Marcos 4
KUP vs ACF
1 Met narah Iesu maot Galili iv havevoz kupavozañ sohot añarabon ñetiv mañovai soohan añarab ahö navokaro pim okat epat topourah. Tahan pi boutitak toutat havevok aviam hon rav meñet hehan añarab kupavok rouvat heh.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Tahan pi paru hodad tapanez nañir nañitï bavatat ñetï mapoñ mañovai soohapuh ñetï mod epov parun epat mañah,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Met ari hatevetei, aban nap uit bi nañ pim avasik betepanez basahapuh,
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 bi poñ betevai soohan nañ nonoroh ñodahan idehol arat emat toutat nah.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Met mod nañ helevoz revah hamar aviam hehaek ñodah. Tahan poek zuam berevah,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 oñ pim medeñeñ revah moruat heh, povoz gitap berevat kez mañahan ñu ravat ñomah.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Met mod nañ hamar zen zeneñ hehaek ñodat zen zen poñinañ honeo berevat zen zen poñihö ahö ravat bamezahan uit uloñ tin navad.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Met mod nañ ham haleñai tinarah ñodat berevahapuh uloñ tin badah-poñiz nañik uloñ aviam 30 badahan mod nañik uloñ ahö heriam 60 badahan met modañik uloñ ahoam 100 badah.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Met pot ñetiv mañahapuh Iesu maot parun epat mañah, “Met ari hat koveñinañari okeg, nem hahö-epovon hatevetet tin hodad ravei.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Met añarab ahö povokaro map sahan Iesunañ heh-narir pim mañairooh-abanari emat pim ñetï mañooh-poñiz kapot hodad tapan hat Iesun at mañah.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Tahan Iesu parun epat mañah, “Met God arim koravopuz masakavoz roketak hepekez nonor iz ravat hezaek petev ari nenari pimauhö hodadeo anamah, oñ iñidoh hez-mod porin nañir nañitï bavatat mañamoh. Met pot mañamohovoz kapot epat hez,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Met paru etañinañ eteo tin eteamah, oñ kapot tin hodad narav hez, ma paru hat koveñinañ ñetiv hateveteo tin hateveteamah, oñ kapotaz tin hodad narav tamah. Met ganö paru Godiz homet loporizaro borourapanen pi parum horï tamah-poñ ol betepan hezavoz pot tamah.” Aisaia 6:9-10
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Met Iesu ñetï epov mañat pi maot parun at mañah, “Ari uit biñitï bavatat ñetï añohovoz kapot hodad nat hezaek, maot tokat mod nañ añoman tair tat hodad tepek? Met povoz kapot ev bar añomaz toh.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Met aban uit biñ avasik betehapuz zut aban nari Godiz ñetiv hamah.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Met biñ nonoroh ñodat oraehan idehol emat nah, pot añohoñiz zut añarab nari Godiz ñetiv hateveteamahan Setenihö tapurah emat Godiz ñetï pov maot baveteamahan unun manamah.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Met heleñiz revah bi nañ ñodat berevat hehan gitap et mereehan ñu ravah, pot añoh-poñiz zut añarab nari Godiz ñetiv hatevetet zuam biñ ravat bahorë hat hez.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Oñ medeñeñ revaham moruat hehavoz zut parum loporizaroh tinam naviz povoz tokat añarab nem ñetivoz kaev ravat hez-narihö emat parun etet moreg metat honoñai povor kao mañairamah, ma honoñai mod nao parutï ou ravamahan paru povoz homet kaev ravat Godiz ñetivoz zuam betet unun manamah.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Met bi nañ ham haleñai tinarah ñodat berevat ul tinañ badah, pot añoh-poñiz zut añarab nari Godiz ñetivon hatevetet baval hat loporizaroh tinam biamahapuh sohot ul tinañiz zut nari aviam tin tovai samah, met nari ahö heriam tin tovai samah, met nari ahoam tin tovai samah,” pot mañah.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Met Iesu pot mañat maot epat mañah, “Met aban nap ramuñad rañiit kohat hapisiz giruvok ma arusiz irih ogolerah ba iz batapane? Evo, met ourah badapanen het ñadohot hepan.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Met petev Godiz ñetivoz kapot iz ravat hezaek, añarab hodad nat hez-mapoñ tokat piuhö ba ou batapanen paru hodad ravapan.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Met ari hat koveñinañari okeg, nem hahö-epovon hatevetet tin hodad ravei.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Pot mañat maot epat mañah, “Met ne ñetiv hamohon ari hateveteamegiek tin homet tovai sohozei. Met ni nap tinam hatevetet homekezap tin hodad ravekë.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Met tairap Godiz ñetivon hatevetet bat hepanez pop revah piuhö hodad modao manapanen pim loporih hodadeo ahö ravohopan, oñ mod tairap pim ñetivon hatevetet homet zait nat hepanez pop Godihö pim hatevetepanez pov maot bapanen, pi arapae tat kerë hapan,” pot mañah.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Pot mañat Iesu añarabon maot epat mañah, “Met God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezavoz epovotï zut tat epat añom, Met aban nap avasik bitü ñedet,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 — ausente —
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 — ausente —
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 — ausente —
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Met Iesu pot mañat maot epat mañah, “Met God arim koravopuz masakavoz roketak hepekezao tair hez? Ma kapot ou ravapanez tairavotï zu tat arin añom?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Met epat añoman hodad ravei. Zi namedez abatao mizimed pomedez bi uloñ goeñitar hez, oñ nap bi ul poñikanañ nao ñedeamahan berevat
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 ahö ravamahapuh zi modañ ritou metat mar arur ahö ravamahan idehol emat parum zezeñ bizat oramah.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Met añarab Godiz ñetiv hapanen hatevetet rekot hodad tapanez ñetï epeñ Iesu parun mañat poñiz zut mod nañ amun mañovai sooh,
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 met paru maporin kapot bar namañ, oñ pi pim mañairooh-abanarinañ main ravat sat heh-poratihoh pim ñetï mañooh-poñiz kapoñ parun badede mañooh.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Met aliz posik hapanezai ravahan Iesu pim mañairooh-abanarin epat mañah, “Dari iv havë epovoz akaromasitï ñarat sak.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Pot mañahapuh paru añarab ahovokaro poek heh-pori betet bout potak Iesu toutat hehaek helat paru mapori sahan bout modañik añarab nari helat parum tokat sooh.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tahan hadao haret patao urahan boutitak ivov ñai mol mol hat emat bamezapanez tooh.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Met pot toohan Iesu boutitaz tokarah ñan tarav natak gagai bizat orat hehan paru pi bado tat pot mañah, “Añairameñip ae, totoiam dari ev iv havevok er horat emiv elakaz tegig, ni povoz hodad nat am orat heza?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Pot paruhö piin mañahan pi bal hat hadavor havevon pot ñeo ñarah mañah, “Ae, nen okeg, bon tei.” Pot mañahan hadao bon tahan haveo maot pim hehat ravah.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Tahan maot pi parun epat mañah, “Met rotap ari nemaz tin homeo badae navat het ñaihet tat neen okat nañeg.”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Pot mañahan paru patao dei dei tat ñaihet tahapuh parumam nae nap epat mañooh, “Ai ui, pi hadavor havevon mañahan pim ñeo hatevetet zuam hahat tahag, aban epop tairap ev?” Pot paru nae nap mañah.
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?