Tiago 3
KUP vs ARC
1 Nem bosir sau, met arihanañ honep honep bal haz rouvat Godiz ñetiv añarabon mañohopan. Met dei pim ñetï pov mañamegit God et ba emeet hezaek, piuhö ñevok evizapanezarah dari añarab maporin etet an etapanepuh dei pim gog pot tamegiritï horï tairao hepanezavoz hañiv ahoam etapan. Povoz ari mapori gog pov tohopekez hometunei.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 Met dari añarab horï povor kao tovai ñetï horiñ haovai sameg, oñ aban tairap pim gizasiz tin korav het ñetï horiv nak hepanez pop, rotap pi aban tinap ok het pim hepanezavoz tin korav ravat hepan.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Met aban nap bol os napuh helat nonoroh tin sapan hat, os popuz agolasik ain goe nas birep bamanahan hez-pos bizat beri hamahan, osip hatevetet aban popuz zaitivok beri hamahatï samah.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ma sip ahomakez amun tamahavoz homei. Met teptepiv uramahan sipimak iv havevok basat em tamahan pomakez aban koravop kohat hezaek, pi pei goe irih hezas bahavoe tamahan sip ahomak havoe tat pim homet bavatamah-povotï samah.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Povoz zut darim gizañik tañañ goeñ hez, oñ horï nao hamegin horï pov zuam ahö ravamah.
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Met povoz zut darim gizañik tañañ goeñ hez, oñ tañ goe poñinañ ñetï horiv hamegin horï pov ahö ravovai samahan, it ñinio ñodat ñadamahapuh map bahorï batamahavoz zut, Seten darim loporizaroh bahorï etovai darim tin hekazao map bahorï avatamah.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Met dari añarab anumai mapori, idehol ma emahol ma hamalehol ma iv havevok hezari bat, basok batamegin sok ravamah.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Met povoz zut dari añarabohö rekot darim tañañ basok navatotü, oñ hamal lam horiv hez-nap emenamahan horï ravamegivoz zut darim tañañihö modari bahorï metamah.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Met narah God darim Papapuz biñ ravat tañañinañ mañ mañameg, met mod narah zuam unun manat tañ tapuñinañ darim modari Godihö pim zutari matut tahan hezariz ñetï horï pekuñ hameg.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Nem modari, Godiz ñetï biñao ma modariz ñetï pekuñ giz nenañikanañ berevat ou ravamahaek tin bon.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Met izoverï eramahaek, iv et peirï erapane?
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Ma avaramedek tiompot uloñ badapane? Ma begirih guz uloi erapane? Evo, pot bon. Met iv havë guaivetanañavok iv tin nakazao naholotug, tairaiz ari giz tapuñinañ ñetï horiñir tinañ hameg? Evo, pov tin bon.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Met ari hodad tinavonañ hez, pot homeamegi? Povoz arim hepekezavoz homet tin korav ravat arim heriñ bat hel batotunei, oñ bat hor batat masakavonañ tin tovai sohopek.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Met ni nap lop horirinañ het modariz kaev ravat mogao tat gitait ravekepuh nim heris bat hel batat hekepuh, “Ne hodad tinavonañap ev,” pot haken nim ñetï hakez pov moreg ravapanezao ok.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Met ni nap pot tookezaek Godihö ni hodad pov nananotü, oñ Setenihö ham herisiz hodad pov nanapanen pim gizarop baval hat ni pot tovai sookë.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Met añarab tairari parum heriñ bat hel batat mogaovor gitaitiv ahö tamah, ma añarab modariz kaev ravat bat hor batamahaek, parum hezao ginohan tamahan parum horivor ñaiv ahö map ravamah.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Oñ dari Godiz hodad tinao añairamahaekahar sohot tair tovai sohok? Met dari home tinavonañ sohot modariz kaev naravotü, ma lop masak tinarizaronañ het mogao natotü, ma modari hapanen tinam hatevetet baval hahok, ma modariz zakep tat moreg nametotü, oñ ñetï tin rotapuñiharam mañovai tin metovai sohok.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Met adasik bitü ñedeamegin gipiz berevat ahö ravamah, povoz zut dari modari masak metovai mogao tapanezari ñe bar masakao mañat basok batovai sookan, darim loporizaroh masak tin rotap hekazao berevat ahö ravohopan.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?