःन्दे़रो॥
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 हे़क्केःल्ले़ खुने़ॽ यहुदि चुम्लुङ्हिम्मोबा यहुदिहाॽ नु निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् सेवा के़जोःक्पा थिम्मे़न्दङ् सुवाङ्हाॽ हे़क्क्याङ् पाङ्जुम्मो थिक्याःन्धक् के़दाःबा के़बेःक्पा मनाहाॽनु पाःन्थक्ते़रो॥
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 खे़प्मो एपिक्युरि नु स्तोकि सिक्साम्बाहाॽआङ् खुने़ॽनु पाःन् मे़धक्ते़रो॥ कुभा अक्खे मे़मे़त्छिङ्, “कन् अॽअबाल्ले़ थे़माःन् पाःत्तुबे?” वेॽहाॽरे़ अक्खे मे़मे़त्तु, “कल्ले़ग कुसङ् वेॽ साम्माङ्ज्याङ् नु माङ्पाःन् चे़क्खु पाःत्तुबा हे़क्के लॽरो॥” पावलरे़ ये़सुःन्नु सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङ्मारे़ कुयाःम्बेओ इङ्भन् चोगुबाल्ले़ खे़ङ्हाॽरे़ अक्खे मे़बाःत्तुबारो॥
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 हे़क्क्याङ् खे़ङ्हाॽरे़ पावले़न् अरियोपागस मे़प्मनाबा चुम्लुङ्ङो मे़दारुआङ् अक्खे मे़मे़त्तु, “कन् के़बाःत्तुर के़वाॽबा कुसङ् निसाम्मिन् आनिगे़आङ् खे़म्मा सिराॽ थाङे़आङ् वाॽरो॥
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 खे़ने़ॽ के़बाःत्तुबा कुभा पाःन्हाॽग आनिगे़ओग कुसङ् नु निङ्वाॽ के़माबा चोःक्पा निःसुम्बे़॥ खे़ल्ले़ कुबेःन्निङ्ग थे़माबे? याप्मि आमे़त्ते़ॽओ॥”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 (ए़थे़न्सबा काक् यक्युङ्बाहाॽ नु माःङ्घा लाजेॽलाम् के़दाःबा मनाहाॽरे़ कुसङ् पाःन् चे़ङ्मा नु खे़म्माओरक् नाम् मे़धासुरो॥)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 हे़क्केःल्ले़ अरियोपागसबा चुम्लुङ्ङिल्ले़ कुलुम्मो पावले़न् ये़म्सिङ्ङाङ् अक्खे मे़त्तुसि, “ए़थे़न्सओ के़युङ्बा आदाङ्बासे, खिनिॽग साॽरिक् साम्योसाबा के़जोगिॽ फाॽआङ् इङ्गाॽ निङ्वाॽ खोःसुङ्लो॥
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ ये़क्यक्को लाङ्घेगाङ्ल पत्छाङ्ङिल्ले़ खिनिॽ सेवा के़जोगिबा ते़न्हाॽ ओमे़त्तुङ्ङिल्ले़ कुसिङ् मे़न्निःत्तेबा माङ्ङिल्ले़न् लॽरिक् साप्ते़बा साङ्बेधिक् निःसुङ्लो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़, आल्लो खिनिॽ कुसिङ् मे़न्निःत्ते सेवा के़जोगुम्बा माङ्ङिल्ले़ कुयाःम्बेओ आइन् इङ्गाॽ इङ्भन् चोगुङ्लो॥
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 निङ्वाॽफुमाङ्ङिङ्ग साङ्ग्राम्पेदाङ् नु इक्सादिङ् खाम्बेःक्माल्ले़ कुन्दाङ्बारो॥ खुने़ॽए इक्सादिङ् खाम्बेःक्मान् नु खे़प्मो के़वाॽबा के़रे़क् चोगुसिबाल्ले़ खुने़ॽ मे़न्छाम् याप्मिहाॽरे़ मे़जोगुबा माङ्हिम्मो मे़युङ्ङिन्लो॥
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 हे़क्क्याङ् मे़न्छाम् याप्मिरे़न् कुभाॽ खुने़ॽ चाहाबा मे़जोःक्ने़न्, थेआङ्भे़ल्ले़ मे़न्छाम् याप्मिहाॽ ने़त्तिगे़न् हिङ्मन् नु साःङ्गुगे़न् सक्मा हे़क्क्याङ्काक् पाःन्हाॽ के़बिबा खुने़ॽएरो॥
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 खुने़ॽए थिक् मे़न्छाम् याप्मिलाम् काक् मे़न्छाम् सुवाङ्हाॽ चोगुसिआङ् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो सिदाक् युङ्मा पाङ्घुसिबारो॥ खुने़ॽए खे़ङ्हाॽ आत्तो युङ्मा पोःङ् आप्फाल्ले़ युङ्मा पोःङ् फाॽआङ् तगिसा निङ्सेःक् चोगुआङ् वये़॥
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 खुने़ॽ मे़गोःत्तुल्ले़ मे़घोःसुनि फाॽआङ् हे़क्के चोगु पिरुसिबारो॥ हे़क्केसाङ् निङ्वाॽफुमाङ्ङिङ्ग आनिॽनु माःङ्घा होःप्लो॥
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 मनाधिक्ले़ अक्खे पाःत्तुआङ् वाॽ, ‘खुने़ॽ चोगुल्ले़ए आनिॽ आहिङ्, लाङ्आघेःक्काङ् हिङ्मन्नो आवाॽरो॥’ खिनिॽ कुभा साम्मिला साम्बाहाॽरे़आङ् अक्खे मे़बाःत्तुआङ् वाॽ, ‘आनिॽआङ् खुने़ॽ कुमुॽइदाङ्सासिरो॥’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 आनिॽ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुमुॽइदाङ्सा आबोःक्खे़बाल्ले़ चोगुल्ले़, आनिॽग निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् मे़न्छाम् याप्मिरे़ हुक्साप्गे़न् सुम्बोधारे़ चोःक्मनाबा साम्म्याङ्, युप्पा, नु लुङ्नावाइत्ला कुइसिःक् चोःक् फाॽआङ् आनिॽ इःप्मा मे़नुॽने़न्लो॥
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 पेबा ये़म्मो निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ मे़न्छाम् याप्मिहाॽरे़ मे़न्नि मे़न्धाए फे़न् याःम्बक् मे़जोगुबाओ खुम्दिङ् मे़बिरुन्सिन्, कर आल्ल खे़ङ्हाॽ आत्तान् पिसाङ्साङ् मनाहाॽ फे़न् याःम्बक् कुधिम् हिङ्मन्लाम् मे़हिन्ल फाॽआङ् इङ्जाःङ् पिरुसिआङ् वाॽरो॥
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ सेगुबा कन् मनालाम् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मोबा याप्मिहाॽ साम्योनिबा खासे़न् चोःक्मा सुये़म् निःन्धो चोगुआङ् वाॽरो॥ हे़क्क्याङ् खुने़ॽग खे़न् सेगुबा मनाःन् सिःमे़न्लाम् कुहिङ्वे़त् चोगुआङ् कन् पाःन्निन् ओसेःन्आधाक्ते़आङ् वाॽरो॥”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 पावलरे़ सिःमे़न्लाम् याम्मो हिङ्माल्ले़न्पाःन् पाःत्तुबा मे़घे़प्सुआङ् कुभारे़ खुने़ॽ किनाःन्दि मे़बिरुसाङ् वेॽहाॽरे़ अक्खे मे़मे़त्तु, “आनिगे़ के़बाःत्तुबा कन् पाःन्निन् याम्मोआङ् खे़म्मा सिराॽ थाङे़आङ् वाॽरो॥”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 हे़क्क्याङ् पावले़न् चुम्लुङ्लाम् लःन्दे़ पे॥
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 कर कुभा मनाहाॽ पावलरो मे़द्ये़आङ् ये़सुःन् नसाःन् मे़जोगु॥ खे़ङ्हाॽओ देउनिसियस मे़प्मनाबा अरियोपागसरे़न् पासिङ्पादाङ् नु दामारियस मे़प्मनामा मे़न्छुमाॽ नु वेॽ मनाहाॽआङ् मे़वये़रो॥
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?