Lucas 14
KUP vs ARIB
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Tahan Iesu aban lam pov tat hehapun etet Parisi abanarir aban ñetï kateñiz mañairaholon epat at mañah, “Met dari ñetï kateñir ah ñeñ baval hat tovai dari rekot gogot nat hez-aliz epesiz zut nasik aban lam nao tat hepanez nap meñizat batin batak, ma tair menahan hez?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pot Iesu parun at mañahan paru hañiv Iesun namañ, oñ am toutat et nenañ tat hehan, Iesu aban horï ravat hehap bat batin batat meehan sah.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Tahan paru porin maot epat mañah, “Met arim ñaro nap ma bol kau nap darim aliz gogot nat hekaz-nasik iv havë navok ñodat sapanen ari sat meñizat bepeke? Ma evo darim gogot nat am hez-alizas eveg, dari sat pi meñizat navotü, pot homet hepeke? Evo, oñ ari zuam sat meñizat bepekezavoz zut ne amun meñizamohop ev.”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pot Iesu parun mañahan aban pori hañiv piin mañapanez bapap tat heh.
6 A isto nada puderam responder.
7 Met Iesu poekam het eteohan aban gipiz napanez emah-nari aban ahoriz tek tinañik toutat heh, povoz ñetï epov añarab poek heharin epat mañah,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Met arim kapotak nari gipiz bareñapanez porah ari sat honeo hepekez añapanen ari sat ni nap aban ahoriz toutamah-tek tinatak ganö tat toutotun. Met aban mod as hapanen emapanez pop pi aban ahop, povoz ganö ni poek toutat heken aban ahö pot nap emat toutapanez kerë hapanen,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 aban gipizoz maupuhö pi rouvaepanen emat etet niin epat nañapan, ‘Met aban ahö nap ev emat hezag, nim toutat hez-okoek pi zei maneken toutap,’ ganö pot nañapanen ni añarab modariz etañik tu ahov ravat bal hat sat okoh tokaratï toutekë hezavoz homet ev bar añamoh.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Oñ paru nim modari gipiz bareñat nimaz as hapanez porah ni honeo gipiz nekez hat sat okoh tokaratï toutat hekë, povozahoh aban gipizoz maup emat niin etepanepuh epat nañapan, ‘Nem modap, ev nem totoi aban ahoriz tekeñiz natak emat tout.’ Pot nañapanen ni añarab modariz etañik hapanen sat pim nañapanez poek toutat biñ ahov ravat hekë.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Met navotihanañ ñetï epov arin añoh hometunei, oñ tairap pimauz abatao bat hel batat hahopanez pop God bat hor batapanen pi abatao bonop ravapan, oñ tairap pimauz abatao bat hor batat hepanez pop Godihö pi abatavonañap bavatapan,” pot mañah.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Pot mañat Iesu maot gipizoz maupun epat mañah, “Met ni gipizoz gog ahov tat nim naner bos ma nim kapotak modari, ma monir zeirurumanañarin as haotun. Met porin mañooken emat honeo het nim gipiz nohopanezavoz hañiv tokat gipiz hañikap bareñat nimaz as hahopanezaek nim hañiv havookezat ok ravohopan hez.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Povoz tovai ni pot totun, oñ ni gipiz bareñookez porah paru monir zeirurum bonori, ma eñañ horï ravat hepanezari, ma etañ kutari, porizahar as haoken emat nim gipiz potü nohopan,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 povoz tokat paru rekot nim gipiz hañikap bareñ nananotü, oñ nim gipizoz hañiv paru poritï am hepan. Tapanen tokat añarab tinari ñomapanezaekanañ maot baval hapanez porah God pimauhö añarab bon pori tin metookezavoz hañiv ni nanapanen bekë.” Pot Iesu parun mañah.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Met Iesu pot mañahan aban pinañ honeo paru toutat gipiz nooharihanañ nap piin pot mañah, “Tokat añarab sat Godiz zei tinasik pinañ honeo het gipiz nohot hepanez pori biñ pimau ravat hepan.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Pot mañahan Iesu navotï bavatat ñetï nao epat mañah, “Met aban nap het pot homeh, Met ne bolor gipiz ahö tomapuh añarab ahovokaroz asiv meeman sat mañapanen emat napan. Pot homehapuh pimeri map emapanen paru gipiz napanez asiv meehan soohan pir pim gog abanari gipiz ahoam beirat bat emat bizahan oraeh.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Tahan pim gog aban nap meepanez tat epat mañah, ‘Ni sat añarab gipiz epotü emat napanez porin pat, “Ari dari sat pim gipiz tezat nepekez hahan ne emoh,” pot mañat bavizat em.’ Pot mañat meehan aban pop sat pim hahat porin mañah.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Tahan paru kaev ravat napuhö piin epat mañah, ‘Erom, ne ham nar petev zum tohoek sat etemag, nim hameñ-okotü ne sat rekot bat nainotü.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Pot hahan met mod napuhö piin epat mañah, ‘Met ne bol kauhol 10 bohoek paru gogot tin tohopan ma tair? Petev ne sat etemag, pim bolor gipiz tat hamah-okoek ne nasotü.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Pot hahan met mod napuhö piin epat mañah, ‘Erom, ne añap magei boh, povoz pi ne soman kaev ravapan hezavoz ne pi betet nasotü.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 gog aban pop maot sat maupun parum hahat zu mañahan pi hatevetet mogao ahoam tat pim gog aban popun epat mañah, ‘Gipiz añaraboz hat bizohotü ahoam oraez, povoz ni iñidoh berevat sat zei ahö epataz okat epat añarab togü manat hezaek moniñ bonori, ma eñañ pekü tat hezari, ma haeñat nasari, ma etañ kut tat hezari, map emat gipiz epotü napanez mañeken emat nap.’ Pot mañahan sat iñidoh heharin hahat mañahan kohat lokat hehan
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 maot emat maupun epat mañah, ‘Nim hañit mañohon añarab emat lokahan atalip nat, oñ zei terï nar upai am oraez.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Pot mañahan maup gog abanapun maot epat mañah, ‘Povoz maot nonoroh ma avañik añarab sat em tamahaek, sat modari emapanez mañeken emapanepuh nem zei epamak map atalip tapanen tin ravapan.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Met garos emat napanez asiv meehon naem tah-poriz nap emat nem gipiz epat nainotü.’” Pot Iesu ñetiv parun mañah.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Met narah Iesur añarab ahovokaro sohot Iesu havoe tat parun etet epat mañah,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 — ausente —
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 — ausente —
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Met arihanañ aban nap pim zeimak demapanez pi garos toutat het, Nem zeimak demomaz zir bi bizohon oraezaek demoman rekö ravapan, ma rekö naravotü? pot pi homepan.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Met ñetï modao ev, ñai aban ahö nap pim irih ñai abanari 10 tausen hepanen aban ahö pop hatevetepanen ñai aban ahö mod napuz irih pim ñai abanari 20 tausen hepanez popur pimeri, ‘Ari nae nap menepekez hat paru emamah,’ pot hapanen garos pi epat homepan, Met nem ñai abanari aviam, oñ pimeri ahoam hezaek, ganö dei emenat bavon avatapan hezag, tair tak?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pot pi homet ñai aban ahö modapur pimeri am hotoh heriam hepanen pi aban nari meepanen sat aban ahö popun ñetiv epat mañapan, ‘ “Met ñai aban ahoñariv arip main toutat ñetiv tinam hat bahon batepek.” Pot pi hahan dei nihaz emeg,’ pot piin mañapan.”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Pot mañat Iesu parun epat mañah, “Aban popuz tinam homeh-taput ari tinam homet nenañ honeo emohopekezari taput tepek. Met garos ari tinam hometahoh rekot arim nonair naitü kos rez manat maot potuz home midin natotuzat ravat hepek, povozahoh rekot nenañ honeo emohopek,” pot mañah.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Iesu pot mañat maot epat mañah, “Guaivet tin nat ok, dari gipizoh beteamegin tin muz tamah. Oñ guaivetaz muzeo bon tapan, povoz tair tat dari maot bamuz batak? Evo, pot nao takaz nonor bon.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Met hamar haleñai tapan hat avasik guaiv pot navetetü, oñ naek betekan betezam oraepan. Met ari hat koveñinañari okeg, nem hahö-epovon hatevetet tin hodad ravei.” Pot Iesu parun mañah. (Ganö dari guaiv potaz zut horï ravakan evetepan hezavoz homet Iesu ñetï epov hah.)
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?