Mateus 13

KUP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Met aliz posik zei heh-pomak betet Iesu berevahapuh sat iv havevoz kupavok añarabon ñetiv mañapanez hat toutat heh.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Tahan añarab ahovokaro map emat pim totoi okat epat topourat ba atalip tapanez tahan, etet Iesu boutitak helat iv havevok aviam hon ravat toutahan añarab kupavok rouvat heh.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Tahan ñetiñ nañir nañitï bavatat añarabon mañooh.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 bi poñ betevai soohan nañ nonoroh ñodahan idehol arat emat toutat nah.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Met mod nañ helevoz revah hamar aviam heh-poek ñodahapuh zuam berevah.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Tahan pim medeñeñ revaham moruat heh, povoz gitap berevat kez mañahan ñu ravat ñomah.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Met mod nañ hamarah zen zeneñ ahoam hehaek ñodat poñinañ honeo berevat zen zen poñihö ahö ravat bamezahan uit uloñ navad.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Met mod nañ ham haleñai tinarah ñodat berevahapuh uloñ badah-poñiz nañik aviam 30 badahan, mod nañik ahö heriam 60 pot badahan, met modañik ahoam 100 badah.” Iesu ñetï pov mañat epat mañah,
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 “Met ari hat koveñinañari okeg, nem ñetï hahö-epovon hatevetet tin hodad ravei,” pot mañah.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Tahan pim mañairooh-abanari emat epat at mañah, “Met tairaiz ni añarabon ourah namañ, oñ ñetiñ nañir nañitï bavatat mañameñ?” Pot at mañahan Iesu hañiv epat parun mañah,
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 “Met Godiz masakavoz roketak hepekez nonor iz ravat hehaek petev ari nenari pimauhö hodadeo anamah, oñ modari hodadeo naman tamahavoz homet okat mañamoh.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Met tairap Godiz ñetivon hatevetet bat hepanez pop revah piuhö hodad modao manapanen pim loporih hodad pov ahö ravohopan, oñ mod tairap pim ñetiv hatevetet homet zait nat hepanez pop Godihö hatevetepanez pov maot bapanen pi kerë hapan.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Met paru etañinañ et hareamah, oñ paru tin et narë hez, ma paru hat koveñinañ hat hateveteamah, oñ paru kapotaz tin hodad narav hez. Pot tamah, povoz ne ñetï izek nenañ parun mañamoh.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Met añarab pot tamah-poriz tamah-ñetiv batam propet aban nap Aisaia popuhö epat menahan hez,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Met ari hat koveñinañ hatevetet tin homepek hezavoz, ma etet tin hodad ravepek hezavoz, ma ari hodad ravat loporizaro borourat Goditihar ravepeken batin avatapan hezavoz, arim loporizaro merizat hez, ma arim etañ mumizat hez, ma arim hat koveñ bapotut manahan hat naveteriz zut ravat hez. Aisaia 6:9-10
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 — ausente —
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 — ausente —
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Iesu pot mañat maot epat mañah, “Kar, uit biñiz ñetï añoh-epovoz kapot epat arin añoman hatevetei.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Met aban nap uit biñ betehan nonoroh ñodahan idehol emat toutat nah-pot añohoñiz zut añarab nari God arim koravopuz masakavoz roketak hepekez ñetiv hamahan hat haveteamah, oñ paru tin hodad narav. Tamahan horipuhö emat ñetï hateveteamah-pov maot baveteamah.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Met bi nañ helevoz revah ñodah, pot añoh-poñiz zut añarab nari Godiz ñetï pov hatevetet zuam biñ ravat bahorë hat hez.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Oñ medeñeñ revaham moruat hez añohoñiz zut parum loporizaroh tinam naviz, povoz tokat Godiz zait nat hez-narihö honoñai nao parutï metamah, ma honoñai mod nao parutï ou ravamahan paru povoz homet kaev ravat Godiz ñetiv zuamam beteamah.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Met bi nañ zen zeneñ hehaek ñodahan bamezah, pot añoh-poñiz zut añarab nari Godiz ñetï povon hatevetet bat tovai parum ham heriñiz tohopanezao ahoam homeamah, ma monir zeirurumaz homet tamah-poñ ñetï pov bamezamahan parum loporizaroh tin hepanezao ou narav.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Met bi ul nañ ham haleñai tinarah ñodat berevat ul tinañ badah, pot añoh-poñiz zut añarab nari Godiz ñetivon hatevetet parum loporizaroh tinam biamahapuh baval hat sohot ul tinañiz zut nari aviam tin tovai samah, met nari ahö heriam tin tovai samah, met nari ahoam tin tovai samah,” pot mañah.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Met Iesu pot mañahapuh navotï bavatat mod epov parun mañah, “Met God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezavoz homet aban napuz tahavotï zut tat epat arin añoman hatevetei. Met aban pop pim avasik uit bi nañ beteh.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Tat kuturutak pi au unun orahan aban pimaz kaev ravat heh-nap emat av posik sisiñ buñ amun betet maot sah.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tahan met tokat uit bi poñ berevaharah sisiñ poñ honeo berevat ahö ravah.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Tahan aban av posiz maupun pim gog abanarihö epat mañah, ‘Deim ahop ae, met ni avasik uit bi tinañ beteñ, oñ tair tahapuh sisiñ horï okoñ honeo berevat hez?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Pot mañahan aban av posiz maup epat mañah, ‘Met aban pat nemaz kaev ravat hez-napuhö okat tah.’ Pot hahan pim gog abanari piin epat mañah, ‘Met dei rekot sisiñ horï okoñ sat batiz beteka?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Pot mañahan aban maup pat, ‘Evo, met ari uit biñ magei berevamahaek sat sisiñ horï okoñ batiivai ganö batiipik hezag, am sa hep.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Met tokat ahö ravapanez porahahoh gogot tohopanezarin mañoman sat sisiñ okoñ batizat ut urat basat mañaratahoh uit uloñ bat emat nem gipizoz zeimakeh bizapan,’” pot mañah.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Met Iesu mod navotï bavatat ñetï epov mañah, “Met Godiz masakavoz roketak hepekezavoz ñetiv miz bi ul goe povotï zu tat epat añom. Met bi pov aban nap goevotar hamarah ñedeamah,
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 oñ goe povotar ñedeamahan berevat ahö ravamahapuh zi modañ ritou metat mar aruñ ahö ravamahan idehol emat parum zezeñ poek bizat oramah.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Met modao epat mañah, “Ari Godiz masakavoz roketak hepekezao ist parava botevonañ bahoneo batat biamahavoz zut hez. Met añ nap ist pov aviam bat parava bot ahovonañ honeo biit basat em tamahan map tu hat ahö ravamah,” pot mañah.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Met Iesu pi añarab ahovokaro topourat hehan ñetï nañ ourah namañ, oñ nañir nañitï bavatat ñetiñ mañohot heh.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Met batam propet aban nap pot menahan hez,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Met Iesu pot mañahapuh pi añarab ahovokaro betet zei namakeh sahan pim mañairooh-abanari honeo sat lokahapuh Iesun epat mañah, “Met ni uit biñinañ sisiñ horiñ berevah-pot hañivoz kapot añeken dei hodad ravak ma tair?”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Pot at mañahan Iesu parun epat mañah, “Met aban avasik uit bi tinañ betehapuz zut ne Añaraboz Nanep ev erat hez.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Met darim ham epar avasitï zu tat hahovoz zut hez, met uit bi tinañitï zu tat hahö-poñiz kapot epat hez. Añarab Godiz masakavoz roketak hezariz ok hahö, met sisiñ horiñitï zu tat hahö-poñiz kapot epat hez. Añarab horipuz hodadeo bat tovai samahariz ok hahö.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 — ausente —
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 — ausente —
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 bat it ahoñadek betepanen poek het kakamao hatevetehot het iñ hahot hepan.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tapanen añarab tin hepanez pori gitapuz ugis rouvamahavoz zut parum heriñ al teet hepanen parum Papapuz zei tinasik pohao tin het hepan. Met ari hat koveñinañari okeg, nem hahö-epovon hatevetet tin hodad ravei,” pot mañah.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Met Iesu ñetï pov mañat maot mod epovotï bavatat epat mañah, “Aban nap ham narah sohot pei tin monï ahos manat bah-nai napuhö ba iz batahan iz ravat hehaekan etet bar batat pi pei poiz biñ ravahapuh pim bapanez homet maot ba iz batah. Tat sahapuh pim nonair naitü añarab modari gamö reet manahan parum bahapuh pi monis manah. Tahan monï pos bat sahapuh pei tin poi oraeh-ham poraz maup zum metat pim bah. Tahan pei poi amun pimei ravah. Met pi pei tin poiz biñ ravat het pim bahavoz zut ari Godiz masakavoz roketak hepekezavoz homet ari biñ ravat mel tat hepekez hat arin ok añoh,” pot mañah.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Met Iesu ñetï pov mañat maot ñetï modao epat mañah, “Aban nap pi saleñir gitañ pim zum tat bapanez melahar sohot etet zum tat booh.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Pot tohot hehapuh pi sal tin nasinaharam etehapuh pim bapanez ahoam zait tat maot sat pim nonair nai bat emat añarab manahan bat monis manahan pi bahapuh sat sal tin pos zum tat pim bah. Met pi sal tin posiz zait tat bahavoz zut ari Godiz masakavoz roketak hepekezavoz homet zait tat hepekez hat arin ok añoh,” pot mañah.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Met Iesu ñetï pov mañat maot epat mañah, “God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezavoz homet ñetï epovotï zut tat añom. Met aban nari pis dev kiñ bat iv havevok betehan pis napur nap ki poñik lokat,
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 map rekö ravat hehan beri hat emat gaorevok biihapuh an tat tin napanezari bat bizat horï nainotuzari betehan sat zañ tah.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Met ev añoh-epovoz zut tokat hamar bon tapanez totoi ravapanez porah Godiz enzolihol sat añarab horï tovai sohopanezari paru tin hepanez poriz ñaravatak hepanezaek an tat bapanepuh,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 betepanen sat it ahoñad ñadohopanezaek, kakamao hatevetehot iñ hahot hepan,” pot mañah.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Pot mañahapuh Iesu pim mañairooharin at mañah, “Met ñetï hamoh-epeñiz kapotaz ari tin hodad heza?” hahan paru, “Gu, dei hodad,” pot mañahan
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 pi maot parun epat mañah, “Rotap, ari hodad haraveg. Met paru tairari Moses batam heh-popuz ñetï kateñ añarabon mañovai emohot petev God parum koravopuz masakavoz roketak hepanez ñetï magei pov hatevetet hodad ravamahariz aban naputï zu tat epat añom. Met aban nap pim zeimakeh nonair nai batamotur mageitü bizahan oraezaek pi bat añarabon mañairamah,” pot mañah.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Met Iesu ñetï poñ mañat bon tahapuh zei pot betet
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 — ausente —
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Pot paru nae nap mañat kaev ravat giz meu metat kos rez manah. Tahan Iesu parun epat mañah, “Met rotap propet aban Godiz ñetiv hamah-nap zeisikaroh ñetiv mañovai sat em tamahan añarab tin hatevetet, ‘Aban ahopuhö ak hamahag, hatevetei,’ pot pimaz hamah, oñ pim zei kapotak sat hamahan pimerihö hatevetet pimaz kaev ravat pot hamah, ‘Aban betezapuhö ok hamah,’” Iesu parun pot mañah.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Met pimeri pimaz homeo barotap navat, povoz poek pi red navor nao ahoam nat, oñ aviam tah.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra