2 Coríntios 2
LIF_DEV vs ARIB
1 हे़क्केःल्ले़ खिनिॽ पाःन् मे़त्छे़ इङ्गाॽ याम्मो खिनिॽओ मे़न्दाःमा निङ्वाॽ चोगुङ्लो॥
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्गाॽ नामाक्मो थानिङ्ने़ फाॽग्र नामाक्मो थाःसुङ्सिङ्बाहाॽनुःल्ले़ वेॽ हाःत्ले़ इङ्गाॽ सःत्तार याःम्मा सुक्काबे?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 इङ्गाॽ खिनिॽओ ताआल्ले़ सःप्मा के़बाङ्बाल्ले़ए आनिङ्वाॽ मे़दुक्खुन्ल फाॽआङ् तगिबा सक्इङ्घङ्ङो हे़क्तङ्बा के़साक्पा पाःन् साप्तुङ्बारो॥ इङ्गाॽ सःत्ताल्ले़ खिनिॽआङ् के़सःत्तिॽ के़लॽबा से़क्खाए निःसुङ्लो॥
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 थेआङ्भे़ल्ले़ खिनिॽ निङ्वाॽ तुक्ल फाॽआङ् मे़ःन्, कर इङ्गाॽ लुङ्माॽ तुक्निङ्बान्कुसिङ् के़निःत्तुम्ल फाॽआङ्ङे आनिङ्वाॽ तुगे़आङ् साॽरिक् आयोःम्पुॽरे़ हे़क्क्याङ् आमिक्वा थाःसुङ्ल खे़न् सक्इङ्घङ्ङिन् इङ्गाॽ हाक्निङ्ङाङ् वयाङ्लो॥
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 इङ्गाॽ खिनिॽ साॽरिक् निङ्वाॽ के़दुक्पा पाःन् पाःप्मा आनिङ्वाॽ होःप्लो, कर इङ्गाॽ याप्मि तुक्खे के़जाःप्पाल्ले़ इङ्गाॽ तुक्खे चाःत्ताङ्बानुःल्ले़आङ् माङ्भा यरिक् खे़ल्ले़ खिनिॽ तुक्खे के़जाःत्तिआङ् वाॽरो॥
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 खिनिॽ थिक्हुप् के़बोःक्खिआङ् के़बिरुम्बा खुम्दिङ्ङिन् खुने़ॽ कुलागि के़रे़आङ् वाॽरो॥
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 हे़क्केःल्ले़ आल्ल खे़न् ले़प्मि के़बिरुम्ल पोःङ्, आःन्छिङ्मा के़बिरुम्ल पोःङ्, मे़ःन्ने़ फाॽग्र खे़ङ्ग साॽरिक् कुनिङ्वाॽ तुक्काङ् निङ्साम्मो थाःरो॥
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ आल्ल खिनिॽ खे़न् मनाःन् आल्लसाङ् साॽरिक् लुङ्माॽ तुक्ते़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो॥
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 थेआङ् खिनिॽ अक्खेलॽरिक् सक्इङ्घङ् हाक्निङ्बा फाॽले़ काक् आइङ्जाःङ्हाॽ के़नाःत्तुम् के़इःत्तुम्ल के़वयिॽबि मे़ःम्बि फाॽआङ् खिनिॽ निङ्वाॽ साॽरुङ्बारो॥
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 खिनिॽ ले़प्मि के़बिरुम्बा मनाःन् इङ्गाॽआङ् ले़प्मि पिरुङ्लो॥ ले़प्मि पिमा के़बोःङ्बा पाःन् वाॽने़ फाॽग्र, खे़न् ले़प्मि पिरुङ्ङिल्ले़ इङ्गाॽग ख्रिस्तरे़ कुयुक्किल्ले़ खिनिॽ लागिए हे़क्के चोगुङ्लो॥
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 माफे़न्साम्मिल्ले़ आनिॽ इङ्आन्ले़क्ने़ल्ल फाॽआङ् हे़क्के चोगुङ्बारो, थेआङ्भे़ल्ले़ इङ्ले़क्के कुयाःम्बक्किन् आनिॽ कुसिङ्आनिःत्तुम्माङ् वाॽरो॥
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 आल्ल इङ्गाॽ ख्रिस्तरे़ कुसुनाइङ् इङ्भोःसे़ त्रोआस पेगाङ्ङिल्ले़ खे़प्मो दाङ्बाल्ले़ इङ्भोःमा सुये़म्धिक् पिराङ्लो॥
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 हे़क्केसाङ् इङ्गाॽ आनिङ्वाॽओ सनारुङ् होःप्ते़रो थेआङ्भे़ल्ले़ खे़प्मो खिनिॽ याःम्बेओ इङ्घङ् के़दाःप्पा आन्साॽ तितसे़न् मे़न्दुम्बान्लो॥ खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ खे़प्मोबा मनाहाॽ से़म्मुॽइ नाःक्तुङ्सिङ्ङाङ् मे़सेदोनिया ते़ङ्गप्ले़प्माङ् पेगाङ्लो॥
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 कर निङ्वाॽफुमाङ्ङिन् नोगे़न्लो, थेआङ्भे़ल्ले़ खुने़ॽ सदादिङ् ख्रिस्ते़न्नु सोरिक् थङ्नाःम्बा ससःत्सराङ्ङो लाम्आलोःरो॥ हे़क्क्याङ् कुनाम्गे़नुॽबा फुङ्नाम्मिन् से़ःबा कुइसिःक् खुने़ॽ ख्रिस्तरे़ कुयाःम्बेओबा ने़हिनिङ्वाॽइन्आनिॽलाम्बा के़रे़क् पिसाङ् से़ःसुरो,
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 थेआङ्भे़ल्ले़ से़न्लप् के़घोःबार के़बप्पा हे़क्क्याङ् के़मे़क्पार के़बप्पाहाॽरे़ खुनिॽ लुम्मो आनिॽ हिङ्मन्निङ्ग निङ्वाॽफुमाङ्ङो ख्रिस्तरे़ तोःन्दुबा फुङ्नाम्कुइसिःक् चोःक्लो॥
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 के़मे़क्पार के़बप्पाहाॽरे़ लागि कङ्ग सिःमे़ल्ले़ कुनाम् कुइसिःक् पोःङ्, कर से़न्लप् के़घोःबार के़बप्पाहाॽरे़ लागि कन् ने़त्तिगे़न् हिङ्मन् के़बिबा फुङ्नाम् कुइसिःक् पोःङ्लो॥ अक्तङ्बा यम्बा याःम्बक् चोःक्मारे़ लागि हाःत् लाॽरुबे?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 आनिगे़ग वेॽहाॽ कुइसिःक् निङ्वाॽफु पाःन्जाक् ले़ङ्हङ् के़जोःक्पासिगे़ग मे़ःन्लो॥ खे़ल्ले़ कुले़क्वाग निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ पाङ्घुसिबा कुदोःप्मा मनाहाॽ कुइसिःक् ख्रिस्तरे़ कुयुक्किल्ले़ पारिगे़ॽरो, थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ ओमत्तिगे़र वाॽ के़लॽबान् निःसुम्बे़रो॥
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?