Mateus 21

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bí Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe hyǎphûhò́ ná vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, a hyǎtuố̤ lahyǎ dố dò̌ Bethphage dố a o bí Oliva sokhu nuô. Jesǔ nò̌hyǎ ré̤ a khǒpacè̤̌ thè́nyě̤ rò a hé èthǐ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 “Hyǎnuô̌ ré̤ lahyǎ dò̌ dố nyěnuô tôdò̌, thǐ hyǎ nuô̌nuô̌ ná thǐ ki myáhtye ǔ cò̌klò̤o mya̤ò́lyǎmuố̤ tôduô̌ ná aphúpatí otathwo tố̤kuô̌ná lǔ bínuô tôduô̌ pǎ. Ilyě è rò cwika̤lò̌ dố vǎoyě.
2 dizendo-lhes:
3 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki hé thǐ tôcôcô hérò, hésoluô̌ pé̤ lǔ ná Byacè lo èthǐ héphúnuô, thǐ ki hé phúnuôma a plwǒka̤ thǐ tôphuố plwǒka̤ cò́.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Tè̤yěnuô a ki me̤lốbǎhtya prè̤pro̤ a tè̤héone,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Hésoluô̌ pé̤ vǐ̤ Zionphú tahe, ‘Myámò̌ lahyǎ, thǐ khwícò́phya hyǎ dố thǐ o hò́. È ma a thè́dǒthè́nga̤ rò a sidyá hyǎní̤ mya̤ò́lyǎ. Rò a sidyá hyǎ dố aphúpatí tôduô̌.’”
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 A khǒpacè̤̌ yěthè́nyě̤ cuốme̤ phú a héní̤ èthǐ nuô.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Èthǐ cwika̤ní̤ mya̤ò́lyǎmuố̤ ná aphú rò èthǐ idè̌htya lahyǎ aca̤klò̌ dố mya̤ò́lyǎ yětahe anyá̤khu rò Byacè htya-onyǎ bínuô.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Kayǎ bè́mṳdu yětahe dè̌tǎ̤ lahyǎ aca̤klò̌ tahe dố klyádè̌kǔ. Taheherò a kè̤́tǎ̤ lahyǎ thòphyǎphú tahe rò dè̌tǎ̤ dố klyádè̌kǔ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Kayǎ cuố ré̤ dố Byacè anyěhyǎ tôplutôphè, a krwǒkuô̌ dốkhyě tôplutôphè rò a è́htǒ lahyǎ,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Bí Byacè Jesǔ nuô̌ dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, vǐ̤ Jerusalemphú tôvǐ̤lò̌ thè́plò tapṳ̂́kazò̤́ lò̌plǐ rò èthǐ sudyǎ, “È ma ǔpě?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Kayǎ bè́mṳyě hésû, “È ma Jesǔ. È ma prè̤pro̤ dố a o dố Galilea ké̤, Nazarè vǐ̤nuô tôprè̤.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Byacè Jesǔ cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ rò a cuốnuô̌ vè̤́htekyǎ lò̌lò̌꤮ kayǎ ipri̤-isè̌tè̤ bínuô tahe rò a nuô̌htu laklò̤̌tǎ̤kyǎ lò̌ ǔ lé̤htulya rû̌ a dǐrè̤́htyalô̌ nuôtahe ná khuklyáhtyalô̌ dố ǔ lé̤onyǎ isè̌ ná htulwí̤ nuôtahe.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Htuô̌rò a hé, “Lisǎsè̌kǔ hé, ‘Vǎhi ma ǔ ki è́ ná tè̤cò́bè̌ ahi,’ manárò thǐ cuố nò̌htwǒ lò̌hò́ vǎphè̌ ahi ná ‘Prè̤ehuôehí lé̤owóo akhǎlé̤ hò́.’”
13 E disse-lhes:
14 Kayǎ mèthèkhí khǎduôdá tahe hyǎnuô̌tǒ kuô̌lò̌ Byacè Jesǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ, rò a zasǐmé̤ pé̤lò̌ èthǐ.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Manárò bí bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe myáhtyehò́ Byacè Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe htuô̌rò a myáhtye ná pacè̤̌phú tahe è́htǒhtya lahyǎ, “Hosanna, htuthè́htya Khwí Davi aphúkhǔ,” dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, èthǐ thè́plòdu kanó̤꤮ to.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Èthǐ sudyǎ Byacè, “Pacè̤̌phú thǐtahe è́htǒ nuôma nè̤ ní̤huô̌ è̌?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Htuô̌rò Byacè Jesǔ htecuốkyǎ dố dò̌ Bethania rò a cuố omyěo bínuô.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Anotôrǒ bí mò̤́lǐ ro̤mû́ akhè̌nuô, Byacè ná a khǒpacè̤̌ tahe ka̤khyě khyěthyá dố vǐ̤ Jerusalem, rò bí èthǐ ka̤ dố klyálo̤ akhè̌, Jesǔ thè́e dǐ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Rò Jesǔ myáhtye kadwímò̤́ tôthò o dố klyáhtû̌ rò a cuố tǒ lǔ tadû́rò a myáhtye athè o tôplò꤮ to. A o shuô̌shuô̌ alè prè́. Yětôphuốrò a hé kadwímò̤́ yětôthò, “Thèkuô̌ pǎ tǎ ǔ tôphuố꤮ tǎmé̤ ní꤮” a hé rò kadwímò̤́ krǎthyě cò́ tôphuốthyě cò́.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Bí a khǒpacè̤̌ tahe myáhtye tè̤htwǒhtya phúyě akhè̌, a khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́. Rò èthǐ sudyǎ Byacè, “Kadwímò̤́ yětôthò a cuốthyě tôphuốthyě cyá̤tuố̤ phútětě ha?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Byacè hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ꤮, nè̤ zṳ̂́e rò nè̤ ki thè́plòrare to hénuôma phú vǎ hé kadwímò̤́ rò a thyěkrǎkyǎ yěnuô, thǐ ma꤮ thǐ me̤ cyá̤kuô̌dû phúnuô prè́. Thǐ ki me̤cyá̤lốklò̌ pǎ cò́ ná nuô pǎ. Thǐ ki hé so yětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ dố htyědutava̤ akǔnuô,’ hénuôma a ki htwǒhtya pé̤ thǐ phú thǐ hé nuô pǎ.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Thǐ ki zṳ̂́e nuô, thǐ kwǐtè̤ dố Phè̌ Cò́marya a o ǐtětě꤮ bèbè thǐ ní̤bè pǎ.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Byacè Jesǔ nuô̌ dố tè̤lǔhǒdu vǐ̤kǔ rò bí a ithyóithyatǎ̤ ǔ akhè̌nuô, bwídukhu tahe ná Judaphú tè̤cò́bucò́bè̌ khuklò́khuklyǎ tahe hyǎ dố Byacè a o rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ cuốme̤tuố̤ tè̤phúyě tahe ròma nè̤ cuốme̤ ná ǔpě a taryěshyosò̌ pě? Ǔpě nò̌me̤ nè̤ pě?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Byacè hésû èthǐ, “Vǎ sudyǎ kuô̌ thǐ ngó̤ tômû̌, thǐ ki hésû pé̤ kuô̌ vǎ hérò vǎ me̤ tè̤yětahe ná ǔpě a taryěshyosò̌ pěnuô vǎ ki hésoluô̌ pé̤kuô̌ thǐ pǎ.
24 Jesus respondeu:
25 Giovanni Baptista plwǒ pé̤ ǔ htyě yěnuôma Cò́marya dyé lǔ taryěshyosò̌ è̌? Má̤torò prè̤lukayǎ dyé lǔ è̌?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Manárò pè̤ ki hé, ‘Prè̤lukayǎ dyé lǔ’ kihérò, pè̤ thè́isě kayǎ bè́mṳ yětahe alé̤lé̤, me̤těhérò kayǎ yětahe yǒ zṳ̂́e lahyǎ ná Giovanni ma Cò́marya aprè̤pro̤ má̤lakǒ tôprè̤, phúnuônuô.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Phúnuô akhu-akhyě èthǐ hésû Jesǔ, “Pè̤ thè́gněto.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Hé pé̤myá vǎ thǐ tane̤ phútě? Kayǎ tôprè̤ rò a phúprè̤khǔ o thè́nyě̤. Rò a cuố hé a vyá̤duklò̌ tôprè̤, ‘Yětônyě hyǎ dố prè́khu rò hyǎmyákhwè thòbǐthèmò̤́ ní꤮.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 “Rò a hésû aphè̌, ‘Vǎ hyǎ to,’ a hé tadû́rò dốkhyě nuô a tane̤ ní̤khyě rò a hyǎ khyěthyá.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Htuô̌rò phè̌yě tôprè̤nuô a cuốke dố aphúpatí tôprè̤ a o rò a hé thyálǔ phú a hé a phúvyá̤prè̤́ nuôtôprè̤. Rò a hésû aphè̌, ‘Ò phè̌, vǎ hyǎdû pǎ,’ tadû́rò a hyǎ péto.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Phúprè̤khǔ yěthè́nyě̤nuô, a me̤tǒ aphè̌ thè́plò bítě tôprè̤tě?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Me̤těhérò Giovanni hyǎ dyéluô̌ thǐ ná tè̤cò́tè̤te̤ aklyá tadû́rò thǐ zṳ̂́e lǔ to. Manárò prè̤kwǐamo-arǎ ná himyáphèmuố̤ tahe zṳ̂́e lǔ. Thǐ myáhtye cò́ kayǎ yětahe athè́plò htulya ka̤ cò́ tadû́rò thǐ thè́plò htulyaka̤ kuô̌ǔ to htuô̌to thǐ zṳ̂́ekuô̌ cò́ ǔ taki꤮ to.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Ní̤dǎ pó̤ lahyǎ tè̤dyá dố aruô yětôtó̤. Bètôphuốnuô prè́byacè dố a isò́iplû̌ ní̤dyé a thòbǐthèmò̤́ tahe otôprè̤. A ira̤tava̤bí ní̤dyé lò̌ a tarè́yě, rò a ikhûo ní̤dyé ahekǔ tôkǔ dố a ki ivǐ̤hte ná thòbǐthèhtyě agně, htuô̌rò a isò́htya ní̤ lé̤thûhtyalô̌ dố ǔ lé̤opò̤́myá ná prè́ agně tômě. Htuô̌rò a plwǒkhyǎekyǎ aprè́yě ná prè̤me̤prè́ tahe rò a htecuốkyǎ dố ké̤aruô tôké̤.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Thyáphú prè̤khyǎe lǔ prè́ tahe ki běepé̤ kuô̌ lǔ thòthè tahenuôrò, bí shuốkhè̌ phûhyǎ hò́ dố tǒ ibaplò́ hò́ thòbǐthè akhè̌ nuô, a nò̌hyǎ a prè̤me̤tè̤phú tahe dố prè̤khyǎeprè́ tahe a o.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 “Prè̤khyǎeprè́ tahenuô a pṳ̂́ prè́byacè a prè̤me̤tè̤phú yětahe rò a mṳ̂̌ lǔtè̤ tôprè̤, a me̤thyěkyǎ lǔtè̤ tôprè̤, tôprè̤ rò a tá̤ lǔ ná lò̤́.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Yětôphuốrò a nò̌hyǎ è́lốklò̌ke prè̤me̤tè̤phú dố èthǐ o rò a hyǎè́ klò̌ ná a hyǎ ré̤ nuôtahe cò́ tadû́rò prè̤khyǎeprè́ nuôtahe me̤cyě̤me̤cṳ̂ èthǐ thyáná a hyǎ ré̤ nuôtahe prè́.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Dốkhyětadûrò, a nò̌hyǎ a phúprè̤khǔ dố èthǐ a o. ‘Vǎphú ná vǎné̤ ma èthǐ klyá thè́nyá̤thè́tarè̤̌ klò̌nyǎ prè́,’ a hé phúnuô.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Manárò bí prè̤khyǎeprè́ yětahe myáhtye lǔ akhè̌nuô, èthǐ hé ní̤dyélǔ, ‘È ma prè̤ dố a ní̤bè ucè̌tazè̌ nuôtôprè̤ hò́, cuố! Cuốme̤thyěkyǎ lǔ pó꤮, rò pè̤ ki phyé a ucè̌tazè̌ pǎ pó꤮,’ a hé lahyǎ phúnuô.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Rò a pṳ̂́ lǔ rò a cwihtekyǎ lǔ dố tarè́klò̌ rò a me̤thyěkyǎ lǔ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Phúnuôrò shyé꤮ prè́byacè hyǎtuố̤ pǎnuô, a ki me̤ èthǐ phútě pǎ?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Prè̤lǔtyǎ khuklò́ tahe ná Judaphú tè̤cò́bè̌ khuklò́khuklyǎ tahe hésû, “A ki me̤cyě̤me̤cṳ̂, me̤thyěkyǎ kayǎcyě̤kayǎcṳ̂ nuôtahe pǎ. Rò a ki plwǒkhyǎ khóke aprè́ yěnuô ná prè̤khyǎeprè́ dố a ki ibě ka̤khyěe pé̤ lǔ bí tè̤thètè̤phǒ hte ashuốakhè̌ nuôtahe pǎ.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Byacè hé èthǐ, “Lisǎsè̌kǔ hé,
42 Então Jesus perguntou:
43 “Phúnuôrò vǎ hé thǐ mò́khu htyělé̤ké̤kǔ dố thǐ tǒkò ní̤bènuô Cò́marya ki phyéphekyǎphe thǐ pǎ. Rò a ki dyé ná kayǎ dố a cṳ̌e Cò́marya angó̤ nuôtahe pǎ.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Kayǎ dố a latǎ̤ dố lò̤́ yětômě alo̤nuô, akrwí ki lakè̤́ prè́ pǎ, manárò lò̤́ yětômě ki latǎ̤ dố lǔlo̤ pǎ nuô, akrwíakrwó ki mû kaprǐ̤ lò̌ cò́ pǎ.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Bí bwídukhu tahe ná Pharisěophú tahe ní̤huô̌ Byacè Jesǔ dyákhákho akhè̌nuô, èthǐ thè́gně ná Byacè hékho èthǐ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Rò èthǐ myápṳ̌ lahyǎ klyá dố a kíré̤ pṳ̂́ Jesǔ tadû́rò Jesǔ ma prè̤pro̤ tôprè̤, kayǎ bè́mṳ tahe yǒ zṳ̂́e lahyǎ phúnuô akhu-akhyě, èthǐ thè́isě kayǎ bè́mṳ nuôtahe alé̤.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.