Mateus 25
LBB vs ARIB
1 “Ana pukakiarla ning, a matanitu misaot na langit ir arlar ana ning a bonot a basbas, ning la kibas pas anunla na lam, pa la han sur lar barat a barsan ning i mang ir taulai.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Dilima onla, la tastasmai, pa dilima, bel la tastasmai.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 La ning bel la tastasmai la los anunla na lam, ika bel la los al koto na wel otleng taum onla.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ika, la ning la tastasmai la los anunla na lam pa la los otleng na koto na wel taum onla.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 A barsan ning i mang ir taulai bel i hanot kapit, pa matanla i sulam, pa la borbor duman rop.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 “Ana tnan morom di arkabah mang, ‘Wo, a barsan ning i mang ir taulai i ma ine! Mulo iap, mulor barati.’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 A basbasla rop la mata, pa la sang anunla na lam.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 La ning bel la tastasmai, la nunung la ning la tastasmai mang, ‘Mulor tabar mila anal siklik wel, anasa anumila na lam la ka mang sur lar mat.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 La keles la mang, ‘Bel, sakana bel ir arlar ondala rop. Mulor han tetek la ning la siuran wel pa mulor lolou pas anumulo.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ika ning la han sur lar lolou, a barsan ning i mang ir taulai i hanot. Dilima ning la ka sang tar, la han taum onoi sur a ngasa na tinaulai, pa di tagar alar a taman.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Lamur dilima otleng la hanot, pa la arkabah mang, ‘Leklek, leklek, sapang pas mila.’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 I keles la mang, ‘A atong momoli tamulo, bel a tasman mulo.’
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 “Larning, mulor tumarang mulo, anasa bel mulo tasman a pukakiar o a awa ning a Leklek ir hanot ono.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana ning a barsan ning i sang sur ir han ana tinan bakbak. I kabah pas anuna natol a tena titol oros, pa i saran tar anuna gongonla tanditol sur ditol ir titol ono.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 I saran tar dilima na rip a mani tana ning, pa naur a rip tana ning, pa ning a rip otleng tetek ning a halinditol. I saran tari tetek ditol taktakai arlar ot ana nunditol a tastasmai. Pa lamur i han ana nuna tinan.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Esaning di saran tar dilima na rip tana, ono otning i han pa i titol ono, pa i agomo ulak pas dilima na rip a mani taguni.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Larka otleng tetek esaning di saran tar naur a rip tana, i agomo ulak pas naur a rip a mani taguni.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ika, esaning di saran tar ning a rip tana, i han, i kel pas a tung, pa i por kumnan tar a mani anuna leklek.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ning ka bongnani, a leklek anuna natol a tena titol oros, i hanot pa i kabah pas ditol sur ditol ir atai talapori ana nuna mani.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Esaning di saran tar dilima na rip a mani tana i han teteki ana dilima na rip ulak, pa i atongi tana mang, ‘Leklek, u saran tar dilima na rip a mani tak. Oroi, ia ka agomo otnan pas dilima na rip taguni.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Anuna leklek i kelesi mang, ‘Wakak kol, u a wakak a tena titol oros, u momol ana num a titol. Ar suah tar u sur ur tai alar on al galis a utna, anasa u momol ana natar a utna ne. Lamut, pa dar gas taum.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Esaning di saran tar naur a rip a mani tana i han teteki, pa i atongi mang, ‘Leklek u saran tar naur a rip a mani tak. Oroi, ia ka agomo otnan pas naur a rip taguni.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Anuna leklek i kelesi mang, ‘Wakak kol, u a wakak a tena titol oros, u momol ana num a titol. Ar suah tar u sur ur tai alar on al galis a utna, anasa u momol ana natar a utna ne. Lamut, pa dar gas taum.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Lamur esaning di saran tar ning a rip a mani tana i han teteki, pa i atongi mang, ‘Leklek, a tasmani mang u a tena ngalngaliah. U sol a utna ning bel u oman tari, pa u git pas a wana utna ning bel u sapran tari.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 A matatan u, pa a han a por kumnan tar anum a mani. Oroi, anum a mani i ulak mane.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Anun a leklek i kelesi mang, ‘U a laulau a tena titol oros, a tabun a titol u. U ka tasmani mang, a sol a utna ning bel a oman tari, pa a git pas a wana utna ning bel a sapran tari.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Sur asaning bel u suah tar anuk a mani ting na beng, sur ar kibas pas anuk a mani pa ta tuk otleng saot ono, ana pukakiar ning ar hanot?
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Mulor los sen a mani kusuni, pa mulor sarani tetek esaning anuna ning a bonot a rip a mani.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Anasa esining anuna al ututna, dir tabar ulaki sur anuna ututnala ir galis kol, pa esining bel anuna al utna, dir kepsen otleng siklik ning kaning tana.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Pa tena titol oros ne, ning bel i tolsot pas ta utna, mulor migen purum seni uting na mormorom, a pukna ning di tangtangis pa di arngingit ngesendi tingia.’
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “A Nat a Barsan ir hanot ana nuna matatar, taum ana nuna angelola, pa ir kes ana nuna keskes a king. A keskes ning a tnan matatarna.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 A taraila miting na matanitu rop lar han taum na matana, pa ir asalar la, arlar ana tena tai alar anuna sipsipla i asalar a sipsipla kusun a memela.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Ir sune a sipsipla uting na sot a kuna, pa memela uting na kair.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 A king ir atai la ning kaning na sot a kuna mang, ‘Mulo han ute, mulo ning e Tata ka angis tar mulo. Mulor kibas pas a matanitu ning ka sang tari sur anumulo, tagun nating ot na kamkama rakrakan hanua.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Anasa a murak pa mulo tabar iau, a mos pa mulo agang iau, a wasira pa mulo ben kas iau uting na rumai.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Bel ta kaen anuki pa mulo saran a kaen tak, a sasam pa mulo tai alar iau, pa a kes ting na karabus pa mulo geren iau.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 “Na tena tostos lar dekeni mang, ‘Leklek, nangse mila oroi u ning u murak pa mila tabar u, pa u mos pa mila agang u?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Nangse mila oroi u ning u wasira pa mila ben kas u uting na rumai, pa bel ta kaen anumi pa mila saran a kaen tam?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Nangse mila oroi u ning u sasam, o u kes ting na karabus, pa mila geren u?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 “A king ir keles la mang, ‘A atong momoli tamulo, asaning mulo toli tetek ta barsan oros ka tagun a tastasikla ne, mulo toli hok.’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Lamur ir atai la otleng kaning na kair a kuna mang, ‘Mulor han masik kusun iau. A rakrakai a warkurai a arkeles ka kes omulo. Mulor han uting na tnan iah ning bel i sira mat, ning di ka sang tari sur e Satan pa nuna angelola.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Anasa a murak pa bel mulo tabar iau, a mos pa bel mulo agang iau.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 A wasira pa bel mulo ben kas iau uting na rumai, bel ta kaen anuki pa bel mulo saran ta kaen tak, a sasam pa a kes ting na karabus pa bel mulo geren iau.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 “La maleng lar dekeni mang, ‘Leklek, nangse mila oroi u ning u murak, u mos, u wasira, bel ta kaen anumi, u sasam, pa u kes ting na karabus, pa bel mila nangan u?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 “Ir keles la mang, ‘A atong momoli tamulo, asaning bel mulo tol tari tetek ta barsan oros ka, bel mulo toli hok.’
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Lamur lar han sur a akadik tikin. Ika a tena tostosla lar han sur a lalaun tikin.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?