Marcos 2

LAG vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sikʉ ˆjikaseese, akahɨndʉka na Kaperenáumu, vaantʉ vakateera ahíndukire na kaayii.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Mpuka nkʉʉlʉ ikiijiinga, ɨkasoveka baa nkalo mʉryaangwii. Ne akava yoovavariyʉrɨra Masáare ˆYarɨ Mpeho.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Mʉʉntʉ ʉmwɨ ˆaakwya iyandiyandi, akareetwa kʉrɨ Yéesu iínwɨɨrwe nɨ vaantʉ vanɨ.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Sa ɨra mpuka nkʉʉlʉ, vara vaantʉ vakasiindwa kʉmʉlookya ʉra mʉlwɨ́ɨrɨ fʉʉrʉ kʉrɨ Yéesu. ˆVakoone jeyyo, vakaambʉka nɨ ikekeerii, vakabontola ikekeera hara kʉʉntʉ Yéesu ˆajáa, vakamukiimirya ʉra mʉlwɨ́ɨrɨ na ndɨrɨ yaachwe.Mʉlwɨ́ɨrɨ yookiimiriwa na kʉrɨ Yéesu|alt="Man lowered through the house" src="WA03824b.tif" size="col" copy="United Bible Societies,1989, Nairobi Kenya" ref="2:4"
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yéesu ˆakoone kuruma kwaavo, akamʉsea ʉra mʉlwɨ́ɨrɨ, “Mwaana waanɨ, ʉvɨ waako wasírire.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Aho nyuumbii, kwajáa kwatɨɨte vakiindya vamwɨ va Miiro vajáa viíkyɨɨre, vakaanda kiiririkana mitimii yaavo voosea,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Joolɨ arɨ lʉʉsa jei? Yoomʉhɨɨntɨkɨra Mʉlʉʉngʉ! Sɨ Mʉlʉʉngʉ yeemweene noo ˆadáhaa sea ʉvɨ wasírire tʉkʉ wʉʉ?”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Hahara, Yéesu akataanga miiririkano yaavo, maa akavasea, “Nɨ sa che mookiiririkana ayo mitimii yaanyu?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Nɨ kɨrɨkwɨ noo chaangʉ kʉlookya myeewe, kʉmʉsea ʉhʉ mʉlwɨ́ɨrɨ, ‘Ʉvɨ waako wasírire,’ bakʉ kʉmʉsea, ‘Inʉka, ʉtoole ndɨrɨ yaako ʉlooke’?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Haaha noosaaka mʉtaange, Mwaana wa Mʉʉntʉ atɨɨte wiimiriri wo sea vaantʉ, ‘Ʉvɨ waavo wasírire,’ aha weerwii.” Aho, akamʉsea ʉra mʉʉntʉ ˆaakwya iyandiyandi,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Nookʉsea, inʉka, toola ndɨrɨ yaako, ʉdome na kaayii kwaako.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Hahara, maa akatoola ndɨrɨ yaachwe akafuma na weerwii, baa vara vaantʉ voosi ntɨ ˆvoomʉlaanga. Maa vakatʉlʉvala, vakamʉdʉʉmba Mʉlʉʉngʉ voosea, “Isáare ja ɨrɨ, sɨ tʉnoona vii kaa tʉkʉ!”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Hara, maa Yéesu akadoma kei na mbarɨmbarɨ ya iriva ra Galiláaya. Mpuka nkʉʉlʉ ya vaantʉ ɨkamutuuba, maa akaanda kʉvavariyʉrɨra Masáare ˆYarɨ Mpeho.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Mpɨɨndɨ Yéesu ˆawololáa mawʉlʉ, akamoona Láawi mwaana wa Alʉfáayo iíkyɨɨre kɨvaandii cho rɨhɨra kóodi, yoosaankanʼya kóodi. Akamʉsea, “Ntuuba!” Ne Láawi akiinʉka, akamutuuba Yéesu.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Mpɨɨndɨ Yéesu na vapooji vaachwe ˆvarijáa chákurya kaayii kwa Láawi, vasaankanʼyi kóodi na vaduwalo ˆvarɨ foo varijáa novo. Sa vaantʉ ˆvarɨ foo, vamutuubáa.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Vakiindya vamwɨ va Miiro ya Mʉlʉʉngʉ na Mafarisáayo vajáa vamwaarɨ. ˆVakamoone Yéesu yoorya hamwɨ na vaduwalo na vasaankanʼyi kóodi, vakavasea vapooji vaachwe, “Sa che yoorya chákurya hamwɨ na maduwalo na masaankanʼyi kóodi?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Yéesu ˆakayateere ayo masáare, maa akavasea, “Vaantʉ ˆvarɨ nkaasʉ sɨ vasáakaa mwaanga tʉkʉ, maa kaa, valwɨ́ɨrɨ noo vasáakaa mwaanga. Sɨ nʉʉja joo kaanɨrɨra vaantʉ ˆviiyónaa vawoloki tʉkʉ, nʉʉja joo kaanɨrɨra vavɨ.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Haaha, vapooji va Yooháani na va Mafarisáayo viirekyáa kurya. Maa vaantʉ vakʉʉja joo muurya Yéesu vakamʉsea, “Amwɨ vapooji va Yooháani na va Mafarisáayo viirékyaa kurya. Sa che vapooji vaako sɨ viirékyaa kurya?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yéesu akavasea, “De vyadáhɨkaa vaantʉ ˆvaláarikirwe nɨ mweenengovi, na mweenengovi ntɨ ˆarɨ novo kwiirekya kurya wʉʉ? Sɨ varɨ kwiirekya kurya tʉkʉ, mpɨɨndɨ joosi varɨ na mweenengovi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Maa kaa, luu fika jiri mpɨɨndɨ mweenengovi ˆakasʉmwɨɨrwe fuma kwaavo, aho noo luu vakiirekiirye kurya.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Kusiina mʉʉntʉ ˆadáhɨraa kɨráka kifya isaámwii tʉkʉ. Koonɨ abwéeyyiirye jeyyo, ɨkyo kɨráka moola kɨrɨ ɨro isaámʉ na ɨyo ɨngo kwaatʉka ɨrɨ kʉlookya lo ncholo.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Baa kei, kusiina mʉʉntʉ ˆavɨ́kɨraa diváai ifya viríibii vya kalɨ tʉkʉ. Koonɨ abwéeyyiirye jeyyo, ɨyo diváai ifya, pʉsʉla ɨrɨ ivyo viríiba, na diváai kɨɨtɨka ɨrɨ na mweenediváai sova arɨ diváai na viríiba. Diváai ifya nɨ viríibii vifya ɨvɨ́kɨrwaa.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Sikʉ ya Sabáato ɨmwɨ, Yéesu na vapooji vaachwe vajáa vakwaatɨra na mawundii ya ngáano. Mpɨɨndɨ ˆvalookáa na hara mawundii, vapooji vakaanda hʉʉnga maangala ya ngáano.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Mafarisáayo vakamʉsea Yéesu, “Laanga, sa che vapooji vaako voowuna Miiro ya sikʉ ya Sabáato?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Maa akavasea, “Sɨ mʉnasoma vii tʉkʉ ˆcheene atʉmama mʉtemi Daúdi mpɨɨndɨ ˆajáa aávirwe nɨ njala na vaantʉ vaachwe wʉʉ?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Aho kalɨ, mpɨɨndɨ ja Abiasáari, mweeneɨsɨ mʉkʉʉlʉ, Daúdi ɨɨngɨra na nyuumbii ya Mʉlʉʉngʉ, akarya mɨkáate ˆɨvɨ́ɨkwaa mbere ya Mʉlʉʉngʉ, akavaheera baa na viivaachwe. Mɨkáate ɨyo, veeneɨsɨ va Ijʉva vii noo vajáa varekerwa vɨndoorya. Vaantʉ vɨɨngɨ Miiro ɨjáa yakaanʼya kurya.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Baa kei akavasea, “Sabáato yavɨɨkwa sa vaantʉ na sɨ vaantʉ sa Sabáato tʉkʉ.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Sa jeyyo, Mwaana wa Mʉʉntʉ nɨ Mweeneevyo baa wa Sabáato.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra