Lucas 7

LBB vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ning e Iesu ka atong arop tar a warwara ning tetek a tarai, i han utumo e Kapernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ning a ningnigo anuna tena harumla mito e Rom i kes tingia. Ning a halinla anuna tena titol oros i sasam, milau ir mat. A tena titol oros ning, anuna ningnigo i mang kol suri.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ning a ningnigo anuna tena harumla i longor a warwara oe Iesu, i sune dingla na ningnigola anuna tarai Juda sur lar nunungi sur ir han teteki, pa ir alangolango pas anuna tena titol oros.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ning la hanot tetek e Iesu, la nunung rakrakai i mange, “A barsan ning a wakak a barsan, i wakak ning ur longor tana,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 anasa i mang kol sur anundala a tarai, pa i lou tar anumila rumai lotu.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Pa e Iesu i mur la.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Bel a nuki otleng mang a tostos sur ar han tetek u. Ur atong ta warwara ka, pa anuk a tena titol oros ir langolango.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Anasa iau a barsan ning a sira longor ana warkurai anunla ning la leklek tak, pa di saran tar a warkurai otleng tak sur ar nigon a tarai a harum. Ning ar atongi tana tik mang, ‘Ur han,’ ir han ka. Pa tetek tik otleng larne, ‘Ur han ute,’ ir han ka ute. Pa tetek anuk a tena titol oros mang, ‘Ur tol a utna ne,’ ir toli ka.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ning e Iesu i longor a warwara ne, i kulkulan kol onoi, pa i talingir tetek a tarai ning la muri, pa i atongi mang, “A atongi tamulo mang, bel a oroi ta te Israel, ning anuna tortorot i itna arlar ana barsan ning.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Pa la ning di sune tar la, la ulak uting na rumai, la oroi mang a tena titol oros ning ka langolango.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Bel i bongnani, pa e Iesu i han uting na hanua di atongi e Nain, pa anuna kakak a asaerla pa tnan kunum a tarai otleng la han taum onoi.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ning ka hanot milau ting na taman a hanua, a tarai la los purum ning a minat mito na hanua. A minat ning, a barman, a natna ning a lao, takai sot ka. A galis a tarai mito na hanua la armuri taum onoi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ning a Leklek i oroi a hane ning, i marisi pa i atai i mang, “Gong u domos.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 I han milau, pa i tong a logo ning di los a minat onoi, pa tarai ning la los a minat la tur suai. E Iesu i atongi mang, “Barman, a atai u, ur kamtur.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 A minat i kes pa i turpas a warwara. Pa e Iesu i saran ulak tari tetek e tana.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 A taraila rop ning la matmataut, pa la aleklek pas e God pa la atongi mang, “A tnan propet ka hanot na arpotor indala. E God ka hanot sur ir nangan dala, anuna tarai.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Pa warwara oe Iesu, i han sarara to na papar Judia rop, pa hananuala milau otleng.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 A kakak a asaerla ane Jon a Tena Baptais la atai i ana ututnala rop ne oe Iesu. E Jon i kabah pas naur a halinla,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 pa i sune diau tetek a Leklek sur diar dekeni mang, “U ma ning di warwara nigo tar hom mang ur hanot, o milar harnanai ot sur tik?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ning dia hanot tetek e Iesu, dia atongi mang, “E Jon, a Tena Baptais i sune miau tetek u, sur miar deken u mang, ‘U ma ning di warwara nigo tar hom mang ur hanot, o milar harnanai ot sur tik?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ano otning, e Iesu i alangolango pas a galis kusun anunla na kankan pa nunla na tinsamanla, pa i kepsen a motla kusun la, pa i apalpalas pas a galis a kut.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pa i keles diau mange, “Mur ulak, pa mur atai e Jon ana ututnala ne mu ka oroi tari, pa mu ka longor tari: A kutla la ka tai, la ning a hanla i mat la ka han tostos, a leprala la ka langolango, na talngana kutkut la ka longor, a minatla la ka kamtur, pa di warawai ana Wakak a Warwara tetek a kapan a tarai.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Esining i oroi a ututnala ne a toli, pa anuna tortorot bel i punga, ka angis.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ning naur a kaklik a asaer ane Jon dia ka han, e Iesu i turpas a warwara tetek a kunum a tarai oe Jon mang, “Lanigo ning mulo han uting na hanua bel tetek e Jon, asaning mulo tai suri? Ngandek a kunai ning i maler ana wuwu? Bel.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Asaning mulo han sur mulor oroi i? A barsan ning i mermer ana wakak a kaenla? Bel. Oroi, la ning la sira mermer ana ngangaten a kaenla, pa la angis ana wakak a ututnala, la sira kes ting na rumai ana kingla.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Asaning mulo han sur mulor oroi i? A propet? Momol, a atai mulo, e Jon i leklek kol tana propetla.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Di ka tumtumus tar onoi ting na Buk Tabu mange,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 A atai mulo, e Jon i leklek kol tana taraila rop mite lapiu. Ika esining i natarna kol ana matanitu ane God, i leklek tana.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ning la longori, a taraila rop pa na tena los totokom otleng, la oroi lalani mang a ngas ane God i tostos, anasa la ka kibas tar a baptais ta e Jon.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ika a Parisaiola pa tena asaerla tagun a warkurai la gilam ris ana ngas ning e God i sarani sur la, anasa bel la kibas a baptais ta e Jon.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Pa e Iesu i atong ulaki mang, “Esi na warwara larlar ning ar atongi ana tarai tagun onone? La arlar ana sa?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 La arlar ana kakakla ning la kes ting na tinine hanua pa la arkabah tetek na halalinla mang,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 E Jon a Tena Baptais i hanot, bel i ien ta wakak a utna pa bel i gang a wain, pa mulo atongi onoi mang, ‘A mot kaning onoi.’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 A Nat a Barsan i hanot, i hangan pa i gang, pa mulo atongi onoi mang, ‘Oroi, a barsan ne a tena hangan pa tena gang, a hal a tena los totokomla pa tena laulaula.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ika a taraila rop ning la mur a tastasman ane God, la asangani mang a tastasman ning i tostos.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ning a Parisaio i ben pas e Iesu sur diar hangan taum. E Iesu i kas ting na rumai ana Parisaio ning, pa i kes sur ir hangan.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Pa ning a hane miting na hanua ning, a tena tol a toltol laulau. Ning i tasmani mang e Iesu kaning i hangan ting na rumai ana Parisaio, i kas taum ana polo na tomtoboh kaning na koto ning di toli ana hat.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Pa i tur tumo lamur ta e Iesu, ting napir naur a hana. Pa i domos, a luru matana i punga tar saot na naur a hana e Iesu, pa i sah diau ana hihna, i goro diau, pa i pek a polo na tomtoboh ondiau.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ning a Parisaio, esaning ka ben tar e Iesu, i oroi a utna ne, i nuki mang, “Ning a barsan ne a propet, ir tasman a hane ne i tong naur a hana, pa ir tasman otleng a ginina, mang ai a tena tol a toltol laulau.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 E Iesu i atai i mang, “Saimon a mang sur ar atai tar u ana ning a utna.” Pa i kelesi mang, “Tena Asaer, ur atai iau ka.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 E Iesu i atai i mang, “Naur a barsan dia dinau mani pas tana ning a barsan. Ning a halindiau i dinau pas dilima na mar a kina, pa ning a halindiau otleng dilima na bonot a kina.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Naur a barsan ning bel dia tolsot sur diar keles a dinau. Pa barsan ning i atai diau mang, ‘Gong kama mu keles anumu na dinau.’ Esi na halindiau anuna marmaris ir itna kol?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 E Saimon i kelesi mang, “Ngandek esaning di kepsen anuna dinau ning i itna kol.” E Iesu i atai e Saimon mang, “I tostos anum a arkeles.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 E Iesu i gilam tetek a hane, pa i atai e Saimon mang, “Oroi a hane ne. Ning a kas te na rumai ngasim bel u saran al malum sur dir gos naur a hak onoi. Ika, a hane ne, i gos naur a hak ana luru matana, pa i sah diau ana hihna.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Bel u asangan anum a gasgas tetek iau ana argoro, ika a hane ne i goro naur a hak turpasi ot ning a hanot te.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Bel u sabar a pukuluk ana wel, ika a hane ne i pek a polo na tomtoboh te na naur a hak.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 A atai u mang, anuna tnan marmaris tetek iau i asangani mang e God ka kepsen tar anuna galis a toltolla. Ika esining di kepsen ka anuna siklik toltol laulau, anuna marmaris bel ir itna.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pa e Iesu i atai a hane ning mang, “Di ka kepsen tar anum a toltol laulaula.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 A tarai ning la kes ana utna na hangan, la warwara artalai arpotor inla mang, “Esi na ngas a barsan ne i kepsen a toltol laulaula?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 E Iesu i atai a hane ning mang, “Ana num a tortorot ot, di ka alaun pas u. Ur han ana balmolmol.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra