Mateus 13
LBB vs ACF
1 Ana pukakiar ning, e Iesu i purum kusun a rumai pa i kes ting napir a puka tasi Galili.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 A tnan kunum a tarai la tur talilis pasi. Pa i kas uting na mon pa i kes, pa tarai rop la tur tumokorot na hang.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 I warwara tetek la ana galis a utna ana warwara larlarla. I atongi mang, “A tena omomai i han sur ir sapran a pat a witla.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ning i sapran amon la, dingla la punga ting na ngas, pa manila la rowoi ot pa la ien sen la.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Dingla otleng la punga ting na pukna ning i hatat, pa bel al galis a piu ono, pa la gomo kapit, anasa a piu bel i but.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Ika ning a kamis i sasai ot, la main pa la marang rop, anasa bel al wakirinla.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Dingla na patna otleng la punga tar ting na tinine rosrosla, pa rosrosla la gomo ot pa la rau alar pas la.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Pa dingla na patna otleng la punga ting na wakak a piu pa la wai. Dingla la wai takai a mar a wanala, dingla otleng diono na bonot, pa dingla natol a bonot.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Anuna kakak a asaerla la han teteki pa la dekeni mang, “Sur asa u warwara tetek a tarai ana warwara larlarla?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Pa i keles la mang, “E God ka saran tar a tastasmai tamulo, sur mulor talapor ana ututnala ana matanitu misaot na langit, ning nating i kes kumna. Ika, bel i sarani tetek a tarai rop.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Anasa esining a tastasman kaning tana, dir tabar ulaki ana tnan, pa ir tastasmai kol. Pa esining bel ta tastasman kaning tana, dir kepsen otleng siklik ning kaning tana.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 A asaer la ana warwara larlarla, anasa
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 A warwara na propet ane Aisaia ka sot onla, ning i atongi mang,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Anasa a tarai ne
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ika mulo, mulo angis, anasa mulo tai ot ana matamulola, pa mulo longlongor ot ana talngamulola otleng.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 A atong momoli tamulo, lanigo a galis a propet pa galis a tena tostos la tekes kol sur lar oroi a ututnala ning a toli na matamulo, ika bel la oroi i. Pa la tekes kol otleng sur lar longor a ututnala ne mulo longori, ika bel la longori.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Mulor longor a kamkama a warwara larlar ana tena omomai.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Esining i longor a warwara ana matanitu misaot na langit, pa bel i tastasmai onoi, i arlar ana pat a witla ning la punga ting na ngas. A barsan laulau i hanot pa i kibas sen a warwara ning di ka oman tari ting na balana.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Pa patnala ning la punga ting na pukna ning i hatat, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa ono otning, i tong akesi ana gasgas.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ika a warwara bel i kes rakrakai ting na balana, pa barsan ning bel ir tur bongnani arlar ana wit ning bel al wakirna. Ning a mamahatla ir hanot, pa dir alaulau i, anasa i tortorot ana warwara ane God, ir punga kapit.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 A patnala ning la punga tar ting na tinine rosrosla, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, ika a nuknukna sur a wakak a keskes te lapiu, pa nuknuk otleng sur anuna gongon ning i asongo a nuknukna, la rau alar a warwara ane God, pa bel i wai.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ika a patnala ning la punga ting na wakak a piu, la arlar ana barsan ning i longor a warwara, pa i tastasmai ono. Ir suah takai a mar, o diono na bonot, o natol a bonot a wana.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 E Iesu i atong takai a warwara larlar otleng tetek la mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana barsan ning i sapran a wakak a pata witla ting na nuna barim.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Ning a tarai la borbor, anuna hirua i hanot pa i sapran tar a pata karapala ting na tinine witla, pa i han.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ning a pata wit i gomo ot pa i mang sur ir wai, di oroi otleng a karapa i gomo na tinine.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 A tena titolla ana taman a barim la han teteki, pa la atongi tana mang, ‘Leklek, mangmangasa, a pata wakak a witla rop ka ning u sapran tari ting na num a barim? Mitaha otleng a karapala?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 I keles la mang, ‘A hirua i tol a toltol ning.’ Pa la dekeni mang, ‘U mang sur milar han, pa milar gat arop sen la?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 I sairas la mang, ‘Gong kaba, sakana mulor gat taum seni ana witla.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Noren seni, diar gomo taum tuk ana kalang a sol. Ana taim ning, ar atongi tana tena solla mang: Mulor kibas nigon sen a karapala, mulor dot taum tar a butanala sur dir tun sen la ting na iah. Pa lamur mulor los taum maleng a witla uting na nuk a rumai a gongon.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana pat a mastad, ning takai a barsan i kibas pasi, pa i oman tari ting na nuna barim.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 I natarna kol tana pat a rakaila rop, ika ning i gomo, i itna kol tana rakai a hanganla rop. Pa manila la sira tol pios saot na rakrakana.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 E Iesu i atong ning a warwara larlar otleng tanla mang, “A matanitu misaot na langit i arlar ana is, ning a hane i kibas pasi, pa i tol taumi ana tnan palawa, pa palawa rop i bubus onoi.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 E Iesu i asaer a kunum a tarai ana ututnala rop ne ana warwara larlarla. Pa bel i warwara tetek la ana ta maskana warwara, a warwara larlarla rop ka.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 I atongi larning sur dir tolsot pas a warwara anuna propet mang,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Lamur e Iesu i han kusun a kunum a tarai, pa i kas ting na rumai. Anuna kakak a asaerla la kas teteki pa la atai i mang, “Ur pak a kamkama a warwara larlar ne tamila ana karapa ning i gomo ting na tinine barim.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 I keles la mang, “Esaning i sapran a pata witla, a Nat a Barsan.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 A barim, a rakrakan hanua, pa wakak a pata witla, la a tarai tagun a matanitu misaot na langit, pa karapala, la na natnat a laulau a barsan,
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 pa hirua ning i sapran la, e Satan. A kalang a sol, a ararop ana rakrakan hanua, pa na tena sol, a angelola.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Na tena sol la los taum a karapala pa la tun sen la ting na iah. Ir mang ka otleng larning ana ararop a pukakiar.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 A Nat a Barsan ir sune sen anuna angelola, pa lar kibas arop sen a ututnala ning i ben rongon a tarai, pa la otleng ning la sira tol a toltol laulau.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Pa lar migen la uting na tnan iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Pa na tena tostos lar sasai arlar ana kamis ting na matanitu anun e Tamanla. Esining a talngana kaning, i wakak ning ir longor ono.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “A matanitu misaot na langit i arlar ana utna ning a matana i abit kol, ning di bunur tari ting na barim. Ning a barsan i pastek pasi pa i bunur ulak tari. Pa i han ana gasgas, pa i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a barim ning ono.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana ning a tena siusiurai, i tai sur a wakak a hatatla kol ning i sira kes ting na tinine kabokabol.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Ning i pastek pas ning a hat a matana i abit kol, i siuran arop sen anuna ututnala, pa i lou pas a hat ning ono.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “A matanitu misaot na langit i arlar otleng ana uben, ning di migen tari sakas latasi, pa urmatana ngas a sis la hirua tar ono.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Ning a uben i bukus, na tena migen uben la dat masmasa tari ting na hang. La kes pa la timlan sen a wakak a sisla uting na ratla, pa laulaunala la migen sen la.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ana ararop a pukakiar dir toli ot larne: A angelola lar hanot pa lar asalar sen a tena laulaula kusun a tena tostosla.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Pa lar migen a tena laulaula uting na tnan laplapang a iah. Lar tangtangis pa lar arngingit ngesenla tingia.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 E Iesu i deken la mang, “I mangmangasa, mulo ka talapor ana kamkama a ututnala rop ne, o bel?” Anuna kakak a asaerla la kelesi mang, “Ma!”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Pa e Iesu i atai la mang, “Na tena asaerla rop tagun a warkurai, ning la ka asaer pas ana matanitu misaot na langit, la arlar ana barsan ning i gon a wakak a ututnala ting na nuna rumai. Pa i apurum a wakak a ututnala ning kusun anuna rumai sur ir titol onoi, dingla na utna, na tona, pa dingla otleng, na turaina.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ning e Iesu ka atong rop tar a warwara larlarla ning, i han mitingia,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 pa i hanot ting na hanua ngasna, tumo e Nasaret. I turpasi sur ir asaer a tarai tingia na nunla a rumai lotu, pa la kulkulan kol pa la atongi mang, “A barsan ne i kibas a tastasmaila ne tahaia? Pa mitaha otleng a rakrakai ning i tol a ututnala na kulkulan ne onoi?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 E Tamana a tena tol rumai ka, pa e tana e Maria. Na tastasnala otleng, e Jems, Josep, Saimon pa e Judas
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 pa na tastasna hane otleng kane dala laun taum te. Pa mitahaia a rakrakai ning a barsan ne i tol a ututnala ne onoi?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Pa bel la gas ono. Ika e Iesu i atai la mang, “Di sira hanrawai a propet ting na hanua masik, ika la ot ting na hanua ngasna pa ting na rumai ngasna bel la hanrawai i.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Pa bel i tong a galis a utna na kulkulan tingia, anasa bel la tortorot ono.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?