Atos 9
TAFO AYO (KXF) vs VC
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo sœ kolœ dœ gbetshelœ nœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu Ikrizia œdœ pe kœpara awa nœ kœyiangwa endje. Tshe na ga ndœ egerœ nganga Ndjabanœ,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 œ yɔndœ mbeti á za awa fœ she kœli djelœ Sinagoga á sœ lakpɨ Damaseke. Œdœ tshe kœwuta ɓa zœ á gbɔ azu, ayakoshe too ayashe má endje sœ kœza awa Yisu, tshe i endje dœ djingiri yé œ gu dœ endje ga lœ Yerusaleme.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Lɔkɔ á tshe te lima tœ awa yé á wuta lima ndoo dœ Damaseke, ɨshirɨ owo to ngbai ɓa lafo œ jerœ ga pa ye zakpɨ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Tshe te ga tœ ɔshɔ, œ dji tshama uzu kœpa adœke: «Sawulo, Sawulo, mbœrœ gaɗe á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ ataa?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Tshe yu adœke: «Gbozu, œɓœ kœdœ ɗe?» Yé tshamanœ kœgi adœke: «Œmœ kœdœ Yisu, œmœ á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Kashe aalafo œ li ga lœ ongbo, yé ɓa zœ dá endje pandœ œneke á li adœke ɓœ mbœrœ, fœ ɓœ.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Azu á endje na tœ ala awa dœ Sawulo ka lima, œ sœ kokoko; endje dji lima tshama uzu kashe endje wuwu lima she nene.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sawulo áalafo lœ ɔshɔ, kashe ataa tshe kɔrɔ ala ye gbaa, tshe wuwu lima osho bale nene. Anganœ á tshe na lima tœ ala awanœ dœ endje dá za ama kane ye yeka á gbota she duru duru rotœnœ ga lakpɨ Damaseke.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Tshe mbœrœ lima olo votɔ lœ bula; tshe zɨzɨ lima œrœ yé œ ndjo ndje ungu nene.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Anga yindœ Yisu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania sœ lima ɓa lœ Damaseke. Gbozu e she lœ ulu adœke: «Anania!» Tshe gi fœ she adœke: «Mœ sœ kea, Gbozu!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Gbozu kpa pa adœke: «Na dœ ala awa má endje e tœnœ awa Ndjii, œ yu osho ɓa lœ anda nœ Yudasi tœ anga yakoshe tshalakpɨ Tarse bale á ɨ'ɨrɨ wu Sawulo. Tshe sœ kœza avwala ɓa zœ,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 yé lœ ulu, tshe wu anga yakoshe bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania kœli yé á to kane ye ga pa ye adœke tshe kpa wu osho.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Anania gi adœke: «Gbozu, mœ dji azu ndjoro kœpa o'o tœ yakoshenœ asœke œdœ kœpandœ ngbɨndɨrœ kɔ á tshe mbœrœ fœ azu kœyindœ zœ ɓa lœ Yerusaleme.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Yé ngɔngɔ asœ, tshe wuta ɓa ke dœ mbeti á tshe gbɔ ɓa ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba mbœrœ kœi endjeneke kɔ á endje e ɨ'ɨrɨ zœ lœ ama endje, dœ djingiri.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Kashe Gbozu pa fœ she adœke: «Na zœ, gbambanœ nene, mœ ke yakoshenœ asœmœ tœ uzu akwa nœ mœ, yé kpœpa ye dá ɨ'ɨrɨ mœ œ to lœ ogo nœ angbɨ azu, ɓa utshu agbozugo œdœ pe ndje ɓa utshu azu Israyele.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Œmœ dœ tœ mœ, mœ yisœ mara á li dœ she kœwu œrœ kanga mbœrœ ɨ'ɨrɨ mœ.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Anania ro œ li ga lœ anda, œ to kane ye ga pa Sawulo yé œ pa adœke: «Aya mœ, Sawulo! Gbozu dá vwa mœ. Yisu á tshe wuta lima ga tœ zœ tœ ala awa á ɓœ na lima tœnœ, œshe dá vwa mœ adœke ɓœ kpa tondœ osho yé œ gbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Pe kpœtœ œsœnœ, œrœ ɓata djepe yo lœ ala ye dœ́ Sawulo. Tshe tetœ kœwu osho, œ áalafo yé œ gbɔ batisimu.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Manda nœ, tshe zɨ œrœ yeka á uvuru gu ga lœ nœ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Œndœ ye dɨdɨ lima nene á tshe tetœ kœpandœ nœ lœ Sinagoga adœke, Yisu kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Endjeneke kɔ á endje sœ lima kœdji she, endje katœ ama endje tɨ ɔsɔ yé œ pa adœke: «Œ dœ́dœ́ yakoshe asœ dá sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu á endje yindœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Yerusaleme nene a? Tshe nana lima ndœ kœi endje dœ djingiri, yé á kœgu dœ endje fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba nene a?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kashe gbɔgbɔ kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Sawulo gerœ lima dœ pa nœ: ɓata á tshe sœ lima kœma ngbɨ adœke Yisu kœdœ Masiya, Ayuda á endje mbœrœ lima ogo lakpɨ Damaseke kpa gugu lima dœ o'o ndœ kœgi fœ she nene.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Œndœnœ dɨ manda nœ œrrr atake, Ayuda vwarandœ upu kœwo she.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Kashe Sawulo wusœ kœvwarandœ upu nœ endje asœmœ ye. Endje sœ kœgbɔndœ egerœ manda ongbonœ butshɔ dœ ɔlɔ mbœrœ á endje kœwo she.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Dœ anga butshɔ bale, ayambarœ nœ ye za she ga lœ kingi, œ gi she dœ uwu yorrr ga atɨ dja gakele gbagba. Endje gi Sawulo ga atɨ dja gakele gbagba|src="hk00332c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9.25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sawulo wuta ɓa lœ Yerusaleme œ yindœ kœli ga ugurutœ ayindœ Yisu, kashe endje kpa lima awa ye kɔ mbœrœ endje yiyi lima ndœ nœ katsha nene adœke tshe te yindœ Yisu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Yé Barnabase za she po tœ ye, œ gi she fœ aayi avwa. Tshe pandœ mara á Sawulo wu Gbozu tœ ala awa œdœ mara á Gbozu pa lima o'o fœ she. Tshe kpa pa ndje fœ endje mara á tshe sœ lima kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Damaseke.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Pe ndœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo te ga ndœ endje yé endje tetœ kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu lœ Yerusaleme.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Tshe pa lima o'o fœ Ayuda á endje sœ kœpa o'o ama Greke yé endje sœ lima kœgbugburu tshelœ o'o dœ endje. Kashe endje sœ lima kœpara awa ndœ kœwo she.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Aayanœ lœ Yisu dji o'onœ ataa, œ to she ro tœnœ ga lœ Sezaré yeka á gbɔ awa kœgi she ga lœ Tarse.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Azu Ikrizia sœ lima gee lœ ogo Yuda djigi, lœ ogo Galilayi œdœ pe ndje lœ Samariya. Endje sœ lima kœkpa awa Gbozu, yé Ɔtshɔ Ɨshirɨ za lima gbɔgbɔ fœ endje adœke kœyindœrœ nœ endje gerœ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Petro á tshe sœ lima kœro dje lœ ogonœ asœmœ kɔ, na dœ anga ɔlɔ bale ɓa ndœ ayindœ Yisu á endje sœ lima ɓa lœ Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Tshe gbɔ anga yakoshe á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Ene á tshe lo ga atɨ dœ koɓa mangba ungu mindu dœ votɔ, gbambanœ nene, ada ye tshu lima tshakudu ye.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Petro pa fœ she adœke: «Ene, Yisu Kristu she ɓœ ye. Aalafo œ guma gbarœ olo zœ!» Yé katsha Ene áalafo.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Azu kɔ lakpɨ Lida œdœ pe endje nœ akpala osho Sarone wu she ataa, œ fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Anga yashe bale sœ lima ɓa lœ Yope, œshe lima kœdœ yindœ Yisu; endje e she lima Tabita. Endje fa tshelœ ɨ'ɨrɨnœ lima dœ o'o ama Greke «Dorkase», œ yindœ kœpa adœke «mbele». Tshe sœ lima kœmbœrœ ɔtshɔrœ waa, yé œ sœ kœto œrœ fœ aayi oyo.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Dœ olonœ asœmœ, tshe gbɔ koɓa yé œ tshu. Manda kœdjutɔ she, endje za she ga lœ gbɔshɔ ɓa lafo.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ɓata á tshalakpɨ Lida sœ ndoo dœ Yope, ayindœ Yisu dji lima ndœ nœ adœke Petro sœ lœ Lida, œ vwa azu bisha dœ o'o fœ she adœke: «Vava ada zœ nene, na ga ndœ 'a katsha ga mœ kane.»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Petro na ga ndœ endje katsha. Lɔkɔ á tshe wuta ɓa zœ, endje 'ɔ dœ she ɓa lœ gbɔshɔ á sœ ɓa lafo, yé ayashe koya para kɔkɔ ka ga utshu ye dœ ngola lœ ala endje. Endje yisœ lœba okoro œdœ pe yɔgbɔdɔ lœba á Dorkase sœ lima kœmbœrœ tœnœ lɔkɔ á tshe sœ dœ soro.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Petro gɔrɔ azu ga shu para kɔkɔ œ gote dœ matshukuda ye, yé œ kɨ fœ Ndjaba. Manda nœ, tshe fatœ ye yorrr ga tœ oko uzunœ, œ pa adœke: «Tabita, áalafo.» Tshe kɔrɔ ala ye œ tondœ Petro, œ yɔrɔtshelœtœ ye yé œ sœ ga atɨ dœ budu ye.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Petro bopa kane ye œ tɨ she ga lafo, yé œ e ayindœ Yisu œdœ pe ayashe koya yeka á ma she dœ soro fœ endje.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Endje dji o'onœ lœ ongbo Yope djigi, yé azu ndjoro fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Petro lo olo ndjoro ɓa lakpɨ Yope ɓa ndœ Shimu á tshe dœ ayi kœguma ɔkɔ agea.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.