Lucas 6

KUP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Met tokat parum gogot natotuz aliz poñiz nas al tezahan Iesur pim mañairooh-abanari uit av nañiz ñaravavozañ sohot mañairooh-abanari uit uloñ tavat marañik utur zoñ tat kosiñ betet uviñ novai sooh.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Tahan Parisi aban nari etet parun epat at mañah, “Erohol ae, met petev darim gogot natotuz alizas eveg, tairaiz ahao hahan hezao elat ari aliz epesik gog okov tat uit uloñ tavat nameg?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 — ausente —
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Oñ ne Añaraboz Nanë epop darim gogot natotuz aliz hahan hezañiz maup ravat hezap ev.” Pot parun mañah.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Met paru Zudaholoz gogot nat heh-aliz mod nasik Iesu parum topour zeimakeh lokat añarabon ñetiv mañohot het etehan, aban mar giñas bel ravat ñomat heh-nap poek emat heh.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tahan Parisi abanari, ma aban ñetï kateñiz mañairahol emat hehaek Iesun etet kil pot homeoh, Met darim gogot nat-aliz epesik petï pi aban okop gogot tat batin batapan, ma tair? Met pi pot tapan, povoz dari pi ñevok bizak.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Pot paru homeohan Iesu parum homeoh-pov zuam hodad tat pi aban maras bel ravat hehapun epat mañah, “Ni bal hat ev emat rouv.”
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Pot mañahan aban pop em rouvat hehan Iesu aban mod pimaz pot homet etet heh-porin epat at mañah, “Met Mosesiz menahan hez-poñ baval hat tovai darim gogot nat hez-alizañik dari modari meñizat tin metohok, ma am et mereet hekan horiam hepan?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Pot mañahapuh aban porin et bameet hehapuh aban maras bel ravat hehapun epat mañah, “Erom, nim maras tu haz mee.” Pot mañahan aban pop pim maras tu hez meehan tin ravah.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Met pot Iesu mañahan tahavoz paru etet kaev ravat gitait ravahapuh nae nap epat mañah, “Dari aban akap tair metak?”
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Met pot toohaekanañ Iesu aliz nasik dañ navok sat mañ hahot hehan kutur ravat maot al tezah.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Tahan Iesu pim mañairooh-añarab ahovokaron as hahan pim nakoe em topourahan, paruhanañ abanari 12 bamain batahapuh aban poriz abatao aposor pot mañah.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Met aposor mañah-aban poriz abatañ ev,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiur,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Met Zudas Zemis modapuz ropur,
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Met pot tahapuh, Iesur mañairooh-abanari 12 pori dañ povok hehaekanañ irih gup atvat navok er horat hehan, poek pim ñetiv mañooh-añarab ahovokaro heh. Met añarab modari Zudia zeisikanañ nari, ma Zerusalem zei potakanañ nari, ma iv havevoz totoi Taiar Saidon zei ahö potakarohanañ nari, añarab ahö povokaro amun map emat poek heh.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Met paru poriz nari Iesu ñetiv hahopanen hatevetehopanez hat emooh, met nari lamao tat hehari, ma pituhol menat hehari batin batohopanezam hat bat emooh. Toohan pi mapori batin batooh.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Met paru mapori batin batohopanez kezao ahö Iesuh heh-pot paru hodad, povoz pim nakoe emat parum marañ piih ut urat tin ravapanez hat rez kin kin tooh.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Met Iesu pim mañairooh-abanarin etet epat mañah,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Met ari petev gin ñomat hezari, biñavonañ hepekez non pooroh ari hasameg. Pot haravat hez. Met God eñizohopanen ari rekö ravat hepek.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Met ari ne Añaraboz Nanepuz ñeo baval hat tovai sohopeken añarab modari arim tohopekezavon etet batiu tiu batovai horï etovai arimaz ñetï moregañ hat paru, ‘Horï tamahari ok,’ pot hahopanez porah arim loporizaroh am biñavonañ hepek.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Met batam Godiz propet abanari tin tovai emoohan aban pot ari etohopanez añamoh-poriz izaholohö paru horï ahoñ metooh. Met povoz zut paru ari etohopanen, tokat abarah God hañ tinao ari anapanen bepekez homet biñ pimau ravat hezei.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Mai zakep, ari monir zeirurum ahotunañari petev potuz biñ ravat, Dei tin tovai sameg, pot homeameg, oñ tokat abarah ari biñ ravat tin naketü.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Mai zakep, ari petev gipiz nat ñekeo hatat hezan tovai samegiri, tokat giñaz map horï ravepek. Ma ari petev kek hat biñavonañ tovai samegiri tokat ari zakep ahov tat ahoam iñ hahot hepek.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Ui mai zakep, met batam arim iz mimihol propet aban moregariz biñ ravat parum abatañ bat hel batat mañooh, met ganö parum moreg pori pot metoohavoz zut añarab modari arimaz biñ ravat arim abatañ bat hel batapanen, tokat parunañ honeo hañ horiñ aritï ou ravapan hezag, tinam homet hez.” Pot Iesu parun mañah.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Pot mañat maot epat mañah, “Met petev ari nem ñetiv hateveteamegirin epat añom, Met paru tairari arimaz kaev ravat horï etohopanezariz arihoen hañ kaev ravat horï metotunei, oñ tin metohozei.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Met tairari arim terï nai bat edemat bizat hepanezari, ma horï modañ etohopanez poriz ari God meñizohopanen hodad tinao maot bapanez hat piin mañ mañohopek.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Met nap nim girapotak nourapan, povoz ni hañ pi urotun, oñ girap modat rez maneken maot nourap. Ma tairap nim dim tamaravokap neteepanez pop nim dim modap amun bat manek.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ma nap niuhö nai manekez hapanen ni bagiz gut totü, oñ am man. Ma mod napuhö nim nai pim bapanen tokat poi pi maot ni nanapanez mañotun.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Met arim modarihö tin tairao etohopanez ari homet zait tat hepekez potam paru metohozei.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 — ausente —
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ma arim mod narihö natuz mañ añapanen hamanepekepuh maot paruhö tokat hañitü anapanez homepek, povoz God ari hañ tinao anapane? Evo, met paru Godiz hodad nat hezari taput tamah, oñ ari modari arim natü manat tokat paruhoz hañ natü anapanez hom namee hepek, povozahoh pi hañ tinao tokat ari anapan.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Met arim kapotak bonori ma arimaz zait nat hepanezari tin metohopek, ma nari natü manat hañitü paruhoen anapanez namañ hepek, povoz God pimauhö pot metohopekezavoz hañ tinao ari anapanen, pi map ahö ravat hez-popuz ñarohol ravat hepek. Met arim Pap pop tairari parumauz zaitivok horï nenañ tovai samah-pori amun pimauhö masakao paru am manamah.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Met pim paru pot metamahavoz zut mod horï etohopanezariz ari zakep tat tin metohozei,” pot mañah.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Iesu pot mañat maot epat mañah, “Met ari modariz tohopanezañin etet an tat homehotunei, ma parum tohopanez nañin etet, ‘Horiv ok tah,’ pot zuam haotunei. Met modariz horï etohopanezañiz ari unun manat kos rez manohopek, povoz God amun zu taput etat arim tamegiñin etet an tat nakaotü, oñ arim horï tohopekez poñiz unun manat kos rez manohopan.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Met ari añarab modari meñizohot tairatuz paru tekï tohopanez potü manohopekezavoz zut God ari amun anohopan, oñ pi ari modariz manohopekez potam naanotü, oñ revah modañ bizat ahoam anohopan. Met arim modari naiz hahopanen naman tohopek, povoz God zu taput ari naanotü.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Met Iesu navotï bavatat ñetï epov amun parun epat mañah, “Aban etañ kut tat hepanez napuhö aban etañ kut tat hepanez modap bat nonoron mañairapane? Evo, oñ parup houloñariv sesevok honeo edat sapan,” pot mañah.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Tat ñetï modao maot epat mañah, “Met aban hodadevonañ nap aban modarin ñetiñ badede mañohopanezaek pim irih het hatevetehopanez pori pi ritou nametotü, oñ paru pi hahopanen hodadeo bovai sohotahoh tokat bon tapanez porah mañohopanez popuz hodadevoz zut pihoen hodadeo bapan.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Met ni nap nim etavok et kulup ahot hezan, tairaiz nim modapuz etavok et kulup goerap lokat hezaekan eteameñ? Tat nim et kulup ahotaz hodad nat,
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 oñ nim modapun pot mañameñ, ‘Erom ae, ni kil heken ne nim et kulup goe okarap banevetem.’ Pot ni moreg okov mañameñipun epat nañom, Met garos nimauz etavok et kulup ahot hezaek bavetet tin etekepuhoh, rekot nim modap meñizat pim et kulup goerap hepanezaek ba mevetek,” pot mañah.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Met Iesu ziñitï bavatat ñetï modao epat mañah, “Met zi tinamedek ul horiñ badapane? Ma zi horimedek zi ul tinañ badapane? Evo, pot bon,
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 oñ dari zi ul tinañin etet, ‘Zi tinamed ev,’ pot hameg, met zi ul horiñin etet, ‘Zi horimed ev,’ pot hameg. Met bi mabororepek rekot tiompos uloñ navadotü, ma zen zen betezañik zi ul tin nakaz nañ navadotü.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Met zi ul poñiz zut aban napuz loporih tairao an pap manat hez-pov gizasikanañ bar haz beteamah. Met aban tin nap pim loporihanañ home tinao hepanezaek ñetï tinañ hahopan, oñ aban horï nap pim loporihanañ home horiv hepanezaek ñetï horï nenañ hahopan,” pot mañah.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Met pot mañat Iesu maot epat mañah, “Met tairaiz ari nemaz, ‘Deim Amip, deim Amip,’ pot nañameg, oñ ari pot hat nem ñetiv hatevetet baval nak tameg?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Met ari nem hamoh-ñetï epeñ hatevetet baval hahopekez pori tairavotï zut tat añom?
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Met aban hodad tinavonañ nap pim zeimak demapanez garos pi ham kez tinarah hamauruñ kedet bahahav kez bareñ dao hat zeimak demapan. Tapanen teptep ahov haret urohopanen ut ahor pelohopanen iverï ñai reehopanepuh, zei pomak kezao pi bahahav bareñat tin demapanen hepan, povoz ba naedotü.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Met ari nem hamoh-ñetï epeñ hatevetet baval nak hepekez pori tairavotï zut tat añom? Met aban kut nap pim zeimak demapanez hat apor pap tat bahahav helok bareñapanepuh zeimak demapanen hepanen, teptep ahov urohopanen ut honoñai ahor pelohopanen iverï ñai rezat emat zei pomak bareñ edapanen, map horï ravapan,” pot mañah.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra