1 Coríntios 4
LIF_DEV vs ACF
1 हे़क्केःल्ले़ मे़न्छाम् याप्मिहाॽरे़ आनिगे़ग ख्रिस्तरे़ कुसेवारोबा नु निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ कुसिबिॽ पाःन्हाॽ कप्मा लक् के़घोःबासिगे़ फाॽआङ् मे़इःत्तिगे़र पोःङ्लो॥
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 आल्ल हे़क्तङ्बा लक् के़घोःबा सेवारोबाहाॽग नसाःन्साबा पोःङ्मा पोःङ्लो॥
2 Além disso requer-se dos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 खिनिॽ इग्र वेॽरे़ खासे़न् मे़लोःन्नाने़ फाॽग्र इङ्गाॽ आलागिग खे़न् यम्बा पाःन् मे़ःन्लो॥ से़क्खाःल्ले़ इङ्गाॽ आबाङेआङ् खासे़न् मे़लोःन्छिङ्ङान्लो॥
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 इङ्गाॽ थे़माआङ् फे़त्मे़ल्लाःन्ने वाॽआ के़लॽबाग निङ्वाॽ कत्तुङ्, हे़क्केसाङ् इङ्गाॽ फोत्या मे़ःन्नेबा चोःक्का के़लॽबाग मे़ःन्लो॥ दाङ्बाल्ले़ए इङ्गाॽ खासे़न् लोःन्नारो॥
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ दाङ्बाल्ले़ कुनुःङ्मा युःमा ये़म्मिन्नुःल्ले़ तगि वेॽहाॽ खासे़न् मे़लोःन्दे़म्सिम्मिन्ने़ॽ, खुने़ॽए खादाम्मोबा फे़न् पाःन्हाॽ से़न्दाङ्गे़न् ओःत्तिओ तारुॽ हे़क्क्याङ् मे़न्छाम् निङ्वाॽओबा सिबिॽ पाःन्हाॽआङ् ओसेःन्दाङ् चोगुॽरो॥ खे़न् ये़म्मोए के़रे़क्ले़ निङ्वाॽफुमाङ्लाम् खुनिॽ ने़म्भोगे़न् नारा फोःमान् मे़घोःसुॽरो॥
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o louvor.
6 आल्ल आमिःम् फुॽनुसाॽ नु ने़ॽनुसाॽसे, साप्ते़आङ् के़बप्पाआङ्धो थेआङ् मे़जोगे़म्मिन्ने़ॽ लॽरिक् साम्योसाप्लाओबा पाःन्निन् कुसिङ्के़निःत्तुम्ल फाॽआङ् इङ्गाॽ नु अप्पोलोसरे़ कुबि पिनिङ्बारो॥ हे़क्केलॽरिक् खिनिॽ लुम्मो आबाङे मनारे़ कुलागि आङ्दिङ् मे़लॽरे़म्मिन्ने़ॽओ॥
6 E eu, irmãos, apliquei estas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 थेआङ्भे़ल्ले़ हाःत्ले़ खिनिॽ वेॽहाॽनुःल्ले़ नुःबा के़जोगिआङ् के़वयिॽबे? निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ के़म्बिरिम्बा थे पाःन् खिनिॽ के़गत्तुम्बे? खुने़ॽ के़बिरिबा पाःन् के़गत्तुम्ने़ फाॽग्र आबाङे के़धगुम्बा हे़क्के थेआङ् आङ्दिङ् के़लॽरिबाबे?
7 Porque, quem te faz diferente? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 तगिनुसा खिनिॽ निङ्वाॽ के़इःत्तुम्बा काक् पाःन्हाॽ के़घोःसुम्माङ् के़वयिॽमु! खिनिॽग तगिए याङ्साकुन्धेसाबा के़बोःक्खिआङ् के़वयिॽमु! आनिगे़ मे़ःन्नेए खिनिॽ हाङ् के़बोःक्खिआङ् के़वयिॽमु! खिनिॽ से़क्खाए हाङ् के़बोःक्खिआङ् के़वयिल्ले़ग, आनिगे़आङ् खिनिॽनुए हाङ् चोःक्मा सुक्तुम्बे़मे़न्!
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós reinais! e quisera reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco!
9 थेआङ्भे़ल्ले़ थङ् के़नाःम्बाहाॽरे़ खुनिॽ तिःक्लाओ काक्नुःल्ले़ एगाङ् के़बप्पा सिःमे़ल्ले़ खुम्दिङ् के़घोःबा कुइसिःक् निङ्वाॽफुमाङ्ङिल्ले़ आनिगे़ सेःक्युक्मिबाहाॽ काक्नुःल्ले़ एगाङ् फत्छिगे़आङ् मनालुम्मो ओसेःन्दाङ् चोगिगे़आङ् वाॽ के़लॽबान् निङ्वाॽ इःत्तुङ्लो॥ हे़क्क्याङ् आनिगे़ग काक् इक्सादिङ् खाम्बेःक्मो, माङ्लाइङ्बाहाॽ नु मे़न्छाम् याप्मिलुम्मो लामित्ता पोःक्खिगे़आङ् वयिगे़रो॥
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos, e aos homens.
10 आनिगे़ग ख्रिस्तरे़ कुलागि अदङ् चोगिगे़ॽ, कर खिनिॽग ख्रिस्तरे़ कुलागि सिक्कुम्साबा के़जोगिमुबा! आनिगे़ मे़न्धुम्ना चोगिगे़ॽ, कर खिनिॽग के़धुम्बा के़जोगिमुबा! खिनिॽ मिङ्सो इङ्धाःङ् के़घोःसुम्, कर आनिगे़ग मे़घोःसुम्बे़म्मुबा!
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós vis.
11 कन् ये़म् थारिक् मे़न्जा मे़न्धुङ्ङे साक्मे़न्जा वयिगे़, नुःबा चाङ् तेःत्ताङ् मे़गत्तुम्बे़न्नाङ् मनाहाॽरे़ साॽरिक् ताप्फे़ःल्लिक् मे़मे़त्तिगे़ॽ हे़क्क्याङ् आनिगे़ हिम्धाःङ् मे़ःन्ने वयिगे़रो॥
11 Até esta presente hora sofremos fome, e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 आनिगे़ आबाङे हुक्किल्ले़ याम्बुधिक्काङ् याःम्बक् चोगुम्बे़ॽ॥ साङ्ग्रा मे़मे़त्तिगे़ल्ले़ मुॽइसाम् पिरुम्सिम्बे़ॽ, तुक्खे मे़जाःत्तिगे़ल्ले़ नासि थःत्तुम्बे़रो॥
12 E nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos. Somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e sofremos;
13 आनिगे़ याःम्बेओ ताप्फे़ःम्बा पाःन्मे़बाःत्तुल्ले़ आनिगे़ नःम्नःम्माङ् नुःरिक्काङ् नोगप् पिरुम्सिम्बे़ॽरो॥ आल्लो थारिक् आनिगे़ग इक्साबा हिलाप्फु नु खाम्बेःक्मोबा ताम्जि पोःक्खिगे़आङ् वयिगे़रो॥
13 Somos blasfemados, e rogamos; até ao presente temos chegado a ser como o lixo deste mundo, e como a escória de todos.
14 खिनिॽ सिरिङ्मःमो के़ध्ये़ॽइर फाॽआङ् कन् पाःन्निन् साप्तुङ्बा मे़ःन्लो, कर आमिःम् आबुगे़न् आस्साःहाॽ कुइसिःक् साम्दिङ् पिनिङ्बारो॥
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar; mas admoesto-vos como meus filhos amados.
15 ख्रिस्तओ खिनिॽ आत्तात्तान्ने यरिक् सिक्साम्बाहाॽ के़गत्तुम्सिम्साङ् यरिक् पाःहाॽग के़ङ्गत्तुम्मिन्लो, खिनिॽओ सुनाइङ् तारुङ्बाल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ ख्रिस्त ये़सुओ खिनिॽ पाः पोःक्खाङ्लो॥
15 Porque ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu pelo evangelho vos gerei em Jesus Cristo.
16 खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ आजोःङ् के़इःप्पा पोःक्खे़म्मे़ॽ फाॽआङ् पेलि फाक्निङ्लो॥
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 बा खे़ल्ले़ चोगुल्ले़ इङ्गाॽ लुङ्माॽ तुक्तुङ्बा दाङ्बाओ नसाःन्साबा आबुगे़न् आस्साः तिमोथिःन् खिनिॽओ पाङ्घुङ्ल पत्तारो॥ के़रे़क् सेसेहुप्लक्को हुॽरुङ्सिङ्बा आनिसाम्मिन् कुइसिःक्के ख्रिस्त ये़सुःन् इःत्तुङ् नाःत्तुङ्बा पाःन्निन् खिनिॽ निङ्वाॽसुम्मो खुने़ॽए तारु के़बिरिॽरो॥
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda a parte ensino em cada igreja.
18 आल्ल खिनिॽओ इङ्गाॽ याम्मो मे़दाआन् फाॽआङ् खिनिॽओ कुभाग यम्बा के़ले़ङ्ङासिआङ् के़वयिॽरो॥
18 Mas alguns andam ensoberbecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 कर दाङ्बाल्ले़ निङ्वाॽ चोगुने़ फाॽग्र इङ्गाॽ खिनिॽओ हाराए ताआर पत्तारो, हे़क्क्याङ् खिनिॽओ यम्बा के़ले़ङ्सिङ्बाहाॽ आक्खेलॽरिक् ताॽमे़जे़ङ् फाॽआङ्लक् मे़ःन्, कर खे़ङ्हाॽरे़ आक्तङ्बा मुक्साम् मे़गत्तुॽ के़लॽबा पाःन्निन्नाङ् निङ्वाॽ खोःसुङ्लो॥
19 Mas em breve irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam ensoberbecidos, mas o poder.
20 थेआङ्भे़ल्ले़ निङ्वाॽफुहाङ्जुम्मिङ्ग ताॽजे़ङ् पाःन्हाॽरे़ मे़ःन्, कर मुक्साम्मिल्ले़ ओसेःन्दाङ् चोगुॽरो॥
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 आक्खे चोगुङ्बान् खिनिॽ सिराॽ थाङ्बे? ते़ःम्भुक्नु खिनिॽओ ताआबाबि इ मिःम्जि नु चुङ्जिगे़न् नःम्नःम्माङ् ताःआबाबि?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?