João 8
KUP vs ACF
1 Met parum zeiñik map rapat sahan Iesu Oliv dañevok sat orah.
1 Jesus, porém, foi para o Monte das Oliveiras.
2 Met zeirevai al teevai pi maot Godiz tup ahomakez temeraz kohat emat hehan añarab map pihaz emahan pi toutat parun ñetiv mañooh.
2 E pela manhã cedo tornou para o templo, e todo o povo vinha ter com ele, e, assentando-se, os ensinava.
3 Met poek ñetiv mañohot hehan paru aban ñetï kateñiz mañairaholor Parisi abanari, añ nap añ modapuz abup bahan mod napuhö etet hahan, añ pop paru bat emat parum ñaravatak meñehan rouvat heh.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério;
4 Tahan paru Iesun epat at mañah, “Añairameñip ae, añ epop pi modapuz abup bahap ev.
4 E, pondo-a no meio, disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada, no próprio ato, adulterando.
5 Met Mosesiz ñetï kateñik epat menahan hez, Met añ tairap modapuz abup bapanez pop heleñ bat ur ñomei. Pot menahan hez, povoz ni dein tair añekë?”
5 E na lei nos mandou Moisés que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Met paru pi zu metapanen ñetï hañ tairao hapanen bapanepuh pi ñevok bizapan hat pot mañooh. Tahan Iesu hañiv parun namañ, oñ am tok rizat pim marapunañ hamarah redeo menohot heh.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para que tivessem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia com o dedo na terra.
7 Met pot tohot hehan paru piuhö hañiv mañapan hat houloam at mañoohan pi mazeo tok rizat hehaekanañ bal haz oñ ravat epat mañah, “Met arim ñaravatakanañ aban tairap horiv nat hez-popuhö garos heleo bat añ okopuhaz urap.”
7 E, como insistissem, perguntando-lhe, endireitou-se, e disse-lhes: Aquele que de entre vós está sem pecado seja o primeiro que atire pedra contra ela.
8 Pot parun mañat pi maot tok rizat hamarah redeo am menohot heh.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Tahan paruh amun horiv heh-povoz hatevetet pi betet aban añavairi garos sahan met aban modari tokat honep honep pi betet sohot map bon tah. Tahan añ ur ñomapanez hat bat emah-nen pop Iesuz nakoe am rouvat heh.
9 Quando ouviram isto, redargüidos da consciência, saíram um a um, a começar pelos mais velhos até aos últimos; ficou só Jesus e a mulher que estava no meio.
10 Tahan Iesu maot bal haz oñ ravat añ popun epat mañah, “Eñarim ae, aban nap ni nourapanez tamaha? Ma paru taek sah?”
10 E, endireitando-se Jesus, e não vendo ninguém mais do que a mulher, disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Pot at mañahan añ pop epat mañah, “Evo, ne nourapanez aban nap bon.” Pot hahan Iesu epat mañah, “Met neohö ni amun nanourotug, ni am sekepuh tokat maot tovai horï modao totun.” Pot piin mañat meehan sah.
11 E ela disse: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu também te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Met Iesu Godiz tup ahomakez romevoz kohat añarab am heharin maot epat mañah, “Met ne ari ham eparah añarab tin hepekez it aliz tinavonañap ev. Povoz arihanañ tairari nemaz homevai emohopekez pori kuturutak het ñodovai emoogit maot nañodotü, oñ nem alizavok tin etet emohopek.”
12 Falou-lhes, pois, Jesus outra vez, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Pot mañahan Parisi abanari hañiv epat mañah, “Met ni nenapuhö nimauz okat hameñin dei hateveteamegin moregao ravamah.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu testificas de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Pot hahan Iesu parun maot hañiv epat mañah, “Met nem erohovoz kapotaz nemauhö hodad hez, ma somazaekaz ne amun hodad hez, povoz ne nemauz ñetiv arin añamohoek rotap ravamah, oñ ari nem erohoekaz ma maot somazaekaz kapotaz hodad nat hez, povoz nem ñetivon hateveteamegin moregao ravamah.
14 Respondeu Jesus, e disse-lhes: Ainda que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei de onde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho, nem para onde vou.
15 Povoz homet epat añom, Ari arimauz ham heriñiz hodad nenavonañ nem añamohovoz an tat okat hameg, oñ petev neohö ari añaraboz tameg-pov an nat hez.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Met nem main emat nakez, oñ nem Papap nenañ honeo hez, povoz petev arim tamegivoz homet ne an tohovozatin pi nenañ honeo hezaek tinam an etooh narab, oñ petev ne ari añaraboz tameg-poñ an etomazat narav hez.
16 E, se na verdade julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Met arim ñetï kateñiz tepatak epat menahan hez, Met aban nañarivihö aban nap horï nao tapanen etet hapan, povoz ari hatevetet barotap batepek.
17 E na vossa lei está também escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Povoz zut ne nem kapotaz añamoh, met nem Pap ne nemeehan erohop amun nem kapot ba ou batat arin añairamah. Met deip houloñarivihö arin añamegiek rotap ravamah, oñ ari barotap navat.”
18 Eu sou o que testifico de mim mesmo, e de mim testifica também o Pai que me enviou.
19 Pot hahan paru piin at mañah, “Met nim Pap hameñ-pop taek hez?” Pot mañahan pi epat mañah, “Met ari dei Papapuz ok hodad nat, povoz nem hamohovon hateveteamegin rotap narav. Oñ ari nem kapotaz tin hodad tegitin nem Papapuz taputam hodad teg narab.”
19 Disseram-lhe, pois: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Met Iesu Godiz tup ahomakeh monis bizooh-poek het parun pot mañah. Oñ pim ñomapanezao totoi narav, povoz paru pim pot hahavoz bat namemeriz.
20 Estas palavras disse Jesus no lugar do tesouro, ensinando no templo, e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Met tapurah aviam het Iesu parun maot epat mañah, “Met ne soman ari nemaz mel tepekepuh arim horiñ pohao navetetü, oñ am tovai emohot ñomepekezarah nem sat hemazaek ari rekot naemotü.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu retiro-me, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, não podeis vós vir.
22 Pot mañahan Zuda aban ahö pori parumam nae nap epat mañah, “‘Met ne sat hemazaek ari rekot naemotü,’ pi pot hahan dari hateveteg-akao pi tair herï tapanez homet akat hah? Ma pi pimauhoam sat nao tat ñomapanez homet akat hah, ma tair?”
22 Diziam, pois, os judeus: Porventura quererá matar-se a si mesmo, pois diz: Para onde eu vou não podeis vir?
23 Pot parumam nae nap mañoohan Iesu maot parun epat mañah, “Erohol ae, ari ev ham eparahazatuz hodad nenavonañ het tamegiri ok, oñ ne revah abarahanañ erat hez-epop ham eparahatuz hodadevonañ natap ev.
23 E dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Povoz ne arin epat haañoh, ‘Arim horiñ navetetü, oñ am tovai emohot ñomepek.’ Met orah rezah nem kapotaz arin añamoh, oñ ari, ‘Rotap pi tapupuhö ak hamah,’ pot ari nemaz hat barotap navat hepek, povoz ari ñomepeken arim horiñ am aritï hepan.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados, porque se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Pot hahan paru kut tat Iesun maot at mañah, “Met ni tairap? Nim kapot dein bar añeken dei hatevetek.”
25 Disseram-lhe, pois: Quem és tu? Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Met arim horï tamegiñiz homet rekot ne ari an etat ñetï horiñ añovai emooh nak, oñ ne nemeehan erohopuz nañahan hez-nen pot ari ham añarabon añamoh. Met pi añamoh-pop tin rotapuharam hezap.”
26 Muito tenho que dizer e julgar de vós, mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele tenho ouvido, isso falo ao mundo.
27 Pot hahan paru epat nak, Rotap God darim Papapuz pi hamah. Pot paru homet hodad narav, oñ am kut tat heh.
27 Mas não entenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Povoz Iesu parun maot epat mañah, “Met ari ne Añaraboz Nanep zirah nourat balei nakapekez porahahoh nem kapotaz hodad ravat epat hapek, ‘Rotap pi tapup ev, met pimauz zaitivok haoh bon, oñ pim Papapuz mañooh-nenat dein añovai emoohap ev.’ Pot hat nem kapotaz hodad tepek.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do homem, então conhecereis que EU SOU, e que nada faço por mim mesmo; mas isto falo como meu Pai me ensinou.
29 Met rotap ne nemeehan eroh-popuz zaitivok tovai samoh, povoz pi ne nanevet, oñ orah rezah nenañ het neñizamah.”
29 E aquele que me enviou está comigo. O Pai não me tem deixado só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Pot hahan añarab hatevetet hehaekanañ narizaro pim hahavoz homet pimaz homeo badae batah.
30 Dizendo ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Tahan Iesu paru Zuda pimaz barotap batat hah-porin epat mañah, “Met nem ñetiv añamohot ari hatevetet baval hahopek, povoz ari nem añarab ravat het nem tokat tin tovai emohopek.
31 Jesus dizia, pois, aos judeus que criam nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sereis meus discípulos;
32 Met ari nem ñetï rotap añamoh-epov hatevetet hodad ravat barotap batohopeken ari horipuz irih het horï nenañ tovai emamegiek nem ñetï tin epovohö arim hezhez tinao ba ou batat tinaek eñepanen tin hepek.”
32 E conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Pot hahan paru hañiv epat mañah, “Evo, dei mod napuz irih het pim zaitivok añamahat tovai sameg bon, oñ Abraam batam tin hehapuz iz mimihol dei ev tin hakezag, erom, tair tat ñetï okovohö bat tinaek eñepanen hekaz okat añameñ?”
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão, e nunca servimos a ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Pot mañahan Iesu parun epat mañah, “Rotapuam rotap ne arin epat añoman hatevetet hodad ravei, met tairari horiv tovai samah-pori parum horï tamah-poñihö birepez zut demat hezan paru bavilat tin tovai sohopanez pap tat hez.
34 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Met horï poñihö demahan hez-pori paru Godinañ honeo naketü, oñ ne pim ro nenap pinañ honeo pohao hezap ev,
35 Ora o servo não fica para sempre em casa; o Filho fica para sempre.
36 povoz met arim horiñihö bitomez zut edemahan hezaek ne añamoh-tapü epopuhö ba evilat tinaek eñeman tinaharam hepekez ev añamoh.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Met ne hodad, ari Abraamiz iz mimihol ok, oñ pim tin tovai emoohat ari nat, povoz nem ñetï tin añamoh-epov barotap navat het ne ur noñomepekez homet hameg.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não entra em vós.
38 Met neohö nem Papapuz hanañoohat arin añamoh, oñ arihö arim pap modapuz añamahat tovai sameg.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai, e vós fazeis o que também vistes junto de vosso pai.
39 Pot hahan Zuda aban ahori hatevetet paru piin epat mañah, “Met Abraam nenap deimop okeg, mod tairapuz hameñ?” Pot hahan pi parun epat mañah, “Met ari Abraamiz iz mim tinaritin pim tin tovai emoohavoz zut ari toog narab, oñ ari pot nat.
39 Responderam, e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Met ne Godihö ñetï rotapuv nañoohan añovai emamoh-epopuz ari kaev ravat nourepekez hameg, oñ Abraam am hehavozatin neen etet zait tat arim hameg-okat nak tah narab. Oñ ari pim iz mim tin bonori,
40 Mas agora procurais matar-me, a mim, homem que vos tem dito a verdade que de Deus tem ouvido; Abraão não fez isto.
41 povoz arim pap hamoh-popuz tamah-taput tameg.” Pot mañahan paru maot epat hah, “Evo, met God deim Pap nenap hezan dei pim ñaro tinari eveg, mod tairap deim papapuz añameñ?”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, pois: Nós não somos nascidos de fornicação; temos um Pai, que é Deus.
42 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Tin ok hag, oñ ne Godinañ honeo hehoekanañ erat petev ev hez, met nem homevokam eroh bon, oñ piuhö nemeehan ne erohop ev. Povoz God arim papaputin nemaz ari zait teg narab.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, certamente me amaríeis, pois que eu saí, e vim de Deus; não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Oñ nem añamoh-epovoz tairaiz ari hodad nat hez? Met ari nem ñetivon hatevetet zait nat, povoz ok hodad narav.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Met rotap arim papap pi Seten, pot ok arin añamoh. Met pim hezhezao pot hez, pi orah rezah añarab men ñomovai emamah, ma pim loporih moreg nenao an pap manat hez, povoz pi ñetï rotapuv hapanez kaev ravat bapap tat hez. Met pi ñetï moreg mapoñiz papap, pot ravat hez, povoz pi ñetï moreg nenañ hamahap ok. Met ari pim rohol ravat het pim hamahat tovai sameg,
44 Vós tendes por pai ao diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não se firmou na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 povoz ne ñetï rotapuv arin añamohon ari hatevetet barotap navat hez.
45 Mas, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Met ne horï tairao tohon ari okorihanañ ni tairap neen eteñ? Povoz petev rekot ba ou batat bar nañei. Evo, neetï horï nao bon. Povoz ne ñetï rotapuvohar añamohon ari tairaiz barotap navat tameg?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se vos digo a verdade, por que não credes?
47 Met Godiz ñarohol pim mañamahat hateveteamah, oñ pim ñetiv arin añamohon ari hatevetet baval nak tameg, povoz ari pim ñaro bon, pot ne arin eteamoh,” pot mañah.
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Pot mañahan Zuda pori hatevetet kaev ravat Iesun ñai mañat epat mañah, “Ni Sameria aban horip ok, rotap pitü nap ni nemenat hezan rumurat het okat añameñ.”
48 Responderam, pois, os judeus, e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Pot mañahan Iesu epat hah, “Evo, ne pitup nanemenap ev, oñ nem Pap nenapuz abatao ahö ravapanez homet ne gogot tamoh, oñ pim ñetiv arin añamohon ari hatevetet kaev ravamegiek nem abatao ahö ravapan hezavoz bat hor batameg.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Met ne nemauhö nem abatao ahö ravapanez homet nak, oñ nem Pap dari an etamah-pop nem abatao ahö ravapanez piuhö homeamah.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Met ñetï rotapuv ev arin añomaz toh. Tairari nem ñetiv hatevet baval hahopanez pori paru nañomotü.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Pot mañahan Zuda aban tapurihö piin maot epat mañah, “Met ni okat hañin petev dei hatevetet nimaz hodad raveg, ni pitup nemenahan rumurat hezap ok. Met batam Abraam hañomah, ma propet aban pori amun hañomah, oñ ni epat hañ, ‘Tairari nem ñetiv hatevetet baval hahopanez pori nañomotü,’ pot hañin dei hateveteg.
52 Disseram-lhe, pois, os judeus: Agora conhecemos que tens demônio. Morreu Abraão e os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte.
53 Met darim iz mim hag-pori het hañomah. Oñ nim kapot tair hezan ni petev ou ravat paru pori ritou metat ahop ravat het nañomotuz ñetï akao dein añameñ? Evo, nim hameñ-okov dei hatevetegin tin narav.”
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E também os profetas morreram. Quem te fazes tu ser?
54 Pot mañahan Iesu hañiv epat hah, “Met ne nemauhö nem abatao bat hel batohom, povoz betezao ravohopan, oñ nem Papapuhö nem abatao bat hel batamah. Met pi popuz ari pot hameg, ‘Rotap God darim ahop ak hez,’
54 Jesus respondeu: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 oñ ari pim hezhezavoz tin hodad nat hez. Met, ‘Ne amun Godiz hezhezavoz hodad nat,’ pot añohotin arim moreg hamegivoz zut ne moreg hamohop pot ravoh narab, oñ ne pimaz tin hodad hakez, povoz pim ñeo baval hamoh.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o. E, se disser que o não conheço, serei mentiroso como vós; mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Met batam Abraam arim iz mimip ne ham eparah eromaz ñetiv hatevetet biñ ravat hehaek petev ne ev haerohon pi etet mapoam biñ ravat hez.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia, e viu-o, e alegrou-se.
57 Met Iesu pot hahan paru Zuda ahori piin epat mañah, “Evo, met ni abav naravap eveg, tair tat Abraam batam heh-popun ni eteñ?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Pot mañahan Iesu epat hah, “Met rotap ne epat añoman hatevetei. Met ne hakehonahoh Abraam tokat batahan het tovai emoohapuz ok hameg.”
58 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Met pi pot hahan paru hatevetehapuh heleñ bat pi ur ñomapanez tah. Tahan Iesu añarab ahoam Godiz tup ahomakez totoi hehaek parum ñaravatakanañ iz ravat berevat sah.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, passando pelo meio deles, e assim se retirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?