Lucas 18
KUP vs ARIB
1 Met Iesu pim mañairooh-abanari orah rezah Godin mañ mañohot het kaev naravotuz homet ñetï epov parun mañah,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Met zei natak aban añaraboz ñetiñ hatevetet an tooh-nap heh, met pop pi Godiz ñaihet nat, ma pi añaraboz amun zakep nat.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Met zei potak añ hapurï nap amun hehan pim añ mod napuhö horï nao am metovai emoohan añ pop orah rezah aban ñetiñ an tooh-pop meñizapan hat emat piin epat mañooh, ‘Erom, met añ okop ne bahorï netamahaek ni neñizat pi ñevok bizat ñetiv hat ba oñ batekez zait toh.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Met pot mañoohan aban pop houloam hat navet, ma añ popuz mañahat nat hehan am mañoohan pimam epat hah, ‘Met ne Godiz ñaihet nat, ma añarab modariz zakep nat,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 oñ añ okop ahoam nañamahavoz ne kaev ravat hezaek meñizom, ganö pi emat nañohot hepanen nem heris map kaev ravom hezag, pim nañamahat am tom.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Pot Iesu mañat maot epat mañah, “Pot aban horï okopuz hamahat ari hatevetei,
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 oñ God tin popuz añarab orah rezah alizañir kuturuñik meñizapanez hat rez kek tat mañohopanen pi am kaev ravat het nameñizotu?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Evo, rotap pi zuamam hatevetet zakep tat meñizohopanezap ok. Oñ tokat ne Añaraboz Nanë epop maot eromaz porah ne añarab hamaraharin eteman paru Godiz homehot am mañ mañohopan, ma tair?” pot pi parun mañah.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Met aban nari parumauz, “Dei tin tamegiri eveg,” pot hat parum abatañ bat hel batat modarizañ bat hor batooh-pori hehan Iesu ñetï epov parun mañah,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Met aban nañariv parup Godin mañ mañapanez hat tup ahomakeh lokah. Met poñariviz nap pi Parisi abanap, met modap pi takes monis boohap.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parup poñariv lokat hehapuh Parisi abanap pim main rouvat het pimauz abatao bat hel batat Godin epat mañ mañah, ‘O God, met ne eteamohon aban modari horï tovai samah. Tat paru nari modarizatü givogï bamah, ma modariz añahol bamah, ma horï modañ amun tamah, oñ ne parum tamah-pot nat tinam tamohop ev. Oñ aban takes moniñ bamah-horï akapuz zut ne nakez, povoz niin biñ nañamoh.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Met God, orah rezah sandeñik aliz nasikaro ne nimaz homet gipiz nain hez, ma orah rezah nem monisir nonair naituz gamoñ biivai samohon 10 ravamahan gamö honeo bat nim tup ahomakeh biamoh.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Pot pimauz abatao bat hel batat hat bon tovai aban mod takes moniñ boohap pataek rouvat het pim horï tovai emoohavoz homet zakep tat marañ teurat, ‘Mai oe,’ hat pim gagao tok rizat Godin epat mañ mañah, ‘O God, ne home horivonañap eveg, nemaz zakep tat neñiz,’ pot hah.”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Met Iesu ñetï epov parun mañat maot epat mañah, “Rotap epat añoman ari hatevetei. Met God parupim mañevokaron hatevetehapuh pi takes monis boohapuz zakep tat pim horiv olahan maot pimatak sah, met modapuz zakep nat, pim home horiv am pinañ hehan sah. Met rotap aban tairap pimauz abatao bat hel batat hahopanez pop God maot bat hor batapanen abatao bonop ravapan, oñ tairap pimauz abatao bat hor batat hepanez pop Godihö pi abatavonañap bavatapan,” pot mañah.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Met narah añarab nari parum ñaro goerih Iesu maras bizapan hat pihaz bat emah. Tahan pim mañairooh-abanari porin etet ñai mañat, “Sei, sei,” pot mañah.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Tahan Iesu hatevetet aban porin epat mañah, “Evo, ari tovai paru bagaa batotunei, oñ zei manepeken ñaro goe okori nehaz bat emap. Met ñaro goe okori, ma parum zut ravat hepanezari Godiz masakavoz roketak hepan, povoz nehaz bat emap.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Met rotap epat añoman ari hatevetei. Ñarohol parum papaholoz irih het tovai samahavoz zut aban tairap Godiz irih het natotuz pop pim masakavoz roketak rekot naketü,” pot hah.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Met Zuda aban ahö nap Iesun epat at mañah, “Añairameñ tinap ae, met ne tair tohoman nem tin pohao het hemaz pov nanapan?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Pot mañahan Iesu piin epat mañah, “Met God nenap pi tinapug, ni tairaiz nemaz tinap neen nañeñ?
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Met ni ñetï kateñir ah ñe epeñiz hodad, Ni tovai aban modapuz añap botun, ma ni tovai mod nap men ñomotun, ma ni tovai givogï totun, ma ni tovai aban modapuz ñetï moregao haotun, met nim nonopur papapuz abatañ bat hel batat tin metovai sohoz.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Met pot mañahan aban pop Iesun epat mañah, “Met ne goerahanañ nim nañameñ-okat tin tovai emohot petev ñetï katë map hameñ-okoñ baval hat hatovai emamoh.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Pot hahan Iesu piin etet epat mañah, “Met ni hon nen navoz tin homet nakez, povoz sat nimotü map bat gamö rezat modari maneken monis nanapanen ni monï pos bat paru añarab moniñ bonori manovai sekepuh ni emeken deip honeo sohopain. Met ni pot tekë, povoz tokat abarah seken Godihö pohao het hekez hañ tin pov ni nanapanen bat hek.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Pot mañahan aban pop ñetï povon hatevetehapuh pim nonair naitü ahoam oraeh, povoz pim loporï honoñai ahoam tat zakep heris ravat heh.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Tahan Iesu pim loporih honoñai tahavon etet pot hah, “Met aban nonair nai ahoam biamahan oraezari kez tatahoh Godiz masakavoz roketak sat hepan.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Met bol kamer ahö nap dimiñ meameg-ba napuz puioroh lip hat sapanez pap tat hepan, met povoz zut paru nonair nai ahotunañari Godiz masakavoz roketak sat hepanez bapap tat honoñai ahov tapan.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Pot hahan pinañ honeo heh-añarab pori hatevetet at mañah, “Ui erom, povoz tairari God pimeri bavatapanen tin hepan?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Pot at mañahan Iesu parun epat mañah, “Met añarab parumauhö añoh-okat rekot natotü, oñ God nonair nai mapotü tin tamahapuhö rekot paru poek sapanez nonor ba ou batapan.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pot hahan Pitahö Iesun ñetï hañiv epat mañah, “Met ni hatevet, dei deimotur deimeri betet ninañ honeo dari ev emameg.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Pot mañahan Iesu parun epat mañah, “Ne rotap pimau arin epat añamoh, Tairap Godiz masakavoz ñetiv modarin mañapanez hat, pim zeir hamar ma añar ñaro ma nonor papar naner bos betet sohopanezap,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 Godihö ev ham eparah mamog bat het betet sohopanez potü ritou metat mod tin bat hepanez hañ potü ahoam pi manohopan. Tapanen pi tokat abarah pohao tin het hepan,” pot mañah.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Met Iesu pim mañairooh-abanari bavizat pat naek honat epat parun mañah, “Erohol, arin epat añoman hatevetei. Met petev dari Zerusalem zeitak sakan ne Añaraboz Nanepuz ñetiv batam propet abanari menahan hez-potam netapanen rotapuv ou ravapan.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Met paru pot netapanez porah navat aban pat Godiz hodad nat hez-nari manapanen porihö nemaz ñetï horiv hat neen ñaike nañat gim lolov neñizat birepenañ nourat zirah nevizat ur noñomapan.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Tapanen aliz nasikaro bon tapanen zeirevaizasik bavirirï navatapanen ne maot bal haom.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Iesu pot parun mañah, oñ paru hatevetehapuh Iesuz pot mañahavoz kapot iz ravat hehan paru kut tat in balavï tat epat nae nap mañah, “Met ñetï tairao ok hamah batah,” pot hah.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Met nonoroh sohot Zeriko zeitaz totoi honoohan aban etañ kut tat et narë heh-nap non helevavok toutat pi añarab sat em toohan monis manapan hat mañ mañohot heh.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Met aban pop poek het hatevetehan añarab ahovokaro nonoroh honohot haohan pi hatevetet epat at mañah, “Ae, met tairari ok emohot hamah?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Pot hahan paru narihö, “Iesu Nasaret zeitakap ok nim totoi emamah,” pot piin mañah.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Tahan pi ñeo ñarah epat hah, “Iesu Devidiz ro iz mimip ae, ni nemaz zakep tat neñiz.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Pot ñeo ñarah hahan añarab Iesuz garos emooh-pori kaev ravat, “Erom ae, ni tovai okat haotun,” pot piin mañah, oñ pi maot ahoam epat hah, “Devidiz ro iz mimip, ni nemaz zakep tat neñiz.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Pot hahan Iesu gaa tat epat hah, “Ari piin ev nem totoi emapanez mañei.” Pot mañahan aban nari pim marasiz bat totoi emahan
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 Iesu piin epat at mañah, “Met neohö ni tair netomaz hat nem abatao hameñ?” Pot mañahan aban pop epat hah, “Nem ahop, nem etañ kut tat hezaek ni haken maot tin etemaz zait toh,”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 pot mañahan Iesu epat mañah, “Met nim homeo neohö batin navatomaz badae bateñ, povoz ni ok tin haraveñig eterë.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Pot hahan pim etañ nen tapuraham ligilahan tin etehapuh pi Godiz biñ haovai Iesunañ honeo sah. Tahan añarab pinañ honeo hehari etet paru amun Godiz biñ ravah.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?